پاورپوینت کامل ۱۶ ذیحجه و ۱۷ ذیحجه ۴۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ۱۶ ذیحجه و ۱۷ ذیحجه ۴۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ۱۶ ذیحجه و ۱۷ ذیحجه ۴۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ۱۶ ذیحجه و ۱۷ ذیحجه ۴۳ اسلاید در PowerPoint :

– درگذشت ملا غلامرضا آخوند قمی (ق)

– ترور نافرجام شیخ فضل الله نوری به دست کریم دواتگر (ق)

– ولادت شیخ بهایی (سال ۹۵۳ق)

گفتار مجری

اشاره

به دیدار دانشوری می رویم که جامع کلمات انسانی و علامه جهان بشری بود. او شهرتی جهانی دارد و نه تنها عالمان مسلمان، توانایی های علمی او را ستوده اند، بلکه دانشمندان اروپا از نوآوری های فکری او اظهار شگفتی کرده اند؛ زیرا زمانی که اروپا در آتش جهل و تعصب می سوخت، امثال شیخ بهایی با اندیشه هایی تابناک، جوامع گوناگون را به نور اندیشه و معرفت خود آذین بستند.

این رودخانه خروشان از ارتفاعات عالم پرور جبل عامل لبنان به سوی دشت های ایران جاری گردید و در اصفهان همچون زاینده رود به رویش و شکوفایی کمک کرد. همان ستاره پرفروغی که آزادگی و ساده زیستی را بر زر و زور و تزویر ترجیح داد و با سلاح علم و ایمان، از مرزهای آموزه های ناب اهل بیت: پاسداری کرد و باورهای علوی، اعتقادات جعفری و گوهرهای رضوی را به جامعه آن روزگار نشان داد.

گستردگی دانش

شیخ بهایی، عالمی جامع با اندوخته های علمی گسترده بود. او به گفته خودش قابلیت پذیرایی و فهم تمام علوم و فنون را به دست آورد و در مباحثه های علمی، بر هر صاحب فنی چیره گردید؛ ازاین رو شرح حال نگاران، وی را اقیانوس پرموجی دانسته اند که فضیلت را به ارمغان آورد و دریای ناآرامی است که دیگر دانشوران، ریزه خوار سفره کمالش بوده اند.

آنان که خواسته اند در معرفی وی نکاتی بنگارند، گفته اند شیخ بهایی، استاد فقیهان، پرورش دهنده حکیمان، رئیس ادیبان، علامه روزگار، نابغه عصر و شیخ اسلام و مسلمانان است. نیز افزوده اند فقیهی است اصولی، محدثی رجالی، مفسر ریاضی، حکیم متکلم، شاعر ماهر، جامع علوم عقلی و نقلی. بر دانش های غریب، مسلط است و در معارف متنوع، گوی سبقت را از همگان ربوده است و والایی مقامش را موافق و مخالف و عوام و خواص تأیید کرده اند.

شهرت

اطلاعات گسترده ای که شیخ بهایی در رشته های گوناگون علمی، ادبی، فلسفی و کلامی داشت، او را شهره آفاق کرد. افزون بر این، سیاحت های طولانی اش در کشورهای اسلامی، از عوامل مهم نامداری اوست. البته عامل دیگر این است که شیخ با وجود به دست آوردن مقامات دنیایی و رسیدن به مسئولیت های مهم سیاسی و اجتماعی، همچنان از دنیا روی برگرداند و دولت فقر را بر هر گونه قدرت سیاسی ترجیح داد و با وارستگی، سیر معنویت را با موفقیت پیمود. او خود درباره شهرتش می گوید:

من آن یگانه دهرم که وصف فضل مرا

نوشته منشی قدرت به هر در و دیوار

و در جای دیگر چنین می سراید:

به هر دیاری که آیی، اشارتی شنوی

به هر کجا که روی، ذکر من بُوَد در کار

زندگی نامه

شیخ بهایی در ۱۳ ذیحجّه ۹۵۳ق در روستای جبع، از توابع بعلبک لبنان به دنیا آمد. کودکی که در چنین روزی در این روستا دیده به جهان گشود، بعدها نقشی مهم در تاریخ تشیع ایفا کرد. او دوران کودکی را در دامان مادری مهربان و پدری مؤمن و دانشور گذراند و از همان سال ها اشتیاق به خاندان عترت در وجودش ریشه دوانید.

در هفت سالگی همراه پدر از جبل عامل راهی ایران شد. زندگی در خانه پدری دانشمند و همنشینی با عالمان عصر به همراه کوشش مداوم، زمینه های خوبی برای دانش اندوزی شیخ بهایی فراهم آورد.

نخستین استاد شیخ بهایی، پدرش بود. او زبان و ادبیات عرب، تفسیر و حدیث را نزد پدر آموخت و در ضمن از راهنمایی های او در پرورش معنوی بهره مند شد. سپس به محضر استادانی چند رفت و در دانش های حدیث، منطق، کلام، فلسفه، حساب، هندسه، جبر، هیئت و نجوم، شهره آفاق شد. سرانجام این اندیشمند بزرگ، در ۱۲ شوال ۱۰۳۰ق درگذشت و در جوار آستان مقدس رضوی به خاک سپرده شد.

شاگردان

شیخ بهایی دانشوری نیکوخصال در بین خواص و عوام مردم شهره بود و لحظه ای از تعلیم و تربیت فراگیران مضایقه نداشت و در جلسات درسی، پیچیدگی های علوم و معارف را با مهارت و تسلط ویژ ای تشریح می کرد، محفلش برای آنان که می خواستند به درجات علمی برسند، چون بوستانی معطر و فرح زا به شمار می آمد؛ ازاین رو علاقه مندان، گروه گروه به محضرش می شتافتند تا از این خرمن خرد و ادب، خوشه ها برچینند.

برخی از مهم ترین شاگردان آن عالم فرزانه عبارت اند از: ملامحسن فیض کاشانی، محقق سبزواری، محمدتقی مجلسی، ملاصالح مازندرانی، علامه کوپایی، سیدبحرانی و ملاصدرا.

معاصران

شیخ بهایی با عالمان زمان خویش ارتباطی همیشگی داشت. بین وی و معاصران دانشورش، از راه بحث های حضوری و نامه نگاری، تبادل علمی و فرهنگی صورت می گرفت. از جمله این افراد قاضی نوراللّه شوشتری، نویسنده کتاب احقاق الحق و شیخ لطف اللّه است.

میرداماد که نام اصلی اش سیدمحمدباقر حسینی استرآبادی است نیز از دوستان شیخ بهایی شمرده می شود. میرداماد در درس عزالدین حسین شرکت می کرد و در همین جلسات با شیخ بهایی روابط صمیمانه ای برقرار کرد. جالب آنکه این دو دانشور در برخی مسائل علمی اختلاف نظر داشتند، ولی تفاوت در برداشت های فقهی، کلامی و فلسفی، هیچ گاه در رابطه آنها تأثیر منفی نگذاشت

. دشمنان هم که کوشیدند این دو چراغ فروزان را از هم جدا کنند، وقتی رفتارهای احترام آمیز و همکاری های علمی و خدمات مشترک اجتماعی آنان را می دیدند، خاموش شدند.

مسافرت

شیخ بهایی بیشتر عمر خود را در سیر و سیاحت گذراند و به کشورهای گوناگون رفت. او در کودکی زادگاهش را ترک و دوران جوانی را در قزوین سپری کرد. شیخ در سفر حج با پدرش همراه شد و با مرگ او به ایران بازگشت. چندی در مشهد به تحصیلات ادامه داد و مدتی در هرات به جای پدر، مقام شیخ الاسلامی را عهده دار شد.

پس از ارتحال شیخ علی منشار، پدرزن شیخ بهایی و شیخ الاسلام اصفهان، این منصب به او واگذار گردید، تا آنکه شوق کعبه و سیاحت بر وی چیره شد. سپس سفری طولانی به عراق، بیت المقدس، شام، مصر و مکه را آغاز کرد و پس از چند سال به ایران بازگشت. شیخ بهایی اشاره دارد که در قحطی سال ۹۸۸ ق و نیز در ماه صفر سال ۹۹۳ق در تبریز بود. همچنین در ذیقعده ۱۰۰۷ق در مشهد بود و محرّم سال بعد، از این سفر بازگشت و چندی را در کاشان و هرات گذراند.

آثار

شیخ بهایی برجسته ترین دانشور زمان خود بود. او علم تفسیر را به خوبی آموخت و از راه تدریس و نگارش به نشر آن کمک کرد. عروه الوثقی (تفسیر سوره حمد)، عین الحیوه، شرح تفسیر بیضاوی، حل حروف القرآن، حواشی تفسیر کشاف و مشرق الشمسین از آثار او در علوم قرآنی است. وی که معنای عمیق دعا و اثر شگفت آن را درک می کرد، می کوشید مردم را با این سلاح معنوی آشنا کند. به همین دلیل، شرح دعای صباح، شرح دعای هلاک و مفتاح الفلاح را نگاشت. او در دانش حدیث اطلاعاتی گسترده داشت و در این رشته نیز آثاری مفید نوشت، مانند: اربعین