پاورپوینت کامل بوستان نیاز;نجوای امیدواران ۱۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بوستان نیاز;نجوای امیدواران ۱۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بوستان نیاز;نجوای امیدواران ۱۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بوستان نیاز;نجوای امیدواران ۱۳ اسلاید در PowerPoint :

۲۲

سحر است و قنوت. امید و اشک، با هم در دل، خانه کرده اند. کاروانی از کلمات عاشقانه است. تکرار و زلالی آب حیات است که بر کویر تشنه قلبم فرو می ریزد. روزنه ای است که بر قلبم تابیده است. مناجات امام سجاد(ع) مثل نوری است که سیاهی قلب را محو می کند و سفری را آغاز می کند؛ سفری به سوی بی نهایت. اینجا بارگاه عاشقان است. اینجا دیار کسانی است که هجرت را از دل آغاز کرده اند. بوی باران می آید، بوی پاکی و دعا و قطرات باران و ترنّم سحر و قنوت.

«ای خدایی که هر گاه بنده ای از تو درخواست کند، عطا خواهی کرد و هر گاه امیدی به سوی تو داشته باشد، به امیدش می رسانی و هر گاه بنده ای به تو روی آورد، با نسیم قربت میهمانی اش می کنی و هرگاه معصیت تو کند، بر گناهانش پرده می کشی و آن را می پوشانی. خدایا! هرگاه بنده ای بر تو توکل کند، امورش را کفایت می کنی. خدای من! کیست که به امید عطای تو به درگاهت فرود آمد و تو محرومش ساختی؟».۱

قطرات اشک، بارانی از نور روی دلم می ریزد و مرا به میهمانی تو می خواند. خدایا! عرشت بر دلم سایه افکنده و نور امید، نومیدی را از آن دور ساخته و نقطه پایانی بر گناهان من نهاده. آمده ام تا جان دیگری از تو بستانم و نفسی دیگر شروع کنم.

خدایا! آیا نیکوست که من از درگاه تو محروم بازگردم، در حالی که تو، به لطف و احسان معروفی و جز تو کسی را به این صفت نمی شناسم؟ چگونه به غیر تو امید بندم، در صورتی که هر چیزی به دست توست؟ چگونه آرزومند جز تو باشم، در حالی که آفرینش هر چیز از آن توست؟ آیا از تو قطع امید کنم، که تو پیش از درخواست من، از فضلت به من احسان می کنی؟

خدایا! دیگر زنجیرها را نمی بینم. دیگر سایه جهنم را روی قلبم احساس نمی کنم. خدایا! دیگر غضب تو بر دلم سنگینی نمی کند. مهربانی تو به روی دلم سایه انداخته و آینه جمال تو در قلبم طلوع کرده و پرتو امید، ظلمت ناامیدی را از دلم برده است.

«خدایا! مرا به گدایی مثل خودم محتاج می کنی؛ در حالی که به رشته ل