پاورپوینت کامل مردم گرایی در سیره امام خمینی رحمه الله ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مردم گرایی در سیره امام خمینی رحمه الله ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مردم گرایی در سیره امام خمینی رحمه الله ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مردم گرایی در سیره امام خمینی رحمه الله ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

رحلت حضرت امام خمینی رحمه الله

پاورپوینت کامل مردم گرایی در سیره امام خمینی رحمه الله ۳۷ اسلاید در PowerPoint

اشاره

امام خمینی رحمه الله نامی آشنا و محبوب برای ملت ایران و بسیاری از کشورهای جهان است. عظمت، شهرت و محبوبیت امام، برآمده از ویژگی های علمی و اخلاقی ایشان بوده است. وجود ویژگی های زیبای اخلاقی در حضرت امام که در همه جنبه های علمی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی زندگی او بازتاب یافته، از ایشان شخصیتی ممتاز و کم نظیر ساخته است. امام به حکم شخصیت و اندیشه سیاسی خود، با اجتماع و مردم جامعه خویش ارتباطی تنگاتنگ داشته و رهبری مردم گرا و علاقه مند و دل سوز به مردم جامعه خود بود. درباره مردم گرایی امام خمینی رحمه الله، داستان های زیبایی نقل شده است که بخشی از این نوشتار به بیان برخی از این داستان ها اختصاص یافته است.

در قسمت پژوهش نیز، به بازگویی بعضی از این حکایت ها و سرگذشت ها می پردازیم.

چند حکایت کوتاه

۱. حجت الاسلام انصاری کرمانی می گوید: هر گروهی که به ملاقات امام می آمدند، امام با آنها ملاقات می کرد؛ اگرچه بنا بود ساعت ها در هوای گرم و یا سرد بمانند. بارها امام حتی در حالی که برف و باران می بارید، به پشت بام می رفتند و به احساسات مردم پاسخ می گفتند. بعضی مواقع که برف می آمد و ما می خواستیم بالای سر ایشان چتر بگیریم، عصبانی می شدند و می فرمودند: «مگر مردم چه می کنند؟ من احتیاجی به چتر ندارم.» (سبحانی نیا، ۱۳۸۵: ۱۰۷)

۲. همو می گوید: امام در پاریس با وجود آن هوای سرد و به رغم کهولت سن، دستور دادند وسایل گرمازای خانه مسکونی ایشان را خاموش کنند تا با مردم ایران که در زمستان ۵۷ دچار کمبود شدید نفت بودند و مجبور بودند سرما را تحمل کنند، هم دردی کنند و همانند ایشان باشند. (همان: ۱۰۹)

۳. آقای علی محمد بشارتی می گوید: زمستان سال ۶۲ امام دو هفته ملاقات های شان را قطع کردند. این طبیعی بود؛ چرا که امام، هرچند مدت ملاقات هایشان را قطع می کردند، مثل ماه مبارک رمضان. اما اینکه چرا امام در غیر ماه مبارک رمضان ملاقات های شان را قطع کردند، برای من جای سؤال بود. از این رو، تلفنی از جناب آقای رسولی پرسیدم: چه شد امام دوباره ملاقات شان را قطع کردند؟ گفتند: از روزی که امام شنیدند در غرب کشور کمبود نفت وجود دارد ـ چون آن سال، زمستان سردی بود ـ دستور دادند بخاری های جماران را خاموش کنند و بر این اساس، امام به شدت سرما خورده اند. (همان: ۱۰۸)

۴. حجت الاسلام امام جمارانی می گوید: امام بعد از سخنرانی در بهشت زهرا، اظهار تمایل کردند به داخل جمعیت بروند. یک عکس هم از امام هست که نه عمامه دارد و نه عبا و وسط جمعیت گیر افتاده اند. امام بعدها می فرمودند: «من احساس کردم دارم قبض روح می شوم.» تعبیر امام این بود که «بهترین لحظات من همان موقعی بود که زیر دست و پای مردم داشتم از بین می رفتم.» این خود، نهایت فروتنی و خلوص امام را، با مردم، و اوج مهرورزی و محبت ایشان را به مردم می رساند. (همان: ۱۲۲)

۵. حجت الاسلام سید محمد باقر حجتی می گوید: یک بار که توفیق یافتم به دست بوسی امام تشرف حاصل کنم، آن جناب در سرمای سوزان در رواق کوچک خانه خود، روی یک صندلی کهنه نشسته بودند و سرمای آزار دهنده جماران دست و صورت ایشان را تقریباً از سرخی به کبودی متمایل ساخته بود. علت را جویا شدم که «چرا وسیله گرم کننده ای در این سرمای سخت و فضای باز نزد ایشان گذاشته نمی شود؟» پاسخ شنیدم که امام می خواهند با مردم هم درد باشند. (رجانی، ۱۳۸۴: ج ۱: ۱۳۰ و ۱۳۱)

۶. حجت الاسلام والمسلمین حسن ثقفی می گوید: روزهایی که امام به قم تشریف آورده بود، بیشترِ وقت ها مردم به دیدار ایشان می آمدند و در کوچه ها ابراز احساسات می کردند. جمعیت موج می زد. امام به پشت بام می رفت و به ابراز احساسات مردم پاسخ می داد. بعضی ها به ایشان می گفتند: «آقا، به پشت بام نیایید؛ خطر دارد.» مردم بسته هایی را برای اینکه امام متبرک کنند، به طرف ایشان پرتاب می کردند و امام آنها را متبرک می فرمود.

در همان روزها، عده ای می گفتند: «آقا، شما اگر خواستید بروید پشت بام، بگذارید ما اول برویم ببینیم اوضاع چگونه است، بعد شما بروید.» حتی این مطلب چندین بار از سوی داماد ایشان، آقای اشراقی تکرار شدن، ولی امام توجه نکرد. همین که سر و صدای مردم را از کوچه می شنید، فوراً عمامه را بر سر می گذاشت و نعلین هایش را به پا می کرد و به پشت بام می رفت. ایشان دوست داشت به مردمی که با ذوق و شوقی خاص به دیدارشان آمده اند، احترام بگذارد. (همان: ۱۵۶)

مردم گرایی در آیات

بخشی از آیات قرآن کریم به توصیه درباره مردم گرایی، گره گشایی از کار آنها، رسیدگی مالی به آنان و توجه و اهتمام به کار آنها اختصاص یافته است. خداوند در قرآن کریم، پیامبرانش و به ویژه حضرت رسول صلی الله علیه و آله را به مردم گرایی و توجه به مردم فراخوانده است. دو نمونه از این آیاتی که خداوند در آنها، رسول خدا صلی الله علیه و آله را به مردم گرایی توصیه کرده، از این قرار است:

ـ فَبِمَا رَحْمَهٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کنتَ فَظًّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِک فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِی الأَمْرِ؛ پس به ]برکت[ رحمت الهی، بر آنان نرمخو ]و پر مهر[ شدی، و اگر تندخو و سنگدل بودی، به یقین از پیرامون تو پراکنده می شدند. پس، از آنان درگذر و برای شان آمرزش بخواه و در کار]ها[ با آنان مشورت کن. (آل عمران: ۱۵۹)

ـ لَقَدْ جَاءکمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکمْ عَزِیزٌ عَلَیهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیکم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ؛ به یقین برای شما پیامبری از خودتان آمد که بر او دشوار است شما در رنج بیفتید، به ]هدایت[ شما حریص و درباره مؤمنان، دل سوز و مهربان