پاورپوینت کامل آتشی در خرمن؛ تبیین موضوع ریا در چهل حدیث امام خمینی(ره) ۴۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آتشی در خرمن؛ تبیین موضوع ریا در چهل حدیث امام خمینی(ره) ۴۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آتشی در خرمن؛ تبیین موضوع ریا در چهل حدیث امام خمینی(ره) ۴۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آتشی در خرمن؛ تبیین موضوع ریا در چهل حدیث امام خمینی(ره) ۴۸ اسلاید در PowerPoint :

اشاره

در شماره قبل، به تعریف ریا، ذکر برخی نشانه های ریاکار و بیان ریاکاری در تحصیل و عبادت به عنوان مصادیقی از ریاکاری از منظر امام خمینی(ره) پرداختیم. در این شماره، انواع ریا و برخی از راه حل های آن، خدمت شما ارائه می شود.[۱] خداوند همه ما را از انواع ریا دور بگرداند.

بررسی انواع ریا و راه حل آن ها

ریاکاری هم مانند همه بیماری ها دارای درجات و انواع متعددی است. نشناختن همه درجات و انواع یک بیماری، باعث می شود انسان، بیجا خود را از یک بیماری دور بپندارد؛ در حالی که به برخی از درجات و انواع دیگر آن بیماری مبتلا است و همین بی خبری باعث می شود هیچ گاه به دنبال درمان نرود. از این رو امام خمینی(ره) برای ریاکاری انواع و درجاتی مطرح می کند که تأمل و دقت در همه آن ها لازم و ضروری است. درجات و انواعی که آن عالم فرزانه برای ریاکاری مطرح می نماید و بیانات و راه حل های آن از این قرار است:

نوع اول، ریای در عقائد

و آن دارای دو درجه است:

اول آنکه اظهار عقاید حقه و معارف الهیه کند، برای اینکه اشـتـهـار بـه دیـانـت پـیـدا کـنـد و مـنـزلت در قـلوب پـیـدا نـمـایـد؛ مـثـل ایـنـکه بگوید: من کسی را جز خدا مؤثر در وجود نمی دانم. یا اینکه: من به غیر خدا به کسی توکل ندارم. یا بالکنایه و اشاره، خود را معتقد به عقاید حقه معرفی کند. و این نوع دوم، رایـج تـر اسـت.

درجـه دوم، آنکه عقاید باطله را از خود دور کند و نفس خود را از آن تزکیه کند؛ به قصد جاه و منزلت در قلوب؛ چه به صراحت لهجه باشد، یا به اشاره و کنایه.[۲]

درمان ریای در عقیده

مرحوم امام خمینی برای درمان این نوع از ریا، حقیقت تلخ این نوع ریا را ظاهر کرده، هشدارهای لازم را در این زمینه ارائه می دهد که در ادامه با هم می خوانیم: بدان که ریا در اصول عقاید و معارف الهیه، از جمیع اقسام ریاها سخت تر و عاقبتش از همه بدتر و ظلمتش از تمام ریاها بیشتر و بالاتر است. صاحب این ریا، اگر در واقع، معتقد به آن امری که ارائه می دهد نباشد، از جمله منافقین است که مخلد در نار است و هلاک ابدی از برای اوست و عذابش اشدّ عذاب هاست.

و اگر معتقد باشد و برای اینکه در قلوب مردم رتبه و منزلت پیدا کند اظهار می کند، این شخص گرچه منافق نیست؛ ولی این ریا باعث می شود کـه نـور ایـمـان از قـلب او برود و ظلمت کفر به جای آن در قلب وارد شود؛ زیرا که این شخص گرچه در اول امر مشرک به شرک خفی است؛ زیرا که معارف الهیه و عقاید حقه را کـه خـالص بـایـد از بـرای خـدا بـاشـد و صـاحـب آن، ذات مـقدس حضرت حق است، به مردم تـحـویـل داده و غـیـر را در آن شـرکـت داده و شـیـطـان را در آن مـتـصـرف نـمـوده و ایـن عـمـل قـلبـی از بـرای خـدا نـبـوده است؛ لکن این فجیعه موبقه [مصیبت سخت هلاک کننده ] و این سـریـره مـظـلمـه [باطن تاریک] و ایـن ملکه خبیثه [صفت خباثت آلود] بالاخره کار انسان را منجر می کند به اینکه خانه قلب، مـخـتـص بـه غـیر خدا شود، و کم کم ظلمت این رذیله اسباب می شود که انسان، بی ایمان از دنیا برود.

و این ایمان خیالی که دارد، صورت بی معنا و جسد بی روح و پوست بی مغزی اسـت و مـورد قـبـول خـدای تـعالی نشود؛ کما اینکه اشاره به این فرموده در حدیثی که در کـافـی شـریـف از عـلی بـن سـالم نـقل می کند که امام صادق(ع) فرمود: «قَالَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ: أَنَا خَیرُ شَرِیک مَنْ أَشْرَک مَعِی غَیرِی فِی عَمَلٍ عَمِلَهُ لَمْ أَقْبَلْهُ إِلَّا مَا کانَ لِی خَالِصاً»؛[۳]یـعـنی راوی گفت: شنیدم حضرت صادق(ع) می فـرمـود: خـدای تعالی گفت: «من بهترین شریک هستم. کسی که با من، غیر مرا در کاری که کرده است شریک قرار دهد، او را قبول نکنم، مگر آنکه برای من خالص باشد».

و معلوم است اعمال قلبیه در صورت خالص نبودن، مورد توجه حق تعالی واقع نشود و او را نپذیرد و به شریک دیگر واگذار فرماید که آن [شریک]، شخصی است که برای نشان دادن به او عمل می شود. پس اعمال قلبیه، مختص به آن شخص می شود و از حد شرک بیرون رفته، به کفر محض وارد می شود؛ بلکه می توان گفت این شخص نیز از جمله منافقین است؛ همان طور که شرکش خفی است، نفاقش نیز خفی است. بیچاره گمان کرده مؤمن است؛ ولی مشرک اسـت در اول امـر، و در نـتـیـجـه مـنـافـق اسـت و عـذاب مـنـافـقـین را باید بچشد. و وای به حال کسی که کارش به نفاق منجر شود![۴]

آن عالم مهذّب در جای دیگر این چنین می فرماید: هـان ای شـخـص مـرائی کـه عـقـایـد حـقـه و معارف الهیه را به دست دشمن خدای تعالی که شـیطان است، سپردی و مختصات حق تعالی را به دیگران دادی، و آن انواری که روشنی بـخـش روح و قـلب و سـرمـایـه نجات و سعادت ابدی و سرچشمه لقاء الهی و بذر جوار مـحـبـوب اسـت، مـبدل به ظلمات موحشه و شقاوت و هلاک ابدی و سرمایه بعد از ساحت قدس محبوب و دوری از لقاء حضرت حق تعالی کردی!

مهیا باش از برای ظلمت هایی که نور در دنـبـال نـدارند و تنگنایی که گشایشی ندارد و امراضی که شفاپذیر نیست؛ مردنی که حیات ندارد، آتشی که از باطن قلب ظهور کند و ملکوت نفس و ملک بدن را بسوزاند؛ چنان سـوزانـدنـی کـه خطور در قلب من و تو نکرده است. خدای تعالی خبر می دهد در کتاب خـود در آیـه شـریـفـه: «نارُ اللهِ الْمُوقَدَهُ الَّتی تَطَّلِعُ عَلَی الْأَفْئِدَهِ» از وصـف آتـشـی کـه [آتـش خـدا] اسـتیلای بر قلوب پیدا می کند و قلوب را می سوزاند. هیچ آتشی قلب سوزان نیست، جز آتش الهی.

پس ای عزیز! برای یک خیال بـاطـل، یـک مـحـبوبیت جزیی بندگان ضعیف، یک توجه قلبی مردم بیچاره، خود را مورد سـخـط و غـضـب الهـی قـرار مـده و آن محبت های الهی را مـفـروش. آن کرامت های غیر متناهی، آن الطـاف و مـراحم ربوبیت را به یک محبوبیت پیش خلق که مورد هیچ اثری نیست و از او هیچ ثـمری نبری، جز ندامت و حسرت. وقتی دستت از این عالم کوتاه شد که عالم کسب است و زمان عملی کردن گذشت، دیگر پشیمانی نتیجه ندارد و رجوع، بی فایده است.[۵]

مرحوم امام خمینی برای درمان این نوع از ریا، مطلب علمی مهمی را گوشزد می کند که توجه مداوم به آن می تواند ریشه ریاکاری در عقیده را بخشکاند.

تفاوت ایمان و علم در نظر امام خمینی(ره)

بـدان ایـمـان، غـیـر از عـلم بـه خـدا و وحـدت و سایر صفات کمالیه ثبوتیه و جـلالیـه و سـلبـیه، و علم به ملائکه و رسل و کتب و یوم قیامت است. چه بسا کسی دارای این علم باشد و مؤمن نباشد. شیطان، عالم به تمام این مراتب به قدر من و شما هست و کافر است؛ بلکه ایمان، یک عمل قلبی است که تا آن نباشد، ایمان نیست.

باید کسی که از روی برهان عقلی یا ضرورت ادیان چیزی را علم پیدا کرد، به قلب خود نیز تسلیم آن ها شود و عـمـل قـلبـی را کـه یـک نـحـو تـسـلیـم و خـضـوعـی اسـت و یـک طـور تـقـبـل و زیـر بـار رفـتـن اسـت، انـجـام دهـد تـا مـؤمـن گـردد و کـمـال ایـمـان، اطـمـیـنـان اسـت. نـور ایـمـان کـه قـوی شـد، دنـبـالش اطـمـیـنـان در قـلب حـاصـل مـی شـود و تـمـام این ها غـیـر از عـلم اسـت. مـمـکـن اسـت عقل شما به برهان چیزی را ادراک کند؛ ولی قلب تسلیم نشده باشد و علم بی فایده گردد.

پـس مـعـلوم شـد کـه تـسـلیـم کـه حـظ قـلب اسـت، غـیـر از عـلم اسـت کـه حـظ عـقـل اسـت. مـمکن است انسان به برهان عقلی، اثبات صانع تعالی و توحید او و یوم معاد و دیـگـر از عقاید حقه نماید؛ ولی این عقاید را ایمان نگویند و او را مؤمن حساب نکنند و در جـمـله کـفـار یـا مـنـافـقـیـن یـا مـشـرکـیـ