پاورپوینت کامل آزادگان در اسارت زونکن ها ۲۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آزادگان در اسارت زونکن ها ۲۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آزادگان در اسارت زونکن ها ۲۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آزادگان در اسارت زونکن ها ۲۱ اسلاید در PowerPoint :

۵۶

خیابان ها چراغانی است عده زیادی جمع شده اند، بوی عود و دود اسفندهای روی منقل، فضا را پر کرده است، همه منتظرند و به سر خیابان، چشم دوخته اند.

ماشینی ظاهر می شود و پشت سرش ماشین های دیگر، بوق زنان وارد می شوند. ماشین جلویی می ایستد. مردم به سمت در می آیند. در باز می شود و مردی تکیده و لاغر، با صورتی خسته و رنجور از ماشین پیاده می شود. مردم با سلام و صلوات بلندش می کنند و بر دوش می برندش. دم در خانه، گوسفندی برایش قربانی می کنند. عزیزانش به استقبالش می آیند و لحظه ای ذکر صلوات و تکبیر قطع نمی شود. می پرسی: «او کیست؟ این جا چه خبر است؟»

می گوید: «مگر خبر نداری؟ آزاده است.»

پارچه بالای خانه را نشانت می دهد، نوشته است: «بازگشت دلاورانه آزاده سرفراز را به وطن گرامی می داریم.»

همه می خواهند از اتفاقات دوران اسارت بدانند و اسیر خسته است ولی به خاطرات، اشک و لبخندها نمی شود وعده فردا را داد. آن شب و شب های بعد از آن، دیدوبازدیدها و مرور خاطرات تمام می شود. نه، تمام نمی شود. تازه اول ماجراست!

آن روزهای زیبا و ماندگار گذشته، اما تا به حال از خود پرسیده ایم «چه خبر از آزادگان؟» اصلاً این دلاوران کجای زندگی ما یا بهتر بگویم کجای جامعه هستند؟ چه قدر در رسانه ها از این مردان صبور یاد می شود؟ چرا با این که همه فکر می کنند همه آزادگان از امتیازات خود سود برده اند، هنوز شاهد رنج شان هستیم؟ چرا به جز معدودی از آزادگان، بقیه از شرایط خوبی برخوردار نیستند؟ سال ها دور از وطن، در شکنجه و اسارت زندگی کردن، آن هم برای وطن، با چه پاداشی قابل جبران است؟

اگر به قهرمانان جنگ ها در دیگر ملل نگاهی بیاندازیم، درخواهیم یافت که حمایت از حقوق این مردان، امری جهانی است؛ چه این که کشوری مثل آمریکا، از جنایتکاران جنگی خود در ویتنام، به عنوان قهرمان ملی تجلیل کرده و می کند. پس در برابر مردان مردی که جوان مردانه، پای دفاع از میهن ایستادند و پس از اسارت هم در خاک دشمن با صبر و استقامت، کمر دشمن را شکستند، چه حقی به گردنمان است؟ آیا وضعیت امروز، شایسته این عزیزان است؟ مشکل کار در کجاست؟ کوتاهی از کیست؟

برای پاسخ به این مطلب باید گفت که، همه به نوعی مقصریم. مسئولان، مردم و خودِ آزادگان، اضلاع مثلثی را تشکیل می دهند که همه در آن نقش دارند.

مسئولان؛ شاید پرمشغله و کم حواس

مسئولان همان طور که پیداست، در قبال مجموعه ای که به آن ها سپرده شده، مسئولند و باید برای کوتاهی در انجام وظیفه خود، مورد سؤال و بازخواست قرار بگیرند. وقتی که این فرد در نظام اسلامی مسئولیت داشته باشند، وظیفه ای مضاعف نسبت به نظام بر دوششان خواهد بود.

وظیفه نظارت بر امور آزادگان و حمایت از آن ها از سویی وظیفه نشر شهامت ها، از خودگذشتگی ها و… این قشر از ایثارگران، دو وظیفه مهمی است که کم تر به آن توجه شده است؛ انگار آزادگان بین دفاتر و زونکن های این مسئولان، گم شده اند. البته حتماً کارهایی برای نیل به این اهداف و اجرای این وظایف شده است، اما غفلت از احوال این قشر، هنوز هم بیش تر از اقشار دیگر احساس می شود. از همه این ها آزاردهنده تر، ریخت وپاش هایی است که به نام آزادگان و به کام دیگران انجام می