پاورپوینت کامل موج از ساحل و صخره نمی ترسد ۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل موج از ساحل و صخره نمی ترسد ۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل موج از ساحل و صخره نمی ترسد ۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل موج از ساحل و صخره نمی ترسد ۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۱۳

همه ما راحت حرف می زنیم؛ حتی از دست نیافتنی ترین و عجیب ترین چیزها. طوری واژه ها را منظم و صف کشیده می چینیم که ماجرا خیلی نزدیک به آن چه بوده، منتقل می شود. تمام سعی مان را می کنیم تا مخاطب بفهمد «چه گذشته».

پای نوشتن که می رسد اما، خیلی هایمان کم می آوریم. انگار همان واژها لال شده اند یا گیج شده اند که کجا بنشینند. نگرانیم «چه بنویسیم» و «چه خوانده شود».

مثل یک بغض که محتاج آن تلنگر آخر است، حرفهایمان آماده سرازیر شدن می ماند، اما امان از آن تلنگر آخر! هرچه سعی می کنیم ماجرا آن طور که بوده، روایت نمی شود، شبیهش نمی شود، با اندازه های ما جور در نمی آید، در قالب های ساختگی ما جا نمی شود. قصه دفاع مقدس و هشت سال جنگ ما همین است. مانده معطل آن تلنگر آخر، تا از بین این همه کتاب و فیلم و مجله و شب شعر و یادواره و… مستقیم زل بزند به چشم هایمان و نهیبمان بزند که بیست وچند سال گذشت و شما هنوز دارید سعی تان را می کنید تا بفهمانید «چه گذشت».

امیر کشور لاله ها در تبیین تکلیف انقلابی ما فرمود آن چه را که راهنمایمان باشد و از درجا زدن و حق مطلب را ادا نکردن برهانمدمان: «تلاش مؤمنانه هرکس انجام دادن کار به مقتضای نیاز است. در میدان جنگ یک طور است، در میدان سازندگی طور دیگر… ایمان و تقوا و دین در این جاها خودش را نشان می دهد؛ والاّ بعضی کسان خیال کردند، اگر که زودتر از وقت به نمازخانه رفتند و ریشی هم گذاشتند و تسبیحی هم به دست گرفتند و احیاناً در مقابل این یا آن مسئول خم و راستی هم شدند، قضیه تمام است، البته قضیه در یک دیدار دوستانه فعلاً تمام است اما در مقام عمل، خیر! قضیه این گونه تمام نمی شود، بلکه با کار مؤمنانه تمام خواهد شد.»

آری! آن تلنگر آخر همین مفهوم است، همین کار «مؤمنانه»، همین که اول «بفهمیم» تا بتوانیم «بفهمانیم». آن وقت دیگر مثل یک نسیم دل انگیز، عطر آن روزهای پاک همه جا را فرا می گیرد و لازم نیست عده ای قالب ساختگی رونمایی کنند و برنامه های تشریفاتی راه بیاندازند و گزارش کار…

گزارش کار قیام عاشورا چیزی نبود، جز لقاءالله؛ یعنی فهم آن حماسه عظیم، سرشار شدن از نسیم معطر شناخت امام و فنا شدن در خدای امام. باغبان بوستان کربلا آن قدر رویش به سوی معنویت بود و کمال را در عمق جان سپاهیانش ریشه دار نموده بود که با هر باد و بوران خم نشوند و نشکنند؛ تا آن جا که تا دنیا، دنیاست، خاطر بشر از بهار یاد آن ها گل کند.

مگر نه این بود که به سپاه دشمنان حسین بن علی(ع) گفتند: « شما با شجاعان شهر، آن ها که اهل بصیرتند، در نبردید. آن ها گروهی اند که مرگ را طلب کرده اند…»؟

از همین را شناسنامه عاشورائیان، مُهر «صدق و استقامت» خورد و مِهرشان در دل ها جاودانه شد و هر سال محرّم، خورشید خونین یادشان جان ها را تابناک و سوزناک می کند.

آن شب که در خیمه متصل به ستون های ملکوت امام عشق، فانوس ها بی نور شدند تا تردیدکرده ها بروند و پای در رکاب ها بمانند، بایستند و بمیرند، چه باک بود از «سر» دادن! مگر نه این که آن یاران شیدا آوای بصیرت و هوشیاری را سر داده بودند و سرّ «رفتن برای ماندن» آیت آ