پاورپوینت کامل اماکن زیارتی منتسب به امام زمان(عج) در ایران و جهان(۴) (کوفه) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اماکن زیارتی منتسب به امام زمان(عج) در ایران و جهان(۴) (کوفه) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اماکن زیارتی منتسب به امام زمان(عج) در ایران و جهان(۴) (کوفه) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اماکن زیارتی منتسب به امام زمان(عج) در ایران و جهان(۴) (کوفه) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۲۵۱

اشاره

روز ۱۲ رجب ۳۶ ه امیر مؤمنان (صلوات الله علیه) وارد کوفه شده، آنجا را به عنوان پایتخت دولت علوی برگزید، و به زودی
فرزند برومندش حضرت بقیه الله (ارواحنا فداه) به فرمان حق ظاهر شده، با اصحاب و فرشتگان و مؤمنان از مکه مکرمه حرکت
نموده، کوفه را به عنوان پایتخت حکومت جهانی خود انتخاب می کند، همه مؤمنان از اقطار و اکناف جهان در آن جا گرد آیند و
آنجا به مدت ۳۰۹ سال پایتخت دول مهدوی(عج) سپس پایتخت دولت خاندان عصمت و طهارت در دوران رجعت می شود.

روایات فراوانی در قداست و فضیلت کوفه وارده شده، که با برخی از آنها در این نوشتار آشنا می شویم.

پایتخت دولت کریمه

دنیایی که در آن زندگی می کنیم دردزا و درد آلود است، سراسر درد و اندوه است و آینده ای که در برابر
دیدگانمان ترسیم می شود، تاریک، ابهام آمیز و یأس آور است.

انسان ها یکی پس از دیگری می آیند و می روند و التهاب سوزانِ این «فردایِ بهتر را با خود به گور
می برند، لکن روزی دیگر، انسانی دیگر از راه می رسد و این امید بی پایان را از نو آغاز می کند.

این انتظار و امید به نوار خاصی از زمان و مقطع خاصی از دوران محدود نمی باشد، بلکه همه انسان ها،
در همه اعصار و امصار، در تب و تاب این انتظار سوخته و می سوزند، تا روزی آن دست نیرومند الهی از
آستین غیبت بیرون آید و آرزوی دیرینه جامعه بشری را برآورده و رؤیاهای طلایی افلاطون را جامه عمل
پوشانده، جامعه ای برتر از «مدینه فاضله» در پهن دشت جهان هستی، بر اساس عدالت و آزادی بنیاد نهد.

اگر نقاش های چیره دست روزگار دور هم نشینند و تابلویی به پهنای فلک ترسیم نمایند، هرگز نتوانند
که فرازهای برجسته جهان پرفروغ عصر ظهور را منعکس نمایند، که سیمای دل ربای آن جمال الهی در
آیینه ی بشری منعکس نشود.

ما نیز در این سطور در پی آن نیستیم که دورنمای حکومت واحد جهانیِ آن امام نور را در این نوشتار
منعکس نماییم، بلکه می خواهیم با اقتباس از سخنان نغز و پرمغز پیشوایان معصوم (علیهم السلام) گامی
هر چند کوتاه، در ارایه ی سیمای تابناک «پایتخت دولت کریمه» برداشته، در محضر خوانندگان دل آگاه، در
کوچه و بازار شهر باستانی «کوفه» به گشت و گذار بپردازیم.

فرمان ظهور

در شب ۲۳ ماه رمضان، که مصادف با شب آدینه است، پیک وحی، حضرت جبرئیل امین، بین زمین و
آسمان، فرمان ظهور آن واپسین امام نور را با نام و نام پدرش (امام حسن عسکری) به جهانیان اعلام می دارد.

این آوای روح بخش در سرتاسر گیتی از شرق و غرب عالم به گوش همه انسان ها می رسد.

هیچ خفته ای نمی ماند جز این که بیدار می شود، هیچ نشسته ای نمی ماند، جز این که بر می خیزد و هیچ
ایستاده ای نمی ماند جز این که به حرکت درمی آید.(۱)

(۲)

جان را نوازش می دهد، این نغمه است که توسط یوسف زهرا در سرتاسر جهان شنیده می شود:

بَقِیَّه اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ(۳)

بقیه الله برای شما بهتر است، اگر مؤمن باشید.

آنگاه آن آخرین بازمانده از حجّت های پروردگار، در حالی که بر خانه خدا تکیه نموده، خطاب به همه
انسانها می فرماید أنَا بَقیَّه اللهِ فی أرْضِهِ وَ خَلیفَتُهُ وَ حُجَّتُهُ عَلَیْکُمْ(۴)

اینک بقیه الله، خلیفه الله و حجت خدا بر شما منم.

آنگاه۳۱۳ تن اصحاب خاص حضرت بقیه الله(عج) که فرماندهان لشکری و کشوری آن حضرت
می باشند، در خدمت آن حضرت گرد می آیند. در دست هر یک از آنها شمشیری است که نام، نام پدر،
سیرت، حسب و نسب صاحب اش بر آن نبشته شده است.(۵)

به تعداد اصحاب بدر هستند، با آن حضرت بیعت می کنند.(۶)

یک بار دیگر بانگ جبرئیل در فضا طنین انداز می شود که: «البیعه لله»(۷)

طلب یاری نموده، به سوی مدینه منوره حرکت می کند.(۸)

رهایی، سیل آسا به سوی آن مصلح غیبی می شتابند و دست بیعت به دست با کفایت یداللهی اش می دهند.

اگر چه آن مصلح آسمانی از سلاح های کشتار جمعی استفاده نمی کند، ولی با رعبی که خداوند از او بر
دل جهانیان می اندازد، بر همه قدرتهای اهریمنی جهان فایق آمده، فتنه ها و شورش ها را از ریشه و بن
برانداخته، پرچم همیشه پیروز را بر افراشته، به سوی مرکز حکومت حقه، قبّه الاسلام کوفه حرکت می کند.

ابزار و اداوت جنگی آن امام نور در هنگامه ظهور سه سپاه نیرومند است:

۱ ـ فرشته هایی که روز بدر به یاری پیامبر شتافتند.(۹)

۲ ـ انصار با ایمان و یاران با اخلاصی که با عزمی آهنین و اراده ای فولادین از آن حضرت حمایت می کنند.(۱۰)

و چپ فرا می گیرد.(۱۱)

پیشینه پایتختی کوفه

قبه الاسلام کوفه به تاریخ ۱۲ رجب ۳۶ ه با ورود مولای متقیان امیرمؤمنان (صلوات الله علیه) به عنوان
پایتخت حکومت علوی در آمد(۱۲)

(۱۳)

عدالت و آزادی بنیان نهد.

پایتخت دولت کریمه

از پیشوای به حق ناطق، امام جعفر صادق(ع) پرسیدند: محلّ اقامت حضرت مهدی(عج) و محلّ
اجتماع مؤمنان در هنگامه ظهور کجا خواهد بود؟ فرمود: دارُ مُلِکِه الکُوفَهُ، وَ مَجْلِسُ حُکْمِهِ جامِعُها، و بَیْتُ
مالِهِ وَ مُقْسَمُ غَنائِمِ الْمُسْلِمینَ مَسْجِدُ سَّهْلَهِ، وَ مَوْضِعُ خَلَواتِهِ الذَّکَواتُ البْیضُ مِنَ الْغَرِیّینَ(۱۴)

مسلمانان مسجد سهله، محل مناجات و خلوت اش تپه های سپید غریّین (نجف اشرف) می باشد.

امام صادق(ع) پس از تشریح هنگامه ظهور و بیعت مردمان از اقطار و اکناف جهان، می فرماید:

ثُمَّ یَسیرُ اِلَی الکْوُفَهِ فَیَنْزِلُ عَلی نَجَفِها، ثُمَّ یُفَرِقُ الْجُنُودَ منِهْا اِلیَ الأَمضارِ لِدَفْعِ عُمّالِ الدَّجّالِ، فَیَمْلأُ الأرْضَ
قِسْطا وَ عَدْلاً کَما مُلِئَتْ جَوْرا وَ ظُلْما؛(۱۵)

باشد.

امام باقر علیه السلام در این رابطه می فرماید: کَأَنّی بِالْقائِمِ(ع) عَلی نَجَفِ الْکوُفَهِ قَدْسارَ اِلَیْها مِنْ مَکَّهَ فی
خَمْسَهِ الافٍ مِنَ الْمَلائِکَهِ، جِبْریلُ عَنْ یَمینِهِ، وَ میکائیلُ عَنْ شمِالِهِ، وَ المُؤمِنوُنَ بَیْنَ یَدَیْهِ، وَ هُوَ یُفَرِّقُ الْجُنُودَ
فی البِلادِ(۱۶)

کشورها گسیل می دارد.

و در حدیث دیگری فرمود:

یَدْخُلُ الکُوفَهَ و فیها ثَلاثُ رایاتٍ قَدِ اضْطَرَبَتْ، فَتَصفُولَهُ وَ یَدخُلُ حَتّی یأتِیَ المِنبَرَ فَیَخْطُبُ، فَلا یَدرِی
النّاسُ ما یَقُولُ مِنَ البُکاء(۱۷)؛

سخنان او نمی شوند.

امیر مؤمنان در ضمن یک حدیث طولانی می فرماید: ثُمَّ یُقبِلُ اِلَی الْکوُفَهِ فَیَکوُنُ مَنزِلُهُ بِها؛(۱۸)

آنگاه به سوی کوفه روی می آورد و اقامتگاه اش را در آنجا قرار می دهد.

و در فراز دیگری از این حدیث می فرماید:

یَسکُنُ هُوَ وَ أَهلُ بَیْتِهِ الرُحْبَهَ؛(۱۹)

او و اهلبیت اش در «رُحْبَه» سکونت می کنند.(۲۰)

و در پایان می افزاید:

وَ الرُّحبهُ اِنَّما کانَتْ مَسکَنَ نُوحٍ(ع) وَ هِیَ أرضٌ طَیبهٌ وَ لایسکُنُ رَجُلٌ مِن آل مُحمد (علیهم السلام)
وَلایُقتَلُ اِلا بأرضٍ طیَبه زاکیَهٍ، فَهُم الاوصیاءُ الطیبونَ؛(۲۱)

نمی رسد.

از امام باقر(ع) پرسیدند: پس از مکه و مدینه کدامین بقعه از بقاع پروردگار افضل است؟ فرمود: «کوفه»
سپس در ضمن شمارش ویژگی های کوفه فرمود:

وَ فیها یظهرُ عَدلُ اللهِ، وَ فیها یَکوُنُ قائِمه، وَ القوامُ مِن بَعدهِ، وَ هِیَ تَکوُنُ مَنازِلُ النبیینَ و الاوصیاءِ و
الصالحینَ؛(۲۲) عدالت خداوند در آنجا ظاهر می شود، و قائم(عج) و دیگر قائمان ـ قیام کنندگان به قسط ـ که پس از
او می آیند، در آن جا ساکن می شوند.

آن جا اقامتگاه انبیاء، اوصیا و صالحان خواهد بود.

منوظ از «قائمان بعد از او» احتمالاً پیشوایان هدایت گر بعد از آن حضرت می باشند، چنانکه شیخ مفید
فرموده: «بعد از حضرت قائم «علیه السلام» برای احدی فرمانروایی نیست، به جز آنچه در روایات آمده که
فرزندان اش به آن امر قیام می کنند، اگر خداوند بخواهد».(۲۳)

امامی بودن بیرون برویم، زیرا ما به شناخت ۱۲ امام معصوم مکلّف هستیم…».(۲۴)

شیخ صدوق در این رابطه حدیثی نقل کرده که ابهام حدیث فوق را از بین می برد:

ابوبصیر گوید: به محضر امام صادق(ع) عرضه داشتم: من از پدر بزرگوارتان شنیدم که فرمود: یَکونُ بعدَ
القائم اِثنا عَشَرَ مَهدیا،

بعد از قائم(ع) دوازده هدایت گر خواهد بود.

فرمود:

انما قالَ: اثنا عَشَرَ مَهدیا وَ لَم یَقُل: اِثنا عَشَرَ اِماما؛ او فرمود که دوازده «هدایتگر» و نفرمود: دوازده امام.

سپس فرمود:

آنها گروهی از شیعیان ما هستند که مردم را به موالات و شناخت حق ما دعوت می کنند.(۲۵)

شیخ طوسی حدیث دیگری از امام باقر(ع) روایت کرده که در فرازی از آن می فرماید:

یا اَبا حَمْزَهَ اِنَّ مِنّا بَعدَ القائِمِ اَحَدَ عَشَرَ مَهدیا مِن وَلد الحسیِن علیه السلام؛(۲۶)

از ابا حمزه بعد از قائم علیه السلام از ما یازده هدایتگر از نسل حسین (علیه السلام خواهد بود.)

در این رابطه شیخ حرّ عاملی به تفضیل سخن گفته،(۲۷) نگارنده نیز در زمینه روایات وارده پیرامون
فرزندان حضرت ولی عصر(عج) به تفصیل سخن گفته است.(۲۸)

حدیث سابق، پس آن اشاره به عالم رجعت است.

آیات فراوانی از قرآن به رجعت تفسیر شدهٍ احادیث فراوانی از پیشوایان معصوم رسیده، که بی گمان
بیش از حدّ تواتر است،(۲۹) بلکه به تعبیر شیخ حرّ عاملی جزو ضروریات مذهب شیعه می باشد.(۳۰) و همه
علمای شیعه بر آن اتفاق نظر دارند و به اصطلاح مسأله اجماعی می باشد.(۳۱)

تحت فرمان امیر مؤمنان (صلوات الله علیه) قرار می گیرند.(۳۲)

می کنند و از یاران حضرت صاحب الزمان می باشند.(۳۳)

به صراحت یاد شده و تصریح شده که رجعت خواهند نمود.(۳۴)

در حدیثی مفضل بن عمر از امام صادق(ع) روایت کرده که فرمود:

اِذا قامَ قائِمُ آل مُحَمَد استخرَجَ مِن ظَهرِ الکوفهِ سَبعَهً وَ عِشرینَ رجلاً، خمسَهَ عَشَرَ مِن قَوم موسی(ع)،
الذینَ یَقضونَ بِالحقِ و بِهِ یعدلوُنَ، و سبعهً مِن اصحابِ الکهفِ، و یوشَعَ وَصِیَّ موسی، و مؤمنَ آل فرعونَ، و
سلمانَ الفارسِیِ، و اَبادجائَهَ الاَنصاری و مالِکَ الاشترِ؛(۳۵)

چون قائم آل محمد(ع) قیام کند ۲۷ نفر را از پشت کوفه بیرون می آورد:

۱۵ تن از قوم حضرت موسی(ع) که به حق داوری می کردند و به حق، عدالت را رعایت می نمودند.

۷ تن اصحاب کهف؛ یوشع وصی موسی، مؤمن آل فرعون، سلمان فارسی، ابودجانه انصاری، و مالک اشتر.

راوی این بیان قبّه الاسلام کوفه در حدود شش سال در عهد امیرمؤمنان(ع) پایتخت دولت حقه بود، و
در حدود شش ماه در عهد خلافت ظاهری امام حسن مجتبی(ع) پایتخت خلافت اسلامی بود و به مدت
۳۰۹ سال پایتخت حکومت و مقرّ فرماندهی حضرت بقیه الله ـ ارواحناه فداه ـ خواهد بود.

پایتخت دولت کریمه خاندان وحی در هنگامه رجعت

از روایات رجعت استفاده می شود که پایتخت دولت کریمه خاندان وحی در دوران رجعت نیز شهر
کوفه خواهد بود و اینکه به چند نمونه از آنها اشاره می کنیم:

مفضّل در ضمن یک حدیث بسیار طورانی از امام صادق(ع) در زمینه رجعت سالار شهیدان نقل می کند
که فرمود:

ثُم یَسیرُ بِتِلکَ الرایاتِ کُلِّها حتی یَردَ الکوفَهَ وَ قَد جمعَ بها اَکثَرُ اهلِها، فیجعَلُها لَهُ مَعقِلاً؛(۳۶)

آمده اند، پس کوفه را سور دفاعی و مرکز فرماندهی خود قرار می دهد.

امام حسین(ع) در شب عاشورا در ضمن خطبه ای مفصّلی از شهادت خود خبر داده، سپس از رجعت
خویش گفت گو نموده، در فرازی از آن فرمود:

فَأکوُنُ اَوَّلُ مَن یَنشَقُّ الارضُ عَنهُ، فَأَخرُجُ…؛

من نخستین کسی خواهم بود که زمین برای اش شکافته می شود، پس من بیرون می آیم…

و در ادامه می فرمایند:

ثُمَّ انَّ اللهَ یَخرجُ من مسجِدِ الکوفهِ عَینا من دهنٍ و عینا مِن ماءٍ وَ عَینا من لَبَنٍ.(۳۷)

آنگاه خداوند از مسجد کوفه چشمه ای از روغن، چشمه ای از آب و چشمه ای از شیر بیرون می آورد.

از این خطبه امام حسین(ع) نیز استفاده می شود که پایتخت آن حضرت در عهد رجعت در کوفه خواهد بود.

در حدیث دیگری از رجعت های مختلف امیر مؤمنان، از جمله در عهد فرمانروایی امام حسین(ع) و
دیدارش با اصحاب صفین در همان محل صفین، وحضور یکصد هزار نفر از اصحاب، که سی هزار
نفرشان از کوفه می باشند، سخن رفته است.(۳۸)

(۳۹)(۴۰)

«جَنَّتانِ»؛«مُدْهَامَّتانِ»(۴۱)در حوالی مسجد کوفه سخن رفته است.(۴۲)

پایتخت امیر مؤمنان(ع) در دوران رجعت، نجف اشرف (ظهر کوفه) خواهد بود(۴۳)

گستره پایتخت دولت کریمه

از ویژگیهای «کوفه» این پایتخت دولت کریمه اهلبیت گستره زمانی و مکانی آن است که تا کنون هیچ
پایتختی در جهان از چنین گسترش و وسعت زمانی و مکانی برخوردار نبوده است:

اما از نظر گستره زمانی، بر اساس روایات اهلبیت عمر دنیا یکصد هزار سال است، که بیست هزار سال
آن مربوط به دشمنان اهلبیت و هشتاد هزار سال آن مربوط به خاندان عصمت و طهارت است.(۴۴)

دیگران است.

روایاتی که مدت رجعت رسول اکرم(ص) را پنجاه هزار سال،(۴۵) امیر مؤمنان(ع) را چهل و چهار هزار
سال،(۴۶) و امام حسین(ع) را چهل هزار سال تعیین می کنند،(۴۷) گواه بیان فوق می باشند.

آیا به جز کوفه پایتختی سراغ داریم که دوران پایتختی آن به بلندای هشتاد درصد عمر جهان باشد.

نخستین کسی که در کوفه رحل اقامت افکنده، بر جهان هستی فرمانروایی می کند، خورشید جهان افروز
امامت، کعبه مقصود و قبله موعود جهان خلقت، واپسین حجت حضرت احدیت، آخرین مصلح و منجی
جهان بشریت، وجود اقدس حضرت بقیه الله (روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفدا) می باشد، که به
مدت سیصد و نه سال حکومت می کند.(۴۸)

(۴۹)(۵۰)

قدری طول می کشد که ابروهایش روی دیدگان اش می افتد.(۵۱)

غسل و کفن و دفن حضرت ولی عصر(عج) توسط امام حسین(ع) انجام خواهد شد.(۵۲)

فرمانروایی می کند.(۵۳)

امیرمؤمنان(ع) خواهد بود.(۵۴)

گرفت.

و اما گستره مکانی کوفه:

کوفه به سال هفده ه به صورت سرزمین شنزاری بود که در آن سه دیر وجود داشت.(۵۵)

نوین بنیاد گردد و مرکزی برای استقرار سپاه باشد.

هنگامی که سلمان و حذیفه به سرزمین کوفه آمدند و دیرها را دیدند، آنجا را پسندیدند، دست به دعا
برداشتند و عرض کردند: ای خدای زمین و آسمان، ای خدای باد و باران، ای خدای اختران فروزان، ای
خدای خشکی ها و دریاها… این کوفه را برای ما مبارک بگردان و آن جا را محل آسایش و آرامش قرار
بده.(۵۶)

و قبایل دیگر از اقطار و اکناف در کوفه گرد آمدند و شهرسازی کوفه به صورت مدرن آغاز گردید.

نخستین بنایی که با نقشه و برنامه در کوفه تأسیس گردید، مسجد اعظم کوفه بود که به صورت مربّع بنیاد
گردید.(۵۷) آنگاه قصر (دارالاماره)، بازارها و محل بیت المال در مقابل محراب مسجد ساخته شد.(۵۸)

مسجد کوفه نخست برای چهل هزار نفر ساخته شد، سپس برای شصد هزار نفر توسعه یافت.(۵۹)

شهر کوفه به سرعت توسعه یافت و مساحت آن به پانزده کیلومتر در نُه کیلومتر رسید.(۶۰)

(۶۱)

ساکنان آن به یک میلیون نفر رسید.(۶۲)

۱۱۰ کیلومترخواهد رسید.(۶۳)

کوفه و حیره اشاره نمود و فرمود:

لَتَصِلَنَّ هذِهِ بِهذِهِ؛(۶۴)

بی تردید این دو شهر به یک دیگر خواهد پیوست.

امام صادق(ع) در این رابطه فرمود:

اِذا قَامَ قائِمُ آل محمدٍ(ع) بَنی فی ظهِر الکوفَهِ مَسجِدا لَهُ اَلفُ بابٍ، وَ التصَلَت بُیُوتُ اَهلِ الکوفَهِ بِنهریْ
کربَلا؛(۶۵)

می باشد و خانه های اهل کوفه به دو نهر کربلا متصل می شود.

و در حدیث دیگری فرمود:

اِنَّ قائمنا اِذَا قامَ أشرَقَت الارضُ بنُورِ رِبّها…، وَیَبنی فی ظَهرِ الکوفَهِ مسجدا لَهُ الف بابٍ وَ تَتَّصِلُ بُیُوتُ
الکوفَهَ بِنَهرِ کَربَلا وَ بِالحیرَهِ؛(۶۶)

در باشد، و خانه های کوفه به حیره و رود کربلا متّصل گردد.

امام باقر(ع) در همین رابطه می فرماید:

هنگامی که دومین جمعه فرا می رسد،مردم عرضه می دارند: ای فرزند رسول خدا نماز در پشت سر شما،
همانند نماز در پشت سر رسول خدا(ص) می باشد و مسجد گنجایش ما را ندارد.

حضرت ولی عصر(عج) چاره اندیشی می کند، به سوی نجف اشرف حرکت نموده، مسجدی را
پی ریزی می کند که هزار درب داشته، همگان را در خود جای دهد.(۶۷)

این حدیث با سند دیگری نیز با اندک تفاوتی در تعبیر، از آن حضرت روایت شده است.(۶۸)

(۶۹)

احادیث فراوان به آن تصریح شده است:

۱ ـ یَأتی عَلَی الناسِ زَمانٌ لایَکُونُ المؤمنُ اِلا بِالکوفهِ أَو یحنُّ اِلیها؛(۷۰)

برای مردمان روزی فرا می رسد که هیچ مؤمنی نباشد، جز این که در کوفه باشد و یا دلش به سوی آن پر کشد.

۲ ـ حَتی یَأتیَ زمانٌ لایبقی مؤمنٌ الا بِها او یحنُّ الیها؛(۷۱)

تا روزی فرا رسد که همه مؤمنان در آن باشند و یا به سوی آن پر کشند.

۳ ـ اِذا دَخَلَ القائِمُ الکوفَهَ، لَم یَبقَ مؤمِنٌ اِلا وَ هُوَ بِها اَو یَحی ءُ اِلَیها؛(۷۲)

نماید.

۴ ـ اِذا قامَ القائِمُ وَ دَخَلَ الکوفَهَ لَم یَبقَ مُؤمنٌ اِلاّ وَ هُوَ بِها؛(۷۳)

چون قائم(ع) قیام کند و وارد کوفه شود، هیچ مؤمنی نمی ماند، جز این که در آنجا قرار بگیرد.

۵ ـ لا تَقُومُ الساعَهُ حَتّی یَجتَمِعَ کُلُّ مُؤمِنٍ بِالکوفَهِ؛(۷۴)

قیامت برپا نشود جز این که همه مؤمنان در کوفه گرد آیند.

با توجه به آمار انسانها، و طول مدت حکومت حقه و گستره حکومت آن حضرت به شرق و غرب
جهان، گرد آمدن همه مؤمنان در پایتخت، از وسعت شکوهمند بی نظیر و بیرون از حدّ تصوّر شهر کوفه در
عصر ظهور حکایت می کند.

امام باقر(ع) در این رابطه می فرماید:

اِنَّ القائِمَ یملکُ ثلاثمائهٍ وَ تِسعَ سنینَ، کَما لَبثَ اَهلُ الکُهفِ فی کَهفِهِم، یَملاُء الأرضَ عَدلاً و قِسطا، کَما
مُلئَت ظُلما وَ جَورا، وَ یَفتَحُ اللهُ لَهُ شَرقَ الارضِ و غَربَها؛(۷۵)

عدل و داد کند، آن گونه که پر از ظلم و ستم شده است، خداوند شرق و غرب جهان را برای او فتح می کند.

برای توجیه امکان گرد آمدن همه مؤمنان در کوفه احتمالاتی هست، که با ذکر دو مقدمه کوتاه به برخی از
آنها اشاره می شود:

۱ ـ به طوری که در روایات فراوان آمده بسیاری از مردمان پیش از ظهور حضرت ولی عصر (ارواحناه فداه) به
وسیله جنگ، سیل، طوفان، زلزله، طاعون، وبا و دیگر بلاهای زمینی و آسمانی از بین می روند.(۷۶)

آن حضرت اداره می شوند.

برای اداره هر کشوری یکی از یاران اش را می فرستد و می فرماید:

عَهدُکَ فی کَفِّکَ وَ اعَمل بماتَری؛(۷۷)

پیمان تو در کف دست تست، هر چه [در آن] ببینی به آن عمل کن.

پس از این دو مقدمه کوتاه عرض می کنیم:

۱ ـ شاید در هنگامه ظهور تعداد مؤمنان از چند صد میلیون افزون تر نباشد و اداره آنها در یک شهر و
خدمت رسانی به آنها با امکانات مدرن آن روز، ممکن باشد.

۲ ـ شاید منظور از مؤمنان، مؤمنان خالص باشد و دیگر باورداران در دیگر مناطق تحت فرمان یاران اداره
شوند.

۳ ـ شاید شهرها و شهرک های فراوانی در گرداگرد کوفه ساخته شوند و مؤمنان در امّ القرای آن شهرها، که
همان کوفه باشد و دیگر شهرک های تابعه ساکن باشند.

با توجه به حکومت جهانی آن حضرت و گستره زمانی آن، و طول عمر مردم در عصر ظهور، که تا هزار
تن از فرزندان خود را درک می کنند،(۷۸)

مشاهده کنند.

سیمای کوفه در آیینه قرآن

شماری از آیات قرآن در کلام پیشوایان معصوم (علیهم السلام) به شهر کوفه تفسیر و تأویل شده است
که به تعدادی از آنها اشاره می کنیم:

۱ ـ «وَ جَعلناَ ابنَ مَریَمَ وَ امَّهُ آیَهً وَ اویناهُما إِلی ربوهٍ ذاتِ قرارٍ وَ مَعینٍ»؛(۷۹)

پسر مریم و مادرش را آیتی قرار دادیم، و آن دو را بر بلندایی جای دادیم که دارای قرارگاه و آب روان بود.

«رَبْوَه» از منظر لغویین: جایگاه مرتفع، «ذاتِ قرار»: دارای کوهپایه های وسیع و هموار، «معین»:
چشمه سار و آب روان می باشد.(۸۰)

«مسجد کوفه» و «مَعین»: «فرات» می باشد.(۸۱)

«فرات» است.(۸۲)

علی بن ابراهیم قمی در تفسیر این آیه فرموده:

«ربوه» عبارت از «حیره»، «ذات قرار و معین» عبارت «کوفه» می باشد.(۸۳)

مرغزارهای آن» و منظور از «قرار»: «مسجد کوفه» و منظور از «معین»: «فرات» می باشد.(۸۴)

مریم بود، کوفه و پیرامون آن بوده است.

۲ ـ «وَالتینِ وَ الزَّیتوُنِ، وَ طُورِ سینینَ وَ هذَا البَلَدِ الأَمینِ»؛(۸۵)

سوگند به تین، زیتون، طور سینا و این شهر ایمن.

«تین» در لغت به معنای انجیر است، ولی مفسّران آن را به: مسجد الحرام، مسجد اقصی، مسجد دمشق،
مسجد حضرت نوح برفراز جودی، مسجد اصحاب کهف، عصر آدم و بلاد شام تفسیر کرده اند.(۸۶)

مسجد اقصی و عصر حضرت نوح(ع) تفسیر و تأویل شده است.(۸۷)

شده است.(۸۸)

«طور» در لغت به معنای کوه است و ده بار در قرآن کریم تکرار شده است.(۸۹)

«البلد الامین» از منظر همه مفسّران مکّه مکرّمه می باشد.

و اما ارتباط آیات با کوفه:

۱ ـ ثعلبی از شهر بن حوشب نقل کرده که منظور از «تین»؛ کوفه می باشد.(۹۰)

۲ ـ بسیاری از مفسران عامه گفته اند که منظور از «تین»؛ مسجد حضرت نوح بر فراز جودی می باشد.(۹۱)

در تفاسیر فراوانی تصریح شده که منظور از «جودی»؛ فرات کوفه می باشد.(۹۲)

(۹۳)

طور سینین یعنی: کوه مبارک و زیبا.

رسول اکرم(ص) در تفسیر سوره مبارکه «تین» فرمود: اِنَّ اللهَ تَبارَک وَ تَعالی اختارَ مِنَ البُلدانِ اَربَعَه،
فَقالَ عَزَّ وَ جلَّ: «وَ التینِ وَ الزَّیتُونِ وَ طُورِ سینینَ وَ هذَا البَلَدِ الامینِ»؛ اَلتینُ: المدینَهُ، وَ الزیتُونُ: بَیتُ
المقدِسِ؛ وَ طوُرُ سینینَ: الکوُفَهُ، وَ هذَا البَلَدُ الأمینِ: مَکَّهُ؛(۹۴)

خداوند متعال چهار شهر را از میان شهرها برگزید و فرمود:

«واَلتینِ…» که منظور از تین؛ مدینه، مقصود از زیتون؛ بیت المقدس، هدف از طورسینا؛ کوفه، و منظور از
البلدالأمین، مکهّ می باشد.

این حدیث شریف بیانگر آن است که «طور سینا» در ناحیه کوفه بوده است.

چنانکه احادیث دیگری نیز آن را تأیید می کند، از جمله:

شیخ طوسی با اسناد خود حدیثی را از امام باقر(ع) پیرامون محل دفن مولای متقیان(ع) نقل کرده، که در
آخر آن فرموده است:

وَ هُوَ اَوَّلُ طُورِ سَیْناءَ؛(۹۵)

آنجا اول طور سینا می باشد.

۳ ـ «وَ غیضَ الماءُ وَ قُضِیَ الأمرُ وَ استَوُتْ عَلَی الجُودِیِّ»؛(۹۶)

آب فرو شد، فرمان حق انجام پذیرفت و (کشتی نوح) بر جودی استقرار یافت.

از کوهی که کشتی حضرت نوح(ع) بر آن نشست، قرآن کریم به «جودی» تعبیر کرده، در تورات از آن
«آرارات» تعبیر شده، ولی مفسّران تورات تصریح کرده اند که واژه «آرارات» در تورات به منطقه وسیعی
گفته می شود که در میان رود ارس، دریاچه وان و دریاچه ارومیه قرار دارد، سپس اضافه می کنند:

موافق روایات کشتی نوح بر این کوه قرار گرفت، این کوه بلند که ارامنه آن را «مسیس»، ترکها «آغری
داغ»، ایرانیان «کوه نوح» اروپائیان «آرارات» و اعرابش «جودی» می نامند، دارای دو قله است که یکی به
مقدار چهار هزار پا از دیگری بلندتر است.(۹۷)

فراز آن باقی است.(۹۸)

«جوردی» نامیده اند و چون به زبان عربی وارد شده، آن را تعریب کرده «جودی» نامیدند.(۹۹)

است در منطقه «بُهتان».(۱۰۰)

می شود و امروزه «بهتان» نامیده می شود و در منابع مورد اعتماد به ساکنان آن منطقه «بُختی» اطلاق کرده اند.(۱۰۱)

نوح و برخی از بقایای کشتی نوح بر فراز آن موجود است.(۱۰۲)

نوح در این نقطه بر زمین نشسته و این شهر قدیمی ترین شهر دنیا می باشد.(۱۰۳)

(۱۰۴)

مطابق است با نظر یاقوت که آن را در نزدیکی موصل دانسته است.(۱۰۵)

(۱۰۶)

امام صادق(ع) در فرازی از یک حدیث طولانی می فرماید:

«وَ استَوَتْ عَلَی الجودِیِّ» وَ هُوَ فُراتُ الکُوفَهِ؛(۱۰۷)

آنگاه بر کوه جودی استقرار یافت و آن همان فرات کوفه می باشد.

از طرح این سه آیه به این نتیجه رسیدیم که طور سینای حضرت موسی(ع) پناهگاه مریم و حضرت
عیسی (علیهما السلام) و قرارگاه کشتی حضرت نوح(ع) در کوفه و پیرامون آن بود و به زودی پایتخت
دولت کریمه در همان نقطه گسترده می شود.

به امید آن روز.

سیمای کوفه در آیینه روایات

در کلمات دُرر بار ائمّه اطهار (علیهم السلام) احادیث فراوانی در فضیلت کوفه آمده است که به شماری
از آن ها اشاره می کنیم:

۱ ـ از امام باقر(ع) پرسیدند: پس از مکه و مدینه کدامین بقعه افضل است؟

فرمود: «کوفه» سپس فرمود:

هِیَ الزکیهُ الطاهرهُ، فیها قُبُورُ النبیینَ المُرسلینَ وَ غَیْرِ المُرْسَلینَ، وَ الاوصِیاءِ الصادِقینَ…؛(۱۰۸)

کوفه پاک و پاکیزه است، قبور مطهر پیامبران مرسل و غیر مرسل و اوصیای راستین در آن جاست.

۲ ـ امام صادق(ع) در این رابطه فرمود:

اَلکوفَهُ حَرَمُ اللهِ وَ حَرَمُ رَسُولِهِ وَ حَرَمُ امیرالمؤمنینَ، الصلاهُ فیها بألفِ صَلاهٍ وَ الدرهَمُ فیها بِألفِ
دِرهَمٍ؛(۱۰۹)

و یک درهم در آن معادل یک هزار درهم است.

۳ ـ رسول اکرم(ص) فرمود:

اَلکُوفَهُ جُمجُمَهُ العَرَبِ وَ رَمحُ اللهِ تَبارَک وَ تَعالی وَ کَنْزُ الایمانِ؛(۱۱۰)

کوفه مغز عرب، نیزه خداوند منان و گنجینه ایمان است.

۴ ـ حضرت سلمان هنگامی که از سرزمین کوفه عبور می کرد فرمود:

اینجا قبه الاسلام است.(۱۱۱)

این تعبیر از رسول اکرم(ص) در مورد مسجد کوفه روایت شده است.(۱۱۲)

فرزندانش در شهرها اقامت گزیدند، پس کوفه «قُبّه الاسلام» نامیده شد.(۱۱۳)

۵ ـ امیرمؤمنان(صلوات الله علیه) در فضیلت کوفه فرمود:

اَلکوفَهُ کَنزُ الایمانِ وَ حجهُ الاسلامِ وَ سیفُ اللهِ وَ رُمْحُهُ، یَضَعُهُ حَیثُ یَشاءُ؛(۱۱۴)

کوفه گنجینه ایمان، حجت اسلام، شمشیر و نیزه خداوند منان است، که هر کجا بخواهد آن را به کار بگیرد.

۶ ـ از ابن عباس روایت شده که فرمود:

اَلکوُفَهُ فُسطاطُ الاِسلامِ؛(۱۱۵)

کوفه خیمه اسلام است.

۷ ـ امام صادق(ع) به کسی که می خواست مکه یا مدینه را به عنوان اقامتگاه خود انتخاب کند، فرمود:

عَلَیکَ بالعراقِ الکوفَهَ، فانَّ البرکَهَ مِنها علی اثنَی عَشَرَ میلاً هکذَا و هکذَا…؛ (۱۱۶)

بر تو باد عراق، در کوفه سکوت کن که برکت در دوازده میلی آن می باشد، این گونه ـ یعنی: از هر چهارطرف ـ .

۸ ـ امام صادق(ع) در همین رابطه فرمود:

اَلکوفَهُ روضهٌ مِن ریاضِ الجنهِ؛(۱۱۷)

کوفه باغی از باغهای بهشت است.

۹ ـ از رسول اکرم(ص) روایت شده که فرمود:

طینَهُ شیعتنا مِن الکوفهِ؛(۱۱۸)

گل شیعیان ما از کوفه است.

۱۰ ـ در احادیث طینت آمده است:

طینُ الارضِ مکهُ و المدینهُ و الکوفَهُ وَ بَیتِ المقدسِ وَ الحائِرِ؛(۱۱۹)

گل زمین از مکه، مدینه، کوفه، بیت المقدس و حائر (امام حسین علیه السلام) می باشد.

۱۱ ـ امیر مؤمنان (صلوات الله علیه) در مدح کوفه فرمود:

وَیحکِ یا کوفهُ، ما أطیبکِ و أطیَبَ ریحَکِ؟؛(۱۲۰)

ای کوفه! ترا چه می شود که این قدر پاکیزه ای و بویت این قدر پاکیزه است؟

۱۲ ـ امیر مؤمنان (صلوات الله علیه) در این رابطه به نظم فرمود:

یا جندَا السیرُ بأرضِ الکوفهِ

أرضٌ سواءٌ سَهلَه معروفهٌ(۱۲۱)

وه چه زیباست گشت و گذار در سرزمین کوفه، سرزمین هموار خوش منظر خوشبو.

۱۳ ـ امام صادق(ع) در مدح کوفه فرمود:

ان اللهَ اختارَ منْ جمیعِ البلادِ: کوفَهَ وَ قُم و تفلیسَ؛(۱۲۲)

خداوند از میان همه شهرها، کوفه، قم و تفلیس را برگزید.

۱۴ ـ امام حسن عسکری(ع) در این رابطه فرمود:

لَموضعُ الرجلِ فی الکوفهِ، احبُّ الیَّ من دارٍ فی المدینهِ؛(۱۲۳)

جای پایی در کوفه برای من، از خانه ای در مدینه محبوب تر است.

۱۵ ـ امام صادق(ع) در ضمن حدیثی فرمود:

انَّ اللهَ احتجَّ بالکوفهِ علی سائِرِ البلادِ، و بالمؤمنینَ مِنْ أهلها علی غَیرهِمْ؛(۱۲۴)

خداوند با کوفه بر دیگر شهرها احتجاج نمود، و با مؤمنان از اهل آن بر دیگران.

۱۶ ـ و در حدیث دیگری فرمود:

مَن کانَ له دارٌ بالکوفهِ فلیتمسکْ بِها؛(۱۲۵)

هر کس در کوفه خانه ای داشته باشد، حتما آن را نگه بدارد.

۱۷ ـ امیر مؤمنان (صلوات الله علیه) در مورد دفع بلاها از کوفه فرمود:

یُدفعُ البلاءُ عنها کَما یدفعُ عَنْ أحبیهِ النبیِّ؛(۱۲۶)

بلا از کوفه دفع می شود، آن گونه که از خیمه های پیامبر(ص) دفع می گردد.

۱۸ ـ امام صادق(ع) در همین رابطه فرمود:

إِذا عمتِ البلایا، فالامنُ فی الکوفَهِ وَ نواحیها؛(۱۲۷)

هنگامی که بلاها همگانی شود، امنیت در کوفه و اطراف آن است.

۱۹ ـ در حدیث دیگر از حوادث جانکاه و بلاهای خانمان سوز گفت و گو فرمودند، پرسیدند که در چنین
شرایطی به کجا فرا کنیم؟ فرمود:

اِلَی الکوفَهِ وَ حَوالیها؛(۱۲۸)

به سوی کوفه و اطراف آن.

۲۰ ـ رسول اکرم(ص) در یک حدیث طولانی خطاب امیرمؤمنان(ع) فرمود: خداوند ولایت ترا به
آسمان ها عرضه نمود، آسمان هفتم سبقت جست: پس آن را با عرش زینت بخشید، سپس…؛

ثُمَ سَبَقَتْ الیهاَ الکوفهُ، فزیّنَها بِکَ؛(۱۲۹)

آنگاه کوفه سبقت جست، پس آن را با وجود تو زینت بخشید.

۲۱ ـ امیر مؤمنان (صلوات الله علیه) در مورد پیوند ناگسستنی خود با کوفه می فرماید:

هذِهِ مدینتنا، وَ محلنا و مقرُّ شیعتنا؛(۱۳۰)

اینجا شهر ما، جایگاه ما و اقامتگاه شیعیان ماست.

۲۲ ـ امام صادق(ع) در همین رابطه فرمود:

تُربهٌ تُحبنا وَ نُحبها؛(۱۳۱)

خاک کوفه ما را دوست دارد و ما نیز آن را دوست می داریم.

۲۳ ـ و در حدیث دیگری فرمود:

برای خدا حرمی است و آن مکه است، برای پیامبر خدا حرمی است و آن مدینه است، برای امیرمؤمنان
حرمی است و آن کوفه است و برای ما حرمی است و آن قم می باشد.(۱۳۲)

۲۴ ـ و در حدیث دیگری با توضیح بیشتری فرمود:

وَ الکوفَهُ حَرَمُ علیِّ بنِ ابی طالبٍ(ع) اِنَّ عَلِیاّ(ع) حَرَّمَ مِنَ الکوفَهِ ما حَرَّمَ ابراهیمُ مِن مکهَ، وَ ما حَرمَ مُحمدٌ
(صلی الله علیه و آله) مِنَ المَدینهِ؛(۱۳۳)

حضرت محمد(ص) از مدینه حرام کرده اند.

۲۵ ـ مولای متقیان، خود در این رابطه فرمود: مَکهُ حَرَمُ اللهِ، وَ المدینهُ حَرَمُ رَسُولِ اللهِ،(ص) وَ الکوفهُ
حَرَمی، لایریدُها جَبارٌ بحادثهٍ اِلاّ قَصَمَهُ اللهُ؛ (۱۳۴)

نمی آید، جز این که خداوند ریشه کن اش می کند.

۲۶ ـ امام صادق(ع) در این رابطه فرمود:

اَللهمَّ ارمِ مَنْ رَماها وَ عادِ مَنْ عادها؛(۱۳۵)

بار خدایا! هر کس کوفه را بزند او را بزن و هر کس آن را دشمن بدارد او را دشمن بدار.

کوفه و پیرامون

آنچه از نظر خوانندگان گرامی گذشت، شماری از احادیث پیشوایان معصوم پیرامون «کوفه» بود، در این
رابطه احادیث فراوان دیگری هست که در مورد مناطق وابسته و نواحی پیوسته به کوفه از امامان نور
(علیهم السلام) صادر گشته است که به جهت محدود بودن صفحات مجله از آن ها صرفه نظر نموده، به
چند نمونه از احادیث وارده پیرامون «ظَهرِ کوفه» بسنده می کنیم:

۲۷ ـ مولای متقیان، امیرمؤمنان (صلوات الله علیه) در مورد ظهر کوفه که همان نجف اشرف می باشد، فرمود:

یُحشَرُ مِن ظهرِ الکوفهِ سبعُونَ الفا عَلی غرهِ الشمسِ، یَدخُلُونَ الجنَّهَ بغیرِ حسابٍ؛(۱۳۶)

حساب وارد بهشت شوند.

۲۸ ـ و در همین رابطه خطاب به شهر کوفه فرمود:

ما أحسَنَ ظَهرَکِ وَ أطیَبَ قعرَکِ، اللهمَّ اجعَلْ قبری بِها؛(۱۳۷)

ای کوفه، چه پشت خوب (نجف) وه چه اندرون خوبی داری، بار خدایا قبر مرا در آن قرار ده.

از ده ها حدیث مربوط به قبر مطهر مولای متقیان به یک حدیث بسنده می کنیم:

۲۹ ـ امام صادق(ع) فرمود: بِظهرِ الکوفَهِ قبرٌ لا یلوُذُ بِهِ ذوُ عاههٍ اِلاّ شفاهُ اللهُ؛ (۱۳۸)

در پشت کوفه قبری هست که هیچ صاحب مرضی به آن پناه نمی برد، جز این که خداوند او را شفا می دهد.

معجزات و کرامات باهره ای که در حرم مولای متقیان مشاهده گردیده، بیرون از شماراست، فقط اشاره
می کنیم که «ابن بطوطه» می نویسد: از این روضه کرامت ها ظاهر می شود که منشاء عقیده مردم بر این که قبر
علی(ع) آنجاست همان کرامت ها می باشد، در شب بیست و هفت رجب که «لیله المحیا» می نامند، عراقیان،
خراسانیان، فارسیان و رومیان، سی تن و چهل تن، بعد از نماز خفتن در آنجا گرد می آیند و بیماران افلیج و
زمین گیر را کنار ضریح مقدس می گذارند و خود به نماز و ذکر و قرآن می پردازند. چون پاسی از شب
گذشت همه مریض ها که شفا یافته و سالم شده اند، برخاسته ذکر لااله الاالله، محمد رسول الله و علی ولی
الله می گویند. و این حکایت در میان آنان به حد افاضه رسیده، گرچه من خود آن شب را درک نکردم،
داستان آن را از اشخاص مورد اعتماد شنیدم.(۱۳۹)

حضرت نوح، که در داخل ضریح مقدس امیر مؤمنان(ع) مدفون می باشند.(۱۴۰)

۳۰ ـ در عظمت این مکان مقدس همین بس که مولای متقیان فرمود:

اَولُ بقعهٍ عُبِدَ اللهُ علیها ظهرُ الکوفهِ، لَمّا اَمَرَ اللهُ الملائکَهَ اَن یَسجُدُ لآدَمَ، سَجَدُوا عَلی ظَهرِ الکوفَهِ؛(۱۴۱)

که در برابر حضرت آدم(ع) سجده کنند، بر فراز ظهر کوفه او را سجده کردند.

۳۱ ـ امام صادق(ع) در پشت کوفه در سه مورد از مرکب خود پیاده شد و در هر یک دو رکعت نماز گزارد.
ابوالفرج سندی که در محضر بود عرضه داشت: ا