پاورپوینت کامل بزرگترین آرزوی آقاسی! ۱۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بزرگترین آرزوی آقاسی! ۱۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بزرگترین آرزوی آقاسی! ۱۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بزرگترین آرزوی آقاسی! ۱۶ اسلاید در PowerPoint :

۲۲

شاید این جمعه بیاید، شاید. آقاسی، عاشق بود و عاشقانه زیست و عاشقانه رفت. این را
می گویم؛ چون وقتی جمعه ها صدای او را می شنوم که می گوید: «شاید این جمعه بیاید،
شاید… پرده از چهره گشاید، شاید» تنم می لرزد و دلم می گرید. می دانم کسی که با
شعر و صدایش، این غربت را به دل های ما مهمان می کند عاشق است و زمزمه های عشق
می خواند. نمی دانم چقدر مرحوم حاج محمدرضا آقاسی را می شناسید؛ اما اگر شعرهای او
را خوانده و شنیده باشید متوجه می شوید با آدمی متفاوت از بقیه سر و کار دارید.

مقام معظم رهبری درباره وی و شعرهایش فرمود: شعر روان با مضمون و خوش ساخت آقاسی که
نمایشگر دل پاک و احساسات صادق و هنر خودجوش او بود، بی شک دارای جایگاه ویژه ای در
ادبیات معاصر است.

آقاسی را باید از زبان خودش شناخت. دوران کودکی و نوجوانی اش را در دو سه خط خلاصه
می کند:

من محمدرضا آقاسی، فرزند ششم، پسر چهارم که در ۲۴ فروردین ۱۳۳۸ش در یک خانواده
مذهبی در تهران به دنیا آمدم. پدرم در بازار تهران مغازه کبابی داشت. آخرین مدرک
تحصیلی من، سوم راهنمایی است. دو سال هم در هنرستان تجسمی پسران درس خواندم، اما از
بس با ناظم و اساتید آنجا اختلاف نظر داشتم، در سن شانزده و هفده سالگی موجب شد دو
سال ما را مردود و سپس اخراج کنند».

از همان کودکی زمزمه شعر در خانه شان بوده است. سال ۵۱ بود که جوشش شعر را در درونش
احساس کرد. او شعر را موج های روح و دل آدمی می داند و چقدر عاشقانه وظیفه اش را
انجام می داد. آقاسی، شعر سیاسی هم می سرود، اما شعر سیاسی او با سیاسی دیگران فرق
داشت. خود او جایی گفته است:

من سعیم در این است که فقط و فقط در خط رهبری باشم و هر چیزی که بخواهد به نظام
ضربه بزند، در حد توان خودم دفاع کنم. از نظام با اسلحه خود که شعر هست دفاع کنم.
این نیست که حالا بیایم سمت این جبهه یا آن جبهه یا از این حزب یا آن حزب، برای یک
کدام از این احزاب چه چپ و چه راست چه این ور چه اون ور، بخواهم سینه بزنم و با این
بخواهم حزب های دیگر را بکوبم. شعر من، سیاسی هست؛ اما حزبی نیست.

آقاسی همیشه به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ارادت ویژه داشت و در اشعار
زیادی با موعود منتظر، گفت وگوها کرده و غم غربت و فریاد انتظار سر داده است. اصلاً
مگر می شود کسی عاشق باشد و منتظر نباشد؟چشم به راه ندوخته باشد و جمعه ها دلش
نگیرد؟ آقاسی هم عاشق منتظر بود. در گفت وگویی با مرحوم آقاسی خواندم که از او
پر