پاورپوینت کامل لوکیشنی نزدیک آسمان ۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لوکیشنی نزدیک آسمان ۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لوکیشنی نزدیک آسمان ۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل لوکیشنی نزدیک آسمان ۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۵۰

عزیزالله حمیدنژاد، یکی از فیلم سازان شاخص سینمای دفاع مقدس محسوب می شود. آثار او در ژانر سینمای جنگ، تحسین مخاطبان داخلی و خارجی را برانگیخته است؛ مثل فیلم« اشک سرما». حمیدنژاد در جشنواره فیلم کوهستان آلمان، جایزه بهترین فیلم را از آن خود کرد. علاوه بر آن، او خالق آثاری چون «هور در آتش»، «ستارگان خاک»، «شکوفه های سربی» و… در عرصه سینمای داستانی جنگ است. مستندهای ماندگار و تأثیرگذار «زندگی در ارتفاعات»، «مرثیه حلبچه» و «پاسگاه آبی» و… در عرصه مستند جنگی کارهای ارزشمند حمیدنژاد هستند. مقایسه آثار مستند حمیدنژاد با روایت فتح، همواره در میان منتقدان و کارشناسان سینمای دفاع مقدس مطرح بوده است. او هم این وجه اشتراک آثارش را با روایت فتح، به ویژه به لحاظ محتوایی می پذیرد. یادداشت او را برای ماهنامه امتداد در ادامه می خوانید.

من در سال های دفاع مقدس از تلویزیون به مناطق مختلف جبهه اعزام شدم و اولین آثارم را در قالب چند فیلم مستند خبری کوتاه ساختم که مستند چهل دقیقه ای «پاسگاه آبی»یکی از آن ها بود که در هورالهویزه تصویربرداری شد. البته چون هنوز تجربه لازم را نداشتم، اسمم را پای فیلم ننوشتم. در سال ۱۳۶۵ مستند «زندگی در ارتفاعات» را ساختم. به دلیل اینکه دوران سربازی ام را در جنوب و در کردستان گذرانده بودم، طبیعت آن مناطق را می شناختم و دیده بودم سربازان در دورافتاده ترین مناطق کشور در برف و کولاک سنگین زندگی می کردند و کسی هم از اوضاع آن ها اطلاعی ندارد. آن موقع معمولاً در مستندهای جنگی ما به مناطقی از جبهه پرداخته می شد که مشهور بودند من تصمیم گرفتم به نقطه ای بپردازم که دیده نشده بود. ارتفاعاتی که برای فیلم برداری انتخاب کردم، منطقه حساسی بود که بچه های رزمنده روز بلندی های یخ زده آن مستقر بودند. ما حتی امکانات تصویربرداری مان را با قاطر به بالای کوه بردیم و با شرایط سختی آن فیلم را ساختم. موضوعات دست نخورده ای مثل نگهداری و حفاظت از ارتفاعات، مبارزه با سرما، کمبود آذوقه، رساندن تدارکات و حفظ نیروها در این فیلم مطرح شد.

مستند دیگری نیز به نام «مرثیه حلبچه» را در دوران جنگ ساختم. ما پس از بمباران این شهر به آنجا رسیدیم. حلبچه فضای آلوده ای داشت و خیلی نامتعارف، غریب و خالی از سکنه بود. ما حدود سی تا چهل روز در این شهر ماندیم. لباس مخصوص هم نپوشیده بودیم. وقتی برگشتیم، همه سرفه می کردیم و سینه های مان چرک کرده بود. مرثیه حلبچه نیز در شرایط ویژه ای ساخته شد. شرایطی که اگر ما به عنوان فیلم ساز آن را تحمل نمی کردیم، هرگز فیلم جامعی درباره حلبچه و جنایات شیمیایی آن ساخته نمی شد؛ همان طور که در لوکیشن های «زندگی در ارتفاعات» هم دیگر هیچ فیلمی ساخته نشد.

اما اینکه مستندهای جنگی من را با روایت فتح مقایسه می کنند و منتقدان معتقدند سبک فیلم های من به این مجموعه نزدیک است، فکر می کنم به دلیل نوع نگاه ما باشد که بسیار به هم نزدیک بود. آن زمان که سید مرتضی روایت فتح را می ساخت من به طور قراردادی با صداوسیما کار می کردم و فرصت همکاری با گروه روایت فتح را نداشتم. گاهی ایشان را در مسجد جام جم می دیدم که با بچه های جهاد م