پاورپوینت کامل وهابیت(قسمت دوم) ۳۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وهابیت(قسمت دوم) ۳۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وهابیت(قسمت دوم) ۳۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وهابیت(قسمت دوم) ۳۰ اسلاید در PowerPoint :

محمد بن عبدالوهاب

مرحوم سید محسن امین از محمود شکری الآلوسی نقل می کند: «ابن عبدالوهاب در شهر عیینه (از شهرهای نجد) متولد شد و نزد پدرش، فقه احمد بن حنبل را خواند. در دوران کم سن و سالی، سخنانی بر زبان راند که برای مسلمین شناخته شده نبود[۱]. بعد از آن که در عیینه توفیقی نیافت، به مکه رفت. مدتی بعد به مدینه مسافرت کرد و چندی، گرد «شیخ عبدالله بن ابراهیم بن سیف» به تحصیل پرداخت. در آن جا مردمانی را دید که کنار قبر نبی گرامی اسلام(ص)، به گریه و زاری می پردازند. وی این امر را زشت دانست. بعد از آن جا به نجد رفت و از آن جا رهسپار بصره گردید تا به شام برود.

در بصره، رحل اقامت گزید و از «شیخ محمد المجموعی» علم آموخت. لکن در آن جا نیز طاقت نیاورد و اعمال اهل بصره را به باد انتقاد گرفت؛ در نتیجه، مردم بصره وی را اخراج کردند. بعد از مدتی به اقامتگاه پدرش در «حریمله» رفت. در این شهر نیز اعمال مسلمین را زشت شمرد که با انتقاد پدر مواجه گردید؛ اما هم چنان بر عقاید خود اصرار می ورزید تا اینکه میان او و پدرش، نزاع در گرفت. سرانجام، پدر وی – که مرد صالحی بود – در سال ۱۱۵۳ در گذشت. «زینی دهلان»، مفتی شافعی می گوید: «پدر شیخ، مردی صالح و اهل علم بود»[۲].

ابن عبدالوهاب در زمان حیات پدرش، کمتر افکار خود را بیان می کرد؛ اما پس از مرگ پدرش به ترویج عقاید خود پرداخت. او در مسایل دینی، بسیار کم اطلاع و نسبت به آن، سطحی نگر بود؛ چنان چه فتاوای وی، نشانگر بی اطلاعی او از احکام شریعت است. اولین کتابی که بر رد عقاید باطل وی نوشته شد، توسط برادرش «سلیمان بن عبدالوهاب» و به نام «الصواعق الالهیه فی الرد علی الوهابیه» بود.

آلوسی می نویسد: «ابن عبدالوهاب، بعد از وفات پدر به اظهار عقیده پرداخت و آن چه که مسلمین بر آن، اتفاق نظر داشتند زشت شمرد. نتیجه این شد که کمر به قتل وی بستند؛ لیکن وی از حریمله به عیینه گریخت. حاکم آن جا «عثمان بن احمدبن معمر» بود. محمدبن عبدالوهاب به او امیدواری داد که مردم نجد به اطاعت وی درآیند و در مقابل، از وی خواست که او را در ترویج عقایدش، یاری کند. با مساعدت حاکم، وی عقیده اش را علنی کرد و برخی از اهالی عیینه نیز از او تبعیت کردند. آنان قبه «زیدبن خطاب» را خراب کردند و کارشان رونق گرفت. خبر به سلیمان بن محمد بن عزیز الحمیدی، (حاکم احساء)، رسید. او نامه ای به عثمان نوشت و دستور قتل محمد بن عبدالوهاب را صادر کرد.

عثمان نیز به دنبال آن دستور، او را از شهر بیرون کرد. محمدبن عبدالوهاب در سال ۱۱۶۰ هجری به شهر «درعیه» رفت. این شهر، همان شهر مسیلمه کذاب بود و محمدبن سعود – جد آل سعود، حاکم فعلی حجاز- بر آن حکمرانی می کرد. ابن عبدالوهاب، همان پیشنهادی که به عثمان داده بود را با محمد بن سعود در میان گذارد. او نیز پذیرفت و در نتیجه، پیمان شومی میانشان، شکل گرفت.

بعد از این هم پیمانی، وهابیان با مجوز فتاوای شرم انگیز ابن عبدالوهاب، کشتار بی رحمانه ای راه انداختند و پس از آن، محمد بن سعود، حاکم، و ابن عبدالوهاب، رئیس دینی شد. با آن که دعوت ابن عبدالوهاب با این عبارت بود که: «انما ادعوکم الی التوحید و ترک الشرک بالله»؛ اما توحیدی که ابن عبدالوهاب مطرح می کرد، دست کمی از عقاید بت پرستان نداشت!

سید محسن امین به نقل از یک جغرافیدان می نویسد: «اهل یمن سخنی دارند و آن این که، چوپان فقیری به نام سلیمان، در خواب دید شعله آتشی از او خارج شد و تمام زمین را فرا گرفت و هر کسی که در مقابلش بود سوزاند. خواب خودش را برای معبری نقل کرد و تعبیر کننده به او جواب داد: “برای تو فرزندی است که دولتی تشکیل می دهد”. این خواب در نو وی محقق گردید».[۳]

آری! عبدالوهاب، آتشی بود که جهان اسلام را فرا گرفت و جرقه های این آتش، از سوی استعمارگران انگلیسی ایجاد شد؛چنان چه با فروپاشی حکومت عثمانی، استعمارگران در هر یک از مناطق تحت سلطه عثمانی ها، دست نشانده هایی قرار دادند. نجده و حجاز نیز به جهت خوش خدمتی در ترویج مکتب وهابیت، به آل سعود رسید.[۴]

حرکت ارتجاعی سلفی گری در حرمین شریفین، ضررهای بزرگی پدید آورد و لبه تیز اعمال وحشیانه آنان، متوجه آثار اسلامی به جامانده از صدر اسلام گردید؛ چراکه وهابیان همه آن ها را بی رحمانه ویران کردند. شگفت آن است که در مقابل، اسامی بعضی از مشرکان را احیاء کردند و خیابان ها و بازارها را به نام آن ها نامگذاری نمودند! از همه عجیب تر، بازسازی قلعه خیبر و قلعه کعب بن اشرف یهودی در مدینه است که علاوه بر ترمیم، به خوبی از آن نگهداری می شود! وهابیان سلفی تمام آثار اسلامی را نابود کردند و اگر ـ پناه بر خدا ـ جسارت را بالا ببرند، قبر نبی گرامی اسلام و آثار باقی مانده از او در مسجد