پاورپوینت کامل آزادی اندیشه ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آزادی اندیشه ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آزادی اندیشه ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آزادی اندیشه ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

۳۲

معنای پاورپوینت کامل آزادی اندیشه ۴۵ اسلاید در PowerPoint

اندیشه به معنای «تلاش ذهنی برای شناخت» به کار رفته است.(۱) پاورپوینت کامل آزادی اندیشه ۴۵ اسلاید در PowerPoint یعنی «آزادی انسان در به کارگیری
روش های عقلانی منطقی در جهت کشف حقیقت، بدون آن که دیگران، او را به گام برداشتن در راه های معیّنی ملزم
سازند که به نتایج از پیشْ تعیین شده (درست یا نادرست) بینجامد».(۲)

اسلام و پاورپوینت کامل آزادی اندیشه ۴۵ اسلاید در PowerPoint

یکی از مقدّس ترین استعدادهایی که در بشر هست و شدیداً نیازمند آزادی است، «تفکّر» است. این استعداد بشری،
برای ظهور و بروز، حتماً باید آزاد باشد؛ زیرا پیشرفت و تکامل بشر در گرو این آزادی است. اسلام، نه تنها آزادی تفکّر
را مهم می داند و به اندیشیدن، توصیه و تشویق می کند و آن را عبادت می شمرد، بلکه تفکّر در برخی از مسائل را
واجب و لازم می داند.(۳) عقیده و ایمانی که اسلام بدان فرا می خواند و بر آن ارج می نهد، عقیده برخاسته از تحقیق
است و چون تحقیق، بدون آزاد بودن فکر، تحقّق نمی یابد، از این رو، برای استوار سازی بنیادهای عقیدتی، نباید
محدودیتی در فضای اندیشه و تعقّل وجود داشته باشد؛ زیرا هر حصاری که گستره تعقّل را محدود کند، به ایمان
محقّقانه، آسیب می رساند.

اسلام در حوزه اصول عقاید ـ که وظیفه هر فرد، به دست آوردن عقیده صحیح درباره آنهاست ـ تقلید و تعبّد را کافی
نمی داند؛ بلکه لازم می داند که هر فردی مستقلّاً و آزادانه، درستیِ آن عقاید را به دست آورد.(۴)

آزادی، زمینه رشد اندیشه

رشد انسان و تعالی معنوی او در گرو حقگرایی اوست. حقگرایی، به معنای کاوش درباره حقیقت و در جستجوی آن
برآمدن، امتیاز بزرگ بشر است و این مهم، فقط در سایه آزاد اندیشی و برخورد آزادانه با عقاید و اندیشه ها به ثمر
می نشیند، و تنها در چنین موقعیتی است که حقیقتْ آشکار می گردد. به علاوه، رشد فکری و بلوغ عقلی بشر، نیازمند
پاورپوینت کامل آزادی اندیشه ۴۵ اسلاید در PowerPoint است و به تعبیر شهید مطهری: «همین طور که برای شناگری باید مردم را آزاد گذاشت (تا شنا بیاموزند)،
از نظر رشد فکری هم باید آنها را آزاد گذاشت. اگر به مردم در مسائلی که باید در آنها فکر کنند، از ترس این که مبادا
اشتباه بکنند، به هر طریقی آزادی فکری ندهیم یا روحشان را بترسانیم که در فلان موضوع دینی و مذهبی، مبادا فکر
کنی که اگر فکر کنی و یک وسوسه کوچک به ذهن تو بیاید، با سر در آتش جهنم فرو می روی، این مردم، هرگز
فکرشان در مسائل دینی رشد نمی کند و پیش نمی رود. دینی که از مردم در اصول خود تحقیق می خواهد (و تحقیق
هم یعنی به دست آوردن مطلب از راه تفکّر و تعقّل)، خواه ناخواه برای مردم، آزادی فکری قائل است».(۵)

به هر حال، آنان که از ترس لغزش، آزادی تحقیق و پژوهش به دانش پژوهان نمی دهند، باید درباره پی آمدهای این
رویه نیز بیندیشند که آیا چنین روشی در نهایت، به رشد و استحکام اندیشه دینی می انجامد و یا موجب رکود و توقّف
آن می شود؟

بررسی دقیق تاریخ اندیشه اسلامی نشان می دهد که هر جا و در هر زمان و یا در میان هر گروهی از مسلمانان، آزادی
اندیشه از بین رفته است، از حجم تولیدات علمی و تعدّد روش های معرفتی برای بنای معارف و احکام دینی به شدّت
کاسته شده و مسلمانان به محدود اندیشی و جزئی نگری گرفتار آمده اند که نتیجه ای جز تفرقه و تشتّت، در بر نداشته
است. به عنوان مثال می توان از پدیده رکود کُشنده «اجتهاد فقهی» در قرون عقب ماندگی تمّدن اسلامی یاد کرد.(۶) در
این دوران، فضای بسته و محدود فکری، فقیهان را به تکرار آرای فقهی گذشتگان دچار ساخت، به طوری که از درک و
بررسی حوادث و تحولات زندگی مسلمانان محروم ماندند و حتی از متن قرآن و حدیث نیز به دور افتادند. در نتیجه،
فقه و فقاهت در سطح آرای پراکنده و جزئی، متوقف ماند و به ارائه راه حل های ذهنی و کم محتوا در تنظیم حیات
اجتماعی مسلمانان بسنده کرد.(۷)

زمینه های آزاد اندیشی

تفکّر، همچون تنفّس، نیازمند فضای باز و آزاد است و این فضای فکری، با گشوده بودن دریچه های ورود و خروج
اندیشه، نشاط و انبساط می یابد. هر مکتبی که شعار آزاد اندیشی می دهد، باید موضع خود را در برابر ارزش اندیشه و
فرصت هایی که به رشد اندیشه کمک می کنند، مشخص کند. این فرصت ها عمدتاً عبارت اند از: فرصت پرسش،
فرصت جدال و گفتگو و فرصت پژوهش و جستجو. اگر چنین فرصت هایی به رسمیت شناخته نشوند و یا در اثر قیود و
شروط، به حداقل کاهش یابند، «تقلید»، جایگزین «تحقیق» می شود و در نتیجه، اندیشه و تفکّر، نابود می شود.

سامان یافتن پژوهش، در گرو فرصت های سه گانه: پرسش، گفتگو و جستجو است. برای تحقیق، باید ابتدا امکان
پرسش کردن را به رسمیت شناخت، سپس فرصت بحث و گفتگو را فراهم آورد و پس از آن، وسائل و ابزار تفحّص و
جستجو در میان آرای مختلف را در اختیار داشت.

فرصت پرسش

پرسش، نقطه شروع و مبدأ جهش فکری است و بدین لحاظ، یک امتیاز در مسیر تفکّر است و کسی که توان طرح
سؤال ندارد و پرسیدن را نیاموخته است، هنوز در نقطه شروع قرار نگرفته است. امیرالمؤمنین(ع) که در اوج معرفت قرار
دارد، افتخار و امتیاز خود را در میان اصحاب پیامبر(ص) سؤال کردن می داند: «همه یاران پیامبر، اهل پرسش و کاوش
نبودند تا آن جا که برخی دوست داشتند صحراگرد یا رهگذری برسد و پرسشی مطرح کند و آنان هم بشنوند؛ ولی من
هر آنچه را اتفاق می افتاد، با پیامبر در میان می گذاشتم و درباره آن، سؤال می کردم و پاسخ آن را حفظ و نگهداری
می کردم».(۸)

شگفت آور این که، از نگاه این دانشجوی نمونه در مکتب، پیامبر اسلام، پرسشگری، یک حق است و پرسشگر، احترام
دارد و حرمت او را با پاسخی درخور و شایسته، باید نگه داشت.(۹)

پرسش باید فرصت ظهور و بروز پیدا کند. این سخن پیامبر اکرم(ص) که: «در پرسیدن، چهار پاداش وجود دارد: یکی
برای سؤال کننده، یکی برای پاسخ دهنده، یکی برای شنونده و یکی برای دوستدار آنان»(۱۰) ناظر به وجهه بیرونی
پرسش است و از این نظر، پرسش، عبادت شمرده می شود.

فرصت پرسش با جرئت پرسش، مشروعیت پرسش و امنیت پرسشگر، تحقّق می یابد:

الف . جرئت پرسش. بسیاری از کسانی که پرسشی مطرح نمی کنند، جرئت پرسیدن ندارند. اساساً چون و چرا کردن،
جسارت می طلبد و تا ذهن، توان زیر و رو کردن و دستکاری کردن در داده های دیگران نداشته باشد، پرسش پدید
نمی آید، و تا اعتماد به نفس وجود نداشته باشد، طرح سؤال و ایراد پرسش صورت نمی گیرد؛ البته فضای فرهنگی نیز
در قوّت یا ضعف این جرئت، مؤثر است.

ب . مشروعیت پرسش. آیا پرسش به دو نوع مجاز و غیر مجاز و حلال و حرام تقسیم می شود و طرح برخی از
پرسش ها، ممنوع است؟ تعیین چارچوب خاص برای پرسش ها، در واقع، مرزبندی فکر و محدود ساختن اندیشه است
و اگر برای بحث و تحقیق، محدودیتی وجود نداشته باشد، قهراً برای پرسش نیز محدودیتی وجود نخواهد داشت و هیچ
موضوعی را نباید در منطقه ممنوعه پرس و جو دانست.

در متون دینی، هیچ گونه محدودیتی در این باره به چشم نمی خورد و خط قرمزی برای طرح پرسش ها ترسیم نشده
است. در میان انبوهی از پرسش هایی که از پیشوایان معصوم انجام شده است، موردی که پرسش، غیر مشروع و حرام
معرفی شده باشد، دیده نمی شود. برای مثال، مواردی از پرسش