پاورپوینت کامل برای تاریخ شیعه گریه کنید! ۱۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل برای تاریخ شیعه گریه کنید! ۱۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل برای تاریخ شیعه گریه کنید! ۱۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل برای تاریخ شیعه گریه کنید! ۱۷ اسلاید در PowerPoint :

نگاهی به کتاب «مشت مشت گل سپید می چیند از خاک»،

سید یاسر هشترودی، انتشارات سوره مهر، ۱۳۸۳.

به کوشش: مهدی علی

راحت می شود از خیلی چیزها گذشت، ولی راحت گذشتن از بعضی چیزها که قسمتی از وجود و
هویت ماست، غیر عادی است، طبیعی نیست. حتی اگر در ظاهر با ما و این تن خاکی محصور
در زمان و مکان رابطه ای مستقیم نداشته باشند. شاید در توضیح اینکه بعضی چیزها در
عین بعد مکانی و زمانی به ما مربوط و حتی بخشی از وجود ما هستند، بتوان به جمله سید
مرتضی آوینی رجوع کرد که: «ژرف ترین پیوندها ایمان است…»

وقتی بهار سال ۸۲، حکومت بعثی ها در عراق با حمله اشغالگران آمریکایی از هم پاشید،
عراق به کانون خبری جهان مبدل شد. هجوم خبرنگاران از چهار گوشه جهان به این کشور
بحران زده، نشانه این بود که اهمیت چنین تحولی برای روزنامه نگاران و گزارشگران
حرفه ای کاملاً شناخته شده است. هر کس با تعلقات و پیوندهای خود به عراق پیوند
خورد.

سید یاسر هشترودی هم با تجربه ای که از خبرنگاری جنگ عراق با ایران داشت، در فواصل
زمانی، دو سفر به عراق کرد به همراه دو عکاس: یک بار با سعید صادقی و بار دیگر با
رضا برجی. شاید در ظاهر مثل تمام حرفه های عالم به نکات ریز و درشت دقت کرده است.
شاید هر گزارشگر حرفه ای دیگری هم بود، به دنبال افسانه تسواهن، کوچه پس کوچه های
بصره را در پی خانه پیرزن می گشت. در می زد و می نشست. یاد پسرش و آن انفجار را
زنده می کرد؛ حتی شاید پای درددل های پیرزن اشک هم می ریخت. به دفتر کار عکاس عراقی
می رفت که لحظات پرخاطره ای را از نگاه دوربین اش و از سمت عراق ثبت کرده است. هر
گزارشگر حرفه ای دیگری هم بود، شاید کتاب های درسی بچه های عراقی را ورق می زد و
می خواند.

«از خودم پرسیدم: چگونه است بچه ای با سنی در حدود ده سال، خمینی را می شناسد و از
جنگ ایران و عراق حرف می زند. باید شک می کردم. و شک کردم. آیا او به خاطر خوش آمد
ما این حرف ها را نمی زند؟

پدر محمد گفت: همان روز از مدرسه محمد مرا خواستند. بار دومی بود که مدیر با بیانی
غیر منطقی و لحنی عصبی از من خواسته بود تا به مدرسه بروم. می دانستم این بار هم
محمد سؤالی کرده که در جمع دانش آموزان نباید مطرح می شده است.

گفتم: بار اولی هم مگر درکار بوده است؟

گفت: بار اول سؤال محمد درباره وضو بود. در کلاس وقتی معلم وضو به سیاق سنی ها را
درس می داد، محمد می پرسد مگر شما شیعه نیستید؟

معلم می گوید: بله هستم.

محمد می گوید: پس چطور وضوی سنی ها را یاد می دهید؟

و معلم می گوید: در درس شما، این شکل وضو آم