پاورپوینت کامل انس با قرآن در آیینه کلام رهبری (۲) ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انس با قرآن در آیینه کلام رهبری (۲) ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انس با قرآن در آیینه کلام رهبری (۲) ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انس با قرآن در آیینه کلام رهبری (۲) ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

اشاره

در شماره پیشین به مناسبت ماه مبارک رمضان از سخنان حکیمانه رهبر فرزانه انقلاب درباره انس با قرآن بدین شرح بهره بردیم:

تلاوت مقدمه انس با قرآن، صوت زیبا زیور قرآن، تهذیب راه انس با قرآن، آثار انس با قرآن و اینک نظر شما را به ادامه آن بحث جلب می کنیم:

موانع انـس با قرآن

در مسیر انس با قرآن موانعی وجود دارد؛ شناخت و رفع آن ها لازم است. برخی از آن ها عبارتند از:

الف) عدم آشنایی به زبـان عربی

خداوند متعال قرآن را به زبان عربی نازل فرموده است. « إِنَّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِیا لَعَلَّکمْ تَعْقِلُونَ»۱ ما آن را قرآنی عربی نازل کردیم، شاید شما درک کنید (و بیندیشید)!.بی تردید این دارای حکمت است که الآن ما در صدد بیان آن نیستیم؛ حال برای بهره گیری از این کتاب آسمانی باید با زبان آن آشنا بود. عدم معرفت به زیبایی های این زبان مانعی در مسیر انس با قرآن محسوب می شود.

رهبر فرزانه انقلاب می فرماید:«متأسفانه ما حجاب زبانی داریم، حجاب لغوی داریم؛ این کمبود ماست. یعنی کمبود ملت های غیر عرب است. کسانی که زبانشان عربی است، همین طور که قاری تلاوت می کند، این ها که نشسته اند، و لو نه به صورت کامل، آن را می فهمند؛ بیان قرآن، بیان فصیح و بلیغ و خیلی والایی است و هرکسی جزئیات این بیان را نمی فهمد. بلاتشبیه مثل گلستان سعدی که انسان آن را مثلاً در جمعی بخواند. خوب، گلستان سعدی فارسی بلیغ است، مردم هم می فهمند؛ اما دقائق و جزئیاتش را فقط ادبا، اهل ذوق و اهل درک بالا می فهمند. حالا این را هزاران برابر بکنید. قرآن این جوری است. دقائق و لطائف و جزئیات را ممکن است مستمعِ عرب زبانِ معمولی نفهمد، اما بالاخره مفهوم این کلمات را می فهمد؛ لذا دلش رقیق می شود؛ لذا در شنیدن تلاوت قرآن اشک می ریزد؛ چون موعظه الاهی را درک می کند. این حجابی است که ما داریم و قابل حل هم هست.. ..»۲

ب) عدم استمرار

پرداختن موقت به امور معنوی و عبادی یکی از آفات در مسیر معنویت به شمار می آید. استمرار در تلاوت شرط بهره مندی از چشمه زلال کلام الاهی است. رهبر معظم انقلاب اسلامی چنین می فرماید: «اشکال [دیگر] این است که ما در ماه مبارک رمضان که ماه تلاوت قرآن و ماه نزول قرآن و ماه جلسات است و ما هم که این جلسه را داریم و جلسات فراوانی هم در مساجد و محافل گوناگون است، ماه رمضان که تمام شد، قرآن را ببندیم و ببوسیم و بگذاریم کنار. این نباید اتفاق بیفتد. قرآن را بایستی از خودمان جدا نکنیم. دائم باید با قرآن مرتبط و مأنوس باشیم. حالا در روایات دارد که هر روز لااقل پنجاه آیه قرآن بخوانید. این، یکی از معیارهاست. اگر نتوانستید، روزی ده آیه قرآن بخوانید؛ نگویید سوره حمد را می خوانم و این چند آیه سوره حمد با چند آیه سوره قل هواللهَ – یک رکعت – می شود همان ده آیه ای که فلانی می گوید. نه، غیر از آن قرآنی که در نماز می خوانید – چه نماز نافله، چه نماز فریضه – قرآن را باز کنید، بنشینید، با حضور قلب، ده آیه، بیست آیه، پنجاه آیه، صد آیه بخوانید. قرآن را برای تدبر کردن و فهمیدن و استفاده کردن بخوانید. یک نوع قرآن خواندن این است که انسان ظاهر قرآن را بگیرد بخواند تا آخر. این نوع، نمی خواهیم بگوییم هیچ اثری ندارد. البته بنده سابق ها می گفتم هیچ اثر ندارد، بعد تجدید نظر کردم. نمی شود گفت هیچ اثر ندارد، ولی اثرش در قبال آن اثری که متوقعِ از تلاوت قرآن است، شبیه هیچ است؛ نزدیک هیچ است.»۳

تـدبر در قرآن

تدبّر در قرآن از جمله مسائلی است که ابتدا در قرآن مجید به آن توجه شده و کسانی را که در قرآن تدبّر نمی کنند، سخت مورد نکوهش قرار داده و فرموده است: « أَفَلَا یتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَی قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا»۴ آیا آن ها در قرآن تدبّر نمی کنند یا بر دل هایشان قفل نهاده شده است.

مقام معظم رهبری بهره گیری از تمام معارف قرآن را زمانی میسر می دانند که در این کتاب بزرگ تدبر کنیم. ایشان می فرماید: «قرآن کتاب نور، کتاب معرفت، کتاب نجات، کتاب سلامت، کتاب رشد و تعالی و کتاب قرب به خداست. ما این خصوصیات را چه وقت از قرآن به دست می آوریم؛ برادران عزیز؟ همین که قرآن را در جیبمان بگذاریم کافی است؟ این که در هنگام سفر، از زیر قرآن رد شویم کافی است؟ امروز من می گویم، این که ما در جلسه تلاوت قرآن شرکت کنیم کافی است؟ این که حتی قرآن را با صدای خوش تلاوت کنیم یا تلاوت خوش را بشنویم و از آن لذّت ببریم کافی است؟ نه. چیز دیگری لازم دارد. آن چیست؟ آن تدبّر در قرآن است. باید در قرآن تدبّر کرد. خودِ قرآن در موارد متعدد از ما می خواهد که تدبّر کنیم. عزیزان من! اگر ما یاد گرفتیم که با قرآن به صورت تدبّر، اُنس پیدا کنیم، همه خصوصیاتی که گفتیم حاصل خواهد شد.»۵

حـفظ مـقدمه تـدبر

یکی از مسائلی که مسلمانان به آن اهتمام داشتند، حفظ قرآن است. هر چند برای خواندن قرآن از روی کتاب آسمانی فضایل خاصی در روایات بیان شده، اما بر حفظ قرآن در سینه ها نیز تأکید گردیده است. حفظ قرآن، بزرگ ترین نعمت الاهی است. از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل شده که فرمود: «مَن أعطاهُ اللهُ حِفظَ کتابِهِ فَظَنَّ أنَّ أحَدا اُعطی أفضَلَ مِمّا اُعطی فقد غَمَطَ أفضَلَ النِّعمَهِ. »۶ پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هر کس که خدا نعمت حفظ کتاب خود را به او عطا کند و آن کس گمان کند که به دیگران نعمتی بزرگ تر از این نعمت او داده شده است، بی گمان نسبت به بزرگ ترین نعمت تحقیر و ناسپاسی روا داشته است.

یا در روایت دیگری ازامام صادق علیه السلام می خوانیم: «الْحَافِظُ لِلْقُرْآنِ الْعَامِلُ بِهِ مَعَ السَّفَرَهِ الْکرَامِ الْبَرَرَه»۷ حافظ قرآن که به آن عمل کند با سفیران (وحی) خدا که بزرگوار و نیکو رفتار هستند، خواهد بود.

مقام معظم رهبری در این زمینه می فرماید: «حفظ قرآن یک نعمت بزرگ است. این جوان ها و نوجوان ها سن توانائی حفظ را قدر بدانند. شماها در سنی هستید که می توانید حفظ کنید و در ذهنتان بماند. ما هم می توانیم حفظ کنیم؛ در سنین ما هم می شود؛ اما خیلی ماندگار نیست؛ زود از ذهن ما می رود. این طور نیست که در سنین امثال بنده نشود حفظ کرد؛ چرا؟ سنین بالاتر از ما – یعنی سنین هفتاد و پنج، هشتاد – می شود حفظ کرد. من شنیدم مرحوم آیت اللهَ خوئی در همین سال های آخر عمر قرآن را حفظ کرده بود. خیلی مهم است؛ پیرمرد مثلاً هشتاد ساله قرآن را حفظ کند! می شود حفظ کرد، اما ماندگار نیست؛ از ذهن زائل می شود. اگر شما در دوره جوانی و بخصوص در دوره نوجوانی؛ یعنی از سن همین نوجوان هایی که اینجا برای ما تلاوت کردند یا بالاتر از این ها، قرآن را حفظ کنید، این یک سرمایه و ذخیره ای برای شماست. و امکان تدبر در قرآنی که در حفظ انسان هست، به مراتب بیشتر از امکان تدبر برای کسی است که قرآن را حافظ نیست. گاهی انسان یک آیه ای را در قرآن نگاه می کند، مثل این که هرگز این آیه را تلاوت نکرده؛ اما کسی که حافظ هست، چنین چیزی برایش پیش نمی آید.»۸

معظم