پاورپوینت کامل تربیت مهدوی; کودکی بزرگ مرد ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تربیت مهدوی; کودکی بزرگ مرد ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تربیت مهدوی; کودکی بزرگ مرد ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تربیت مهدوی; کودکی بزرگ مرد ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

کودکی بخشی از مراحل رشد آدمی است که می تواند سکویی برای پرواز تا بی نهایت انسان باشد. کودکی دورانی است که می تواند فرد را برای فردا و فرداها آماده کند.

کودکی دورانی است که استعدادهای بالقوه می تواند به فعلیت درآمده و انسان با دو نیروی کنجکاوی و حقیقت طلبی راه را از چاه تشخیص دهد و زودتر از حد متعارف، خود را به ساحل امن حقیقت برساند.

هرچه کودک در بستر تربیتی الهی رشد کند و هر چه مراتب عبودیت را در سایه سار مربی فهیم و بزرگی چون امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بهتر و دقیق تر درک نماید، می تواند زودتر استعداد های نهفته وجودی خویش را به شکوفایی و فضیلت برساند. چه این که او معدنی است سرشار از ثروت بی منتها که باید کاویده شود. و برای کاویدن باید با بلا و سختی و درد و بحران انس گیرد و در لابه لای چرخ دنده های بلا و سختی و آزمایش، حقیقت وجودی خویش را آشکار سازد. چرا که رسیدن به قله های شرف و افتخار وقتی پدید می آید، که انسان بتواند با شناخت راه و آگاهی به قوانین حاکم بر آن و آزادی از غیر خدا، از موانع راه عبور کرده و صخره ها و دره ها و پستی و بلندی ها را با توکل به خدا و توسل به حضرات معصومین علیهم السلام در نوردد تا بر روی قله قرب و بقای الهی لطف خدا را تجربه کند. و این همه وقتی پدید می آید که تمامی مراحل تربیت را خوب تجربه کرده و از گردنه ها با سعه صدر و پایداری مراحل گذر نماید.

هر چه کودک در بلا و بحران بیشتر باشد و نظارت مربی بر او دقیق تر صورت گیرد، او به شکوفایی فطری بهتری نائل شده و مراتب حیات طیبه را یکی پس از دیگری درک کرده و در آن فضای پاک و ملکوتی به هستی می نگرد و روابط خود با آن را در جهت درک عبودیت الهی بهتر و دقیق تر تعریف و تحلیل می کند.

این سخنان در مورد کودک شاید به ظاهر با غلو همراه باشد، اما مسئله چیز دیگری است. هیچ کس نمی تواند باور کند که سقف ظرفیت وجودی انسان به چه میزان می باشد و هیچ کس نمی تواند درک کند که کودک چه رفتار و عملی را از خود نشان می دهد، یعنی آیا توانسته تمامی ظرفیت وجودی خود را به جریان اندازد؟

والدین در ظاهر وظیفه دارند که حداقل زمینه را جهت رشد و شکوفایی فطرت کودک در اختیار او قرار دهند و آن بازی در هفت سال اول است که بازی یعنی تعامل فعالی که کودک با محیط برقرار می نماید تا به فهم، تجربه، نشاط و انگیزه های جدید دست یابد و زمینه رویش جدید در وجودش پدید آید که این رویش یعنی مقدمه رشد وجودی او بر خلاف نظر مشهور والدین، اگر فرزندی با بحران های زمانه درگیر شده و جهت حل آنها تلاش کند، به میزانی که فهم او و درک او از حقیقت زندگی ارتقا می یابد، موضع گیری های او نه تنها دقیق، رقیق، لطیف و سلیم است که خود، زمینه ساز رویش بهتری در خویش و دیگران است.

تحمل سختی ها و مشکلات وجودی، آدمی را صیقل داده و چشم انداز و اهداف جدیدی را برای او روشن می کند و با یک ورزیدگی مناسب در جهت تحقق اهداف جدید و جدیدتر گام های بلند و ارزشمند را برمی دارد.

تربیت، تعطیل شدنی نیست و وابسته به امکانات و تجهیزات خاص نیز نمی باشد، که مربی و شاگرد در هر موقعیت و شرایطی و با هر امکان و استعدادی می تواند در جهت رشد متقابل یکدیگر گام های بلند را بردارند.

در تاریخ پرفراز و نشیب صدر اسلام، مسلمانان، شعب ابی طالب علیه الاسلام را تجربه کردند. بحران های دوران جنگ های پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و امیرمؤمنان علی علیه الاسلام را تجربه کردند و بالاخره حادثه خونبار و غمناک و جانگداز کربلا را نیز به چشم دیدند و در همه این ها کودکان مستقیم یا غیر مستقیم، در متن یا در حاشیه حضوری فعال داشتند و مربیان در متن حوادث رسالت تربیتی خویش را ایفا نمودند.

یکی از کودکان صحنه عاشورا و حوادث بعد از آن، امام باقر علیه الاسلام است. بزرگ مردی کوچک که توانسته در بحران های مختلف با بهره گیری از فضای تربیتی والدین، به ویژه امام سجاد علیه الاسلام هویت خویش را دقیق بشناسد و در برخورد با حوادث روزگار بهترین موضع گیری را داشته باشد.

امام باقر علیه الاسلام در کربلا حدود چهار سال سن دارد. کودکی چهار ساله باید به دنبال بازی های کودکانه خویش ـ که با