پاورپوینت کامل فصل سوم; معرفی چهره های منفی کربلا ۳۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فصل سوم; معرفی چهره های منفی کربلا ۳۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فصل سوم; معرفی چهره های منفی کربلا ۳۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فصل سوم; معرفی چهره های منفی کربلا ۳۸ اسلاید در PowerPoint :

۴۹

در رقم خوردن واقعه خونین کربلا، چهره های شاخصی، نقش کلیدی و
سرنوشت سازی را به عهده داشتند. بعضی از آنها شخصیت های به ظاهر مذهبی
بودند که حتی مقام و منزلت حضرت را نیز می دانستند، ولی به دلیل غلبه هوای
نفس و دنیاخواهی نامشان در شمار قاتلان کربلا ثبت شد.

آشنایی با این چهره های منفور، درس عبرتی برای تمام بشریت است.

یزید بن معاویه

یزید بن معاویه، خلیفه جنایت کار اموی است که فاجعه کربلا به دستور او پدید
آمد. وی در سال ۲۵هجری تولد یافت. معاویه، فرزند ابوسفیان، یکی از دشمنان
سرسخت پیامبر و پسر هند جگرخوار است. یزید از میمون، دختر بَجْدَل کَلْبی
است. یزید، جوانی می گسار، سگ باز و اهل بوزینه بازی و عیاشی بود.

پس از مرگ معاویه، مردم با او به عنوان خلیفه، بیعت کردند؛ زیرا معاویه پیش
از مرگش از بسیاری از مردم برای ولی عهدی او بیعت گرفته بود. یزید
اندیشه های الحادی داشت و به مبدأ و معاد بی عقیده بود. بی بند و بار و اهل عیش
و طرب بود. در زمان او فسق و فجور به والیان هم گسترش یافت و آوازه خوانی
در مکه و مدینه آشکار شد و مردم به آشکارا به شراب خواری پرداختند.
سیدالشهدا علیه السلام وقتی با اصرار ولید و مروان برای بیعت با یزید روبه رو شد، به
فسق او شهادت داد و فرمود: «یزید، مردی فاسق، شراب خوار و آدم کش است که
آشکارا گناه می کند و کسی همچون من با کسی مثل او بیعت نخواهد کرد».

یزید همچون پدرش به حیف و میل بیت المال و کشتن انسان های باایمان و
ایجاد فساد در دستگاه حکومت پرداخت. وی به والی مدینه نوشت که به زور از
سیدالشهدا بیعت بگیرد و اگر نپذیرفت، گردن او را بزند. وی برای سرکوبی
هواداران امام حسین علیه السلام که با مسلم بن عقیل در کوفه بیعت کرده بودند «ابن زیاد»
را به ولایت کوفه گماشت و دستور کشتن امام را داد.

یزید سه سال حکومت کرد. در سال اول، امام حسین علیه السلام را به شهادت رساند.
در سال دوم فرمانده نظامی اش به دستور او به مسجد النبی و قبر پیامبر حمله کرد
و مردم را در کنار حرم پیامبر سر برید. لشکریان او در مدینه ده هزار نفر را کشتند
و به زنان و دختران مدینه تجاوز کردند. در سال سوم نیز به دستور او، خانه خدا
را با منجنیق سنگ باران کردند و ویران ساختند.

عبیداللّه بن زیاد

ابوحفص (ابواحمد) عبیداللّه بن زیاد بن ابیه در سال ۳۳ ه .ق در عراق متولد شد.
پدرش، زیاد، حرام زاده ای بود که از پدری نامعلوم به دنیا آمده بود و شماری از
مردان، ادعای پدری او را داشتند. ازاین رو، گاه وی را بدون آوردن نام پدرش به
پدر نسبت می دهند و می گویند: زیاد بن ابیه و گاه به مادرش منتسب می کنند و
می گویند: زیاد بن سمیه. پدر عبیداللّه از دشمنان سرسخت علی بن ابی طالب علیه السلام
و شیعیان وی به شمار می رود، به گونه ای که بسیاری از یاران و تابعین علی علیه السلام به
شهادت رسانده است. وی بسیاری از آنان را کور کرد و دست و پای برخی دیگر
را برید. بسیاری را به زندان افکند و تا آنجا در پلیدکاری پیش رفت که شیعیان را
زنده به گور می کرد. وی نخستین کسی بود که سبّ علی علیه السلام را در عراق (بصره و
کوفه) رواج داد.

عبیداللّه ، بسیار زیرک و سیاست مدار و در عین حال ترسو بود و در بسیاری از
موارد با وحشت افکنی و زور شمشیر حکومت می کرد. وی در زمان معاویه،
حاکم بصره شد و در زمان یزید، حکومت کوفه نیز به وی سپرده شد. به دستور
وی مسلم بن عقیل و هانی بن عروه را به شهادت رساندند.

نقش عبیداللّه در واقعه عاشورا چنان چشمگیر و اساسی است که حتی
شماری از هواداران یزید خواسته اند ابن زیاد را مقصر اصلی بدانند. ابن زیاد ابتدا
سپاه حر را فرستاد تا کاروان حسین علیه السلام را از حرکت باز دارد. سپس سپاه عمر
سعد و پس از آن لشکرهای دیگری را به فرماندهی سران کوفه همچون شبث بن
ربعی، حصین بن نمیر و… به کربلا فرستاد. به دستور وی آب را بر سپاه حسین علیه السلام
بستند و عمر سعد و شمر بن ذی الجوشن را مأمور کشتن امام حسین علیه السلام ساخت.

عمر بن سعد بن ابی وقاص

عمر بن سعد، رهبری سپاه کوفه در روز عاشورا به عهده داشت. تاریخ تولد وی
به طور دقیق مشخص نیست. پدر عمر، سعد بن ابی وقاص از اصحاب بزرگ
پیامبر اسلام بود و نزد صحابی و تابعین جایگاه ویژه ای داشت. سعد در زمان
خلافت علی علیه السلام با او بیعت نکرد.

قدرت دوستی، جاه طلبی و خود بزرگ بینی از ویژگی های عمربن سعد بود.

فرمان حکومت ری که ابن زیاد برای او صادر کرده بود، با شهادت حضرت
مسلم و آمدن حسین علیه السلام به سوی کوفه هم زمان شد. به همین دلیل، ابن زیاد به او
دستور داد تا ابتدا به جنگ با حسین علیه السلام برود و سپس برای فرمانداری ری به ایران
حرکت کند. او ابتدا از این مسئولیت شانه خالی کرد، ولی با اصرار ابن زیاد بر سر
دو راهی انتخاب فرمانداری ری و جنگیدن با حسین علیه السلام ماند. شوق حکومت و
لذت قدرت، او را واداشت تا به جنگ حسین علیه السلام برود. او در روز عاشورا،
عده ای را برای بستن آب به روی سپاه حسین علیه السلام گماشت و دستور کشتن
سیدالشهدا علیه السلام را صادر کرد. فجیع ترین کار وی در کربلا، تخریب و سوزاندن
خیمه گاه امام حسین علیه السلام و صدور دستور اسب تاختن بر جسد بی جان
حسین بن علی علیه السلام بود.

شک در قیامت، جزا و پاداش، برداشت غلط از معارف دینی و پنداشتن اینکه
می تواند پس از بازگشت از کربلا توبه کند و جنایات خود را جبران کند، شیفتگی
بیش از حد به مقام دنیوی و موقعیت اجتماعی، ترس از دست دادن مال دنیا و
جایگاه اجتماعی خود نزد امویان، پستی طبع و نداشتن بصیرت سیاسی، دست
به دست هم داد و عمر بن سعد را به عذاب الهی و ننگ ابدی گرفتار ساخت.

شمر بن ذی الجوشن

شمر بن ذی الجوشن از جمله کسانی است که در واقعه عاشورا، جنایت های
ننگینی انجام داد. پدرش، ذی الجوشن، صحابی بزرگ پیامبر بود.

زندگی شمر گویای روحیه پرتلاطم همراه با شجاعت، جنگ جویی و
فرصت طلبی اوست.