پاورپوینت کامل از پلک هایم، خورشید می ریزد! ۱۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل از پلک هایم، خورشید می ریزد! ۱۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل از پلک هایم، خورشید می ریزد! ۱۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل از پلک هایم، خورشید می ریزد! ۱۶ اسلاید در PowerPoint :

سلام!

همه پروانه هایی که دور و برت می چرخند، همه سیب های سرخ، همه گل های محمدی و همه شعرهای حافظ، سلام های من هستند که از اتاق کوچک دلم برایت پست کرده ام.

وقتی از تو می نویسم، واژه هایم پرنده می شوند و آهسته آهسته از پلک هایم خورشید می ریزد!

اگر خود خواهی نبود، برایت می نوشتم که خداوند، تو را برای دل من آفریده است، برای لحظه های آسمانی من؛ اما چقدر دور؟ چقدر فاصله؟ چقدر انتظار… انتظار… انتظار…

انگار سهم من و تو از عشق، همین انتظاری است که مثل یک سیب بین ما تقسیم شده است.

حالا به سیب سرخ عشق فکر می کنم و به روزهایی که پشت در منتظرند. زودتر بیا؛ دلتنگ تو هستم!

* * *

سلام به تو و طعم شور انگیز حرف های شنیدنی ات!

چقدر بی تاب شنیدن صدایت هستم! یادت می آید پیش تر ها گفته بودم از هر چیز می توانم صدایت را بشنوم؛ حتی از برگ های خشک کاج همسایه؟

نمی دانی چقدر به شوق می آیم وقتی طنین کلام مهربانت در دلم جوانه می زند و نیلوفرانه در همه وجودم قد می کشد.

از تو چه پنهان، امروز، هوای شعر به سرم زده است؛ به همین خاطر دوست دارم برایت باران شوم؛ ببارم و در همه خیابان های شهر جاری شوم. دلم می خواهد غبار از تن میخک ها و شب بوها بگیرم و بر لب های همه آفتابگردان ها لبخند بکارم.

تو هم حس می کنی؟ چقدر واژه های این نامه، بوی پیراهن یوسف را می دهند!

* * *

سلام!

هر صبح دلم را در چشمه یاد تو شستشو می دهم و در ملکوت صدای تو به راه می افتم. پلک هایم به دنبال نامت قیام می کنند و برای دیدن تو پاهایم در میان کوچه ها می وزند…

دیشب، باز هم خواب تو را دیدم. خواب دیدم قیامت شده و همین نامه های شبانه، شفاعت مرا کردند. به من گفتند: «پیراهنی از شعر بپوش و در صف عاشقان بایست» هر عاشقی نام معشوق خود را که می برد، دری از درهای بهشت به روی او گشوده می شد. نوبت به من که رسید زبانم بند آمد؛ اما… به یکباره همه سلول های تنم، نام عزیز تو را فریاد کردند.

امشب که این نامه به دستت رسید بر واژه های بی تکلف آن، چند قطره مهربانی ببار تا این پرنده های تشنه به سمت آغوشت به پرواز در آیند…

* * *

سلام!

دیروز به دنبال تو به همه جا سر زدم؛ هم از نسیم سراغت را گرفتم، هم از گل سرخی که کنار چشمه عشق روییده بود. حتی از پرنده هایی که در شعرهایم بال می زدند هم نشانی ات را پرسیدم. اما پیدایت نکردم. این را ولی خوب می دانم که اگر چشمانم را ببندم و با دهان بسته صدایت کنم فوراً جوابم را خواهی داد