پاورپوینت کامل بررسی مفهوم «خلیفه اللّهی» انسان;در آیه خلافت (آیه ۳۰ سوره بقره)(قسمت اول) ۵۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بررسی مفهوم «خلیفه اللّهی» انسان;در آیه خلافت (آیه ۳۰ سوره بقره)(قسمت اول) ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بررسی مفهوم «خلیفه اللّهی» انسان;در آیه خلافت (آیه ۳۰ سوره بقره)(قسمت اول) ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بررسی مفهوم «خلیفه اللّهی» انسان;در آیه خلافت (آیه ۳۰ سوره بقره)(قسمت اول) ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

۱

چکیده

در این مجال اثبات خواهد شد که موضوع خلافت که در این آیه بدان اشاره شده با وجود نظرات متعددی که در این باب مطرح شده در حقیقت و به واقع، خلافت آدمعلیه السلام و ذرّیه او از خداوند، روی زمین است و در میان ذرّیه او تنها آنانی به مقام خلافت اللّهی می رسند که مصداق انسان کامل باشند و انسانهای کامل کسانی نیستند مگر «مخلَصین» که در قرآن ویژگی هایشان بیان شده است. پس انبیای إلهی و أئمّهعلیهم السلام همان مصادیق و نمونه های انسان کامل هستند و تنها اینانند که می توانند راهبر انسان ها باشند و صاحب مقام خلافت الهی در عصر خویش به شمار روند.

کلید واژه ها:خلیفه، خلافت، جانشینی، پیشینیان، فرشتگان، جنّیان، خلافه اللّهی، انسان کامل، ابر خلیفه

مقدمه

همچنان که می دانید مفهوم « خلافت» در قرآن یکی از مفاهیم مهم در فرهنگ اسلام و شاید هر دین آسمانی باشد؛ چرا که هر یک از ادیان إلهی بر این معتقدند که خداوند سبحان جهت هدایت و رهبری انسان ها در هر عصری پیامبری برمی گزیند تا به مثابه خلیفه إلهی باشد که بندگان را در مسیر تعالی حرکت می دهد و آنان را اگر طالب حقّ و حقیقت باشند به سر منزل مقصود می رساند. شاید مهم ترین دینی که موضوع خلافت إلهی در آن بیش از هر دین یا مذهب دیگر مورد عنایت و توجه است دین اسلام باشد. چرا که موضوع خلافت خداوند پس از آدمعلیه السلام و دیگر انبیای إلهی در گذر سالیان متمادی، به عصر بعثت نبی مکرم اسلام محمد مصطفی، خاتم الأنبیاء و المرسلین صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم و پس از آن به دوازده امام که اوصیای بر حق اویند متصل می شود و اکنون نیز همچنان با نیابت ولی فقیه از دوازدهمین اختر تابناک ولایت در جریان است. انگیزه تحریر این مقاله نظرات و دیدگاه های نادرستی است که درباره مفهوم «خلافت» و مصداق «مستخلف عنه» بیان شده است. باید توجه داشت که اگر خلافت در این آیه به معنای جانشینی از پیشینیان باشد چه جانشینی از جنّیان، چه جانشینی از «نسناس» و چه جانشینی از دیگر انسان های قبل از حضرت آدمعلیه السلام، این فضیلتی را برای حضرت آدمعلیه السلام و ذرّیه او اثبات نخواهدکرد یا دست کم فضیلت بسیار بالایی را اثبات نمی کند در صورتی که آیات قبل و بعد این آیه و نیز سیاق بکاربرده شده همگی بر این دلالت دارند که موضوع، موضوعی مهم و سرنوشت ساز است که خداوند از آن به ملائکش خبر می دهد و در آزمایشی بسیار جالب و زیبا میزان و ارزش این مقام و درجه را به فرشتگانش می فهماند؛ پس با این ادّعا که این مقام، «مقام خلافه اللّهی» است و شامل آدمعلیه السلام و مخلصین ذرّیه او می شود سخن خود را می آغازیم:

بررسی معنای لغوی واژه «خلیفه»:

آیه (۳۰) از سوره بقره معروف به « آیه خلافت» است و این گونه می درخشد که: )وَ إِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَه إِنِّی جَاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَه قَالُوا أَتَجْعَلُ فِیهَا مَنْ یُفْسِدُ فِیهَا وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ قَالَ إِنِّی أَعْلَمُ مَا لا تَعْلَمُونَ). از آنجا که واژه خلیفه کلیدی ترین واژه در آیه مذکور است بنابراین ابتدا کمی پیرامون معنای این واژه در کتب لغت و غریب اللغه بحث می نمائیم تا معنای اصلی آن و بلکه صحیح ترین معنا را برای این واژه از کتب لغت و غریب اللغه استخراج کنیم:

ابن فارس ذیل ریشه «خلف» گوید: «خلافت» از آن رو خلافت نامیده شده که شخص دوّم پس از شخص اوّل می اید و در جای او می نشیند.

ابن منظور ذیل واژه «خلف» گوید: … «خَلَفَهُ یخْلُفُهُ» یعنی جانشینش شد… «خَلَفَ فلانٌ فلاناً» یعنی فلانی جانشین فلانی شد… «اسْتَخْلَفَهُ» یعنی او را جانشین خود قرار داد. «الخلیفه» کسی است که به جای شخص پیش از خودش می نشیند. جمع کلمه «خلیفه»، « خلائف» است… «الخلافه» به معنای پادشاهی… .

فراهیدی گوید: خلیفه کسی است که به جای شخص پیش از خودش می نشیند و جای او را می گیرد.

زمخشری نیز برای معنای خلیفه تقریباً همان چیزی را آورده که دیگر لغویان آورده اند.

شرتونی معتقد است: « خلافت» همان پادشاهی و نیابت از غیر است… «خلیفه» کسی است که جانشین شخصی غیر از خودش گردد، چه آن شخص که در این جا از او نیابت شده غائب باشد، چه مرده باشد، چه ناتوان باشد و چه به خاطر بزرگداشت و تکریم او نائب، جانشینش شده باشد و از این جاست که خداوند بندگانش را روی زمین جانشین خود قرار داده است.

راغب اصفهانی نیز «خلافت» را به معنای نیابت و جانشینی گرفته.

طریحی می نگارد: «خلیفه» به معنای سلطان اعظم و پادشاه بسیار بزرگ مقام است… «خلیفه» کسی است که به جای شخص رونده می نشنید و مکان او را پرمی کند .

نتیجه: از آنچه تا این جا بیان شد می توان دریافت که «خلیفه» یعنی کسی که جای شخص دیگر می نشیند؛ از سویی باتوجه به تعریف «سعید شرتونی» در «أقرب الموارد» می توان دو معنا را برای «خلافت» در نظر گرفت که عبارتند از:

الف) «مستخلف» پس از «مستخلف عنه» جانشین او شود و دیگر «مستخلف» قدرت و سلطنتی نداشته باشد که آیات: )فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْکِتابَ یَأْخُذُونَ عَرَضَ هذَا الْأَدْنَی… ) و )فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلاه وَ اتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ) از این دست است؛

ب) «مستخلف عنه» خلیفه را در مکان یا در عمل با خود قراردهد یا این که به او تفویض کند که جانشینش باشد. پس در این جا حق سرپرستی و سلطنت برای «مستخلف عنه» بر خلیفه باقیست و اگر کوتاهی و کم روی از «خلیفه» سربزند یا کارایی «خلیفه» تمام شود پس «مستخلف عنه» می تواند «خلیفه» را عزل کند. در بین این دو معنا قطعاً در آیه مورد بحث، معنای اوّل صادق نیست چرا که اگر جعل خلیفه به معنای مذکور در بخش الف باشد، این با مسأله توحید افعالی ناسازگار است چرا که اگر ولایت بر هستی و آفرینش إصالتاً از آن خداوند سبحان باشد هیچ کس حتی به عنوان خلیفه نمی تواند در این ولایت با او شریک شود و شراکت او در این ولایت بالأصاله نیز باشد. از آنجا که ولایت تکوینی و تشریعی إصالتاً از آن خداست و به صورت بالعرض و بالتبع و بالواسطه به خلیفه خداوند منتقل می شود پس لازمه این ولایت تکوینی و تشریعی، داشتن قدرتی زوال ناپذیر و لاینفکّ است و اگر قرار باشد این قدرت از خداوند سلب شود و به شخص جانشین خداوند منتقل شود نقص خداوند حاصل می شود که این یعنی خداوند ممکن الوجود است و از دایره واجب الوجود بودن خارج می باشد. پس امکان ندارد که خداوند به خلیفه اش قدرت خود را به گونه ای تفویض کند که قدرت از دست خودش بیرون برود. خداوند پیوسته بر صفت «قادر» استوار و پابرجاست و از این رو معنای اوّل، در این آیه صدق نمی کند ولی معنای دوّم را می توان بر این آیه و لفظ «خلیفه» که در آن بکاررفته بار نمود چرا که با وجود تفویض قدرت بازهم قدرت خداوند پابرجاست و هر آن می تواند خلیفه اش را از مقام خلافت عزل نماید. استاد مصباح یزدی سه مفهوم برای خلافت برمی شمارد که چکیده اش این است: جانشینی گاه در امور حسی به کار می رود مثل )هُوَ الَّذِی جَعَلَ اللَّیْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَهً)، گاه در امور اعتباری به کار می رود مثل )یَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاکَ خَلِیفَهً فِی الْأَرْضِ) و گاه در امور حقیقی ماورای طبیعی به کار می رود مثل خلافت آدمعلیه السلام که در آیه ۳۰ از سوره بقره مطرح شده است. در این جا مقصود، جانشینی از خداست و این جانشینی به طور مطلق جانشینی اعتباری نیست بلکه جانشینی تکوینی است.

اهمیت بحث خلافت: آیه خلافت از آیات عمده در مباحث انسان شناسی است و در بحث خلافت انسان در زمین مطالب جالبی را مطرح می نماید. این آیه جایگاه انسان را در نظام آفرینش و ارزش و رتبه او را بیان می کند. مفسّران و صاحبنظران ذیل این آیه به مطالب فراوانی اشاره کرده اند که از جمله آن می توان به چگونگی خلافت انسان در زمین، منشأ پیدایش انسان، جایگاه و فضیلت انسان نسبت به دیگر موجودات هستی و به عبارتی اشرف مخلوقات بودن انسان اشاره کرد. در این آیه موضوع خلافت مطرح شده ولی درباره « مستخلف عنه» سکوت شده است. این مسأله باعث شده است تا مفسّران و صاحبنظران در این موضوع با هم اختلاف نظر داشته باشند و دیدگاه های گوناگونی را در این باب بیان نمایند؛ این آیه به نوعی از آیات مشکل و متشابه قرآن به شمار می رود. از سوی محققان و مفسّران در این که مراد از خلافت در این آیه چیست و این که خلیفه چه کسی یا چه کسانی است و یا این که إعلام خداوند به ملائکه درباره جعل خلیفه چه حکمت و اقتضایی داشته و این که چطور فرشتگان به فساد و خونریزی خلیفه پی بردند، مطالب گوناگونی مطرح شده است. برخی جریان نقل شده در این آیه و آیات بعد از آن را یک داستان ن