پاورپوینت کامل غم نیست اگر به اشک ما طعنه زنید… ۱۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل غم نیست اگر به اشک ما طعنه زنید… ۱۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل غم نیست اگر به اشک ما طعنه زنید… ۱۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل غم نیست اگر به اشک ما طعنه زنید… ۱۴ اسلاید در PowerPoint :

۵۴

اشاره

چشم های تان را ببندید تا روح بال بگشاید… عازم دوکوهه شود؛ از پاکی حوض کوچکش
وضویی بسازد؛ وارد حسینیه حاج همت شود؛ شرط «آزادگی» را از «حاجی» بپرسد؛ در
گوشه ای از اتاقک های دوکوهه نماز نیاز بخواند و راهی فکه شود… به فکه که رسید،
سراغ: «سید» را بگیرد. «شقایق های آتش گرفته» نشانی اش را می دانند. سید چگونه پر
گشودن را برایش روایت می کند.

رفتیم و هوایی شدیم… غروب دوکوهه دلمان را ربود و خاک معطر فکه عقلمان را…

کوله های دلبستگی هامان میان سیم های خاردار هویزه جا ماند و روحمان راهی معراج
شد…

فریاد زدند: نروید؛ منطقه پاکسازی نیست! دلمان رفت و از تعلق ها پاکیزه گشتیم و
آشنای سید که می گفت: بگذار عاقلان تو را به ماندن بخوانند؛ راحلان، طریق عشق
می رانند. رفتیم و مجنون شدیم و آواره خاکریزهای طلاییه؛ سرگشته نخل های بی سر
فتح المبین. به سه راهی شهادت رسیدیم: خدا بود و آسمان بود و نور… خدا را
برگزیدیم و دل کنده شدیم؛ نشستیم روی خاک های غریب شلمچه؛ یا مشق عشق حسین(ع)
دیوانه کربلا شدیم…

دستمان به بارگاه شش گوشه اش نرسید؛ با اشک هامان بر ضریح طلایی اش حلقه ای، و بر
دست های علمدارش بوسه زدیم. کبوتر دل بی قرار شد؛ تشنه وصال بود، راهی کربلایش
نمودیم و بی دل شدیم و در وادی انتظار ماندیم.

رفتیم و هوایی شدیم… برگشتیم با همه سوغاتمان: بی دلی مان! برگشتیم و گرفتار
شدیم؛ ناگاه میان زرق و برق های این شهر رنگین با جذبه های دروغین محاصره گشتیم؛
بی دلیمان به دادمان رسید: ماسک های پرهیزتان را بزنید که هوای زمانه گناه آلوده
است؛ عده ای غفلت کردیم و بیمار شدیم؛ عده ای ماندیم و بی تاب شدیم! باز صبح کاذب،
چلچراغ های وسوسه فرایمان گرفت تا غروب دوکوهه را از چشم هایمان برباید؛ دل ندا
داد: ظلمتی بیش نیست؛ به آسمان خیره شوید! افسوس که عده ای محو نوری کاذب شدیم و
اندکی محو آسمان!

سرهامان روبه آسمان بود؛ وسوسه های غرور و تکبر به ستایش مان نشستند که عطر خاک های
بی آلایش فکه را از یاد ببریم و باز هشدار دل: رو به خاک کنید… دریغا که
سنگفرش های مرمرین تجمل