پاورپوینت کامل درآمدی بر عرفان حقیقی و عرفان های کاذب ۲ ۵۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل درآمدی بر عرفان حقیقی و عرفان های کاذب ۲ ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل درآمدی بر عرفان حقیقی و عرفان های کاذب ۲ ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل درآمدی بر عرفان حقیقی و عرفان های کاذب ۲ ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

اشاره

با توجه به فزونی عطش معنوی در عصر جدید، بخشی از فعالیت های بشر امروزی، صرف فرونشاندن این عطش می شود. از طرفی، افراد فراوانی ادعا دارند که می توانند در این مسیر، بشر را کمک کرده و عطش او را برطرف کنند.

در مسایل دینی و معنوی که از اهمیت خاصی برخوردارند، شناخت حق و باطل آسان نیست؛ زیرا حق و باطل به هم در آمیخته اند و اهل باطل، اندیشه باطل خود را به طور آشکار ارائه نمی کنند. به تعبیر حضرت علی علیه السلام:

… پس اگر باطل با حق درنیامیزد، حقیقت جو آن را شناسد و داند؛ و اگر حق به باطل پوشیده نگردد، دشمنان را مجال طعنه زدن نماند؛ لکن اندکی از این و آن گیرند، تا به هم درآمیزد و شیطان فرصت یابد و حیلت برانگیزد، تا بر دوستان خود چیره شود و از راهشان به در برد.۱

در این مجموعه، بر آنیم که معیارها و شاخصه هایی برای بازشناسی عرفان ها و عارفان حقیقی از عرفان ها و عارفان دروغین و بدلی به دست دهیم، تا خوانندگان بتوانند گوهرهای حقیقی و اصیل را از گوهرنماها بازشناسند. در این راستا، در شماره پیش به مفهوم شناسی پرداختیم و اصطلاحات «عرفان»، «تصوف»، «معنویت»، «عرفان دینی و سکولار» «عرفان حقیقی و کاذب» را تعریف و تبیین کردیم.

در این مجال، به بررسی علل و عوامل روی آوری بشر جدید به معنویت و عرفان می پردازیم.

علل روی آوری بشر جدید به معنویت و عرفان

اگر نگاهی گذرا به وضعیت دین و معنویت در عصر جدید بیندازیم، این حقیقت را تصدیق خواهیم کرد که بشر جدید، پس از وقفه ای نسبتاً طولانی بار دیگر به سوی دین و معنویت رو آورده است. اثبات وجود چنین گرایشی میان انسان عصر جدید، به ویژه چند دهه اخیر، به ذکر دلیل و قرینه نیازی ندارد. گرایش شدید مردم گوشه و کنار دنیا به کتاب های معنوی و دینی، تمایل به شرکت در مجالس دینی و معنوی و طرح گفتمان معنویت خواهی و دین گرایی، از شواهد روشن این مدعا است؛ برای مثال، کتاب های اسلامی و عرفانی در اروپا و آمریکا با استقبال کم نظیری مواجه شده اند. همین طور کتاب های عرفانی و معنوی آمریکایی و هندی در کشورهای اسلامی از اقبال تأمل برانگیزی برخوردارند. در کشور ما مجالس و محافل معنوی و عرفانی، رونق بالایی دارند.

شاهد دیگر وجود این گرایش در دنیا، تولیدات هنری مختلف اعم از موسیقی ها، فیلم های سینمایی، کارتون های کودکان، رمان ها و داستان های به اصطلاح معنوی است. چاپ کتاب هایی در موضوعات جادویی، فال بینی، طالع بینی، پیش گویی، هاله بینی، جن گیری، ارتباط با شیطان و امثال آن و فروش بالای آن ها، شاهدی دیگر برای این ادعا است. چنین کتاب هایی متأسفانه در کشور ما نیز مشتریان فراوانی دارد. به هر حال، اقبال زیاد مردم و فروش بالای چنین کتا ب هایی، بیانگر وجود موج معنویت خواهی -به معنای عام کلمه و به تعریفی که در شماره پیش بیان شد- میان مردم دنیا است.

نگاهی گذرا به مکتوبات نویسندگان و مدعیان روشنفکری نیز نشان می دهد بحث عرفان و معنویت، به ویژه در دهه اخیر در آثار آنان از بسامد ویژه ای برخوردار است.

اما علل و عوامل این گرایش چیست؟ چرا بشر جدید پس از وقفه ای نسبتاً طولانی، بار دیگر رو به سوی معنویت آورده است؟ ذیلاً به برخی از مهم ترین علل و عوامل این گرایش اشاره می کنیم:

۱. سرخوردگی از عقلانیت و علم مدرن

بشر جدید در دوران مدرنیته، گمان می کرد علم جدید پاسخ گوی همه مشکلات و دغدغه های او است؛ از این رو، با هر ایده ماورایی به شدت مبارزه می کرد. یکی از پیشگامان عصر روشنگری به نام دنیس دیدرو (۱۷۱۳-۱۷۸۴م) پیام طبیعت را به انسان عصر جدید، چنین بازگو می کند:

ای برده خرافات! بیهوده خوشبختی خود را فراسوی مرزهای این جهان که تو را در آن جای داده ام، جست و جو مکن. شجاع باش و خود را از یوغ دین، این رقیب گردنکش من که حقوق مرا نمی شناسد، آزاد کن. خدایانی که قدرت مرا غصب کرده اند، دور افکن و به قوانین من بازگرد… خود را دوباره به طبیعت، به انسانیت و به خویشتن واگذار کن. در این صورت، درمی یابی که مسیر زندگی ات گلباران شده است.۲

از طرف دیگر، عقل گرایی عصر روشنگری به جایی رسیده بود که هر سخن خردگریزی را خردستیز می پنداشتند و به همین دلیل، بسیاری از مدعیان دینی و معنوی را انکار می کردند. شعار اصلی عقل گرایان در این سخن کوتاه و گویای کلیفرود (۱۸۴۵-۱۸۷۹م) ریاضی دان انگلیسی، خلاصه می شد که می گفت:

همیشه، همه جا و برای همه کس، اعتقاد به هر چیزی بر مبنای ادله ناکافی، کاری نادرست است.۳

این حرف البته در فضای معنویت اسلامی و اندیشه و عرفان شیعی سخنی کاملاً به حق است؛ اما کلیفورد با این سخن می خواست دین و معنویت و باورهای دینی را امری غیر عقلانی و فاقد دلیلِ موجه بداند. دین ستیزی و معنویت گریزی بشر جدید، به جایی رسیده بود که حتی حاضر نبود در مجامع علمی و دانشگاهی نام «خدا» برده شود؛ چرا که پذیرش و اعتقاد به چنین موجودی را غیر علمی و خرافی و اسطوره ای می دانست و ساحت دانش و دانشگاه را از امور خرافی و اسطوره ای، مبرا می خواست.

غرور علمی بشر جدید به جایی رسیده بود که تجربه پذیری را تنها راه برای اثبات حقانیت هر اندیشه ای می دانست و هر سخن غیر تجربی را غیرعلمی می پنداشت. نه تنها مفاهیم الاهیاتی و ما بعد الطبیعی، بلکه مفاهیم اخلاقی را نیز مفاهیمی غیر علمی و در نتیجه بی معنا تلقی می کرد و سخن از صدق و کذب آنان را سخنی بیهوده می پنداشت؛ چرا که معیار معناداری و بی معنایی یک اندیشه را تجربه پذیری، آن هم از جنس تجربه حسی می دانست و از آنجا که صدق و کذب یک سخن نیز فرع بر معناداری آن است، پس هر چیزی که معنادار نباشد، اصولاً نوبت بررسی صدق و کذب آن نیز نخواهد رسید.

موج علم زدگی و عقل گرایی، بیش از همه، دامن غربیان را گرفت و آنان را از دین و معنویت دور ساخت و بسیاری از کشورهای شرقی، به ویژه کشورهای اسلامی تا حدود زیادی از آسیب های آن مصون و البته خدمات و خوبی های آن نیز محروم بودند. متأسفانه رواج این روحیه میان اندیشوران غربی و محوریت علم و عقل مدرن و سیطره آن بر همه ساحت های علمی و عملی بشر جدید، برخی اندیشوران مسلمان را نیز مرعوب کرد؛ به گونه ای که تفاسیر آنان از دین و آموزه های دینی، به شدت تحت تأثیر علم گرایی غربیان قرار گرفت؛ برای نمونه، تفسیری که اقبال لاهوری و به تبع او دکتر شریعتی از خاتمیت و پایان پیامبری ارائه می دهند، به وضوح تحت تأثیر این گرایش است. اینان بلوغ عقلی و رشد علمی بشر جدید را علت اصلی پایان پیامبری و قطع سلسله پیامبران می دانند و مدعی اند در دوران خاتمیت، بشریت با تکیه بر عقل و علم جدید و با استمداد از روش علمی (استقرا و تجربه) می تواند روی پای خود بایستد و همه مشکلات و مسائل خود را حل کند.۴

اما دیری نپایید که بشر از خواب جزمیت این غرور علمی بیدار شد. کاستی های عقل و علم مدرن را با همه وجود خود احساس کرد و به این نتیجه رسید که گشایش همه مشکلات بشری، کار عقلانیت ابزاری و علم مدرن نیست. انسان، موجودی چند ساحتی است. مهم ترین نیازها و دردهای بشر، دردهای وجودی و نیازهای روحی و روانی و درونی است که علم مدرن نمی تواند پاسخ مناسبی برای آن ها ارائه کند. بشر، رفته رفته به این نتیجه رسید که علم تجربی نمی تواند همه مشکلات بشر را حل کند. بسیاری از نیازهای اساسی و بنیادین بشری، از دسترس علوم تجربی بیرون است و از طرفی عقل و شیوه های عقلانی و علوم عقلی نیز با وجود اهمیت و نقش بسیار زیادشان، صرفاً به بخشی از نیازهای وجودی انسان پاسخ می دهند. به طور کلی می توان گفت: بشر جدید، به این نتیجه رسید که نظام های فلسفی و علمی و عقلی محض، نمی تواند در تأمین همه نیازهای انسان، کارآمدی لازم را داشته باشند.

شاید بتوان گفت که تجربه گرایان (پوزیتویست ها) ناخواسته مهم ترین نقش را در حصول چنین نتیجه ای داشتند. آنان، تجربه گرایی را به اوج خود رساندند و به گمان خود اثبات کردند که تجربه پذیری، معیار معناداری است و هر گزاره و مفهوم غیر تجربی، بی معنا است. همین دیدگاه افراطی، موجب شد بسیاری از اندیشوران و عموم مردم، نادرستی تجربه گرایی و به تبع آن، ناکارآمدی علم و عقل بشری را به وضوح مشاهده کنند. افزون بر این، مردم دنیا محصولات علم جدید و تدابیر عقلی بشر بریده از خدا را در نیمه اول قرن بیستم در دو جنگ جهانی، با همه وجود خود حس کردند.

۲. اثبات نــادرستی فــلسفه های معنـویت ستیز

همان طور که اشاره کردیم، در دوران مدرنیته، معنویت ستیزی و دین گریزی تئوریزه و نهادینه شده بود. عده ای از به اصطلاح اندیشوران غربی، به نام پوزیتویست ها، تحت تأثیر اندیشه های ویتگنشتاین با تجمع در وین و تشکیل حلقه ای