پاورپوینت کامل بازگشایی مدارس ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بازگشایی مدارس ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بازگشایی مدارس ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بازگشایی مدارس ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

اشاره

دانش آموزان عصر کنونی، با موانع جدی یادگیری روبه رو هستند؛ تهدیدهایی که تبدیل به فرصت نشده اند و هر روز اثرگذاری منفی آنها بر روند رشد علمی، بیشتر نمایان می شود. در این میان، به شبکه های اجتماعی و نیز ماهواره که دو فناوری زیان بخش ذهن و فکر دانش آموزان است، می توان اشاره کرد و بخشی از آسیب های آن را برشمرد:

الف) شبکه های اجتماعی

نرم افزارهای ارتباطی تلفن همراه، این روزها، افراد زیادی را سرگرم کرده است. واتس آپ، وایبر، لاین، تانگو و… نرم افزارهای پرطرفداری هستند که به راحتی در صفحه گوشی ما عرض اندام می کنند و ما هم نوا با دیگر اقشار باکلاس جامعه، که از سواد رسانه ای! بالایی برخوردارند، دست از گوشی برنمی داریم و گاهی تا پاسی از شب به واکاوی محتوا و انتقال پیام مشغولیم که بسیار هم مهم و سرنوشت سازند. تا جایی که کارشناسان اعلام کرده اند: ۹۵ درصد کاربران وایبر، محتوایی چون سلام، صبح بخیر، من دارم می رم بخوابم و غیره را در این نرم افزار مبادله می کنند! و به جای آن، حس عمیقی دریافت می کنند که از به روز بودن، مفید بودن برای هزاران نفر و اینکه من تکیه گاه روحی بسیاری هستم! ناشی می شود…!

از فریب همه که بگذریم، محال است بتوانیم سر خودمان کلاه بگذاریم و آسوده باشیم. واقعیت این نیست که گفتیم، بلکه تکراری است که همراه دیگر کاربران مانند صوفیان، حکایت بر زبان داریم و خبر از دست رفتن سرمایه را فراموش کرده ایم. تعجب نکنید! با نگاهی عمیق تر به دنیای رسانه ای که دشمن عزیز! در اختیار ما گذاشته است، دست کم به چند آسیب پی می بریم که به مرور و با توجیه و لذت در ذهن و جان ما رسوب می کند و نابودی آرامی را پدید می آورد. برخی از این آسیب ها را با هم مرور می کنیم:

۱. وقت مهم نیست

یکی از پیام های خطرناک که به تدریج در ما رسوب می کند این است که هر وقت و به هر میزان خواستید، می توانید ارتباط بگیرید. اصلاً مهم نیست که چقدر وقت گذاشته اید، بلکه آنچه مهم است، میزان لذت شما از این ارتباط است. اگر ساعت هایی را که گروه سنی نوجوان و جوانِ با استعداد و توانمند، پای این نرم افزارها هدر می دهند، جمع کنیم، به آمار وحشتاکی می رسیم که می توانست به شکوفایی فرد و جامعه او تبدیل شود.

۲. حریمی وجود ندارد!

ارتباط حق شماست و با هر کسی، از هر جنسی، با هر فکری و به هر شیوه ای که خواستید می توانید لینک شوید، او را عضو گروه خود کنید و با همدیگر تبادل نظر داشته باشید. مهم نیست که شما آمادگی فکری روبه رو شدن با افرادی بی دین، دور از اخلاق، وسوسه انگیز و مانند آن را داشته باشید یا خیر! اگر محرم و نامحرمی گفته اند، اولاً این حرف قدیمی هاست و ثانیاً برای دنیای واقعی است نه ارتباطات مجازی! دیگران روح شما را دوست دارند نه جسم شما را!

دست مریزاد به شیطان که چنین نفوذ کرده و این افکار را بدون جنگ و خونریزی در ذهن نسل نو انداخته است. شگرد شیطان، زیبا جلوه دادن کارهای پرآسیب است!

۳. هیچ چیز مهمی در زندگی نیست!

همه چیز بازی است! همه چیز شوخی است! هیچ چیز جدی و مهمی در دنیا وجود ندارد! شما آن قدر مهم هستید که اجازه داشته باشید با باورهای خودتان شوخی کنید، طنزهای مذهبی و اعتقادی مبادله کنید، قومیت ها را مسخره کنید! شما بسیار مهم هستید!

باورتان می شود که این چکیده یک دیدگاه علمی در غرب است و الآن با ترویج فضای رسانه ای به راحتی در حال پیاده شدن در زندگی ماست. نسلی که ساعت ها پای دنیای مجازی قربانی می شود، چگونه به تعهدها تن می سپرد و چگونه از نوجوانی که ذائقه روانی اش با بی تحرکی و بی مسئولیتی ترکیب شده، انتظار دارید به رفتارهای دینی ثابت مانند نماز، حفظ حریم های ارتباطی، تلاش برای موفقیت، آینده سازی و مانند آن فکر کند!!

۴. نیاز نیست پاسخ گوی افکار و رفتار خود باشید!

شما می توانید با هر کسی و هر چیزی شوخی کنید حتی با مقدسات! کافی است خلاق باشید و تعداد بیشتری را با همین شوخی ها جذب گروه خود کنید. کسی شما را به دلیل اظهار نظر، ترویج افکار ضددینی و همین حرف هایی که رد و بدل می کنید، بازخواست نمی کند. شما انسانی کاملاً آزاد و رها هستید که در حال حاضر در دنیای مجازی و چند وقت دیگر در دنیای واقعی هم می توانید افکارتان را رواج دهید!!

۵. آدم موفق؛ یعنی آدم پرارتباط!

هر که بامش بیش، برفش بیشتر! هر که با تعداد بیشتری مرتبط باشد، انسان موفق تری است. مهم نیست که در این ارتباط اثر بپذیرد یا اثر بگذارد. مهم نیست که این ارتباط سبب پیشرفت تحصیلی و حرفه ای اش شود یا او را دچار افت کند! حتی اگر این ارتباط زیاد باعث تنش های خانوادگی هم شد، باز مقاوم و مقتدر پای آن بمانید! شما دیگر نباید در این دنیا با این همه ابزارهای ارتباطی، تنها باشید. هیچ کس نباید تنها باشد!!

با اندکی دقت در برخی آسیب ها، شاید وقت آن رسیده باشد که سری به موجودی خودمان بزنیم و سراغی از آن بگیریم! شاید مَرکب راهوار ما را هم از ما گرفته باشند که این چنین با دست و دل بازی، امکانات خوش بودن! ما را فراهم کرده اند!! شاید روزی متوجه شویم که کمی دیر شده باشد! نکند امواج رنگارنگ، غافلمان کند و از مقصد باز مانیم. نگویید که نگفتیم!!

چند پیشنهاد

۱. اگر هنوز در این فضا وارد نشده اید، نیازی به تجربه کردن آن نیست!

۲. اگر قصد دارید هدفمند وارد این فضای مجازی شوید، برنامه محتوایی و زمان ورود و خروج خود را به خودتان اعلام کنید.

۳. اگر وابسته شده اید؛ به تدریج از میزان استفاده خود کم کنید. همچنین بار عاطفی این ارتباط را کاسته و به سمت بار علمی و عقلانی آن حرکت کنید.

۴. یادمان باشد که ما از رسانه مهم تریم؛ ماییم که به رسانه خط می دهیم!

ب) ماهواره و نقش تخریبی آن در تحصیل

ماهواره، چاهی است که با توجیه و تفسیرهای شخصی، خودمان را درون آن می اندازیم و آسیب های چندجانبه آن را به جان می خریم. تجربه تلخ خانواده هایی که با اطمینان کامل به این ابزار رسانه ای، دل و دیده باخته اند، سبب شده است تا کارشناسان فرهنگی درباره آسیب های جدی آن گفت وگو کنند. ما که با نظام ارزشی توحیدی، پایه های زندگی را بنا نهاده ایم، در صورتی به دستاوردهای سترگ آن دست خواهیم یافت که فرمول هایی را که خداوند تعریف کرده جدی بگیریم و اجرایی کنیم وگرنه بر سر دوراهی زندگی سالم و ناسالم سرگردان خواهیم بود. با اندکی تأمل در این تخلف به ظاهر کوچک، چند قانون خداوند را زیر پا گذاشته ایم و با وجود این، انتظار