پاورپوینت کامل جمهوریت و اسلامیت ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جمهوریت و اسلامیت ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جمهوریت و اسلامیت ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جمهوریت و اسلامیت ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

بحثی از مقام معظم رهبری به مناسبت ۱۲ فروردین، روز جمهوری اسلامی

اشاره:

حضرت امام خمینی(ره) ۱۲ فروردین را روز حکومت الله و روز تحقق وعده خداوند مبنی بر پیروزی سپاه خدا بر سپاه شیطان اعلام فرمودند:

«روز دوازدهم فروردین، سالروز رسمیت یافتن حکومت مستضعفین بر مستکبرین در ایران است؛ سالروز تحقق وعده حق تعالی است. و منت خدای را که ملت مستضعف ایران بر مستکبرین جهان ـ چه شرقی چه غربی ـ چیره و پیروز شد. دوازده فروردین، روز غلبه جنود اللَّه بر جنود شیطان و روز فتح و نصر خدا و بندگان مؤمن به اوست.» (صحیفه نور ج ۱۲ ص۲۱۹)

«صبحگاه ۱۲ فروردین ـ که روز نخستین حکومت اللَّه است ـ از بزرگ ترین اعیاد مذهبی و ملی ماست. ملت ما باید این روز را عید بگیرند و زنده نگه دارند. روزی که کنگره های قصر ۲۵۰۰ سال حکومت طاغوتی فرو ریخت، و سلطه شیطانی برای همیشه رخت بربست و حکومت مستضعفین که حکومت خداست به جای آن نشست.» (صحیفه نور ج ۶ ص۴۵۴)

امام خمینی(ره) در همین دو پیام بر دو محور تاکید کردند یکی خدا و دمو ملت. یعنی اسلامیت و جمهوریت نظامی که مردم به آن رای دادند از ابتدا مورد توجه امام امت و امت امام بود ولی در ۳۰ سال گذشته بسیاری درصدد بودند تا یکی از این دوبال پرواز نظام مقدس «جمهوری اسلامی» را از کار بیندازند.

آن چه در پی می خوانید خلاصه ای از فرمایشات مقام معظم رهبری در مورخ ۱۰/۰۱/۱۳۶۹ در خصوص اسلامیت و جمهوریت نظام است. البته در انتهای مطلب دو فرمایش دیگر ایشان نیز آمده است.

************************

دو پایه جمهوری اسلامی

جمهوری اسلامی، از لحاظ معنای تحت اللفظی، بر دو پایه استوار است: یکی جمهور مردم؛ یعنی آحاد مردم و جمعیت کشور. این ها هستند که امر اداره ی کشور و تشکیلات دولتی و مدیریت کشور را تعیین می کنند. و دیگری اسلامی؛ یعنی این حرکت مردم، بر پایه ی تفکر اسلام و شریعت اسلامی است.

این، یک امر طبیعی است. در کشوری که اکثریت قریب به تمام آن مسلمان هستند، آن هم مسلمان مؤمن و معتقد و عامل، که در طول زمان، ایمان عمیق خودشان را به اسلام ثابت کرده اند و نشان داده اند، در چنین کشوری، اگر حکومتی مردمی است، پس اسلامی هم است.

مردم اسلام را می خواهند. این از روز اول گفته شد و در طول سال های متمادی نیز تجربه گردید. امروز هم واضح ترین حقیقت در نظام ما این است که آحاد و توده ی مردم، از نظام حاکم بر کشور می خواهند که مسلمان باشد و مسلمانی عمل کند و اسلام را در جامعه تحقق ببخشد.

این حکومت و این نظام، با این نام در دنیا اعلام شد و تشکیل گردید؛ مردم هم رأی دادند. رأی را هم ـ همان طور که عرض کردم ـ در حقیقت مردم به اسلام دادند و نام جمهوری اسلامی را حاکی از اسلام دانستند؛ لذا آرایشان را به نام جمهوری اسلامی در صندوق ریختند.

یک نظام تازه در دنیا

دنیا چنین نظامی را نمی شناخت و تا آن وقت سابقه نداشت. البته به نام جمهوری اسلامی، قبل از ما باز هم در دنیا کشورهایی بودند. هم در آسیا و هم در آفریقا، کشورهایی وجود دارد که عنوان رسمی آن، جمهوری اسلامی است. شاید کسانی در دنیا و حتّی کسانی در داخل کشور هم بودند که در اول کار تصور می کردند که این جمهوری اسلامی هم مثل آن دو جمهوری اسلامی است که قبلاً تشکیل شده بود و اسمش اسلامی است و در عمل هیچ گونه فرقی با کشورهای غیراسلامی ندارد؛ نه مجلس و دستگاه قانونگذاری آن موظف است که قوانین را بر اساس شریعت اسلام وضع کند؛ نه رؤسای این کشورها موظفند که اسلام را ترویج بکنند و نه مردم از این دولت ها توقع اجرای احکام اسلامی دارند.

تا آن جایی که ما می دانیم، آن جمهوری های اسلامی که در دو کشور دیگر سابقه داشت، عملاً تفاوتی با کشورهای غیراسلامی و حتّی ضد اسلامی نداشت؛ فقط اسمش جمهوری اسلامی بود. شاید عده ای خیال می کردند که جمهوری اسلامی در ایران هم مانند آن ها خواهد بود ـ یعنی یک نام بی محتوا و اسم بی مسما ـ اما با گذشت مدت کوتاهی و تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی به وسیله ی اسلام شناسان و کسانی که سال ها برای اسلام مبارزه کرده بودند و بعضاً جزو فقهای اسلام و متفکران اسلامی بودند، مشخص شد که این جمهوری اسلامی، حقیقتاً اسلامی است و بناست که جامعه را بر مبنای فکر اسلامی راه ببرد و اداره کند. این جا بود که صف بندی ها شروع شد.

شروع دشمنی

شاید کسانی که قضایا را با دقت تعقیب کرده اند، یادشان باشد که در اواسط مجلس خبرگان اول ـ که قانون اساسی را تدوین می کرد ـ به تدریج زمزمه های خشونت آمیز و مقابله آمیز با مسائل اسلامی بلند شد. تا آن وقت، کسی روی کلمه ی اسلام و اسلامی بودن و جمهوری اسلامی، حساسیتی نشان نمی داد؛ اما از آن جا بود که به تدریج گروه هایی در داخل و شاید بلندگوهایی در خارج، به مقابله ی تبلیغاتی با تفکر اسلامی پرداختند؛ چون اسلامی بودن جمهوری معلوم شد.

فقط دو نوع حکومت در دنیا!

تا قبل از آن، دنیا دو نوع حکومت را در طول سال های متمادی تجربه کرده و پذیرفته بود؛ یکی دمکراسی های غربی، و دیگری حکومت های کمونیستی. در دوران قدیم، سلاطینی بودند که با استبداد رأی حکومت می کردند؛ بدون این که قانونی برایشان وجود داشته باشد؛ قانون را هم خودشان وضع می کردند و اراده ی آن ها، کارگزار و حاکم مطلق در بین مردم بود. این، یک روش مرتجعانه و باستانی در حکومت است؛ اگرچه همین امروز هم کشورهایی هستند که با همین روش، اما با شکل ها و نام های مختلف اداره می شوند و قبل از انقلاب، کشور خود ما با همین روش اداره می شد.

بعد از آن که کشورهای مترقی عالم توانسته بودند