پاورپوینت کامل دین و نواندیشی ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دین و نواندیشی ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دین و نواندیشی ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دین و نواندیشی ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

۶

این ، یک حقیقت است که افکار و اندیشه ها ، پس از طی
دوره های نورانی و روشن ، راه رکود و پیری را در پیش می گیرند
و به غروب و تاریکی می رسند . ظلمت و تاریکی ، هرگز
نمی تواند روح نورگرا و روشنایی جوی انسان را راضی کند . از این
رو ، آدمی همواره در طلب نور و روشنایی برمی آید تا در نهایت ،
به اقلیم روشنایی ، قدم گذارد یا سرزمین نور را پدید آورد .

رکود ، جُمود ، تقلید ، تحجّر و بسیاری از اصطلاحات دیگری
از این سنخ ، همه با رشته ای ظریف و پنهانی به هم پیوند
خورده اند که مشاهده آنها در فضای مبهم و تاریکی که خودشان
تولید می کنند ، مُحال است . در جایی که چشم ها تقسیم
می شوند و هر یک رنگ خاصی را می بینند ، نمی توان انتظار
نظاره حقیقت پر آب و رنگ را داشت . این امور ـ که به مثابه
دروازه هایی عمل می کنند ـ همه به نوعی (آگاهانه یا ناآگاهانه)
منجر به «ماندن در وضعیت آخر» می شوند و این امر ، در
جهانی که سر تا پای آن در جنبش و جولان است و رو به سوی
آینده دارد ، امر نامبارک و مرگباری است .

چرا نواندیشی؟

جهان انسانی ، هر از چندی ، از سنگینی هوای موجود و کهنگی
پیرامون خود به ستوه می آید و هوایی تازه را طلب می کند؛ اما
بسیار اتفاق می افتد که به بهانه تعهد به مواریث و در اثر نداشتن
شناخت حقیقت این امور و حوزه لازم برای تعهّد و التزام ، راه را
به خطا می رود و گرفتار دیو انحطاط می گردد و از آن جا که
یارای مشاهده افق های روشن و نورانی را ندارد ، برای
حرکت های پیش رونده و نوگرا ، سنگ اندازی می کند و به
اصطلاح ، «متحجّر» می شود . از این رو ، روشنگری ،
روشن اندیشی و روشن فکری ، یک حقیقت لازم ، یک مسیر
انکارناپذیر و یک باور اصیل است ، تا از یک سو با روشن کردن
فکر و فضای کنونی ، افراد و جامعه را از «وضعیت موجود»
برهاند و از سوی دیگر با بنا نهادن اصول عمیق ، دقیق و
کاربُردی ، راه را برای «وضعیت مطلوب» و آینده پربار ، هموار و
باز نماید . ولی حقیقت ، این است که این مسئله ، همواره با
آرامش و آسودگی پذیرفته نشده است و بارها تحت عناوینی
نظیر : نبرد ارتجاع و ترقّی ، قدیم و جدید ، سنّت و تجدّد و …
برخوردهای خشن صورت گرفته است و از این رهگذر ،
ماجراهایی پدید آمده است که در جای خود ، نیازمند تاریخی
جدا و متمایز است .

کدام نواندیشی؟

چنین نیست که همواره هر نوطلب و نوگرایی ، به حق باشد و یا
حدّاقل راه درست را بپیماید و حتی با فرض نیّت خیر داشتن
یک نوگرا ، نمی توان این را برای انجام دادن کار درست ـ که
همان روشنگری و اصلاح خطاها باشد ـ کافی و وافی دانست و
در تاریخ روشن فکری ، گاه شده است که روشن فکران به آفات و
آسیب هایی دچار شده اند که در مقایسه با برخی حرکت های
متحجّرانه ، زیان کمتری به بار نیاورده اند .

استاد شهید مرتضی مطهری می گوید : «زمان ، همان طور که
پیشروی و تکامل دارد ، فساد و انحراف هم دارد . باید با
پیشرفت زمان ، پیشروی کرد و با فساد و انحراف زمان هم باید
مبارزه کرد . مصلح و مرتجع ، هر دو علیه زمانْ قیام می کنند ، با
این تفاوت که مصلح ، علیه انحراف زمان و مرتجع ، علیه
پیشرفت زمان قیام می کند» .

تحجّر

به تعبیری می توان گفت که : تحجّر ، به معنای ایستایی و
تحوّل ناپذیری است که هم در ساحَت بینش و دانش و اندیشه
(خُمود) و هم در بخش گرایش و رفتارهای عملی (جمود) ، بروز
و ظهور دارد و عقل و دل و ابزارهای کسب معرفت و منابع
شناخت را نیز شامل می شود .

خدای سبحان در آیه ۷۴ سوره بقره۱ ، از دل سنگواره و قلب
قسی شده سخن می گوید و در حقیقت ، آدمیانی را منظور
می کند که تمام وجودشان سخت و سیاه شده و در برابر اندیشه ،
اشراق و شناخت ، نفوذناپذیرند و از جَرگه اصحاب تعقّل
(استدلال) و اندیشه ، خارج اند و هدایت ناپذیر هستند . اینان
همان کسانی اند که مطابق آیه دهم سوره شمس۲ روح و نَفْس
خود را از طبیعت و فطرت ، منحرف کرده و به بیراهه برده اند و
درست به همین دلیل ، در هر دو دنیا و از هر دو جنبه زندگی
(مادّی و معنوی) ، زیانکار خواهند بود .

تحجّر عقلی و قلبی و سپس تحجر عملی و رفتاری ، از
علّت های اصلی عدم پذیرش حق و مانع تعالی انسان و جامعه
است . این مسئله ، مانع جدّی در شکوفایی اندیشه دینی و ایجاد
تعامل مثبت نظری و عملی با حقیقت و معرفت ، حکمت و
حکومت ، مدیریت و سیاست ، و حتی تدقیر معیشت است .

اسلام و تحجّر

متحجّران ، از اسلام ، جز آموزه هایی ناکارآمد در حیات انسان
امروز و انعطاف ناپذیر در برخورد با اتقتضائات زمان و مکان و
تغییر موضوعات ، ارائه نمی کنند۳ و هرگز پذیرای نقد اندیشه
وعمل خویش و بازشناسی و بازنگری فکر و فعلِ خود نیستند؛
بلکه متعصّب و تحوّل ناپذیرند .

البته ناگفته نماند که تحجّر و محض اندیشی (دُگماتیسم) ، در
همه مکتب ها امکان وقوع دارد . حتی «تجدّدگرایی (مدرنیسم) »
نیز ممکن است به افراط کشیده شود ، که در این صورت ، با
نوعی تحجّر و جمود ، همراه خواهد شد؛ چرا که عقل و تجربه
انسانی ، نمی پذیرد که هر چیز جدیدی ، خوب و هر چیز سنّتی و
کُهنی ، بد باشد .

تحجّر مدرن!

ممکن است کسانی در نوگرایی و تجدّدخواهی خویش ، تحجّر
پیشه کنند و هیچ نگاه چالش برانگیز با عقاید خود را بر نتابند و
تمامی سنّت ها را نفی کنند . در این صورت ، در تقابل بین سنّت
و مُدرنیته ، سنّت گرایان تفریطی و مدرنیست های افراطی ، هر
دو به یک اندازه به نزاع ، دامن می زنند؛ چرا که هیچ یک به
اصلاح ، رسیدن به اندیشه ای متعادل یا راه برون رفت از نزاع ،
نمی اندیشند . استاد شهید مطهری ، این دو پدیده شوم و ویرانگر
را بر اساس ریشه های پیدایش و گسترش آنها (یعنی «جمود» و
«جهل» ) تفسیر نموده ، می گوید : «جامد ، از هر چه نو است ،
متنفّر است و جز با کهنه ، خو نمی گیرد و جاهل ، هر پدیده نو
ظهوری را به نام مقتضیات زمان ، به نام تجدّد و ترّقی ، موجّه
می شمارد» .

استاد در ادامه می افزاید : «اسلام ، هم با جمود ، مخالف است
و هم با جهالت ، خطری که متوجّه اسلام است ، هم از ناحیه
این دسته است و هم از ناحیه آن دسته . جُمودها و
خشک مغزی ها و علاقه نشان دادن به هر شعار قدیمی ، و حال
آن که ربطی به دین اسلام ندارد ـ بهانه به دست مردم