پاورپوینت کامل اخراج ایرانیان از عراق ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اخراج ایرانیان از عراق ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اخراج ایرانیان از عراق ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اخراج ایرانیان از عراق ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

این مسئله ای بود که البته آغاز آن در زمان آیت الله حکیم و ادامه آن پس از درگذشت وی بود. نزاع دولت ایران و عراق بر سر مهاجران ایرانی از آغاز تأسیس دولت پادشاهی در عراق تا اخراج بخش عمده ایرانیان در سال ۱۳۵۰ ش ™ ۱۹۷۱ ادامه یافت. در این سال ها، سیاست دولت های عراقی، عمدتاً تحت فشار گذاشتن ایران، محدود کردن نفوذ مراجع ایرانی در عراق و استفاده از آن در منازعات منطقه ای و بین المللی بود. در دوران حکومت بعث (از سال ۱۹۶۷ به بعد) ابعاد نزاع میان ایران و عراق، چندان بالا گرفت که رهبران عراق علی رغم همراهی نسبی با مبارزان ایرانی علیه شاه، به بدترین صورت به اخراج ایـرانیان شامل مردم عادی و طلاب و روحانیان پرداختند. آخرین اخراجی ها در سال ۱۹۷۵ / ۱۳۵۴ بود که شامل تعداد بسیاری چهره های شاخص در نجف بود.

بخش دیگری از این نزاع، کنترل کردن شدید مرزها برای رفت وآمد زایران بود. در این خصوص نیز از آغاز دوره پادشاهی، مشکلاتی میان دو کشور وجود داشت. زمانی دولت ایران به محدود کردن رفت وآمد زایران می پرداخت تا دولت عراق را تحت فشار بگذارد و گاه به عکس، دولت عراق به دلایلی، سخت گیری می کرد. با تیره شدن روابط دو طرف در اوایل دهه هـفـتـاد مـیلادی، تقریباً رفت وآمد زایران تعطیل شد. این مسائل، تأثیر خاص خود را روی روابط متقابل بین دو ملت ایران و عراق به عنوان دو کشوری که اکثریت شیعه را دارند، داشت. مـراجـع تقلید هم در این میان، تنها می توانستند به صدور بیانیه هایی بسنده کنند. ماجرای اخراج ایرانیان، مورد اعتراض بسیاری از مراجع ایرانی ساکن ایران و شماری از مراجع ایرانی در عراق قرار گرفت. در این باره امام خمینی(ره)، بارها به سخنرانی و اعتراض پرداخت. بیشترین نتیجه این اعتراض ها، محدود کردن دامنه اخراج بود. آیت الله خویی در این باره، کمتر اعتراض کرد و طبعاً فهرستی از افراد توسط آیت الله خویی یا آیت الله محمد باقر صدر به دولت عراق اعلام می شد تا از اخراج مستثنا باشند و به عبارتی اقامت آنان تمدید شود. نتیجه اصلی این نزاع ها، جدا شدن کامل عراق و ایران بود؛ دو کشوری که در تاریخ خود، مراودات فراوان داشته و تقریباً به لحاظ انسانی، در هم تـنـیده بودند، به صورت دو کشور کاملاً عربی، عجمی درآمدند. این اقدامی بود که به دلایل ایدئولوژیک، حزب بعث که حزب ناسیونالیست عربی بود، انجام داد.

مرجعیت آیت الله خویی در نجف

مرجعیت سنتی شیعه که از زمان درگذشت آیت الله بروجردی به نجف منتقل شده بود؛ یعنی جایی که پیش از آن هم در آنجا قرار داشت، این بار در شخصیت آیت الله خویی متبلور شد. این دوران، حوزه علمیه نجف مورد حمله حزب بعث بود و یکی از وظایف آقای خویی، دفاع از حوزه آسیب دیده. هدف آن بود تا تعداد بیشتری از طلاب و فضلای اصلاً ایرانی را در آنجا نگاه دارنـد. در سال ۱۹۷۲ که بعثی ها نفت عراق را ملی کردند، آیت الله خویی پیام تبریکی برای حسن البکر فرستاد. هر روز که می گذشت، فشارها بیشتر می شد. در این سوی، رژیم ایران هم قصد استفاده از حضور آیت الله خویی را در آنجا داشت و روشن بود که این مسئله، دولت عراق را حساس تر می کرد. باید توجه داشت که در جریان تحولات سال های ۱۳۴۴ـ۱۳۴۱ که قم فـعـالیتی ضد شاه دنبال می کرد، آیت الله خویی، پا به پای دیگران، بیانیه هایی در دفاع از این حرکت در مقابل شاه صادر می کرد. با این حال، اندکی بعد، احساس کرد که برابر حکومت بعثی، نباید برخورد جدی با دولت پهلوی داشته باشد. این زمان دولت عراق دو استراتژی را درخصوص مرجعیت شیعه دنبال می کرد؛ نخست اینکه مرجعیت عرب را برای حوزه نجف مطرح کرده تا بتواند از نفوذ ایران بکاهد و دوم آنکه این مرجع کسی باشد که مطیع حکومت بوده و به عنوان ابزاری در اختیار دولت باشد. البته در این زمینه گام هایی برداشته شد، اما به دلیل آنکه طبیعت مرجعیت با نزدیک شدن به