پاورپوینت کامل شهدا پیرو می خواهند نه عزادار;گزارشی از گلزار شهدای بهشت رضای مشهد مقدس ۳۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شهدا پیرو می خواهند نه عزادار;گزارشی از گلزار شهدای بهشت رضای مشهد مقدس ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شهدا پیرو می خواهند نه عزادار;گزارشی از گلزار شهدای بهشت رضای مشهد مقدس ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شهدا پیرو می خواهند نه عزادار;گزارشی از گلزار شهدای بهشت رضای مشهد مقدس ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

۴۰

همچنان از شهر دور می شوم و این فکر مرا به خود مشغول می کند که دلیل این بعد مسافت از شهدا چیست؟ این دوری نشان دهنده فاصله ما از شهداست یا نه مشقت وصال است و یا اصلا ترس از مرگ است یا شاید اینکه نزدیک بودن به شهدا مسئولیت را سنگین تر میکند… تا اینکه متوجه شدم از دروازه های بهشت رضا رد شدیم. نگاهم به تابلوی «ما چشم به شفاعت شهدا داریم» می افتد و آنطرف تر هم نگاه شهیدان کاوه و برونسی و چراغچی من و بقیه بود! در بلوار آلاله ها پیش می رفتم تا آنکه تابلوی«میعادگاه عاشقان وعارفان ودارالشفائ ازادگان ودلسوختگان» رخ نشان داد.

اینجا گردهمایی شهداست. از قاسم زارع دوازده ساله (کوچکترتن شهیدگلزار) که در پنجوین به شهادت رسیده تا جانباز شهید محمدکارگر عزیزی ۷۶ ساله که در مسیر محل شهادت پسرش مهدی، در مهران، به شهادت نائل آمده، دراین مکان گرد هم آمده اند.

در میان قبور شهدا و تاریخ های شهادت شان تالار اسراریست که جز با تلاش وکنجکاوی نمی توان به آن دست یافت. در اینجا می بینی چگونه برادر از برادر در شهادت سبقت می گیرد. مانند شهید فرنوش رحمانی فرزند مهدی که از برادر سبقت گرفته و در خرمشهر پرکشیده و برادرش سیانوش، طاقت نیاورده و یازده روز بعد در سی ام دی ماه ۶۵ به دیدار برادر شتافته است. تاریخ شهادت گواهی در عمل خیر است. السابقون السابقون اولئک المقربون. از این برادرها زیاد می بینی! علیرضا و حسین بابایی، محمد وغلامرضا رجب پور، سیدجواد و سید جعفر علیزاده و برادران علی و حسن وحسین سلطانی که حسین جانباز شیمیایی بوده و ۱۲سال بعد از جنگ به قافله شهدا پیوسته، اینان همه در میدانی که «گوی توفیق و کرامت در میان افکنده اند» به میدان شده و با خون خود گلها را شکفته و بانگ هزاران آزاده را به گوش جهانیان رسانده اند.

در این میانه تحولات شگرف انسانی را بعینه میتوان نظاره کرد. برادارنی که فرصت نداشتند نام شناسنامه ای خود را هم عوض کنند و جام وصل را سر کشیدند و اسم شان برروی سنگ مزارشان علی(داریوش) شیبانی و محمد(کورش) شیبانی آمده است! این تغییر در اسم ظاهر نشان از تحولی درونی میدهد و اینجاست که می فهمی اگر انسان ساخته شود جامعه ساخته می شود.

اینجا، سبقت، فقط میان برادرها نیست بلکه می بینی پسر نیز جا پای پدر نهاده است. به مانند سیدجمیل فاطمی که در جزیره مجنون به پدر اقتداکرده و پدرش نیز شش ماه پیش از او، کربلای حاج عمران را به کربلای اباعبدالله پیوند داده است و به مولای خویش اقتدا کرده است. مانند ایشان غلامحسین زرقامی که در ابوقریب شهید شده و فرزندش محسن اند که سه سال بعد در حاج عمران شربت شهادت نوشیده است. در این میدان پسرانی نیز هستند که گوی سبقت ازپدران شان گرفته اند. فتح الله ابراهیمی در سردشت، به خون خویش غلتیده و پدرش نیز ۷ ماه بعد در جزیره مجنون به او ملحق شده است. محمود شفائیان در پنجوین از پدر جلو می زند و محمد علی شفائیان سه سال بعد در مهران به او می پیوندد. امروز نیز کمی آنطرف تر سید عباس آراسته، پدر شهید هاشم آراسته بعداز ۲۲ سال ازشهادت او به دیدار فرزندش می رود!

اینجا فرماندهان بزرگ سپاه اسلام، درکنار نیروهای شان آرمیده اند. سردارانی همچون محمود کاوه، عبدالحسین برونسی، ولی الله چراغچی، مهدی فرودی و دیگران! دفعه قبل که به گلزار آمده بودم سالگرد شهید فرودی از مبارزین قبل از انقلاب بود. سعه صدرش به گونه ای بوده که توانسته افرادی از همه طیفهای سیاسی آن زمان را دور خود جمع کند ولی با این همه از بازار سیاست بیرون می رود و لباس رزم به تن می کند و در کارزار جبهه دوشادوش رزمندگان اسلام می جنگد تا در جزیره بوارین رخت شهادت می پوشد.

هر چه در این سرزمین جستجو می کنی نکات بیشتری می فهمی. از شهدایی که هنوز همه در جبهه اند و اینجا صورت مزاری برای شان تهیه شده است مانند سید جلال حسینی و محمدرضا پارسایی و خانواده سعیدی که دو پسرشان مهدی و محسن را تقدیم اسلام کردند و هنوز هم محسن شان در جزیره مجنون مانده است! اینجا قبوری است که فقط به نام شهید مزین است زیرا که نخواسته اند نامی از ایشان به میان اید! بزرگی را می بینی؟!

همه اقشار جامعه نیز اینجا حاضرند. از کارمند شهید عبدالرضا خیاط زاده تا دانش آموز شهید سید حسین ضابطی، شهدای نیروی انتظامی ستوان یکم ناصر فضلی و مهدی آدینه پور و مجید غیبی که در درگیری با اشراربه شهادت رسیده اند. حمزه طاهری نیز در انفجار مین در طلائیه به قافله شهدا پیوست و رقیه وحدتی و فاطمه ذبیحی سیزده ساله، از زنان وکودکانی بودند که در بمباران های ناجوانمردانه تبریز با خون خود ددمنشی رژیم بعث را به عالم نشان دادند و اینجا آرمیدند. در این میان، شهیدان غلامرضا حمیده پور، محمدرضا روشن قیاس، سید رضا رجائی از امدادگران به شهادت رسیده در واقعه قطار نیشابور نیز هستند.

حضور وسیعی از مجاهدین جهان اسلام را نیز در اینجا می توان دید. مجاهدین عراقی همچون یو