پاورپوینت کامل اینک خورشید کعبه ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اینک خورشید کعبه ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اینک خورشید کعبه ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اینک خورشید کعبه ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

نور در نور (امام علی(ع) در قرآن)

اشاره:

فضل و بی کرانگی روحِ مقدّس معصومان آسمانی(ع) چنانکه در گفتار پاکان و اولیا جلوه کرده است، همچنین بازتابی پرفروغ در قرآن کریم دارد. از این میان آنچه از سخن منظوم و منثور در شأن و شوکت قدّوسی مولای مؤمنان، امام علی(ع) گفته و نوشته شده است، دفتری پربرگ را شامل می شود. امّا طبق نقل بسیاری از عالمان و مفسّران شیعه و سنّی، برخی آیات قرآنی نیز دلالتی آشکار بر فضایل علی(ع) دارد و به اصطلاح، امام علی(ع) شأن نزول این بخش از آیات بوده است. از این پس تا پایان سال ۱۳۷۹ – که به نام شکوهمند علی(ع) زینت یافته است – در بخش «نور در نور» ماهنامه اشارات این آیات را می آوریم.

پس از نقل هر آیه، به ماجرای مربوط به آن (شأن نزول) نیز اشاره می کنیم و گاه نیز نکات آموزنده آیه را یادآوری می کنیم.[۱]

۱ – علی(ع)، ایمان آورده راستین

دانشمند معروف اهل سنّت «ابوالقاسم حسکانی» نقل می کند که «شِیبَه» و «عبّاس بن عبدالمطّلب» در مجلسی نشسته و هر یک افتخارات خود را برای دیگری نقل می کرد. علی(ع) بر آنها گذشت و پرسید: «به چه چیز افتخار می کنید؟»

عبّاس گفت: «من امتیازی دارم که هیچ کس از آن برخوردار نیست و آن آب دادن به حاجیان خانه خداست».

شیبه گفت: «من نیز تعمیر کننده مسجدالحرام و کلیددار خانه کعبه هستم».

علی(ع) گفت: «گرچه از شما شرمناکم، امّا من با وجود کمی سن به امتیازی مفتخرم که شما از آن بهره ای ندارید».

پرسیدند: «کدام افتخار؟»

حضرت فرمود: «من بودم که با شمشیر جهاد کردم تا شما به خدا و پیامبر صلی الله علیه و آله ایمان آوردید».

عبّاس خشمناک برخاست؛ به محضر پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و با شِکوه گفت: «یا رسول اللّه! آیا نمی بینی علی(ع) چگونه با من سخن می گوید؟».

پیامبر صلی الله علیه و آله علی(ع) را خواست و ماجرا را از او باز پرسید. علی(ع) گفت: «ای رسول خدا! او از شنیدن سخن حق، ناخشوند شد. در برابر گفتار حق چه باک از خرسندی و ناخرسندی این و آن؟».در این میان جبرئیل نازل شد و آیه ای را از جانب خداوند تلاوت کرد. عبّاس پس از نزول آیه گفت: «خشنود شدم، خشنود شدم، خشنود شدم!».[۲]

آیه ای که درباره این ماجرا و بیان فضیلت علی(ع) نازل شده است چنین است: أَجَعَلْتُمْ سِقَایهَ الْحآجِّ وَ عِمَارَهَ الْمَسْجِدِ الحَرامِ کمَنْ امَنَ باللّهِ وَالْیوْمِ الاخِرِ وَ جاهَدَ فِی سَبیلِ اللّهِ لایسْتَونَ عِنْدَ اللّهِ وَاللّهُ لا یهدِی الْقَوْمَ الظّالِمینَ؛[۳] آیا سیراب کردن حاجیان و آباد ساختن مسجدالحرام را همانند [عمل] کسی قرار دادید که به خدا و روز قیامت ایمان آورده، و در راه او جهاد کرده است؟ (این دو) نزد خدا مساوی نیستند و خداوند گروه ظالمان را هدایت نمی کند.

تاریخچه سقایت در مسجدالحرام

در روایات و تواریخ آمده است که قبل از اسلام، منصب سقایت حاجیان در ردیف منصب کلیدداری خانه کعبه بوده و از مناصبی محسوب می شده که باعث مباهات اعراب جاهلی بوده است. نیاز شدید حاجیان در ایام حجّ به آب – آن هم در آن سرزمین خشک و سوزان – به این منصب اهمّیت خاصّی می داد و سرپرست این مقام از موقعیت ویژه ای برخوردار بوده است. در عهد «قُصّی بن کلاب» – یکی از اجداد پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله – ساقیان با شتر از چاه ها آب گوارا می آوردند و در حوض های کوچکی که از چرم ساخته شده بود می ریختند، تا زایران از آن بیاشامند. قُصّی بن کلاب این سِمَت را در هنگام وفات به پسرش «عبدمناف» واگذار کرد و از آن به بعد همواره این منصب در میان فرزندان او بود تا در آخر به «عبّاس بن عبدالمطّلب» رسید. هم اکنون در جهت جنوبی زمزم، بنایی است که آن را «سقایه العبّاس» می نامند.[۴]

این آیه به ما می آموزد که شأن امام علی(ع) بالاتر از قدرت فهم بعضی از اصحاب بود. در میان مسلمانان، کسانی بودند که قدرت درک فضایل امام علی(ع) را نداشتند، تا آنجا که اعمال خود را در دوران جاهلیت، ارزشمندتر از اعمال علی(ع) بعد از اسلام می دانستند و حتّی به آن افتخار می کردند. این آیه نکته گوی این لطیفه قدسی است که اعمال قبل از ایمان و تعهّد به خدا افتخارآمیز نیست.

۲ – علی(ع)، هادی هدایت یافته

در آیه ای از قرآن که بیانگر فضیل