پاورپوینت کامل آثاری در برهوت;گزارشی از جشنواره سینما حقیقت ۳۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آثاری در برهوت;گزارشی از جشنواره سینما حقیقت ۳۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آثاری در برهوت;گزارشی از جشنواره سینما حقیقت ۳۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آثاری در برهوت;گزارشی از جشنواره سینما حقیقت ۳۰ اسلاید در PowerPoint :

۱۲

گفتن از سینمای مستند دفاع مقدس، در جشنواره ای که کمتر اثری با این موضوع درآن می توان یافت، سخت است. این درحالی است که بیشتر مستندهای راه یافته به جشنواره سینما حقیقت یا متعلق به برگزار کننده جشنواره مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی – بود و یا تهیه کننده های مستقل داشت و جای تهیه کننده های آثار مستند دفاع مقدس مثل مؤسسه روایت فتح، مؤسسه شهید آوینی، مؤسسه میثاق، بنیاد حفظ آثار، صدا و سیما و… خالی بود.

مایه تأسف آنکه یکی از نقاط قوت هنر انقلاب اسلامی یعنی مستندهای دفاع مقدس یا سال به سال کمتر ساخته می شوند یا قدرت راه یافتن به جشنواره را ندارند و یا به جشنواره راهشان نمی دهند و شاید هرسه! البته امسال بخشی به نام انقلاب اسلامی درجشنواره حضور داشت و می توان سه فیلم این بخش از هفت فیلم، این بخش، چهارتا مستندهای قدیمی ابتدای پیروزی انقلاب بودند را به اضافه مستند رضا برجی به آثار دفاع مقدس اضافه کرد، اما جشنواره سینما حقیقت امسال، نسبت به سال گذشته شاهد افت کمی و کیفی فاحشی بود و عدم تنوع در موضوعات، اشکالات فنی زیاد، قالب های کلیشه ای و… نیز از مشکلات مهم همین آثار انگشت شمار بود.

سواحل اشک و زیتون رضا برجی ۸۰ دقیقه

جنگ ۳۳ روزه حزب الله علیه اسرائیل در این دو سال پس از جنگ، دستمایه ساخت مستند های بسیاری شده، که جای آنها در جشنواره امسال خالی بود. سواحل، روایتی نسبتاً کامل از شروع تا پایان نبردها در مناطق جنگی لبنان است. فیلم در محله ضاحیه بیروت شروع می شود و پس از دقایقی طولانی که به فیلم حالتی دوپاره داده و می توانست کوتاه تر از این باشد، وارد سفری پرماجرا درجنوب لبنان می شود. از اینجاست که فیلم جان می گیرد و ما شاهد تصاویری واقعی و ملموس از درگیری های جنگ هستیم، تصاویری که حس مظلومیت، دفاع همه جانبه، محبوبیت حزب الله و سید حسن نصرالله و پایگاه مردمی او، از لحظه لحظه اش قابل استشمام است. البته برجی که یکی از برترین عکاسان انقلاب اسلامی است، کمتر توانسته از سابقه عکاسی اش برای به تصویر کشیدن نماهایی چشم نواز استفاده کند. این مستند در گونه مستندهای واقعه محور جای می گیرد، مستندهایی که تکیه بسیاری بر قدرت روحی و فنی عوامل دارد و تسلط آنهاست که فیلم را شکل می دهد. مستندهایی که نمونه عالیش را درروایت فتح شاهد بودیم. در نمایی از فیلم که شهدای مقاومت د رحال تشییعند، هواپیماهای اسرائیلی سرمی رسند و صدای هواپیماها و انفجار، مردم و تصویربردار را به واکنش وا می دارد. این نمای زیبا یاد مستندهای روایت فتح و صحنه درگیری های دفاع مقدس را تداعی می کند. سواحل اشک و زیتون با کمی سخت گیری بیشتر و کوتاه شدن برخی نماها می توانست به یکی از آثار ماندگار جنگ ۳۳ روزه تبدیل شود.

صبر ایوب وحید زارع زاده

جانبازان مظلوم ترین بچه های جنگ اند، حتی در فیلم های پس از جنگ. و این با توجه به پرتعداد بودن آثار مرتبط با جانبازن نسبت به سایر اقشارجنگ است. دراین سال ها بیشترین آثار سینمایی و مستندهایی که درمورد جانبازان ساخته شده، مفهومی مشترک دارد. «جانباز آسایشگاهی». در این گونه آثار با جانبازانی مواجهیم که به مفهوم واقعی مستأصل، از کار افتاده، درمانده، ضعیف، نعوذ بالله حقیر و… اند. در این نگرش فقط طیف خاصی تصویر می شوند؛ جانبازان نخاعی و اعصاب و روان. یعنی یک نگاه کلیشه ای و تک بعدی که درآن سایر جانبازان که بیشترین تعداد را شامل می شوند، نادیده گرفته می شوند. کسی هم نیست بپرسد اینها چنددرصد کل جانبازانند؟ جانبازان فعال علمی، نظامی، مدیریتی، ورزشی و… که سراسرکشور وجود دارند و مانند مردم عادی به زندگی پرتلاششان ادامه می دهند، درکجای این تفکر وجود دارند؟

صبر ایوب هم با دستمایه قرار دادن یک جانباز اعصاب و روان که شهید شده است، در بیشتر دقایق فیلمی سیاه، سنگین و ضد جنگ است. فیلمی که درنهایت حس ترحم را برمی انگیزد. همان حکایت رویکردهای مختلف به عاشورا، که یکی رویکرد مداح هایی است که فقط دنبال گریاندن اند و در مقابل شعرایی که کربلا را با نگاهی حماسی می بینند. البته فیلم پس از صحنه های سوزناک ابتدایی، وارد فضایی متفاوت می شود و همراه با خاطرات همسر شهید، لایه ای از تفکرات اجتماعی و سیاسی شهید را نشان می دهد. تفکری که مسئولیت مسئولان درمقابل خون شهدا را گوشزد می کند. اما این نگاه که می توانست به نقطه ثقل فیلم تبدیل شود، به دلیل نبود بسترمناسب ابتدایی، ابتر می ماند و بیشتر به نق زدن شبیه است تا فضایی منطقی و منتقدانه.

عمو علی ابوالفضل توکلی

عمو علی هم یک جانباز شیمیایی خانه نشین است. افتاده و بیمار. اما تفاوت این فیلم با قبلی