پاورپوینت کامل افسردگی ـ ریشه ها و چاره ها ۳۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل افسردگی ـ ریشه ها و چاره ها ۳۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل افسردگی ـ ریشه ها و چاره ها ۳۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل افسردگی ـ ریشه ها و چاره ها ۳۳ اسلاید در PowerPoint :

۶

وقتی گل و گیاه افسرده می شود، یعنی رنگ و بو و طراوت و شادابی خود را از دست می دهد، دیگر ثمر نمی دهد، و پیوسته رو به زردی و سستی می رود تا خشک و نابود شود.

وقتی هم انسانی افسرده می شود، یعنی نشاط زندگی، انگیزه تلاش، امید به آینده، بالندگی و رشد فکری و اجتماعی را از دست می دهد، روز به روز منزوی تر می شود. به همه
بدبین می گردد، از حضور در مجامع و محافل و میهمانی ها و مراسم طفره می رود، دستش به سوی هیچ تلاشی دراز نمی شود، خود را موجودی بی خاصیّت و زندگی را تلاشی
عبث می شمرد و در نهایت، دچار نوعی «مرگ تدریجی» می گردد.

باور کنیم که «افسردگی»، یک عارضه نامطلوب و ضعف روح و روان و فاصله گرفتن از فطرت سالم است، هیچ افتخار و امتیاز نیست، پس «پُز دادن» هم ندارد و نشانه کلاس
داشتن نیست!

آنچه گل و گیاه را افسرده و پژمرده می سازد، یا نرسیدن آب و نور و حرارت کافی است، یا نامناسب بودن خاک و محیط و بستر رشد و رویش است، و یا همجواری با علف های
هرزه و آفت های مانع رشد.

آنچه هم انسان را افسرده می کند، یا خشک شدن چشمه عقل و خرد، یا جمود کانون عواطف، یا فاصله گرفتن از معرفت ها و شناخت های احیاگر جان و دل، یا نداشتن توکل
و امید، و یا همنشینی با انسان های افسرده و دل مرده و فاقد انگیزه است.

آن «روحیه»، پیامد این «ریشه» است و آن ویژگی ها محصول این حالات و عوارض فکری، روحی و رفتاری است.

ریشه ها

الف . همدمی با افسردگان

انسان، موجودی اثرپذیر است. همان گونه که انس و الفت و همنشینی با افراد شجاع و ترسو، بخشنده و بخیل، امیدوار و مأیوس، زرنگ و تنبل، در شجاعت و ترس و
بخشندگی و بخل و امید و یأس و زرنگی و تنبلی او اثر می گذارد، همدمی با افسرده حالان هم، پژمرده حال و افسرده اش می سازد. «افسرده دل، افسرده کند انجمنی را».

چرا در دوره جنگ و حالت جنگی، سرباز فراری از میدان را «محاکمه صحرایی» می کنند و تنبیه و گاهی اعدام می کنند؟ چون فرار یک نفر از جنگ، گاهی روحیه یک سپاه را
خراب می کند و آنان را هم دچار ترس و از دست دادن روحیّه مقاومت می سازد. کسانی هم که با افراد بی روحیه و افسرده، مأنوس و رفیق باشند و حشر و نشر داشته باشند، همان
روحیات را پیدا می کنند.

تا نیاید غم و نکاهد عمر

روی غمگین و روی مرده مبین

تا نگردد دل تو افسرده

چهره مردم فسرده مبین .

ب . بی کاری

کسی که وقتش پر است و کار و مشغله دارد، حسّ «مفید بودن» دارد؛ امّا آن که کاری و اشتغالی ندارد، چه بازنشسته بی کار باشد، چه جوانی که در پی کار و شغل می گردد و
نمی یابد، چه حتّی خانه داری که وقت خالی او، عامل افکار و توهّمات و خیالاتی می شود که به افسردگی می انجامد، چنین کسی احساس می کند که وجودش بی ثمر و
بی خاصیّت است و عمرش به بطالت می گذرد و زندگی کردنش بیهوده است و… نتیجه؟ احساس افسردگی!

کسی که با احساس سرخوردگی از زندگی، چنین می گوید:

ما که بودیم؟ رود پرجوشی

پی دریا به جستجو رفته

لیک در کام ریگ زاری خشک

نیمه ره، ناگهان فرو رفته .

ناچار این احساس و نگاه به زندگی، افسرده اش می سازد و انگیزه و امید را از وی می گیرد.

ج . فقدان امید

کسی که امید و عشق به زندگی نداشته باشد و برای این سؤال که «برای چه زنده هستم و چرا زندگی می کنم؟» پاسخی روشن و قانع کننده نداشته یا نیافته باشد، دچار
افسردگی روحی خواهد شد.

بعضی ها از طریق خواندن آثار برخی نویسندگان پوچ گرا، به پوچی می رسند و زندگی را بی معنا و بی تفسیر می شناسند و مثلاً می گویند:

هیچ نه انگیزه ای، که هیچم، پوچم

هیچ نه اندیشه ای، که سنگم، چوبم

هم سفرِ قصّه های تلخ غریبم

رهگذر کوچه های تنگ غروبم .

اگر اینان دچار افسردگی نشوند، جای شگفتی است! نومیدی، کشنده ترین سم برای یک انسان است. به تعبیر حضرت علی(ع): «نومیدی، صاحبش را می کشد».(۱) نیز این
کلام حکمت آمیز از آن پیشوا: «تلخی ها و گزش های نابودی، از آنِ کسی است که ناکام و ناامید باشد».(۲)

د . بی اعتقادی به معاد

کسی که زندگی خود را میان دو نیستی ببیند و پندارد که «نبوده است» و «نیست خواهد شد»، و مرگ را پایان خط بداند و آن سوی دیوار مرگ، به حقیقتی باور نداشته باشد، از
تحلیل درست زندگی ناتوان خواهد شد و چون هر لحظه از عمرش را گامی به سوی آن «عدم» می بیند، رفته رفته، نشاط زندگی را از دست خواهد داد، مثل شمعی که رو به
خاموشی است و برفی که در حال آب شدن و چشمه ای که در حال خشک شدن است.

این تصوّر که: «من دارم تمام می شوم و نیست می گردم»، او را پیش از مرگ، می کشد و مرگ او همان «افسردگی» است.

ه . ضربه های روحی

حوادث، مصیبت ها، فوت عزیزان و مرگ دوستان، شکست در عشق و درس و شغل و زندگی، احساس بی پناهی و نداشتن هم زبان، همدم، همفکر، همراه، تکیه گاه، غمخوار،
دوست و… ضربه های روحی ای است که گاهی نشاط و امید زیستن را از افراد می گیرد.

اگر حادثه دیدگان، به درک فلسفه بلایا نرسیده باشند و از فراز و نشیب های زندگی، تحلیل منطقی و قابل قبولی نداشته باشند، در مقابل این ضربه ها از پا درمی آیند و
مقاومت خود را از دست می دهند.

و . کمبود محبّت

بعضی ها دچار کمبود محبّت می شوند، احساس می کنند که جایی