پاورپوینت کامل «مروری نقادانه بر دو اثر پژوهشی دانشگاهی در غرب درباره مهدویت» ۶۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل «مروری نقادانه بر دو اثر پژوهشی دانشگاهی در غرب درباره مهدویت» ۶۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل «مروری نقادانه بر دو اثر پژوهشی دانشگاهی در غرب درباره مهدویت» ۶۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل «مروری نقادانه بر دو اثر پژوهشی دانشگاهی در غرب درباره مهدویت» ۶۳ اسلاید در PowerPoint :

۲۲۵

اشاره

مقاله حاضر دو اثر علمی دانشگاهی در غرب را که درباره مهدویت نوشته
شده مرور کرده و نقادی می کند. این دو اثر را یکی از اساتید ارشد مسلمان شیعه بنام
دکتر عبدالعزیز عبدالحسین ساشدینا تحقیق کرده است. اثر اول که برخاسته از پایان
نامه دوره دکتری اوست، مطالعه ای جامع درباره عقیده مهدویت به عنوان منجی اسلام است
که راهنمایی ارزشمند برای طلاب علوم دینی و اسلامی و دانشجویان تاریخ و سیاست به
شمارمی آید و این اعتقاد کلیدی و تکامل آئین آن را در منافع اصیل امامیه بررسی می
نماید.

اثر دوم بررسی جایگاه رهبری عادل در تشیع در دوران غیبت کبرای آن حضرت
می پردازد و نظریه سیاسی اجتماعی شیعه را در این دوران موشکافانه تبیین نموده و آن
را در چارچوب ولایت مطلقه فقیه ارائه می دهد و سیر تاریخی موضوع را از آغاز غیبت تا
عصر حاضر با توجه به آراء فقهای معاصر و در پرتو تشکیل نظام سیاسی ایران در پی
انقلاب اسلامی معاینه می نماید در این مقاله هر دو اثر مورد نقادی قرار گرفته و
زمینه را برای ترجمه کامل آن دو فراهم آورده است.

تا حدود سه دهه پیش بیش تر پژوهش ها درباره تشیع در جوامع غربی و به دست پژوهشگران مسیحی
و یهودی انجام می گرفت و کرسی های درسی دانشگاهی درباره این موضوع، نیز در این جوامع و در اختیار
دانشمندان و استادان آن ها بود. یافته های این گونه پژوهش ها نیز از روش های مکانیسم تاریخی استفاده
می کرد و محتوای آن ها هم اساسا بر منابع دست دوم تکیه داشت.

در سال های (۱۹۸۱ و ۱۹۸۸) دو اثر پژوهشی در غرب منتشر شد که نویسنده هر دو، از مسلمانان شیعه
و مقیم غرب است. وی دکتر عبدالعزیز عبدالحسین ساشرینا، نام دارد که در سال (۱۹۴۲ میلادی) متولد
شده و اصالتا از شیعیان اثنی عشری آفریقاست. او تحصیلات دوره کارشناسی خود را در ایران گذرانده،
دوره دکترای مطالعات مذهبی را در دانشگاه تورنتوی کانادا سپری کرده و در سال ۱۹۷۶ از پایان نامه خود که
درباره مهدویت می باشد، دفاع کرده است(۱). وی به زبان های فارسی، عربی و انگلیسی آشنایی کامل دارد و
سیر پژوهش خود را در این زمینه ادامه داده و نخستین اثر خود را به صورت کتابی بر پایه تحقیقات دوره
دکتری خود، منتشر کرده است(۲) (که در این نقد از آن به عنوان «اثر اول» یاد می شود). او پس از آن، طرح
پژوهشی دیگری را آغاز می کند و چندین دوره فرصت مطالعاتی را در ایران، عراق و اردن می گذراند که
نتیجه آن به صورت کتاب دیگری منتشر می شود.(۳) (در این نقد آن را «اثر دوم» می نامیم.) او مقدمه این اثر
را با این فراز از دعای افتتاح پایان می برد: «اللهم انا نرغب الیک فی دوله کریمه تعزبه الاسلام و اهله و تذل
بها النفاق و اهله و تجعلنا فیها من الدعاه الی طاعته والقاده الی سبیله و ترزقنا به کرامه الدنیا والاخره».

وی اثر اول را به فاطمه، همسرش و اثر دوم را به ساحت مقدس حضرت ولی عصر(عج) (السلطان
العادل المنتظر) تقدیم می کند و از دو پسرش علی رضا و محمدرضا که او را در این پژوهش همراهی
کرده اند، سپاسگزاری می نماید.

اثر نخست با نام «منجی اسلامی: اعتقاد به امام مهدی(عج) در تشیع اثنی عشری» در قطع وزیری و در
۲۳۰ صفحه، با قلم نسبتا ریز منتشر شده و از یک پیش گفتار، شش فصل، یک ضمیمه، یک نمودار و
یادداشت ها، کتابنامه و فهرست اعلام تشکیل شده است.

فصل های کتاب به شرح زیر طرح ریزی شده است:

فصل اول: مقدمه: مهدی (عج)، منجی اسلامی؛

فصل دوم: قائم المهدی، امام منجی دوازدهم؛

فصل سوم: غیبت امام دوازدهم؛

فصل چهارم: امامت امام غایب؛

فصل پنجم: رجعت امام مهدی(عج)؛

فصل ششم: نتیجه گیری؛

ضمیمه: ویژگی های امام و نظام امامت مستند به کتاب الحجه علامه کلینی؛

فرهنگ اصطلاحات.

نمودار: سلسله امامت در تشیع اثنی عشری و تشیع اسماعیلی.

یادداشت ها

اختصارات و کتاب نامه انتخابی

نویسنده در پیش گفتار این اثر می نویسد:

«دانشمندان متأخر غربی، در موضوع مهدویت، تقریبا چیزی ننوشته اند و همین امر انگیزه انجام این
پژوهش و نگارش این اثر علمی شد؛ طی پژوهش پایان نامه دوره دکتری ام، ضرورت بررسی متون غنی و
گسترده در این موضوع را احساس کردم، یافته های خود را بر علمای دینی عرضه داشتم و با آنها مباحثه
کردم، بی آن که توجه دقیق به مبانی علمی جدید را نادیده انگارم. امری که مرا به وصول به این هدف آماده
کرد همکاری در گسترده و بی دریغ استادها، دانشمندان، دوستان و همکارانی بود که در تورنتو، مشهد
مقدس و نجف اشرف داشتم.»

این اثر برای درک تحولات معاصر ایران ـ که با پیروزی انقلاب اسلامی به تشکیل نظام جمهوری
اسلامی انجامید ـ نیز تحولاتی که در دیگر نواحی جهان اسلام که شیعه از نیروی اجتماعی و سیاسی
برخوردارست، اهمیت زیادی دارد. به طور کلی احادیث اسلامی درباره ظهور مهدی(عج)، رهبر
نجات بخش و هدایتگر الهی که از نسل پیامبر بزرگ اسلام(ص) است، سخن گفته اند. در تشیع اعتقاد به
مهدی(عج) ستونی است که تمام بنای روحانی و باطنی دین بر آن استوار است. در این اثر، ساشرینا با این
هدف که عقیده مهدویت جنبه محوری و کلیدی دارد، موضوع را با روش علمی در منابع اصلی امامیه
بررسی و تکامل آیینی این ایده را موشکافانه مطالعه می کند. او مفهوم منجی در مذاهب یهودی و مسیحی
را با یکدیگر مقایسه کرده و با مفهوم شیعی آن مطالعه ای تطبیقی انجام می دهد سپس رابطه بسط یافته آن را
بین مسلمانان شیعی و نظام های سیاسی مقایسه می کند. منابع اصلی وی در بسط نظریه های آئینی مهدویت،
بر پایه آثار دانشمندان صدر اول امامیه ـ که تا زمان غیبت امام(ع) فاصله چندانی نداشته و اندیشه های خود
را در زمانی گسترش داده اند که در جهان اسلام در اقلیت محض بوده اند ـ بنا شده است.

این اثر با روش شناسی مطالعه تاریخ اعتقاد به مهدویت ـ و نه خود اعتقاد به مهدویت ـ موضوع را مورد
مطالعه علمی قرار داده است. به همین دلیل: خواننده معتقد و مؤمن باید به این نکته توجه داشته باشد که
نگرش نویسنده به موضوع به عنوان یک پژوهشگر مطرح است نه به عنوان یک معتقد و با شیوه تعقل
تاریخی موضوع را بررسی می کند، نه از جنبه اعتقادی. به عبارت دیگر؛ پژوهش او با هدف تهیه تفسیر
مطلوبی از چگونگی یک جامعه مذهبی که تحت نظر جنبه های اجتماعی ـ سیاسی، از اعتقاد به مهدویت
حمایت می کند انجام شده است.

نویسنده با تکیه بر تعالیم امامان معصوم(ع) ـ که یکی از مؤلفه های ایمان را عقلی دانسته اند که به
بصیرت و معرفت دینی می انجامد ـ این پژوهش را به پایان برده است. این روش در آثار بزرگان فقها و
علماء شیعه پیشینه داشته است. به عنوان مثال می توان به رساله «مسئله الوجیزه فی الغیبه» اثر علی بن حسین
معروف به سید مرتضی (متوفی ۴۳۶ ه .ق) اشاره کرد که با روش استدلالی درباره طول عمر امام غایب(ع)
به بحث پرداخته است. این رساله ارزشمند که در سال ۱۹۵۵ میلادی در بغداد به چاپ رسیده توسط خود
ساشرینا به زبان انگلیسی ترجمه شده است.(۴)

تحت تأثیر فضای معنوی و شور و حال ایمان مذهبی آن قرار گرفته است.

این اثر کتاب نامه نسبتا جامعی دارد که مآخذ آن می تواند دانشمندان، دانشجویان و پژوهشگران را در
به دست آوردن اطلاعات بیشتر در زمینه مطالعاتی با موضوع مهدویت، یاری بخشد. هم چنین این اثر یک
واژه نامه فنی را به همراه دارد که مفاهیم و اصطلاحات فنی مرتبط با مهدویت را با تعریف دقیق آئینی،
کلامی و فقهی آن ارایه می دهد و خواننده را از مراجعه به آثار متعدد و فرهنگ نامه های گوناگون بی نیاز
می سازد.

نویسنده در ضمیمه این اثر، با نام «ویژگی های امام و امامت»، باب های کتاب الحجه کافی را (بیش از
۱۳۰ باب) با یک طبقه بندی ابتکاری و علمی، با آوردن عناوین اصلی و فرعی رعایت ترتیب روایت ها، این
کار وی انگیزه مطالعه عمیق تر را تقویت می کند و مراجعه به منبع اصلی و به علاوه روایت ها را آسان
می سازد.

در عین حال، در اصل پایان نامه دکتری ساشرینا نکته هایی ذکر شده که قابل تأمل است و نیاز به نقادی
دارد که در این جا به بررسی آن می پردازیم (مأخذ شماره ۱):

ساشرینا اعتقاد دارد (صفحه ۱۳۷). انتصاب ابوالقاسم حسین ابن روح نوبختی به عنوان سفیر سوم امام
دوازهم(ع)، «باید زیر نفوذ عضو برجسته دیگری از خاندان نوبخت، با نام ابوسهل اسماعیل بن علی(۵)،
صورت گرفته باشد» این نظر، محلی از اعراب ندارد؛ زیرا مدرک زیر ثابت می کنند که ابن روح بیش تر به
دلیل شایستگی، وفاداری و هوشیاری، به سفارت ارتقاء یافته است؛ عده ای از امامیه از ابوسهل نوبختی،
علت این که وی به جای ابن روح به سفارت نرسیده است را جویا شدند و او پاسخ داد:

«آنان ـ امامان(ع) ـ بهتر از هر کس می دانند که چه کسی را به این سمت برگزینند؛ من آدمی هستم که با
دشمنان رفت و آمد دارم و با ایشان به بحث می نشینم. اگر آن چه را که ابوالقاسم (ابن روح) درباره امام
می داند، می دانستم شاید در حین بحث با دشمنان، می کوشیدم تا دلایلی بنیادی بر وجود امام، ارایه دهم و
در نتیجه جای اقامت او را آشکار سازم، ولی اگر ابوالقاسم امام را در زیر جامه خود نیز، پنهان داشته باشد،
بدنش را قطعه قطعه کنند تا او را نشان دهد، هرگز چنین نخواهد کرد».(۶)

تقسیم بندی، احادیث یا ابداع، یا تفسیر شده اند تا وضعیت را آن چنان که ظاهر شده، با آن تطبیق دهند.»

نظر به ساشرینا از دقت لازم برخوردار نیست؛ زیرا اعتقاد به دو غیبت، پس از رحلت سفیر چهارم
(۳۲۹ هجری قمری) به وجود نیامده، و توسط نعمانی و عالمانی چون: صدوق، خزار، مفید (متوفی ۴۱۳
هجری قمری) و طوسی (متوفی ۴۶۰ هجری قمری) که دنباله رو او بودند، ابداع نشده است. آنان تنها کاری
که کرده اند این است که تطابق بین دو غیبت امام دوازدهم و احادیثی که این اتفاق را پیش بینی می کند، تبیین
کرده اند.(۷) از نقطه نظر تاریخی اخبار زیادی وجود دارد که نشان می دهد، احادیثی که درباره غیبت وجود
دارند، قبل از سال ۳۲۹ هـ . ق، یعنی آغاز غیبت کبری، توسط امامیه به