پاورپوینت کامل آیا امروز غرب، فردای ما خواهد بود؟ ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا امروز غرب، فردای ما خواهد بود؟ ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا امروز غرب، فردای ما خواهد بود؟ ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا امروز غرب، فردای ما خواهد بود؟ ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

۲۴

بیوتن حکایت سرگشتگی انسان مدرن است. حکایت انسانهایی که در عصر جدید لازمان و لامکان گشته اند. بی وقت و بی وطن. حکایت انسانهایی گسسته از تاریخ، انسان هایی با هویت های فراموش شده، انسان هایی که از دنیای درون خویش گریزانند. انسان هایی که آنچنان از هم دورند که زندگی در یک اتاق کوچک یک نفره را برمی گزینند و در عین حال آنچنان از خلوت با خویش می هراسند که مدام در پی آنند که در کنار هم جمع شوند و زمان را سپری کنند.

بیوتن حکایت «حیرت» انسان شرقی است. حکایت مسلمانانی است که راهی جز قدم گذاشتن در راه طی شده ی غرب نمی یابند و در عین حال به سختی خود را با آن تطبیق می دهند و لحظه به لحظه خود را و خدا را بیشتر فراموش می کنند. بیوتن حکایت سرنوشت انسانی است که در پایان دوران تجدّد قرار گرفته است. حکایت مرگ معنوی انسان های آخرین…

بیوتن حکایت «حیرت» انسان شرقی است. امیرخانی در جایی از داستان می گوید: «انسان غربی آخرالزمانی همان گره گوار سامسا (شخصیت اول داستان مسخ نوشته ی کافکا) است. اوجِ جهش ژنتیکی اش این است که صبح از خوابی آشفته بیدار شود و تبدیل به حشره ای عظیم شود. اما انسان شرقی بسیار پیچیده تر است. او صبح از خواب بیدار می شود و به جای یک حشره، به دو حشره تبدیل می شود؛ مدرن و سنتی. شاید هم بیشتر. مثلِ ارمیا که فقط توی سرش هزاران هزار حشره می لولند…»

این دوگانگی در تمام شرقی های داستان، به غیر از ژاپنی ها به چشم می خورد. حتی میاندار که از لات های قبل از انقلاب است و هم سوزی یا سوسن که رقاص دیسکوست چمدانی دارند در خانه برای روزی که می خواهند به ایران بازگردند. اعراب هم نوع خاص و ابلهانه ی زندگی دینی را برگزیده اند. تلفیقی از جاهلیت و مدرنیته! برای فخر مسلمین هفتاد و پنج ملیون دلار هزینه می کنند تا ابن شیخکی برود و در کره ی ماه اذان بگوید یا از هر عرب صد دلار به عنوان زکات و وجوهات شرعی می گیرند تا با قیمت یک میلیون دلار چراغ قرمز بالای ساختمان امپایر استیت نیویورک را اجاره کنند و به مناسبت ماه رمضان چراغ سبزی را جایگزینش کنند! اما در مورد ژاپنی هایی که در طول داستان مدام در حال عکاسی و … با همدیگر هستند این مساله وجود ندارد. شهید آوینی در ابتدای کتاب «فردایی دیگر» عنوان می کند که سنت شینتوئیسم ژاپنی تنها فرهنگ شرقی بود که به علت جهان بینی خاصی که در انسان ایجاد می کند، زمینه ی پذیرش آیین مدرن را بدون کوچکترین اصطکاکی با سنتهای ژاپنی بوجود آورد. آیینی که ادب، احترام، خضوع در برابر بالادستی ها، وفاداری، تعهد و نظم اصول اصلی آن هستند. آیین شینتو «شریعت» ژاپنی هاست و تجدد «طریقت» ایشان و این دو یکدیگر را به خوبی تکمیل می کنند.

بیوتن حکایت انسان هایی گسسته از تاریخ است، انسان هایی با هویت های فراموش شده. مهمترین جلوه ی آن در سیاهان امریکا متبلور است. جانی یک جوان سیاه امریکایی برگه ی نسب شناسی اش را که یک شرکت تحقیقاتی امریکایی با هزینه ی زیاد برایش صادر کرده است، همچون قیمتی ترین چیزهای زندگی اش به دیوار اتاقش زده است. برگه ای که نام قبیله و کشوری را که نیاکانش متعلق به آن بوده اند، در آن نوشته شده. یکی از جلوه های دیگر این موضوع عکس حیرت آور دختر و پسر ژاپنی است؛ در حالی که یکی از همان بمبهایی که در جنگ جهانی دوم بر سر هموطنانشان در هیروشیما و ناکازاکی افتاده است، در نمایشگاهی بغل کرده اند و می خواهند عکسشان را برای خانواده شان در ژاپن ارسال کنند: «حتماً وقتی بر می گردند برای مادربزگ و پدربزگشان قیافه خواهند گرفت که بیا این هم عکس تر و توله تان با همان بمب اتمی که روی سر شما افتاده بود!»

بیوتن حکایت سرگشتگی انسان مدرن است. حکایت انسان هایی که در عصر جدید لازمان و لامکان گشته اند. یکی از عجیب ترین و دردناک ترین صحنه ها در کازینوی لاس وگاس اتفاق می افتد. ساعت های مچی افراد را هنگام ورود از ایشان می گیرند. کازینو مثل دیسکو ساعتی ندارد. بدون پنجره و با نور کنترل شده ی چراغ ها. قمار همه چیز را ازهم می پاشاند؛ حتی دختر و پسر ژاپنی را هم از هم جدا می کند. مردم هرچه دارند می بازند و باز هوس قمار دارند. خشی می گوید احتمال پرپول بیرون آمدن از کازینو ۳ در میلیون است اما… هیجان قمار همه را کور کرده است. ارمیا وقتی با کلنجار زیادی که با خود می رود از کازینو بیرون می آید با نور خورشید مواجه می شود. یک شب تمام بی آنکه بدانند در کازینو بودند و نماز صبح ارمیا هم قضا می شود…

امیرخانی در جای جای کتاب ما را به تأمل حقیقی به دور از جار و جنجال، در مظاهر تمدن پر زرق و برق غرب فرامی خواند و میل دارد که ما را متوجه غفلت و خودباختگی ای کند که بر افکار و اعمالمان غلبه یافته است. در جایی از کتاب می گوید:

«اسکای تاور یعنی آسمان خراش. چه دیده است چشمِ تیزبینِ پارسی گویِ شیرینی که میان اسکای تاور و اسکای اسکریپر دومی را انتخاب کرد و گفت آسمان خراش و نگفت برج آسمانی. گویی همه ی عرض بشر نتوانسته است زحمتی بر آسمان بیاورد. عرض خود می بری و زحمت ما می داری. اوجِ قدرتِ بشر که در همه ی قرون زور زده است و باد کرده است و متورم شده است و سرکشیده است، خراشی بیش نیست بر هیبت آسمان. عجب لغتی است آسمان خراش.»

در جای دیگری می گوید:

«اگرچه صلیب به عنوان نماد مسیحیت، از دو خط خشک و صلب ساخته شده است و هلال به عنوان نماد اسلام، از خطی نرم، در عوض طراحیِ زندگیِ ما مملو می شود از خطوط خشک مثل خودروِ پیکان و ساختمان مجلس شورا و طراحی زندگ