پاورپوینت کامل از دریچه زمان(روز تبلیغ و اطلاع رسانی دینی) ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل از دریچه زمان(روز تبلیغ و اطلاع رسانی دینی) ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل از دریچه زمان(روز تبلیغ و اطلاع رسانی دینی) ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل از دریچه زمان(روز تبلیغ و اطلاع رسانی دینی) ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

پیامبران نور

حسین امیری

پیامبران معرفت که بینش آسمانی بهار را به سرزمین های آشنا تحفه می برند، فصل های همیشه بهارند که در انبان حافظه بشر تا ابد می مانند.

آئین بهار در جویبارهایی که از مدینه می آیند، تا ابد جاری اند و بر کنار جویبار بهار، سروهایی رسته اند که قامت از سرمای زمستان و باد و باران خم نمی کنند و در گرمای تابستان، سایه افکن مردمانند.

راستی، برای آسایش قلب بشر آیا سایبانی لازم نیست؛ سایبانی که معنویت در آن بیارامد تا در کشاکش روزگار و جنگ بدی ها، جان نسپارد؟

مبلغان دین، راهیان جاده کربلایند و پیروان مکتب زینب و سجاد.

جویباران علم که از کوهستان بلند وحی سرچشمه می گیرند و در دریای دل های جماعت مسلمان جاری می شوند و دین مردم، بدون تبلیغ، شورستان است و بس.

درخت دین را شاخه هایی است به حرمت تاک و نورانیت شاخه های بلور؛ مستی بخش و روشنگر که در تاریخ نادانی رخنه می کنند و میوه علم و آگاهی می دهند. از کوچه های آفتاب قم تا اقصی نقاط کره خاکی، از بارقه های نور نجف تا شهرهای یخ زده اروپا، مسافران آفتاب، کوله باری پر از گرمی عشق می برند و نام محمد و علی را به شفاعت مردم می سرایند.

پیامبران نور، نور دیده پیامبرانند و وصی فرزندان علی علیه السلام.

قامت ملکوتی

خدیجه پنجی

پیراهنی از جنس رسالت بر قامتت، ذرات را به تکاپو فرامی خواند. قدم در جاده های روشن نور گذاشته ای و شیفتگی ات را جار می زنی. در حنجره ات صدای خداست که تکثیر می شود.

کفش هایت را به پا کن؛ راه های فراسو، همت بلند تو را می طلبد.

شاید آن دوردست، جان هایی مشتاق در آرزوی بارش نورند و روشنایی. شاید دستان تمنای اذهانی دست نخورده، به دامان پیامبرگونه ات چنگ می زنند و رؤیای رویش دارند. صدای خداست که از گلوی تو بیرون می آید.

سر بر زانوی کلمات می گذاری و زمزمه عشق را در گوش ذرات عالم می خوانی.

فانوس روشن واژه ها در دست، تاریکی های جهان را درهم می شکافی. سر در گریبان تفکر فرو برده ای.

پله پله منابر دین، استواری و اطمینان گام هایت را به تماشا نشسته اند.

صدای خدا از گلویت جاری می شود. کلمات، بر شانه ذرات هستی، جهان را می پیماید. صدایت را چون پتکی آهنین، می کوبی بر فرق شیاطین.

صدایت صاعقه وار فرود می آید بر خرمن جهل انسان ها!

باید چشم های پاک را به تماشای راز، مهمان کنی!

ذرات حقیقت، چون نسیم، سبکبال و رها می پیچد در سینه ناآگاهان و تو آسوده خاطر می توانی سر به دیوار رسالتی عظیم، در خنکای معرفت و عشق، آرام بیاسایی.

«من کز وطن سفر نگزیدم به عمر خویش

در عشق دیدن تو هواخواه غربتم»

رسالت بزرگ

امیر اکبرزاده

خوب که گوش فرا می دهی، صداهایی را می شنوی که فرا می خوانند ما را به شنیدن.

باید شنید آنچه را ناشنیده و باید دید آنچه را نادیده مانده است. صداها را خوب بشنو؛ «تنها، صداست که می ماند».

آنجا که من و تو در تلاش ابدی برای باز شناساندن هم خود را فریاد برمی آوریم، آنجا که همه دنیا چشم دوخته اند مرا و تو را که چشم و گوش یکدیگریم تا به اطلاع همه برسانیم آنچه را که هستیم، آنچه را که دیگران هستند، آنچه را که داریم برای بهتر دیدن، برای بهتر شنیدن، برای بهتر شدن؛ این رسالتی است در ادامه رسالت پیامبران؛ رسالتی که از آدم تا خاتم ادامه داشته است. حالا که شانه های زمین، زیر بار بی امان ستم به لرزه درآمده است، این صدا باید به گوش عالم برسد تا تمام زوایای خاک، پر از ترنم شوق شود. صدای آزادگی باید به دورترین نقاط گسیل شود، تا دل های آزاده و گوش های شنوا بشنوند و ببینند و بخوانند آنچه را که از ازل به انسان ابلاغ شده است.

تمام عالم، رسولِ دین مبین اسلام هستند؛ گوش های شنوا کجایند تا پیام الهی را بشنوند از لابه لای نواهایی که در خاک جاری ست؟

از آسمان، از افلاک به سمت زمین دری گشوده شده است و جریان سیال نور بر زمین راه یافته. در این غفلت سرای تاریک و وحشت زا و دهشتناک، در این دریای متلاطم و مواج، در این سرگردانی همیشه، در این فوران بی امان آتشفشان جهالت، دهانی کو که فریاد برآورد پیامی را که تجلی بخش انوار خداوندی ست؛ پیامی که هیچ کوهی را تاب تحمل آتشناکی آن را ندارد، جز دل انسان آگاه؛ پیامی را که امتداد حنجره تمام انبیا و دنباله صدای سرخ اولیاست د