پاورپوینت کامل به نام عرب، به کام آمریکا ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل به نام عرب، به کام آمریکا ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل به نام عرب، به کام آمریکا ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل به نام عرب، به کام آمریکا ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

۳۶

دانشجویان کشورهای عربی و هواداران حزب، سراپا گوش بودند. میشل عفلق، دبیر کل و
بنیانگذار حزب بعث، در نخستین کنگره حزب سخنانی را می گفت که افق خاورمیانه قرن
بیستم را رقم می زد. خاورمیانه ای دست نخورده پس از جنگ جهانی دوم، با نوزاد
نامشروعی در آغوش دنیای عرب، به نام اسراییل.

نخستین روزهای بهار ۱۹۴۷ در حال سپری شدن بود و نسیم مدیترانه بر دمشق می وزید که
میشل عفلق با اعضای حزب و دانشجویان سوری، اردنی، لبنانی و عراقی چنین می گفت: «…
اعراب نباید با ایران که بخش احواز(اهواز) را در تصرف دارد، دوستی کنند.» ساعتی بعد
هنگامی که قطعنامه کنگره حزب بعث خوانده می شد، پان عربیست های جوان، واژه دیگری را
به جای خوزستان می شنفتند. «بخش احواز» و «سرزمین اعراب»! (۱)

هیچ کس نمی داند که آیا صدام حسین در این همایش عربی و حزبی حاضر بوده است یا نه؟
اما ۳۵ سال پس از سخنان میشل عفلق، و درست در شش ماه پیش از آغاز یک جنگ همه جانبه
به ایران (فروردین ۱۳۵۸)، صدام حسین در جمع شاعران ملی سرای عراق چنین فریاد زده
بود: «ما هیچ گاه فریادهای زنان عرب را که در عربستان(خوزستان) به سر می برند، از
یاد نخواهیم برد.»(۲)

این سخنان یک پروژه بلندمدت را نشان می داد، که در آغاز نیمه دوم قرن بیستم در
صفحات نخستین کتابچه طراحی دنیای جدید، توسط استعمارگران دنیا نگاشته شده بود.
ناسیونالیسم عربی یا پان عربیسم، در کنار پان ترکیسم و پان ایرانیسم به خوبی
می توانست یکپارچگی امت واحده اسلامی را پاره پاره ساخته و دنیای اسلام را در
چالشی بزرگ قرار دهد. چالشی که تا سال های سال نزاع و جنگ هایی را بر می افروخت تا
منافع دنیای غرب را به ویژه در تأمین نفت و درآمدهای کلان اقتصادی حاصل از آن،
تأمین نماید. از همین رو در همه سرزمین های اسلامی ملیّت گرایی و قومیّت گرایی به
صورتی گسترده ترویج و تبلیغ شد و حزب هایی سر بر آوردند همچون حزب بعث، حزب ملی و
دیگر حزب ها و گروه هایی که ملیت، قومیت و نژاد را برتر از هر چیزی مطرح می ساخت.
عنصری که بنیان همه نزاع ها و رویارویی های سیاسی و نظامی دولت های اسلامی را فراهم
ساخت.(۳) گروهک، «جبهه التحریر» در ایران همان رسالت و هدفی را دنبال می کرد که
استعمارگران با راه اندازی حزب بعث در کشورهای عربی در پی آن بودند. این گروهک
همزمان با تولد حزب بعث در کشورهای عربی توسط سازمان های جاسوسی غرب، درایران
راه اندازی شد. حسین فردوست، همکلاس و همراه و مشاور محمد رضا پهلوی و از
بنیانگذاران سازمان اطلاعات ایران، ساواک می گوید: «گروه جبهه التحریر، ماحصل توافق
انگلیس و آمریکا در منطقه است … این جبهه مسلماً یک طرح درازمدت بود که اگر در
شرایط فرضی، محمدرضا پهلوی نتواند منافع غرب را در خوزستان تأمین کند، غرب رأساً
بتواند از طریق «جبهه التحریر» وارد عمل شود و خوزستان مستقل را به نام «عربستان» و
با حمایت ناسیونالیست های عرب ایجاد کند.»(۴)

این تحلیل ژرف به خوبی آشکار می سازد که دنیای غرب برای حفظ منافع خود در خاورمیانه
چه برنامه ای را نگاشته است. انقلاب اسلامی و پیروزی نهضت حضرت روح الله(ره)،
طوفانی بود که همه معادلات و برنامه های از پیش تعیین شده دنیای غرب را در هم ریخت
و جزیره آرام استعمارگران را به کانون حوادث پیش بینی نشده بدل ساخت. از همین رو،
بازپس گیری سرزمین های اشغال شده و آزاد سازی خوزستان، بهانه ای فوق العاده
تحریک کننده برای حکومت های عرب و به ویژه صدام بود که از سوی آمریکا و دنیای غرب
مطرح می شد تا موج بیداری اسلامی را در دنیای اسلام کنترل نموده و انرژی مسلمانان
را که با سرعت علیه دنیای کفر و اسرائیل در حال انسجام بود، در جای دیگر و در
مقابله با اسلام مصرف نماید. در نخستین روز پیروزی انقلاب اسلامی (۲۲ بهمن ۱۳۵۷)
عراق و عربستان سعودی برای رویارویی و مقابله با اثرات انقلاب اسلامی ایران و
جلوگیری از هر گونه عواقب احتمالی نهضت اسلامی به صورت مشترک، پیمانی را منعقد
ساخته و تدابیر امنیتی ویژه ای را جهت دستور جلسه کنفرانس عالی کشورهای خلیج فارس،
پیش بینی نمودند. هنگامی هدف پنهانی این تحریکات و پیمان مشترک سران عرب آشکار
می شود که بدانیم درست در همان روز «مناخیم بگین» نخست وزیر اسرائیل با هشدار به
سران کشورهای خاورمیانه، همه آنان را به مقابله جدی با انقلاب اسلامی و جلوگیری از
شیوع این حرکت خطرناک! فرا خواند. این زمان هنگامی بود که مهره های ذخیره و
گروهک های تغذیه شده و تربیت یافته مراکز جاسوسی دنیای غرب، باید وارد میدان
می شدند و نقش کلیدی خود را در جلوگیری از گسترش انقلاب ایفا می نمودند؛ آن هم با
بهانه های فریبنده ای همچون خودمختاری، پا فشاری و زنده نگاه داشتن فرهنگ بومی و
نژادی! آنچه در این زمان کارکرد گروهک های معروف پیش از انقلاب را کم رنگ می نمود،
هویت وابسته و آشکار بودن سرسپردگی آنها برای توده های مردم بود. از همین رو ظهور و
گسیل دادن گروه های جدید با عناوین دیگر، که جایگزین گروهک هایی همچون «جبهه
التحریر» می شدند، می توانست خاطره سیاه این گروهک ها را از ذهن بزداید. «جبهه
رزمندگان خلق عرب» عنوانی بود که با همان آرمان های میشل عفلق اما در پوستی جدید،
تولد یافت؛ آن هم در دومین ماه پیروزی انقلاب اسلامی (اسفند ۱۳۵۸) و هم زمان با
برهم ریختن معادلات سیاسی دنیای غرب. این گروهک نوپا در خرمشهر با ویژگی های قومی ـ
عربی در ساختمان سابق کنسولگری آمریکا توسط گروهی از اعراب تشکیل شد.(۵)

همزمان با تأسیس این گروهک شیخ محمد طاهر آل شبیر خاقانی، به عنوان ره