پاورپوینت کامل رابطه مهارت های تحصیلی با مهارت های زندگی ۶۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رابطه مهارت های تحصیلی با مهارت های زندگی ۶۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رابطه مهارت های تحصیلی با مهارت های زندگی ۶۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل رابطه مهارت های تحصیلی با مهارت های زندگی ۶۶ اسلاید در PowerPoint :

آدمی در مسیر تکامل خود، صاحب منابع و وسایلی برای زندگی مؤثر است. او می تواند خود را در زمان حال بسنجد و گذشته و آینده را از راه به یاد آوردن و پیش بینی وقایع تجربه کند. خداوند متعال نیز آدمی را آگاه و مسئول آفریده است تا بتواند به کمک آگاهی های خود، انتخاب کند. همچنین، مسئولیت رفتارهای نهان و آشکار خود را بپذیرد و توانایی پاسخ گویی مناسب به محرک های درونی و بیرونی خود را داشته باشد. انسان باید به عنوان موجودی متکامل شامل جسم، هیجانات، افکار، احساسات و ادراکات، در محیطی مناسب به منظور اصلاح و تعادل رفتار خود بکوشد و خود را به شکوفایی برساند.۱

مهارت های زندگی، مجموعه ای از توانایی هاست که زمینه سازگاری و رفتار مثبت و مفید را فراهم می آورد. به کمک این توانایی ها، فرد می تواند مسئولیت های اجتماعی خود را بپذیرد. همچنین، بدون آسیب رساندن به خود و دیگران، با خواست ها، انتظارها و مشکلات روزانه، به ویژه در روابط انسانی به شکل مؤثری روبه رو شود.۲

شخصی که در دوران تحصیل خود، مهارت های زندگی را می آموزد و از آنها در ارتباط با دیگران استفاده می کند، موفقیت هایی به دست می آورد که برخی از آنها عبارتند از:

۱. قدرت تحمل در برابر عقاید گوناگون و احساس امنیت در برابر گفتار دیگران. فرد چنین مهارتی را در مدرسه به دست آورده و با تعامل با آموزگاران و دانش آموزان، به توانایی و مهارت برخورد با آنها دست یافته است.

۲. انجام دادن به موقع کارها با توجه به شرایط زمانی و مکانی. فرد این نظم و هشیاری را نیز در مدرسه به دست آورده است.

۳. برنامه ریزی و کوشش در انجام دادن کارهای مفید و دوری از هر کار بی فایده. فرد در امتحانات پایان سال مدیریت زمان و استفاده از فرصت های محدود را برای پیروزی در امور آموخته است.

۴. رازداری و مهار کردن گفتار. فردی که در مدرسه با افراد گوناگون در تعامل بوده، رفتارهای شایسته را در اجتماع مدرسه آموخته است.

۵. برداشت واقع بینانه از جهان و عبرت آموزی از وقایع گذشته. چنین فردی از آثار مفید تجربه و نقش آن در پیشرفت، به خوبی آگاه است.

۶. تقویت خودپنداری و اعتماد به نفس. فرد به عنوان شخصیتی مستقل در مدرسه و دوران تحصیل، اعتماد به نفس لازم را برای انجام دادن هر کاری به دست آورده است.

۷. استفاده از ظرفیت ها و کنش های هوش. چنین فردی خود را به خوبی در مدرسه شناخته و تحلیل کرده است. بنابراین، از ظرفیت های خود آگاه است و از آنها بهره می گیرد.

همچنین، مهارت های آموزشی در زندگی اجتماعی، از بروز آسیب های فردی جلوگیری می کند و با ایجاد نگرش های اصولی و علمی در انتخاب بهترین شیوه برای انجام دادن بهتر هر کاری، نقش مؤثر و مثبتی خواهد داشت.۳

۱. محرم آقازاده، مقدمات مهارت های مطالعه و پژوهش، ص ۲۱.

۲. سید ابوالقاسم حسینی، اصول بهداشت روانی، ص ۳۸.

۳. علی اکبر سیف، روان شناسی پرورشی، صص ۹۷ ـ ۱۰۳.

سیره بزرگان

رسول اکرم(ص) و دو گروه

پیامبر اکرم(ص)، وارد مسجد مدینه شد. چشمش به دو گروه افتاد که دو حلقه تشکیل داده و سرگرم کاری بودند. گروهی در حال عبادت و ذکر و گروهی دیگر به تعلیم و تعلّم و یاد دادن و یاد گرفتن سرگرم بودند. پیامبر به هر دو گروه نگریست و از دیدن آنها شادمان شد. سپس به کسانی که همراهش بودند، رو کرد و فرمود: «کار هر دو گروه، نیکوست و اهل سعادتند.» آنگاه افزود: «ولی من برای آموزش [دادن] و دانا کردن فرستاده شده ام.» سپس به سوی گروهی رفت که به کار تعلیم و تعلم مشغول بودند و در جمع آنها نشست.۱

(

۱. برگرفته از: داستان راستان، (با اندکی تغییر).

ارزش و جایگاه علم

روزی آیت الله بهجت(ره) در مسیر خود از خانه به سمت حرم، به چند نفر از طلاب که در خدمتشان بودند، فرمود: «این چه نعمتی است که خداوند شما را در مسیر طلب علم قرار داده است! علم نعمت بزرگی است.» پس علم و مال دنیا را با هم مقایسه کرد و فرمود: «علم و مال دنیا این تفاوت را با هم دارند که شما باید از مال محافظت کنید، اما علم، شما را محافظت می کند. فرق دیگر اینکه اگر مال را انفاق کنیم، کم می شود، اما هرچه علم را انفاق کنیم، رو به افزایش خواهد بود».

آیت الله بهجت، با این سخنان، طلاب را به تحصیل علم تشویق می کرد.۱

(

۱. رضا باقی زاده، بهجت عارفان، ص ۲۰۳.

سید رضی

سید رضی، از موهبت الهی هوش و نبوغی فراوان بهره مند بود. ایشان در مدت کوتاه زندگی خود، دانش و علوم گوناگون را فرا گرفت. شاید بتوان گفت هیچ دانشی در آن روزگار، در بغداد رواج نداشت که سید رضی آن را نیاموخته باشد. ایشان، هم درس می خواند و هم در امر گردآوری سخنان پراکنده امیر مؤمنان علی(ع) کوشش فراوان می کرد و حاصل تلاش وی، کتابی است که هم اکنون آن را به عنوان نهج البلاغه می شناسیم. سید رضی نه تنها در شعر استادی بی مانند بود، بلکه در نویسندگی و علوم بلاغت نیز یکه تاز میدان ادبیات عرب به شمار می رود.۱

(

۱. محمدمهدی جعفری، سید رضی، ص ۳۹.

آیت الله مصباح

آیت الله مصباح می فرماید: «در طول مدتی که مشغول تحصیل علوم طلبگی بودم، تا اواخری که حتی به عنوان تحقیق در دروس فقه و اصول شرکت می کردم، از دروس غیر حوزوی هم استفاده می کردم. در طول این مدت، وقت زیادی صرف فراگیری زبان انگلیسی، ریاضیات، فیزیک، شیمی، فیزیولوژی، بیولوژی، جامعه شناسی، روان شناسی و دیگر علومی که در دانشگاه ها مطرح بود، می کردم. در انگلیسی، ریاضیات، فیزیک، شیمی و حتی اقتصاد، استادانی داشتم که بعد از انقلاب، به مقام وزارت رسیدند. منظورم این است که در عین اشتغال به دروس حوزوی، از این دروس هم غافل نبودم. هم علاقه شخصی داشتم و هم احساس می کردم یک روحانی که بخواهد مؤثر باشد، لازم است با این علوم هم آشنا گردد».۱

ایشان در کلامی دیگر می فرماید: «در دوران تحصیل، یک روز پول هایم تمام شد. تصمیم گرفتم مقداری پول قرض کنم تا خرج تحصیلم دربیاید، ولی کسی را نداشتم که از او قرض کنم. به خدا گفتم: خدایا! می خواهم درس بخوانم، هر طوری که خودت می دانی، روزی مان را برسان! بعد از آن زمان که وقت ناهار هم بود، ما چیزی برای خوردن نداشتیم، گرسنه وارد حیاط مدرسه شدم و قدم زدم. [ناگهان] پستچی آمد و نامه طلبه ها را به آنها داد. من که کسی را برای نامه نوشتن نداشتم، بی اعتنا گذشتم، ولی پستچی صدایم کرد و گفت: محمدتقی یزدی کیه؟ هرچه دقت کردم، نفهمیدم امضای نامه از کیست. بعد از آن، حواله ای را که در نامه بود نقد کردم. حواله ای به مبلغ ۲۰ تومان بود و من دوباره پول دستم آمد تا تحصیل کنم. بعدها فهمیدم این حواله از طرف کسی است که من هیچ ارتباطی با او نداشتم؛ یکی از علمای یزد که من اصلاً انتظار نداشتم برایم چیزی بفرستد».۲

(

۱. حسین علی عربی، اندیشه ماندگار، ص ۳۱.

۲. همان، صص ۲۷ و ۲۸.

شیخ بهاءالدین

شیخ بهاءالدین، یکی از عالمان دینی، از کودکی با قرآن مانوس بود و بعدها علم تفسیر قرآن را نیز آموخت. او دانشمندی توانا شد. برخی کتاب های او عبارتند از: عروه الوثقی، عین الحیاه، شرح تفسیر بیضاوی و حبل المتین، شرح من لا یحضره الفقیه و اربعین. وی نوزده کتاب و رساله در سطوح مختلف نوشته است.

شیخ بهاءالدین، دانش و هنر را با هم آموخت. او به دو زبان عربی و فارسی شعر می گفت و مثنوی های اخلاقی فراوانی نوشت. از هنر معماری وی نیز یادگاری های بسیاری بر جا مانده که در اصفهان پرآوازه است. حمام شیخ بهایی، کاریز نجف آباد و قنات زرین کمر از آن جمله است. قصه گویی شیخ بهایی، در کتاب شیرین پند اهل دانش و هوش به زبان گربه و موش، جلوه گر است. او ریاضی دانی با هوش بود و از دانش هایی مانند تعبیر خواب و هیپنوتیزم و علم عدد بهره داشت. همچنین، به علم هیئت از فضا و کرات آسمانی نیز آگاهی داشت.

متن ادبی

بر پا!

علی خیری

خش خش برگ های فرو افتاده، در زیر کفش های رهگذران، مژده ای است دوباره برای به صدا درآمدن زنگ ها و شروعی تازه برای آموختن.

کوچه باغ های مهربانی که خاطره عبور هم کلاسی ها را دست در دست هم، در پیچ و خم ذهن خود دارند و صف های به هم پیوسته با کیف هایی پر از کتاب و قلم هایی لبریز از نوشتن و بچه هایی که هر روز، دیر به مدرسه می رسند و تا همیشه از قافله زندگی عقب هستند، کلاس های پر از نیمکت با بچه های قد و نیم قد و لیست حضور و غیاب و تخته سیاهی که بر پیشانی خود، خط سپیدی از علم و فرهنگ را حک کرده است و گچ هایی که بر طاق بلند اندیشه، نقش عشق می زنند و کلاس های انشا با پچ پچ ها و خنده های پیاپی بچه ها و اینکه بدانیم برای خوب زیستن، هم باید علم آموخت و هم ثروت اندوخت.

باید در دفترهای کاهی خود بنویسیم کبری برای عقب نماندن از کاروان علم و فرهنگ، باید تصمیمی بگیرد عاقلانه و کاری بکند کارستان تا در دام چوپان های دروغگوی زمانه نیفتد!

باید در آغاز پاییز، دست بهار را از لابه لای نگاه مهربان کتاب، همان یار قدیمی بگیریم و انارهای ترش و شیرین خود را از هم کلاسی های خود دریغ نکنیم و باور کنیم که زندگی، با ترش و شیرینش زیباست. باید به خاطر بسپاریم که همیشه، پیش پای آقا معلم برپا بایستیم و بر دست های از گچ سپیدش بوسه بزنیم و اگر سال ها بعد او را در کوچه پس کوچه های زندگی دیدیم، از او روی نگردانیم و راهمان را کج نکنیم.

بر پا!

علی خیری

خش خش برگ های فرو افتاده، در زیر کفش های رهگذران، مژده ای است دوباره برای به صدا درآمدن زنگ ها و شروعی تازه برای آموختن.

کوچه باغ های مهربانی که خاطره عبور هم کلاسی ها را دست در دست هم، در پیچ و خم ذهن خود دارند و صف های به هم پیوسته با کیف هایی پر از کتاب و قلم هایی لبریز از نوشتن و بچه هایی که هر روز، دیر به مدرسه می رسند و تا همیشه از قافله زندگی عقب هستند، کلاس های پر از نیمکت با بچه های قد و نیم قد و لیست حضور و غیاب و تخته سیاهی که بر پیشانی خود، خط سپیدی از علم و فرهنگ را حک کرده است و گچ هایی که بر طاق بلند اندیشه، نقش عشق می زنند و کلاس های انشا با پچ پچ ها و خنده های پیاپی بچه ها و اینکه بدانیم برای خوب زیستن، هم باید علم آموخت و هم ثروت اندوخت.

باید در دفترهای کاهی خود بنویسیم کبری برای عقب نماندن از کاروان علم و فرهنگ،