پاورپوینت کامل مفهوم سرمایه اجتماعی و ابعاد آن ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مفهوم سرمایه اجتماعی و ابعاد آن ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مفهوم سرمایه اجتماعی و ابعاد آن ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مفهوم سرمایه اجتماعی و ابعاد آن ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

۶

امروزه در کنار سرمایه های انسانی و اقتصادی ، سرمایه
دیگری به نام سرمایه اجتماعی (social capital) نیز مورد
توجه قرار گرفته است . سرمایه اجتماعی ، یا بعد معنوی یک
اجتماع ، میراثی تاریخی است که از طریق تشویق افراد به
«همکاری» و «مشارکت» در تعاملات اجتماعی ، قادر است به
حل میزان بیشتری از معضلات موجود در آن اجتماع ، فائق آید
و حرکت به سوی رشد وتوسعه شتابان اقتصادی ، سیاسی ،
فرهنگی و … را امکان پذیر سازد .

در واقع ، سرمایه اجتماعی را می توان در کنار سرمایه های
اقتصادی و انسانی ، بخشی از ثروت ملّی به حساب آورد که بستر
مناسبی برای بهره برداری از سرمایه انسانی و فیزیکی (مادّی) و
راهی برای نیل به موفقیت قلمداد می شود . بدون سرمایه
اجتماعی ، هیچ اجتماعی به هیچ سرمایه ای نمی رسد ، به طوری
که بسیاری از گروه ها، سازمان ها و جوامع انسانی ، بدون سرمایه
اقتصادی و صرفا با تکیه بر سرمایه انسانی و اجتماعی
توانسته اند به موفقیت دست یابند ، اما هیچ مجموعه انسانی ،
بدون سرمایه اجتماعی نمی تواند اقدامات مفید و هدفمندی
انجام دهد .

از سوی دیگر ، سرمایه اجتماعی ، به زندگی فرد ، معنی و
مفهوم می بخشد و زندگی را ساده تر و لذت بخش تر می کند .
پس به طور کلی می توان گفت : هر چه سرمایه اجتماعی ملتی
بیشتر باشد ، آن ملت ، خوشبخت تر و ثروتمندتر خواهد بود .

برخی از ابعاد جنبه ها و اَشکال سرمایه اجتماعی ـ که گاه از
آنها به عنوان ارزش های اجتماعی نیز یاد می شود ـ عبارت اند از :
اعتماد ، صداقت ، حسن تفاهم ، سلامتی نفس ، هم دردی ،
دوستی ، همبستگی ، فداکاری و … . این ابعاد از طریق
جریان های اطلاع رسانی مثل آموزش مربوط به مشاغل ، تبادل
عقاید ، تبادل اطلاعات ، هنجارهای مربوط به معاملات در
شبکه های اجتماعی ، مشارکت های مردمی ، گروه های خودیاری
و نوع دوستی و روحیه جمع گرایی در برابر فردگرایی ، و … بین
اعضای شبکه های اجتماعی شکل می گیرد ، به طوری که جای
پای این بحث را در روابط تمامی گروه های اجتماعی از قبیل :
مذهبی (مسجد ، کلیسا) ، ورزشی (باشگاه ها) ، مدنی (انجمن ها ،
اتحادیه ها ، احزاب و رسانه های مستقل) ، آموزشی و تربیتی
(مدارس ، دانشگاه ها ) و در روابط همسایگی ، دوستانه ، شغلی و
خانوادگی نیز می توان مشاهده کرد .

در ادامه مقاله ، ضمن اشاره به زمینه های تاریخی کاربرد
مفهوم سرمایه اجتماعی ، و تبیین و تحلیل مبانی نظری ،
بررسی ابعاد و مؤلّفه های گوناگون سرمایه اجتماعی و آثار
سرمایه اجتماعی نیز پرداخته شده است .

زمینه تاریخی سرمایه اجتماعی

ظاهرا بحث سرمایه اجتماعی ، اوّلین بار ، قبل از سال ۱۹۱۶ ،
توسط هانی فان ، از دانشگاه ویرجینیای غربی (در امریکا)
مطرح شد؛ اما علی رغم اهمیت آن در تحقیقات اجتماعی ، تا
سال ۱۹۶۱ که توسط جین جاکوب در برنامه ریزی به کار برده
شد ، شکل جدی به خود نگرفت .

اگر بخواهیم کاربردها ، اهداف و تعاریفی را که در علوم
اجتماعی از این مفهوم می شود ، دسته بندی کنیم و پیشینه این
مفهوم را در آرای دانشمندان گذشته و حال جستجو نماییم ، باید
این ردیابی را از کتاب «سرمایه» کارل مارکس آغاز کنیم . او در
این کتاب به مسئله «همبستگی از روی اجبار و ضرورت»
می پردازد . بدین معنی که شرایط منفی و بحرانی ، افراد را به
سوی استفاده از انرژی و توانایی های بالقوه جمعی ، توسل به
پشتیبانی یکدیگر و استفاده از پتانسیل های گروهی ترغیب
می کند .

رویکرد دیگر ، در آرای جورج زیمل قابل بازشناسی است ،
جایی که او از مفهوم «داد و ستد» یا «بده بستان» صحبت
می کند . مبنای این نظریه بر این نکته استوار است که افراد ،
توقع دارند تا کمک و لطفی که نشان می دهند ، جبران شود .
برخی این مفهوم را در مقابل ایثار و دگرخواهی تعبیر می کنند .

رویکرد سوم که اثرات عمیق و نسبتا فراگیری بر جای
گذاشت ، مباحثی است که با امیل دورکیم آغاز و پس از او با
تالکوت پارسونز پیگیری شد . این افراد به طرح مفهوم ارزش
پرداختند؛ یعنی تعهداتی که مبنای آنها ارزش ها و هنجارهای
اجتماعی است . از جریانات فکری تأثیرگذار دیگر ، باید از ماکس
وِبِر نام برد . مباحثی که وبر مطرح می کند ، مفاهیمی است که به
مفهوم «اعتماد» معطوف است؛ یعنی آمادگی افراد برای این که
در یک متن اجتماعی و در روابط اجتماعی بپذیرند که باید به
سایر افراد ، اعتماد داشته باشند و البته به همان نحو ، سایرین
نیز باید از خود ، اعتماد نشان بدهند .

بدین ترتیب می بینیم که در ریشه یابی این مفهوم ، زمینه های
متعددی تأثیرگذار بوده است .

تعاریف

امروزه نیز دانشمندان و نظریه پردازانی همچون : جمیز کلمن
(۱۹۶۶) ، گلن لوری (۱۹۷۰) ، بن پرات (۱۹۸۰) ، ویلیامسون
(۱۹۸۱) ، بیکر (۱۹۸۳) و فرانسیس فوکویاما (۱۹۹۰) و …
تعاریف متعددی را از سرمایه اجتماعی ارائه کرده اند . برای
مثال ، پیر بوردیو ، سه نوع سرمایه را شناسایی نمود که عبارت
از : سرمایه های اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی بودند . او
سرمایه اجتماعی را شکلی از سرمایه می دانست که به ارتباطات
و مشارکت اعضای یک سازمان توجه دارد و می تواند همراه با
سرمایه فرهنگی ، ابزاری برای رسیدن به سرمایه های اقتصادی
باشد .

همان گونه که ملاحظه می شود ، این دیدگاه آخر در زمینه
سرمایه اجتماعی ، یک دیدگاه ابزاری صرف است . به عبارتی ،
از دیدگاه بوردیو ، اگر سرمایه اجتماعی نتواند موجب رشد
سرمایه اقتصادی شود ، کاربردی نخواهد داشت . اما جیمز
کُلمن ، بر خلاف بوردیو ، برای تعریف سرمایه اجتماعی ، از نقش
و کاربرد آن کمک گرفت و تعریفی کارکردی (و نه صرفا ذهنی و
نظری) از سرمایه اجتماعی ارائه داد . بر این اساس ، سرمایه
اجتماعی عبارت است از : ارزش آن جنبه از ساختار اجتماعی که
به عنوان منبعی در اختیار اعضا قرار می گیرد تا بتوانند به اهداف
و منافع خود دست پیدا کنند .

بنا بر این ، کُلمن بر خلاف بوردیو ـ که «سرمایه اقتصادی» را
به عنوان هدف نهایی در نظر گرفته بود ـ «سرمایه انسانی» را
مهم تر دانسته ، و سرمایه اجتماعی را به عنوان ابزاری برای
حصول به سرمایه انسانی به کار برد .

پوتنام نیز یکی دیگر از محققین اخیر سرمایه اجتماعی است
که سرمایه اجتماعی را مجموعه ای از مفاهیمی مانند : اعتماد ،
هنجارها و شبکه ها می داند که موجب ایجاد ارتباط و مشارکت
بهینه اعضای یک اجتماع می شود و در نهایت منافع متقابل
آنان را تأمین خواهد کرد . او سرمایه اجتماعی را به عنوان
وسیله ای برای رسیدن به توسعه سیاسی و اجتماعی ، در
نظام های مختلف سیاسی می دانست و تأکید عمده وی بر
مفهوم اعتماد بود .

اِوا کاکس نیز در تعریف سرمایه اجتماعی گفت که این مفهوم
به : «فرآیندهای بین فردی ، که اعتماد و هنجارهای اجتماعی و
شبکه روابط را می سازند و همکاری و هماهنگی متقابل را
تسهیل می کنند» مربوط می شود که در نتیجه آن ، منافع
متقابل ، افزایش می یابد . از نظر وی سرمایه اجتماعی قابل
اندازه گیری است و منزلت اجتماعیِ سایر سرمایه ها را نیز در بر
دارد .

و در نهایت ، فوکویاما ، سرمایه اجتماعی را یک هنجار
اجتماعی محسوب می کند که همکاری بین دو یا چند نفر را
تقویت می بخشد و آن را ویژگی عمل متقابل بین دو دوست
می داند . او معتقد است که اعتماد ، شبکه های ارتباطی و جامعه
مدنی ، همگی محصول سرمایه اجتماعی هستند ، نه این که
خود آنها سرمایه اجتماعی به حساب آیند . از نظر او هنجارهایی
سرمایه اجتماعی هستند که به همکاری در گروه ها منجر شوند .

چند نکته

از تعاریفی که یاد شد و تحوّل آنها ، چند نکته به دست
می آید :

اول ، این که عده ای منشأ سرمایه اجتماعی را ساختار
اجتماعی می دانند و عده ای دیگر ، ویژگی ها و یا هنجارهای
اجتماعی محسوب می کنند . دوم ، این که نتیجه و اثر سرمایه
اجتماعی را عموما بر تقویت هماهنگی و همکاری بین افراد
یک گروه و سازمان با یکدیگر می دانند که به صورت منبع مولّد
مزیت و یا بازدهی در روابط اجتماعی از آن نام می برند . نکته
سوم ، این که سرمایه اجتماعی را عموما ترکیبی از اعتماد ،
هنجارهای متقابل اجتماعی و شبکه ارتباطی می دانند ، با ای