پاورپوینت کامل اثر تفکر در افزایش محبت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ۶۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اثر تفکر در افزایش محبت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ۶۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اثر تفکر در افزایش محبت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ۶۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اثر تفکر در افزایش محبت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ۶۰ اسلاید در PowerPoint :

طلیعه

تمام کسانی که شیرینی محبّت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را چشیده اند و آثار با برکت و نورانی این محبت را احساس کرده اند، به نوعی می خواهند این محبت را افزایش دهند تا به این وسیله، از گناه خودداری کنند، عبادات را به موقع و به شکل زیباتری انجام دهند، انفاق کنند و به طور کلی، در این راه سختی هایی را بر خود هموار نمایند. این موضوع جزء مطالبات جوانان است و سال هاست که این سؤال از سوی جوانان مطرح می شود که «چه کار کنیم تا محبّت مان به مولایمان افزایش پیدا کند؟»

البته این طبیعی است که با عمل به دستورات دین و تعالی روحی، محبت ما نسبت به مولایمان نیز افزایش پیدا می کند؛ اما می توان گفت این یک روش غیرمستقیم برای افزایش محبت حضرت در قلوب ما است.ید.آ گرچه انجام این اعمال، حداقل وظیف عقلانی هر علاقمند به حضرت، و محک صداقت در علاقه می باشد و اثرات ریشه ای و عمیقی نیز دارد، اما اگر انسان در کنار این اعمال لازم، بتواند مستقیماً به افزایش اکسیر محبت در قلبش بپردازد، با انرژی و توانی که این محبت فزاینده به او می بخشد، تمام دستورات دین را خیلی بهتر و راحت تر اجرا خواهد کرد. چنین فردی، طبیعتاً با سرعت و سهولت بسیار بیشتری موانع را پشت سر می گذارد و رو به قله های معنویت حرکت می کند. اما راهکار عملی و مستقیم برای افزایش این اکسیر محبت چیست؟

دیدن و اندیشیدن، دو راه افزایش محبت

باید توجه داشته باشیم که ایجاد تحول در قلب انسان و تغییر گرایش ها و علاقه مندی های او بسیار دشوار است. قلبی که امام صادق علیه السلام در مورد آن می فرماید: «إزالَهُ الجِبالِ أهوَنُ مِن إزالَهِ قَلبٍ عَن مَوضِعِهِ؛ جابجا کردن کوه ها آسانتر از این است که قلبی بخواهد از جایش تکان بخورد.»[۱] در اینجا منظور از تکان خوردن قلب این است که تمایل یا گرایشی در قلب انسان کم و زیاد شود.

قلب انسان به این سادگی تحت امر او قرار نمی گیرد. به عنوان مثال، اگر از قلب بخواهی که به بهشت علاقه داشته باشد، به همین راحتی اطاعت نمی کند. اگر به او امر کنی که به دنیا علاقه نداشته باش، فرمان نمی برد. ما با قلبی سر و کار داریم که نه تنها به این سادگی انعطاف پذیر نیست، بلکه اگر به او میدان داده شود، دوست دارد همه عالم را به تسخیر خود درآورد و به هم خواسته های خود برسد. به حدی که گاهی از اوقات فکر می کنیم به شکل غیرقابل کنترلی، به چیزی علاقه مند یا از چیزی متنفر می شود.

یکی از مهمترین روش ها برای اینکه علاقه ای از علاقه های خوب، در دل انسان افزایش پیدا کند، و یا علاقه ای از علاقه های بد در دل کاهش یابد، استفاده از «علم و اندیشه» است. امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرماید: «الْقَلْبُ مُصْحَفُ الْفِکْر؛[۲] تفکر و اندیشیدن، در قلب انسان اثر می گذارد.» قلب مانند صفحه ای است که اندیشه انسان، مطالب مختلف را بر روی آن یادداشت می کند. هر چیزی که در موردش اندیشیدی، قلب تو به سوی آن گرایش پیدا خواهد کرد.

روش دیگری که برای تغییر قلب وجود دارد، «دیدن» است. امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: «الْقَلْبُ مُصْحَفُ الْبَصَر»[۳] هر آنچه چشم ببیند، قلب یادداشت می کند. این دو بیتی مشهور بابا طاهر نیز شاید بر اساس همین روایت سروده شده باشد. آنجا که می گوید:

زدست دیده و دل هر دو فریاد هر آنچه دیده بیند دل کند یاد

بسـازم خنجری نیشش ز فولاد زنـم بر دیـده تا دل گردد آزاد

چشم انسان، دلِ انسان را با خود می برد؛ کما اینکه تفکر و اندیشیدن هم، دل انسان را با خود می برد. با این حساب، ما برای افزایش محبت خود نسبت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف دو راه داریم: ۱. دیدن ۲. تفکر و اندیشیدن. برای افزایش علاقه به حضرت، راه اول که فعلاً به روی ما بسته است و ما از دیدن جمال دلربای حضرت محروم هستیم. اما راه دوم به روی ما گشوده است و ما می توانیم از عنصر تفکر و اندیشه برای رسیدن به منظور استفاده کنیم.

شهود وقایع غیبی با تفکر و اندیشه

اگر ما حکومت حضرت یا خودِ حضرت را دیده بودیم، طبیعتاً تحت تأثیر آن چه می دیدیم، قلب ما نسبت به ایشان علاقه مندتر می شد؛ اما حالا که حضرت در پشت پرد غیبت هستند، در غیاب ایشان چه می توان کرد تا این علاقه در قلب ما شعله ورتر شود؟ بر اساس اولین حدیث شریفی که بیان شد، می توانیم از قدرت فکر و اندیش خود استفاده کنیم تا بر قلب خود اثر بگذاریم و این محبت را در قلبمان افزایش دهیم.

درست است که چشم سر، فقط واقعیت های عینی را می بیند از دیدن واقعیت های غیبی عاجز است، ولی ما به ابزاری به نام «فکر» مجهز هستیم که می تواند وقایع غیبی را برای ما آشکار کند و قلب ما را به سوی حقایق بگشاید. بدون استفاده از فکر، قلب انسان در بند علاقه به واقعیت های عینی باقی می ماند. لذا فکر انسان می تواند در نجات قلب، بسیار مؤثر باشد. اگر استفاده از چشم را با تفکر همراه کنیم، دیگر چشم هم ما را گمراه نخواهد کرد؛ چون می توانیم واقعیت ها را تحلیل کنیم و به حقایق برسیم.

امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: «القَلبُ بالتَّعلُّلِ رَهینٌ؛ قلب انسان در گروی برهان است.»[۴] به بیان دیگر، قلب اسیر دلیل است و اگر برای قلبمان دلیل بیاوریم، قانع خواهد شد. اگر با چشم خود، امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را دیده بودیم، طبیعتاً با توجه به صفای دل، به سمت حضرت گرایش پیدا می کردیم و نیازی به دلیل و برهان نبود. اما حالا که ایشان را نمی بینیم برای بالا بردن محبت خود نسبت به حضرت، از چه ابزاری باید استفاده کنیم؟ طبیعتاً در اینجا می توانیم از ابزار فکر و اندیشه به خوبی استفاده نماییم. یعنی بر روی آگاهی هایی که در رابطه با حضرت داریم، فکر کنیم. منظور از فکر، رفت و آمد بین آگاهی هایی است که به دست آورده ایم؛ نه اینکه فقط آگاهی های جدیدی کسب کنیم. چنین فکری یکی از عوامل مهم برای بالا بردن محبّت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است.

البته علاوه بر تفکر، عامل دیگری هم وجود دارد که می تواند بر قلب ما تأثیرگذار باشد، و آن هم «ذکر» است. در روایات آمده است که ذکر حیات قلب است،[۵] ذکر جلادهنده دل است[۶] که شرح این عامل را باید در فرصتی دیگر پیگیری کرد.

یکی دیگر از روش های خوب برای رسیدن به درک بالاتر و عمیق تر، خواندن کتب تاریخی در رابطه با زندگانی اهل بیت علیهم السلام است. با مطالع این گونه کتاب ها، قلب ما متحوّل خواهد شد و معارف والایی برای تفکر و اندیش خود، به دست می آوریم. اینکه یک امام چه خصوصیات و احساساتی دارد؟ رابط قلبی یک امام با آحاد امّتش چگونه است؟ امام چه ارتباطی با خداوند دارد؟ واسطه فیض بودنِ امام به چه معناست؟ با کسب این گونه آگاهی ها و تفکر و تأمل بر روی آنها، یک تحول قلبی در انسان به وجود خواهد آمد.

بالا بردن محبّت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، تنها با شنیدن سخنرانی ها و کسب آگاهی های جدید به دست نمی آید، بلکه نیاز به تفکر دارد. البته سخنرانی هم می تواند به فکر کردن انسان کمک کند و انسان را به تفکر وادارد. چقدر خوب است که انسان از شنیدن یک سخنرانی، صرفاً در پی کسب معلومات تازه نباشد؛ بلکه به تفکر پیرامون همان معلوماتی که دارد، هم بپردازد. ما معمولاً وقتی برای تفکر در این زمینه نمی گذاریم. البته برای فکر کردن درباره دنیا وقت می گذاریم، اما برای تفکر درباره معانی بلند معنوی، کمتر وقت می گذاریم.

جایگاه ویژه تفکر در افزایش علاقه به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

برای افزایش علاقه به حضرت، حتی بیش از سایر ائمه علیه السلام، به تفکر نیاز داریم. زیرا حضرت بقیه الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف مانند نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم، امیرالمؤمنین علیه السلام، و اباعبدالله الحسین علیه السلام، خاطرات ثبت شده ای برای ما به جای نگذاشته اند. آگاهی های ما در مورد حضرت کم است. مثلاً اینکه ایشان چگونه زندگی می کنند برای ما روشن نیست. خاطرات چندانی از مهربانی های حضرت وجود ندارد که برای یکدیگر بگوییم، تا به این وسیله محبت ما نسبت به ایشان افزایش پیدا کند. به همین دلیل در مورد ایشان، نیاز به تفکر بیشتری داریم. به طور کلی می توان گفت: در مورد حضرت کمتر می توان علم و آگاهی پیدا کرد و بیشتر باید به ایشان فکر کنیم.

وقتی زندگی امیرالمؤمنین علیه السلام، امام حسن علیه السلام و امام حسین علیه السلام را مرور می کنیم، باید به این توجه کنیم که معصومین علیهم السلام همه یک نور هستند: «کُلُّهُم نُورٌ واحِد»[۷] و ویژگی هایشان مانند هم است. آنگاه بنشینیم و آن مسائل را به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف تعمیم هم دهیم، مثلاً این حکایت را به یاد بیاوریم: امیرالمؤمنین علیه السلام غلامشان را چندین مرتبه صدا زدند، و او جواب نداد. حضرت آمدند و دیدند آن غلام در کناری نشسته است. پرسیدند: تو که صدای مرا می شنوی پس چرا جوابم را نمی دهی؟ گفت: «حالِ جواب دادن نداشتم، ترسی هم از شما ندارم! (یعنی از شما حساب نمی برم.)» اگر ما به جای حضرت بودیم شاید می گفتیم: «کمی به او محبّت کردیم، ببین چگونه برخورد می کند!» اما حضرت عرضه داشتند: «خدایا ممنونت هستم که من را از کسانی قرار ندادی که مردم از آنها می ترسند.» بعد برا