پاورپوینت کامل ارتش چین کمونیست; خاطراتتان شما را خریداریم!الگوی مصرف جبهه ها در خاطرات علی دلبریان ۱۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ارتش چین کمونیست; خاطراتتان شما را خریداریم!الگوی مصرف جبهه ها در خاطرات علی دلبریان ۱۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ارتش چین کمونیست; خاطراتتان شما را خریداریم!الگوی مصرف جبهه ها در خاطرات علی دلبریان ۱۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ارتش چین کمونیست; خاطراتتان شما را خریداریم!الگوی مصرف جبهه ها در خاطرات علی دلبریان ۱۹ اسلاید در PowerPoint :

۲۹

جانباز سرافراز جنگ، علی دلبریان در خاطراتش به مواردی از نوع مصرف بچه های جبهه اشاره دارد که نشان می دهد برخلاف تصور رایج، کنترل مصرف و بعضا سختی کشیدن های آنها، همیشه به کمبود امکانات بستگی نداشته و بلکه نگاه تکلیف مدار دینی ایشان، مانع اسراف یا حتی مصرف های غیربهینه بوده است و این الگو نه یک اجبار ناخواسته که انتخابی آگاهانه بوده است که خود توصیه و راهبردی مناسب برای ما که علاقه مند به راه شهیدان هستیم، می باشد.

پتوی رنگی

به بچه ها می گفتیم هر کسی دو تا پتوی سیاه و یکدانه رنگی بردارد. این طوری تعداد کم پتوهای تازه و نرم به همه بچه ها می رسید. هیچ گاه هم این پتوهای رنگی را زیر پا نمی انداختیم. چون خراب می شد و رنگ شان می رفت.

تکلیف قندی

کاسه قند را می گذاشتیم و می گفتیم: برادرا! سه تا قند با هر چای! لیوان های پلاستیکی قرمز رنگ دسته داری بود که مخصوص چای بچه ها بود و خیلی هم چای در آن جا می شد و بچه ها به آنها تانکر چایی می گفتند! آن زمان چون تحرک مان هم زیاد بود، بدن مان به مایعات احتیاج داشت. یکی از نیروها رفت قند بردارد، یکی از سه قند از دستش افتاد توی گل ها! نمی شد بردارد. آمد این طرف و با دو تا قندش مقداری از چایش را خورد و مقداری هم مانده بود که به او گفتم: برو قند بردار! گفت: نه! گفتم: چای تلخ که مزه ندارد. گفت: اشکال ندارد! سهم من همین قدر بود. قند هم زیاد بود و به دیگران هم می رسید، اما او می خواست تکلیفش را انجام بدهد.

نان خشک

نان ملایم همیشه توی آشپزخانه می ماند. چون که بچه ها می رفتند غذا را بیاورند، می دیدند مقداری نان خشک سالم است. حالا از گردان ما یا دیگران باقی مانده و همان ها را می آوردند و مصرف می کردیم. صبحانه های سایت پنج آموزش که پنیر و چای شیرین بود را معمولا با همین نان های خشک می خوردیم و بعد هم تا ظهر، آموزش های سخت تخریب را می دیدیم. فرمانده ما، شهید جلیل محدثی هم در کنار ما همین صبحانه را می خورد.

هندوانه خوشمزه

چون هندوانه ها بی مزه و شیرین داشت، همه را می تراشیدیم و توی یک قابلمه بزرگ می ریختیم و یخ و شکر هم اضافه می کردیم و بعد توزیع می کردیم. این طوری یکی تلخ و یکی شیرین نصیبش نمی شد.

حمل و نقل بهینه

فرمانده لشکر که می خواست برود خط، تویوتای کولردار را پشت اتاق فرماندهی می گذاشت و رویش برزنت می کشید و با تویوتای کهنه به جزیره می رفت یا هر روز ساعت ۱۱ از ستاد لشگر ۲۱ یک اتوبوس به ایلام که مقری هم در آن جا داشتیم، می رفت و فرقی نمی کرد، چه نیرو و چه فرمانده همه با این ماشین می رفتند و برمی گشتند و دیگر هر گروه جداگانه با ماشین خودش نمی رفت. اگر هم ماشین شخصی می خواست جایی برود به واحدهای مختلف زنگ می زد که ما داریم می رویم فلان جا. شما نمی خواهید بروید؟ امروز هم می شود این کارها را کرد تا شش تا ماشین از یک اداره سر یک پروژه نروند! روحیه ها هم این طوری بود که