پاورپوینت کامل ولایت و مهدویت; ولایت، پیوندی الهی ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ولایت و مهدویت; ولایت، پیوندی الهی ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ولایت و مهدویت; ولایت، پیوندی الهی ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ولایت و مهدویت; ولایت، پیوندی الهی ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

طلیعه

همه ما با مفهوم ولایت آشنا هستیم. ولایت، جزء فرهنگ شیعه است؛ اما کمتر درباره معنا، ویژگی ها، مشخصه ها و مؤلفه های آن فکر کرده ایم. ولایت واژه ای عربی است که در فارسی، واژه ای که کاملاً معادل آن باشد وجود ندارد. و برای همین، معنای دقیق آن را به فارسی نمی دانیم. برخی تصور می کنند معنای ولایت، دوست داشتن است. بله، دوست داشتن لازمه ولایت است، اما عین معنی ولایت نیست. محبت اهل بیت علی به شیعیان اختصاص ندارد؛ اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان، اهل بیت پیغمبرk را دوست دارند. در بین برادران اهل تسنن کسانی هستند که محبتشان نسبت به اهل بیت علی کمتر از امثال بنده نیست. واقعاً عاشق اهل بیت هستند. به امامتشان اعتقاد ندارند، اما به خاطر انتسابشان به پیغمبر و فضایلشان، دوستشان دارند. علم، زهد، شجاعت، و کمالات دیگرشان را انکار نمی کنند. بنابر این اگر معنای ولایت، محبت است، تقریباً همه مسلمانان محبت دارند. پس ولایتی که ما شیعیان می گوییم به چه معناست؟ حتماً اضافه ای دارد و فقط دوست داشتن نیست؛ چون دیگرن هم این محبت را دارند.

ولایت در قرآن

خوب است واژه ولایت را در قرآن بررسی کنیم و ببینیم مشتقاتش در چه موردی به کار رفته است. واژه ولایت و مشتقات آن، یعنی ولی، مولی و تولی، همه از یک ماده است. ریشه همه آنها ولایت است. صفت مشبهه اش ولی می شود. جمع آن اولیاء است. فعلش هم تولی است. کلمه ولی در قرآن، گاهی درباره خدا به کار رفته است. همه شما آیه الکرسی را حفظ هستید: «اللهُ وَلِی الَّذِینَ آمَنُواْ یخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النور وَالَّذِینَ کفَرُواْ أَوْلِیآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَـئِک أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ».۱ خدا بر مؤمنین ولایت دارد. در مقابل، کافران هم ولی دارند، اما ولی آنها خدا نیست؛ ولی های آنها طاغوت است. درباره خدا فقط می گوید ولی، اما درباره کافران می گوید اولیاء. چون شیاطین یکی نیستند، فراوانند؛ مثل نور و ظلمت. نور یکی است، اما ظلمت انواع دارد. به هرحال یکی از موارد ولایت، ولایت خدا بر مؤمنان است.

برخی از آیات، مؤمنان را ولی خدا معرفی می کنند: «أَلا إِنَّ أَوْلِیاء اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَلاَ هُمْ یحْزَنُونَ؛ اولیای خدا (مؤمنان خالص) هیچ ترس و بیمی ندارند.»۳ عبارت اولیاء الله را بسیار استفاده می کنیم. در قرآن هم مکرر ذکر شده است. پس از یک سو خدا ولی مؤمنان است، و از دیگر سو، مؤمنان، ولی خدا هستند.

تعبیر دیگری هم داریم که مؤمنان ولی همدیگرند: «وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاء بَعْضٍ…؛ در میان مؤمنان، بعضی با بعضی دیگر برهم ولایت دارند.»۴ این ولی اوست، او هم ولی این است. پس کلمه ولی و مفهوم ولایت، به گونه ای است که بر خدا نسبت به بندگان، بر بندگان نسبت به خدا، و بر مؤمنان نسبت به یکدیگر اطلاق می شود.

مفسران و بزرگان لغت شناس درباره ریشه و مؤلفه های ولایت تحقیق کرده و به این نتیجه رسیده اند که ولایت در اصل لغت، به این معناست که دو موجود، آن چنان به هم نزدیک باشند که بین آنها هیچ چیز بیگانه ای وجود نداشته باشد. اگر چنین رابطه ای بین دو موجود باشد، می گویند این ولی آن موجود است. اگر کسی آن قدر به خدا نزدیک بود که بین او و خدا، بیگانه ای وجود نداشت، هم او به خدا نزدیک است و هم خدا به او نزدیک است؛ بنابراین هم خدا ولی اوست و هم او ولی خدا. پس هم خدا، ولی مؤمنان است و هم مؤمنان ولی خدا. خود مؤمنان هم با یکدیگر همین حالت را دارند. آن هایی که واقعاً ایمانشان کامل است آن چنان با همدیگر ارتباط، اتصال و پیوند دارند که بیگانه ای نمی تواند بینشان نفوذ کند. البته این ولایت، ولایتی است که بار معنایی ارزشی دارد؛ ولایت مثبت و ایجابی است؛ اما همیشه ارتباط، مثبت نیست. گاهی ممکن است انسان به کسی نزدیک بشود و از او ضرر ببیند. اتفاقاً درباره شیطان همین گونه است. در همین آیه الکرسی گفتیم: اولیاء کافران، طاغوت است و با طاغوت هم می شود ولایت داشت. خداوند درباره شیطان می فرماید: شیطان بر کسی تسلط ندارد مگر کسی که خودش را ولی شیطان کند. یعنی انسان می تواند با شیطان به گونه ای ارتباط برقرار کند که خودش را در اختیار او قرار بدهد. وقتی که این گونه شد شیطان بر او مسلط می شود، ولی او ابتدائاً تسلطی ندارد. انسان به دست خودش، خود را تسلیم شیطان می کند.

ولایت تکوینی و ولایت تشریعی

از این بحث، دو نتیجه می گیریم. خداوند با همه مخلوقاتش رابطه ای تکوینی و وجودی دارد. او به همه چیز نزدیک است: «وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ».۵ این نزدیکی و ارتباط، ولایت تکوینی الهی بر همه موجودات است. اما خداوند، ولایت دیگری نیز دارد. اگر انسانی خودش را در اختیار خدا قرار دهد، خداوند رابطه دیگری با او برقرار می کند، رابطه ای که در آن خداوند می خواهد به او خیر برساند، او را سرپرستی کند، بلاها را از او دور سازد و محافظتش کند. این ولایت، تنها وقتی است که انسانی به اختیار، خودش را در اختیار خدا قرار دهد. نکته مهم آن است که ولایت تکوینی را نمی شود قطع کرد؛ زیرا ریشه آن مالکیت خدا نسبت به همه چیز است و این مالکیت را نمی توان از خدا سلب کرد. اما ولایت به معنی دوم، یعنی کسی متصدی کارهای طرف مقابل شود ـ خدا این ولایت را می تواند سلب کند. بگوید تو با من نیستی. من دیگر با تو کاری ندارم. می تواند بگوید برو گم شو! تو دیگر با ما ارتباطی نداری. آن ولایت، تکوینی است و این ولایت، تشریعی.

ولیّ مردم پس از خدا

خداوند کسانی را معین کرده است که بتوانیم با آن ها رابطه داشته باشیم. در این رابطه به اذن خدا، خودمان را در اختیار آن ها قرار می دهیم: «النَّبِی أَوْلَی بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنفُسِهِمْ».۶ این ولایت را خدا برای پیغمبرk قرار داده است. اگر مؤمنان خودشان را در اختیار پیغمبر قرار دادند و گفتند هر چه شما بگویید قبول است، ولایت پیغمبر را پذیرفته اند؛ اما کسانی بودند که این چنین نکردند. می گفتند ما مسلمان و مطیعیم، اما در عمل مخالفت می کردند. ولایت حقیقی آن است که انسان خودش را در اختیار پیغمبر و امام معصوم بگذارد. بعد از ایشان هم، هر که را امام معصوم تأیید کند، ولی امر مسلمین می شود. به فرموده ائمه علی، کسی که واجد این شرایط باشد، جانشین ماست. کسی که علم، فقاهت و دین را بهتر از دیگران بشناسد، تقوی و خداترسی اش بیش از دیگ