پاورپوینت کامل مصاحبه با آقای شهریار پرهیزگار(قسمت دوّم) ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مصاحبه با آقای شهریار پرهیزگار(قسمت دوّم) ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مصاحبه با آقای شهریار پرهیزگار(قسمت دوّم) ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مصاحبه با آقای شهریار پرهیزگار(قسمت دوّم) ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

۴۸

در شماره قبل قسمت اوّل گفتگو با استاد، حافظ و قاری محترم و عزیز کشورمان جناب
آقای شهریار پرهیزگار راتقدیم کردیم در این شماره دومین و آخرین قسمت آن را تقدیم
حضور خوانندگان می کنیم.

بشارت: بعضی می گویند،ما مثلاً بیست جزء قرآن را حفظ کردیم، ولی بعد از یک سال
همه را فراموش کردیم.توصیه شما به این دوستان چیست؟

ـ طبیعی است که آنان فقط حفظ کرده اند، ولی برنامه مرور نداشته اند. یک حافظ علاوه
بر حفظ قرآن باید برنامه ای نیز برای مرور داشته باشد، اگر یک ساعت حفظ می کند،
باید یک ساعت هم مرور کند و تمام اینها باید طبق برنامه باشد.

نکته دیگر اینکه، انفرادی کار کردن مشکل است، ما یک جمعی بودیم که حفظ می کردیم،
خوبی کار جمعی به این است که آدم ملزم می شود ،ایات را به دوستش تحویل دهد و او هم
غلطهایش را می گوید و از او می پرسد، اینگونه کار کردن بسیار خوب و مفید است.

بشارت:ایا فکر می کنید همه اهداف قرآن درحفظ و قرائت خلاصه می شود یا چیزهای دیگری
هم مثل فهم قرآن ، تدبر در قرآن و مراجعه به تفسیر نیز دارای اهمیت است؟

ـ شاید مقایسه اینها صحیح نباشد،مثلاً اگرما یک ساعت وقت داشته باشیم، ایا این وقت
را صرف خواندن قرآن کنیم یا فهمیدن آن ، و یا خواندن تفسیر؟ به نظر من این
مقایسه ها خیلی جالب نیست چون هر کدام از اینها در جای خودش موضوعیت دارد. مثل
اینکه دو تا غذای خوب جلوی انسان باشد وبه انسان بگویند:یا این را بخور یا آن
را.مزاجها فرق می کند، انسان باید در پی هر دو باشد و به یکی اکتفا نکند. درست است
که اصل نزول قرآن برای فهم و تدبر بوده است، ولی اگر عمیق تر فکر کنیم می بینیم که
چه بسیار کسانی هستند که عمیق هستند و تدّبر هم می کنند، ولی در زندگی به آن عمل
نمی کنند.با این فرض، ایا صحیح است که بگوییم فهمیدن قرآن ضرورتی ندارد بلکه باید
به آن عمل کرد؟ به هر حال،ما معتقدیم علاوه بر مفاهیم، الفاظ قرآن هم معجزه است.
خداوند متعال عنایت ویژه ای به الفاظ قرآن داشته است وگرنه مفاهیم را بیان می کرد و
حساسیتی به الفاظ نشان نمی داد و فرق نمی کرد که یک واو مثلاً کم یا زیاد بشود،
اینکه ما می گوییم قرآن تحریف نشده و حتی یک حرف هم کم و زیاد نشده، این نشان
می دهد که الفاظ هم موضوعیت دارد، قرآن یک کتاب عادی نیست که ما فقط با مفاهیم آن
مرتبط باشیم. حتی من فکر می کنم که اگر ما ندانیم چه می خوانیم و معانی را نفهمیم،
باز هم باید قرآن را بخوانیم.اگر یک انسان عاقل کتابی را که نمی فهمد بخواند، همه
در عقل او شک می کنند، ولی در مورد قرآن نمی شود این را گفت. من در سفارشی ازمرحوم
امام هم دیدم که در توصیه به فرزندشان فرموده بودند:ولو اینکه نمی فهمی چه
می خوانی، باز هم بخوان، چون قرآن تأثیر خودش را می گذارد.

من فکر می کنم که قرآن، در همه درجاتش اثر خودش را دارد و من خودم این احساس را
داشته ام.

بشارت: یک سؤال تقریباً خصوصی داشتیم، ایا لذتی که شما از ایات قرآن می برید و
اثراتی که از آن صحبت می کنید، در همه ایات به یک اندازه است یا تفاوتی احساس
می کنید؟

ـ البته نسبت به درجات معنوی و علمی افراد این پاسخ فرق می کند.در روایتی از امام
معصوم آمده است که: اگر یک ایه از قرآن با من باشد،وحشتی ندارم که همه دنیا و آنچه
در آن است از بین رفته باشد و فقط من مانده باشم. این برای اهل معنا امکان دارد،
ولی برای خود من ایات فرق می کند. بعضی ایات را که انسان می خواند احساس نشاط
بیشتری می کند و علاقه بیشتری پیدا می کند، البته ما در مصادر روایی داریم که هر
ایه جا و مکانی دارد؛ مثلاً کسی که برای نماز شب برمی خیزد،مناسب است که ایات آخر
سوره آل عمران «اِنَّ فی خَلقِ السَّموات…» یا ایات آخر سوره حشر «هُوَاللّه الَّذی
لا اله…» را بخواند. در عین اینکه ما تلاوت همه ایات را مؤثر می دانیم، ولی تلاوت
بعضی ایات اثر ویژه ای دارد وانسان احساس نشاط بیشتری می کند و بعضی دیگر این اثر
یا نشاط را در من ایجاد نمی کنند. مثلاً آن شور و حالی که ایات توحیدی به انسان
می دهد، ایات الاحکام نمی دهد، مثلاً ایه: «الطلاق مرتان …». البته همینکه از
جانب خداوند است اثر خودش را می گذارد، ولی این فرق می کند با تلاوت ایه
«هُوَاللّهُ الَّذی لا اِله اِلّا هُوَ الملک القُدُّوس السَّلامُ المُؤمِنُ
المُهَیمِنُ العزیزُ الجَبارُ المُتَکَبِّر». چه بسا اگر کسی در سطح عالی از معنویت
باشد ایات برایش فرقی نکند.

بشارت: شما از کدام ایه یا ایات قرآن بیشتر لذت می برید، ایا پیش آمده که یک ایه یا
یک سوره از قرآن همیشه در ذهن شما تکرار شود و علاقه خاصی به آن داشته باشید؟

بعضی از ایات هست که خداوند خودش با لفظ متکلم وحده صحبت می کند، آدم احساس می کند
که خداوند متعال اینجا توجه و عنایت خاصی داشته است. در داستانی هست که یک عرب
بیابانی که آدم فهمیده ای بوده است می شنود که یک نفر این ایه را می خواند که:
«فَوَرَبِّ السَّماءِ وَالأَرضِ انَّه لحق مِثل ما انکم تَنطِقُون». آن شخص با
شنیدن همین ایه بی هوش می شود.می پرسند: چرا این ایه در شما اثر گذاشت؟ می گوید: چه
اتفاقی افتاده که خداوند ناچار شده به خودش قسم یاد کند. بعضی به این نکات ظریف
توجه می کنند که مثلاً اهل زمین چگونه انسان هایی هستند که خداوند برای اثبات یک
مطلبی، به ذات مقدس خودش قسم یاد می کند و این غیرت بعضی ها را بر می انگیزد و حالت
خوشی هم به آنها دست می دهد.

بشارت:حال اگر به خود شما بگویند که فرصت دارید مثلاً پنج ایه را بخوانید،کدام ایات
را می خوانید و کدام ایات به شما آرامش خاصی میدهد و به ذهن شما متبادرمی شود؟

برای من ایه: «قُل یا عِبادِی الَّذینَ اسرَفُوا عَلی أنفُسِهِم لا تَقنَطُوا مِن
رَحمَهِ اللّه اِنَّ اللّه یغفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً اِنَّه هُوَالغَفُور
الرَّحیم». خیلی امیدوار کننده و جالب است و انسان را امیدوار می سازد. یا ایاتی که
یک شعاری در آن هست، مثل ایه: «اَلَم یعلَم بِاَنَّ اللّه یری…» که ممکن است توجه