پاورپوینت کامل برای آزادی ما نرقصید! ۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل برای آزادی ما نرقصید! ۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل برای آزادی ما نرقصید! ۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل برای آزادی ما نرقصید! ۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۶۶

قصد ندارم با نوشتن این خاطره، نقدی بر سیر تحولات فرهنگی کشور طی سال های پس از پیروزی انقلاب داشته باشم، اما قصد دارم به متولیان فرهنگی، این نکته را گوشزد کنم که انتظار آنانی که دوست دار واقعی نظام هستند، از فرایند فرهنگی کشور چیز دیگری به غیر از چیزی است که امروز به آن مبتلا شده ایم. به نظر راقم این سطور، بیان چنین خاطراتی که به نوعی تاریخ گذشته نه چندان دور ماست، می تواند ما را به راهی که می بایست آن را بپیماییم، رهنمون سازد.

و اما خاطره

زمانی که وارد کمپ ۱۷ شدیم، رفتار، آداب و معاشرت برخی از اسرا نظر مرا به خود جلب کرد. جدا از خصوصیات رفتاری، چهره نورانی شان، آن ها را از دیگر اسرا متمایز می کرد. از همان ابتدا، جاذبه ای از جانب آن ها مرا به سوی خود می کشاند. خیلی دوست داشتم با آن ها دوست شوم. البته این دوست داشتن فقط به خاطر خصوصیات رفتاری شان نبود؛ بلکه روحیه دشمن ستیزی آن ها که یک سروگردن از دیگر اسرا بالاتر بود، بیش تر مرا ترغیب می کرد. دیری نپایید که با چند نفر از آن ها دوست و هم سفره شدم و این دوستی و رفاقت، باعث شد که بتوانم اوراق دیگری از کتاب شخصیتی شان را ورق بزنم.

شخصیت یکی از این دوستان که اهل کرمان بود ۱، بیش تر از بقیه برایم جالب بود. فردی صبور، متبسّم، خوش برخورد، اهل ذکر و نمازهای مستحبی، خادم و مسئولیت پذیر، بدون نق ونوق، حافظ جز ءهایی از قرآن و دعاهایی از مفاتیح جنان و… تا آن روز، کم تر به چنین شخصیتی برخورده بودم. همیشه برایم سؤال بود که چه طور می شود یک جوان، صاحب این همه کمالات باشد؟ جوانی که مدت هشت سال از زندگی خود را فقط در اسارت سپری کرده بود.

شب های احیا بود. خواندن دعای جوشن کبیر در دستور کار مسئولان فرهنگی آسایشگاه قرار گرفت. من تا به آن روز، دست بچه ها مفاتیح ندیده بودم. وقتی قضیه را با دوستم در میان گذاشتم، خیلی راحت گفت: «من حفظم.»

از تعجب چشمانم گرد شد. گفتم: «دعای جوشن کبیر را حفظی؟»

با همان حالت قبلی گفت: «من بیش تر دعاهای مفاتیح را حفظم.»

دلم نیامد این سؤال را هم از او نکنم: «برای چه این همه دعا را حفظ کرده ای؟»

لبخندی زد و گفت: «هشت سال پیش، وقتی اسیر شدم، نوجوانی چهارده ساله بودم. در کمپ ۸ (عنبر) بزرگترها، از فرماندهان و روحانیان اسیر، این طور برایمان جا انداختند که باید در اسارت، برای کسب معرفت، علوم دینی و کلاسیک، خیلی زحمت بکشیم، تا وقتی که آزاد شدیم، سطح معلومات و معرفتمان از مردم پایین تر نباشد. احساس می کردیم با گذشت انقلاب، آن قدر جامعه از نظر فکری ارتقا پیدا می کند که اگر ما دیر بجنبیم، پس از آزادی از اسارت، در جامعه جایی نخواهیم داشت.»

برنامه ای از تلویزیون ایران در صفحه نمایان شد. خانمی با مانتوی سیاه، در حال ارائه درس برای سوادآموزان بود. هنوز دو سه کلمه از زبانش خارج نشده بود که یکی از بچه ها بلند شد و تلویزیون را خاموش کرد. من اعتراض کردم و گفتم: «چرا خاموش کردی؟»

با تندی به من گفت: «این تلویزیون ایران نیست.»

من که از برنامه صبح جمعه اطلاع داشتم گفتم: «این برنامه نهضت سوادآموزی است، این خانم هم همیشه در تلویزیون به دانش آموزان نهضت، آموزش می دهد