پاورپوینت کامل اجرای طرح استعماری کشف حجاب توسط رضاخان ۱۱۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اجرای طرح استعماری کشف حجاب توسط رضاخان ۱۱۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۱۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اجرای طرح استعماری کشف حجاب توسط رضاخان ۱۱۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اجرای طرح استعماری کشف حجاب توسط رضاخان ۱۱۰ اسلاید در PowerPoint :

پنجشنبه

۱۷ دی ۱۳۸۸

۲۱ محرم ۱۴۳۱

۷.Jan.2010

زلال وحی

آیات حجاب در قرآن کریم

محمدعلی روزبهانی

آیات حجاب، در طول ده سال حکومت اسلامی در مدینه، بر پیامبر نازل شد. این آیات، نخست، خطاب به زنان پیامبر بود و سپس مؤمنان را دربرگرفت و حکم جاری برای مسلمانان شد. مهم ترین این آیات عبارتند از:

ـ در این آیه بر آرایش نکردن و پوشاندن زینت از نامحرم و رعایت عفت در رفتار تأکید شده است:

«ای زنان پیامبر! شما اگر تقوا داشته باشید، همانند دیگران نیستید. بنابراین، هرگز نرم و نازک با مردان سخن نگویید تا آن که دلش بیمار است، به طمع افتد، بلکه متین و نیکو سخن بگویید و خانه را منزلگاه خویش قرار دهید و هرگز مانند دوره جاهلیت نخستین، آرایش و خودآرایی نکنید و نماز را بر پا دارید و زکات را بپردازید و از خدا و رسولش اطاعت کنید». احزاب: ۳۱ و ۳۲)

در این آیه بر حفظ حریم همسران پیامبر تأکید شده است:

«ای کسانی که ایمان آورده اید! داخل خانه پیامبر نشوید؛ مگر آن که به شما اجازه بر صرف غذا داده شود… و هنگامی که چیزی از وسایل زندگی از همسران پیامبر می خواهید، از پشت پرده بخواهید. این کار دل های شما و آنها را پاک می دارد…». احزاب: ۵۳)

در این آیه بر حجاب و در برداشتن جلباب در پوشش سراسری) و حفظ اندام از نامحرم تأکید شده است:

«ای پیامبر! به همسران، دختران و بانوان مؤمن بگو روپوش های خود را برگیرند تا به عفاف و حریت شناخته شوند و مورد آزار و تعرض هوس رانان قرار نگیرند و خداوند، آمرزنده و مهربان است». احزاب: ۵۹)

در این آیه بر لزوم پوشیدن نگاه از نامحرم، هم برای مرد و هم برای زن با عبارت هایی جداگانه تأکید شده است و آشکار نکردن زینت و انداختن روسری بر روی سینه و گریبان را از زنان خواسته است:

«ای پیامبر! به مردان مؤمن بگو که چشم هایشان را فرو پوشند و فروج و اندامشان را محفوظ بدارند و این امر برای پاکیزگی شما بهتر است. به درستی که خداوند به هر چه انجام می دهید، آگاه است. و به زنان مؤمن بگو که چشم هایشان را فرو پوشند و فروج و اندامشان را محفوظ بدارند و زینت و آرایش خود را، جز آنچه ظاهر است، آشکار نسازند؛ جز برای شوهران خود و پدران خود و… در اینجا محارم زن نام برده می شوند) و آن گونه پا به زمین نزنند که زیور پنهان پاهایشان معلوم شود و ای اهل ایمان! همه به درگاه خداوند توبه کنید! امید است رستگار شوید». نور: ۳۰ و ۳۱)

با توجه به آیات بیان شده، حدود حجاب عبارتند از:

۱. اندام زنان در پوشش سراسری جلباب) قرار گیرد.

۲. زنان مسلمان، برهنگی و آرایش زنان جاهلیت را در پیش نگیرند.

۳. زینت خود را جز آنچه آشکار است، بپوشانند.

۴. وقتی چیزی رد و بدل می شود، از پشت پرده و حجاب باشد.

۵. خمار روسری یا مقنعه) را بر سینه ها بیندازند.

یک جرعه آفتاب

پوشش و عفاف در احادیث و روایات معصومین ع) پیامبر اکرم ص)

«… زنی که برای حفظ غیرت، استقامت ورزید و برای خدا وظیفه خود را به خوبی انجام داد، خداوند پاداش شهید را به او خواهد داد».۱

«خداوندا! زنانی که خود را پوشیده نگه می دارند، مشمول رحمت و غفران خود بگردان!»۲

«کسی که در دنیا لباس شهوت به تن کند، خداوند قادر، روز قیامت لباس خواری و ذلت را به او خواهد پوشاند».۳

«سه گروه، هرگز داخل بهشت نمی شوند: کسی که نسبت به عفت و ناموس خود بی اعتنا است؛ زنی که خود را در لباس و رفتار و امور دیگر شبیه مردان سازد و شراب خوار».۴

«زنان خود را با پوشش اندام و چشم، از دیدار نامحرمان باز دارید که زنان هر چه پوشیده تر باشند، سعادتمند تر هستند».۵

پیامبر اکرم ص) به حولاء، همسر عطاره فرمود: «ای حولاء! هر زنی که به خداوند سبحان و روز قیامت ایمان دارد، زینتش را برای غیر شوهرش آشکار نمی کند و نیز موی سر و مچ خود را نمایان نمی سازد».۶

۱. بحارالانوار، ج ۱۰۳، ص ۲۵۰.

۲. مستدرک الوسائل، ج ۳، ص ۲۴۴.

۳. همان، ص ۲۴۵.

۴. میزان الحکمه، ج ۲، ص ۱۰۲.

۵. شیخ عباس قمی، سفینه البحار، ۲۹۸۱۲، به نقل از: سند بالا.

۶. مستدرک حاکم، ج ۲، ص ۵۴۹.

حضرت علی ع)

«همانا حجاب متین برای آنان زنان) متضمن سعادت است».۱

نقل است رسول اکرم ص) از اسماء درحالی که جامه های نازک و بدن نما پوشیده بود، روبرگرداند و فرمود: «ای اسماء! همین که زن به حد بلوغ رسید، سزاوار نیست چیزی از بدن او دیده شود، مگر این و آن و به مچ دست به پایین و صورت خود اشاره کرد».۲

امیر مؤمنان علی ع) فرمود: «کسی که خود را شبیه غیر مسلمانان درآورد، از ما نیست».۳

۱. نهج البلاغه، ترجمه: محمد دشتی.

۲. سنن ابن داوود، ج ۴، ص ۶۲.

۳. نهج الفصاحه، گردآورنده: ابوالقاسم پاینده، ص ۵۰۶.

امام باقر ع):

«جایز نیست که زن، خود را شبیه مرد کند؛ زیرا پیامبر مردانی را که مشابه زنان می شوند و همچنین زن هایی که خود را شبیه مردان می کنند، لعنت کرده است».۱

۱. بحارالانوار، ج ۱۰۳، ص ۲۰۸.

حجاب عاشورایی

دختر ۶ ساله حضرت اباعبدالله ع)، در مجلس یزید با آستین خود روی خود را پوشانده بود و اشک می ریخت. یزید پرسید: چرا گریه می کنی؟ فرمود: چگونه گریه نکند کسی که پوشش و نقابی برای او نیست که صورت خود را از تو و حضار مجلس تو بپوشاند».۱

۱. ترجمه نفس المهموم، ص ۲۲۱؛ به نقل از بحارالانوار، ج ۱۰۳، ص۷۳.

خون نوشته ها

شهید قربانعلی حسینی: «درود بر تو خواهرم که همچون زینب و ام کلثوم، در پرده حجاب خویش در سنگر بزرگی چون چادرت، با یزیدیان زمان در ستیزی».۱

شهید اکبر مزروعی سبدانی: «ای خواهر عزیزم! حجاب تو کوبنده تر از سلاح من است؛ خوب حفظ کن تا دشمن یارای پایمال کردن خون مرا نداشته باشد».۲

اشاره

ابراهیم شفیعی سروستانی

۱. همان، ص ۹۴.

۲. همان، ص ۹۴.

چرا حجاب؟

در مورد فلسفه و چرایی حجاب و پوشش اسلامی بانوان بسیار سخن گفته است و بسیاری از صاحب نظران با بهره گیری از آیات و روایات یا با استفاده از دستاوردهای علوم مختلف به بررسی این موضوع پرداخته اند. با توجه به اهمیت موضوع یاد شده، در اینجا به اختصار سه کارکرد حجاب را بررسی می کنیم تا از ره گذر شناخت کارکردهای مختلف حجاب، به درک روشن تری از فلسفه و چرایی آن برسیم.

۱. حجاب و حضور اجتماعی زنان

اسلام حضور اجتماعی زنان را به رسمیت شناخته و با پرده نشینی و انزواگزینی آنان مخالفت کرده است. لازمه حضور زنان در اجتماع، فراهم آوردن زمینه ای است که در آن شخصیت انسانی و ویژگی های متعالی زنان تحت تاثیر جمال ظاهری و ویژگی های زنان آنان قرار نگیرد و همواره به عنوان بخش جدایی ناپذیر جامعه که در همه ویژگی های انسانی با مردان مشترکند، پذیرفته شوند.

اسلام با واجب کردن پوشش خاص بر زنان و الزام آنان به پوشاندن جمال خود در برابر مردان نامحرم، این زمینه را فراهم آورده است که زنان به راحتی و بدون هیچ نگرانی از اینکه ویژگی های انسانی و توانمندی های فردی آنها تحت الشعاع ویژگی های ظاهری و جذابیت های جنسی آنها قرار گیرد، به عرصه فعالیت های اجتماعی روی آورند و از تبدیل شدن به کالای جنسی در امان مانند.

۲. حجاب و ارضای درست قوای شهوانی

مکتب اسلام با پرهیز از هرگونه افراط و تفریط و نگاهی کاملاً متعادل به انسان و ویژگی های طبیعی او، امکان بروز و ظهور همه قوای طبیعی انسان ها را فراهم آورده و برخلاف برخی ادیان و مذاهب خواستار سرکوب کردن برخی قوا، از جمله قوه شهوت نشده است.

این مکتب انسان ساز، برای آنکه همه قوای طبیعی انسان در مسیر درست و متعادل امکان بروز و ظهور بیابند و گرفتار طغیان و سرکشی نشوند، شرایط و چارچوب هایی را برای به فعلیت رسیدن هر یک از قوا و ارضای آنها پیش بینی کرده است. از جمله، این مکتب ضمن به رسمیت شناختن قوه شهوت و میل به جنس مخالف، ارضای این قوه را تنها در چارچوب ازدواج شرعی پذیرفته و انسان ها را از اینکه قوای شهوانی خود را رها سازند و جامعه را به محلی برای ارضای این قوا تبدیل کنند، برحذر داشته است.

یکی از عوامل و زمینه هایی که موجب مهار قوای شهوانی انسان و محدود ماندن آن در فضای خانواده و ازدواج شرعی می شود، رعایت پوشش و حجاب اسلامی از یک سو و نگاه داشتن چشم از نگاه های حرام از سوی دیگر است.

به بیان دیگر، مکتب اسلام از یک سو، با موظف کردن زنان به پوشش و عفاف و پرهیز از خودنمایی و جلوه گری در جامعه و از سوی دیگر با مکلف کردن مردان به حفظ چشم های خود از نگاه های حرام، زمینه های تحریک جنسی در جامعه را به حداقل رسانده و شرایط را برای محدود ماندن راه ارضای جنسی به فضای خانواده و ازدواج شرعی، فراهم آورده است.

. حجاب و تحکیم بنیاد خانواده

خانواده از منظر اسلام، اساسی ترین نهاد اجتماعی و هسته اولیه جامعه است. بر همین اساس، در مکتب اسلام، از خانواده به عنوان کانون مقدسی یاد شده است که باید از هرگونه آسیب و آفت در امان باشد. به بیان دیگر، از منظر اسلام نباید هیچ عاملی اساس این کانون را متزلزل کند و مودت و رحمتی را که در پی ازدواج میان زن و شوهر ایجاد شده است، خدشه دار سازد.

برهمین اساس، مکتب حیات بخش اسلام، از زنان و مردان خواسته است که تمام مهر و محبت و عواطف و احساسات خود را تنها در کانون خانوده بروز دهند و با هر عاملی که موجب کم رنگ شدن مهرو محبت آنان نسبت به یکدیگر می شود، مقابله کنند.

حجاب و عفاف زنان در جامعه و پرهیز آنها از هرگونه گفتار و کردار تحریک آمیز، در گفتار و رفتار عفیفانه مردان و خودداری آنان از چشم چرانی و نگاه به نامحرم، موجب مصونیت بخشیدن به کانون خانواده و پایداری مهر و محبت همسران نسبت به یکدیگر می شود.

بی تردید مردی که در سرتاسر روز در معرض تحریکات مختلف جنسی قرار می گیرد و چشم و گوش او از دیدن چهره زنان نامحرم یا شنیدن صدای آنان پر می شود، به هنگام بازگشت به خانه هیچ میل و انگیزه ای نسبت به همسر خود نخواهد داشت. این موضوع مهم ترین زمینه ساز کم رنگ شدن روابط زناشویی و سست شدن بنیاد خانواده است.

تاریخچه کشف حجاب در ایران

خدیجه والایی صمد

نخستین نشانه های کشف حجاب، از دربار ناصرالدین شاه و بر اثر سفرها و تجربه های شاه از وضع پوشش زنان اروپایی آغاز شد و با عنوان تجددخواهی، به محافل روشن فکری و اشعار شعرا و مطبوعات نفوذ کرد که البته به دلیل مقاومت خانواده ها، این پدیده از دربار محافل نزدیک شاه، فراتر نرفت و رشد چندانی نیافت.

رضاخان که در طرح کودتایی سوم اسفند سال ۱۲۹۹ و با حمایت انگلیسی ها بر سر کار آمد، درصدد اجرای تز اسلام زدایی و جایگزینی ارزش های لیبرالیستی در جامعه و از آن جمله، کشف حجاب برآمد. رضاخان، نخست خود را مقید به اصول مذهب نشان داد و در مجالس و تکیه ها حاضر می شد؛ پس با کمک جریان روشن فکری، همّ خود را در تغییر لباس ملی به کار گرفت و پس از یک رشته فعالیت های دیگر مانند محدود کردن مجالس عزاداری و ممنوع کردن لباس روحانیت و با سفری چهل روزه به ترکیه و دیدار با کمال آتاتورک، چندین سوغات برای مردم ایران به ارمغان آورد که از جمله آنها کشف حجاب بود.

سیاست تجددطلبی که اساس سیاست فرهنگی رضاشاه را تشکیل می داد، در چند مرحله می توان بازشناخت:

۱. وضع قوانین غیرشرعی و تجدید سازمان عدلیه تضعیف قوانین شرعی و حمله به ساختار حقوق اسلامی و وضع قوانین عرضی)؛

۲. متحدالشکل کردن لباس و رواج پوشاک اروپایی که مقدمه ای برای عادی سازی کشف حجاب بود؛ چرا که با تغییر شکل ظاهری مردان، غرور و غیرت آنها آسیب می دید و برای تغییر پوشش زنان، آماده تر می شدند که این طرح با مخالفت مردم، فاجعه مسجد گوهرشاد را به وجود آورد.

رضاشاه برای رسیدن به مقاصد خود، از مراکز تعلیم و تربیت و ایجاد مدارس آموزشی به سبک اروپایی و تبلیغ برهنگی در مجله ها و جراید گوناگون کشور و مانند آن سود جست. حدود ۶ ماه پس از فاجعه مسجد گوهرشاد، در ۱۷ دی سال ۱۳۱۴، رضاشاه با بی اعتنایی به علما و مردم، به همراه دختران کشف حجاب کرده، در مراسم جشن فارغ التحصیلی دختران دانش سرای مقدماتی حضور یافت. در این مراسم که همه مسئولان کشوری نیز با همسران بی حجاب خود دعوت شده بودند، رضاخان طی سخنانی از بی حجابی زنان اظهار خوش حالی کرد و این روز را روز بزرگ و موفقیت زنان دانست و از فردای آن روز، سر کردن چادر را در خیابان های شهر تهران ممنوع کرد.

بنا بر دستور رضاخان، از آن پس، هیچ زنی حق پوشیدن چادر و نقاب را نداشت و اگر زنی با چادر و روبنده دیده می شد، مأموران دولتی از او می خواستند روبنده و چادر خود را بردارد و اگر خودداری می کرد، به زور، چادر را از سر او برمی داشتند.

با استقرار حکومت محمدرضا شاه، جریان بی حجابی به گونه ای باورنکردنی پیشرفت کرد و زنان، آشکارا عامل استعمار و وسیله ای برای رونق اقتصادی قرار گرفتند.

زن ایدئال و آنرا ایرانی، زنی است که در پی شناخت و آگاهی درست است و به عقاید اسلامی و فرهنگی خود پایبند و با مسئولیت عظیم خویش در جامعه آشناست.۱

۱. حریم ریحانه، صص ۹۶ ـ ۹۹ با تلخیص).

حفظ حجاب و سلامت روانی جامعه

هیچ فردی حق ندارد از خود، تصویری به نمایش بگذارد که موجب آسیب های روحی و روانی جامعه و آزار دیگران باشد. اگرچه حجاب زنان و پوشش مردان تا حدودی امری شخصی و سلیقه ای و انتخابی است، ولی اصل مسئله پوشش داشتن با تفاوت های خاص مربوط به زن و مرد، امری اجتماعی و تکلیف است، نه حق.

هر انسانی که در جامعه زندگی می کند، مکلف است به حقوق دیگران احترام بگذارد و کاری نکند که باعث آزار دیگران شود و چه آسیبی بالاتر از تحریک شهوت در نیروی جوان کشور و بر هم زدن آرامش روانی جامعه. اسلام، تدابیری برای تعدیل و رام کردن این غریزه، اندیشیده و در این زمینه، هم برای زنان و هم برای مردان، تکلیف معین کرده است. وظیفه ای مشترک که آموزه های اسلامی هم برای مرد و هم برای زن مقرر کرده، مربوط به نگاه کردن است. زن و مرد نباید به یکدیگر خیره شوند. همچنین وظیفه ای که برای زنان مقرر کرده، آن است که بدن خود را از مردان بیگانه بپوشانند و در اجتماع، به جلوه گری و دلربایی نپردازند و به هیچ صورت و با هیچ شکل و رنگ و بهانه ای، کاری نکنند که موجب تحریک مردان بیگانه شوند.

با عفاف و حجاب و خویشتن داری، می توان از هرز رفتن استعدادها، توان ها و امکانات جلوگیری کرد و به بالندگی هنجارها و ارزش ها پرداخت. پایبند نبودن به حجاب، آرامش خانواده و جامعه را بر هم و به التهاب دامن می زند.

دلیل رواج بیماری های روانی در دنیای غرب، آزادی جنسی و تحریکات فراوان است که در جراید، مجله ها، سینماها و تئاترها و محافل و مجالس رسمی و غیررسمی و حتی خیابان ها و کوچه ها دیده می شود.

در هر جامعه ای که روابط زن و مرد بر اساس عفاف بوده است؛ یعنی زنان در خارج از محدوده ازدواج، خودآرا و خودنما نبودند و وسیله تهییج مردان را فراهم نکردند و مردان هم در خارج از دایره ازدواج دنبال لذت طلبی و کام جویی نبودند، قلب ها و روح ها، آرام و سالم و در نتیجه، جامعه از نظر روانی در آرامش و سلامت بوده است.۱

۱. یوسف علیپور باغبان نژاد و اصغر رضایی، حجاب؛ آزادی یا اسارت، صص ۱۵۹ ـ ۱۶۳ با تلخیص).

بی حجابی و بدحجابی، زوال اخلاقی و انحطاط اجتماعی

پایه و اساس صفات عالی و رفتار انسان، تنها ایمان دینی و توحیدی است. بر این اساس، تأثیر بی بند و باری های اجتماعی مانند خودنمایی و بدحجابی زنان جامعه که بسیاری از آنها در حقیقت، بی حجابی است، در تضعیف و سقوط عفت و اخلاق نیکو، امری بدیهی و روشن است؛ چرا که چشم و گوش و دیگر اعضا، پل ارتباطی روح ما با جهان بیرون از ماست و این یک حقیقت است: «که هرچه دیده بیند، دل کند یاد».

ازاین رو، اگر در جامعه امور مربوط به عفاف و حیا رعایت نشود و فضای معنوی، جای خود را به فضای خودنمایی و شعله ور ساختن غرایز شهوانی بدهد و بذر شهوت را در دل های جوانان و نوجوانان برویاند، فکر افراد جامعه به ویژه جوانان بدون همسر، از امور حیاتی و ارزشی، به سمت شهوت ها کشیده می شود و از خدای خود که همواره حاضر و ناظر بر اعمال نیک و بد است، غافل می مانند و زندگی موقت دنیا را بر زندگانی حقیقی که آخرت است، مقدم می دارند و به وادی وحشتناک روابط غیرانسانی و غیراخلاقی و شهوت های نامشروع کشیده می شوند. بر این اساس، یگانه اساس و مبنای فضایل انسانی ـ ایمان به خدا و قیامت ـ به دست فراموشی سپرده می شود و در نتیجه، خطرهای بزرگی فرد و جامعه را تهدید خواهد کرد که برخی از آنها عبارتند از: صفات پسندیده جای خود را به صفات رذیله و ناپسند می دهند؛ اعمال و رفتار ناشایست مانند ستم، جنایت، خیانت، خشونت، فساد، بزهکاری، ناامنی و مانند آن در جامعه افزایش می یابد؛ استعداد اخلاقی و فضیلت خواهی فرزندان شکوفا نمی شود و چه بسا زنده به گور می شوند و رفتارهای ناسازگارانه و بزهکارانه در آنها رواج می یابد.

در چنین شرایطی، آتش این فتنه ها و خطرها، دامن خود زنان آسیب زا را نیز فرا خواهد گرفت و خود و خانواده آنان نیز در این آتش خواهند سوخت، چنان که بسیاری از آنها گرفتار شدند. چه بسا دخترانی که مورد تجاوز به عنف قرار گرفتند یا گرسنگان شهوت آنان را اغفال کردند و چه بسیار زنان خودنمایی که استعدادهای عالی و اخلاقی خویش را مختل یا تباه ساختند و بر اثر تحول اخلاقی آنها یا همسرانشان یا فرزندانشان، زندگی شیرین آنها به دوزخ سوزان تبدیل شد. بر این اساس، دیگر افراد جامعه نی