پاورپوینت کامل دعا و نیایش در تفسیر نمونه ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دعا و نیایش در تفسیر نمونه ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دعا و نیایش در تفسیر نمونه ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دعا و نیایش در تفسیر نمونه ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

مفهوم دعا

دعا در مورد نارسایی های قدرت ماست، نه درمورد توانایی و قدرت. به عبارت دیگر، دعای مستجاب، دعایی است که به مضمون آیه “أ من یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء” (نمل: ۶۲) به هنگام اضطرار و عقیم ماندن تمام تلاش ها و کوشش ها انجام گیرد. روشن می شود که مفهوم دعا، درخواست فراهم شدن اسباب وعواملی است که از دایره قدرت انسان بیرون باشد، آن هم از کسی که قدرتش بی پایان و هرامری برای او آسان است.

ولی این درخواست نباید تنها از زبان انسان صادر شود، بلکه باید از تمام وجود او برخیزد، و زبان در این قسمت نماینده و ترجمان تمام ذرات وجود انسان و اعضا و جوارح او باشد و قلب و روح از طریق دعا پیوند نزدیک با خدا پیداکند.

البته باید توجه داشت که یک نوع دیگر دعا داریم که حتی در موارد قدرت و توانایی نیز انجام می گیرد، و آن دعایی است که نشان دهنده عدم استقلال قدرت های ما در برابر قدرت پروردگار است. به عبارت دیگر، مفهوم آن توجه به این حقیقت است که اسباب و عوامل طبیعی هر چه دارند از ناحیه او دارند و به فرمان او هستند. اگر به دنبال دارو می رویم و شفا از آن می طلبیم، به دلیل آن است که او آن اثر را به دارو بخشیده است.

به بیان کوتاه، دعا، نوعی خودآگاهی، بیداری دل و اندیشه و پیوند باطنی با مبدأ همه نیکی ها و خوبی هاست. (مکارم شیرازی، ۱۳۷۶: ج ۱: ۶۴۴)

فلسفه دعا

آنها که حقیقت و روح دعا و اثر تربیتی و روانی آن را نشناخته اند، ایرادهای گوناگونی به مسئله دعا دارند. گاه می گویند: دعا عامل تخدیر است؛ چراکه مردم را به جای فعالیت و کوشش و استفاده از وسایل پیشرفت و پیروزی، به سراغ دعامی فرستد و به آنها تعلیم می دهد که به جای همه این تلاش ها دعا کنند.

گاهی می گویند: اصولاً آیا دعا کردن فضولی در کار خدا نیست؟! خدا هر چه را مصلحت بداند، انجام می دهد. او به ما محبت دارد و مصالح ما را بهتر از خود ما می داند. پس چرا ما هر ساعت مطابق دلخواه خود از او چیزی بخواهیم؟!

زمانی هم می گویند: از همه اینهاگذشته، آیا دعا با مقام رضا و تسلیم در برابر اراده خداوند منافات ندارد؟

آنها که چنین ایرادهایی را مطرح می کنند، از آثار روانی، اجتماعی، تربیتی و معنوی دعا ونیایش غافل‎اند؛ زیرا انسان برای تقویت اراده و بر طرف کردن ناراحتی ها به تکیه گاهی احتیاج دارد. دعا، چراغ امید را در انسان روشن می سازد. مردمی که دعا و نیایش را فراموش کنند، با واکنش های نامطلوب روانی و اجتماعی مواجه خواهند شد.

البته نباید این مطلب را فراموش کرد که تنها صبح نیایش کردن و بقیه روزهمچون یک وحشی به سر بردن بیهوده است؛ باید نیایش را پیوسته انجام داد و در همه حال باتوجه بود تا اثر عمیق خود را در انسان از دست ندهد.

آنان که برای دعا اثر تخدیری قائل اند، معنای دعا را نفهمیده اند؛ زیرا معنای دعا این نیست که از وسایل و علل طبیعی دست بکشیم و به جای آن دست به دعابرداریم، بلکه مقصود این است بعد از آنکه نهایت کوشش خود را در استفاده از همه وسایل موجود به کار بستیم، آنجا که دست ما کوتاه شد و به بن بست رسیدیم، به سراغ دعا برویم و با توجه و تکیه بر خداوند، روح امید و حرکت را در خود زنده کنیم و ازکمک های بی دریغ آن مبدأ بزرگ مدد گیریم.

نیایش در همین حال که آرامش را پدید آورده است، در فعالیت های مغزی انسان نوعی شکفتگی و انبساط باطنی و گاهی روح قهرمانی و دلاوری را تحریک می کند. نیایش، ویژگی های خویش را با نشانه‎های بسیار مشخص و منحصر به فرد نشان می دهد. صفای نگاه، متانت رفتار، انبساط و شادی درونی، چهره پر از یقین، استعداد هدایت و نیز استقبال از حوادث، اینهاست که از وجود گنجینه‎ای پنهان در عمق روح ما حکایت می کند و تحت این قدرت، حتی مردم عقب مانده و کم استعداد نیز می توانند نیروی عقلی و اخلاقی خویش را بهتربه کار بندند و از آن بیشتر بهره گیرند.

از آنچه گفتیم پاسخ این ایراد که می گویند دعا بر خلاف رضا و تسلیم است نیز روشن شد؛ زیرا دعا، نوعی کسب قابلیت برای تحصیل سهم زیادتر از فیض بی پایان پروردگار است. به عبارت دیگر، انسان به وسیله دعا توجه و شایستگی بیشتری برای درک فیض خداوندپیدا می کند. بدیهی است کوشش برای تکامل و کسب شایستگی بیشتر، عین تسلیم در برابرقوانین آفرینش و نه چیزی بر خلاف آن است.

از همه گذشته، دعا نوعی عبادت و خضوع و بندگی است. انسان به وسیله