پاورپوینت کامل تفاهم یا سرکوب؟ ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تفاهم یا سرکوب؟ ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تفاهم یا سرکوب؟ ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تفاهم یا سرکوب؟ ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

۳۶

«گرهی را که با دست می توان باز کرد، نباید با دندان باز کرد». این مَثَل
کوتاه، بار معنایی بسیاری دارد. اگر روزی پیش پزشک بروید و پزشک، پس از تشخیص
بیماری، یکی از دو راه زیر را برای مداوای شما پیشنهاد کند، کدام را خواهید پذیرفت؟

– بیماری شما با یک ماه مراعات و مصرف مقداری دارو و پرهیز از تعدادی از غذاها
مداوا می شود.

– بیماری شما با یک عمل جرّاحی سخت، درمان می یابد.

در این صورت، به حتم، راه اوّل را برخواهید گزید. اگر کسی راه دوم را انتخاب کند
برای شما جای شگفتی نخواهد بود؟!

هر مشکلی راه حل های گوناگونی دارد. خردمندان، راه های کمْ زیان، اطمینان بخش و
کم دردسر را برمی گزینند. حالا اگر فردی پُرزیان ترین، پردردسرترین، و
نامطمئن ترین شیوه را انتخاب کند، روشن است در پی حلّ مشکل نخواهد بود؛ بلکه
انگیزه های دیگری او را به چنین کاری واداشته است.

اختلاف ها نیز چنین است. اختلاف بین افراد، چه آن که بین پدر یا مادر با فرزندان
باشد و یا بین چند دوست و یا همکلاس و یا همسایه، به هر حال، یک مشکل تلقی
می شود و از بین بردن اختلاف، درمان و مداوای آن مشکل است. برای درمان
اختلاف ها نیز راه ها گوناگون است: راه های سخت و کم بهره و راه های آسان و
سودمند و با دوام.

شما می توانید اختلاف را با تفوّق و قدرتی که دارید از بین ببرید. پدری یا مادری
می تواند با تحکّم و زور، فرزندش را ساکت کند. همکلاس و یا دوست قدرتمند، با
زورگویی در اختلافات، حرف خود را

به کرسی بنشاند، یا فرزندی با بی اعتنایی به دیدگاه پدر و مادرش آنها را از
روی ناچاری به تسلیم وا دارد. امّا آیا این روش را می توان راه حل شمرد؟! پایداریِ
نتایج این روش، تا کی است؟

دوام این روش در پیوند ناگسستنی با زور و قدرت است. تا وقتی که زورگویی ادامه دارد
و توان زورگویی وجود دارد، نتیجه محفوظ است و در غیاب آن، نتیجه از بین می رود.
غالب بودن زور و سرکوب، ممکن است با توانمند شدن طرف مقابل از بین برود و یا با
ورود یک قدرت دیگر، از کارآیی بیفتد. در این صورت، اختلاف، همچنان باقی است و
راه حلّ پیشنهادی از کارآیی افتاده است.

می توان به جای این راه حل موقّت و نا استوار، راه حلّ گفتگو و تفاهم را پیشنهاد
کرد. نباید فراموش کنیم که زیربنای اختلاف ها ناآگاهی و عدم شناخت است. (۱)

اگر سطح آگاهی دو نفر از یک موضوع به هم نزدیک باشد، مطمئناً اختلاف نظر، کم تر
خواهد بود و توافق، افزون تر خواهد شد.

ما، در گفتگو، در پی آگاهی دادن به یکدیگر و نزدیک کردن دیدگاه هایمان هستیم. در
واقع، می خواهیم طرف مقابل خودمان را به مسائلی متوجّه سازیم که فکر می کنیم از
آنها آگاه نیست و بر این باور هستیم که اگر وی به این مسائل آگاه شود، دیدگاهش
فرق خواهد کرد و به نظر و رأی ما نزدیک خواهد شد. طرف مقابل نیز چنین می اندیشد
و در پی آگاه ساختن ما از مسائلی است که فکر می کند ما از آنها غافل هستیم.
راستی از کجا معلوم که حق با طرف مقابل ما نباشد و در واقع، ما از چیزهایی غافل
باشیم که با تذکرات و توجّه دادن های وی به آن مسائل پی ببریم؟

ما هم اشتباهاتی داشته ایم!

چرا فکر می کنیم همه چیز را می دانیم؟

یک لحظه کلاهمان را قاضی کنیم و بنگریم که بیشترمان درگذشته دست کم یکی دو بار
اشتباه کرده ایم و به مرور به آن اشتباهات، پی برده ایم! اگر واقعاً درگذشته
اشتباه کرده ایم و بعدها به اشتباه خود پی برده ایم، چه تضمینی وجود دارد که
امروز، چنان اشتباهی برایمان رخ ندهد؟ اگر قبلاً یک بار اشتباه کرده ایم، باز
هم ممکن است اشتباه کنیم و اگر به اشتباه خود پی برده ایم باز هم پی خواهیم
برد. پس چه خوب است که با همین ذهنیّت به دعوت طرف مقابل خود پاسخ دهیم و
حرف های او را گوش کنیم و او نیز به حرف های ما گوش فرا دهد.

یک نکته را هم نباید فراموش کنیم که اکثر