پاورپوینت کامل عُبید زاکانی ۳۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عُبید زاکانی ۳۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عُبید زاکانی ۳۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عُبید زاکانی ۳۴ اسلاید در PowerPoint :

۵۶

مولانا نظام الدین عبید زاکانی قزوینی ، از شاعران و
نویسندگان متفکر و منتقد بزرگ در سده هشتم هجری است که
در زاکان قزوین متولد شده است . وی از خاندان زاکانیان است ، و
زاکانیان ، تیره ای از عرب بنی خَفاجه بودند که به ایران مهاجرت
کرده و در قزوین ساکن بوده اند . از گفته حمداللّه مستوفی درباره
او ،۱ چندین نکته را می توان استنباط کرد .

۱ . عبید در آغاز کار ، جزو صدور (صاحب منصبان) و وزرا بوده
است؛ چرا که «صاحب معظّم» عنوانی است که در تاریخ اسلام و
ایران ، به وزرا و صدور و یا کسانی که در ردیف آنان بوده اند ، داده
می شده است .

۲ . حمداللّه مستوفی ، «تاریخ گزیده» را به سال ۷۳۰ ق ،
تألیف کرده است ، و این ، نشان می دهد که در این تاریخ ، عبید ،
شهرت به سزایی داشته است .

۳ . همین عبارت ، ضمنا نشان می دهد که عبید ، دست کم در
دهه اول سده هشتم ، متولد شده است .

۴ . همین طور از عبارت مستوفی استنباط می شود که وضع
زندگانی او در آغاز حیات ، به سبب انتساب به دودمانی اصیل و
متمکّن ، خوب بوده است؛ ولی بعدها به سبب دگرگونی های
روزگار و شاید به علت اشتغال به شاعری و نویسندگی ، آن هم از
نوع متعهّدانه و انتقادی – که نتیجه ای جز محرومیت به بار
نمی آورد – ، به عُسرت و تنگدستی افتاده ، کارش چنان سخت
شده که در طلب جوان مردی می بوده است تا او را «از غمِ قرض ،
برهاند» .۲

قصه درد دل و غُصّه شب های دراز

صورتی نیست که جایی بتوان گفتن باز .۳

عبید از نوابغ بزرگان ایران و تا اندازه ای شبیه به وُلتر (نویسنده
بزرگ فرانسوی) است . از تألیفاتی که از او باقی است ، معلوم
است که منظور او ، بیشتر انتقاد به معاصر و سنّت های سیاسی و
اجتماعی و فرهنگی روزگارش به زبان هزل و طبیعت بوده
است .۴

به مُزاحم نگفتم این گفتار

هزل بگذار و جِد ازو بردار .۵

وفات عبید در سال ۷۷۲ ق ، اتفاق افتاد .۶

انگیزه های طنز عبید

برای آن که اسباب و انگیزه های بروز سبک طنزآمیز و انتقادی
عبید و شأن انحصاری او از این حیث در ادبیات فارسی روشن
گردد ، باید قرن ها به عقب برگشت و ذهن را متوجه و محصور به
قرن هشتم قمری و اوضاع و احوال آشفته ، مصائب و آلام
اجتماعی ، مفاسد اخلاقی ، بی عدالتی ها و ستمگری های حکّام
بیگانه از فرهنگ و جابران بی اخلاق و مردم ستیز و کینه توز آن
عصر و زمان نمود تا به خوبی ، به مفهوم و مصداق آنها پی برد .۷
آنچه مسلّم است ، چنان که گفتیم ، منظور عبید ، عمدتا انتقاد از
وضع موجود اجتماعی و برانگیختن جامعه و معاصران خویش به
اصلاح نگاه و رفتارشان در زندگی فردی و اجتماعی است .

خصوصیات آثار عبید

دو ویژگی مهم در آثار عبید وجود دارد : یکی ابتکار و دیگری
فصاحت . در تاریخ ادبیات ایران ، عبید ، نخستین کسی است که
به سبکی خاص به انتقاد از اوضاع اجتماعی پرداخته و بدین
شکل ، رسالاتی نگاشته است .

بنابراین ، افتخار ابداع «انتقاد اجتماعی» در ادبیات ایران ،
اصولاً متعلّق به عبید زاکانی است .

نثر عبید نیز خیلی روان و شیرین و مستحکم و منسجم است .
عبید ، در نثرنویسی ، پیرو سعدی است . در داستان های او ، در
پندهای او ، و به طور کلی در همه نثرهای عبید ، به زحمت
می توان یک کلمه زاید پیدا کرد . قدرت و مهارت عبید در نثر ، به
قدری آشکار است که جز سعدی ، فصیح تر از او سراغ نداریم .
عبید در عین این که به شیوه سعدی چیز می نویسد ، مقلّد
نیست . هنر او اختصاص به خود او دارد . هیچ وقت به عمد ، سجع
به کار نبرده و معنا را فدای لفظ نکرده است . بر روی هم ، کلام او
ساده و بی تکلّف و بی پیرایه است : «قزوینی ای به بغداد رفته
بود . پرسیدند در آن جا چه می کردی؟ گفت : عَرق!» .۸

آثار عبید

۱ . اشعار جدّی شامل قصایدی که در مدح رکن الدین
عمیدالمک ، وزیر شاه شجاع و سلطان اُویس جلایری ؛

۲ . مثنوی «عشّاق نامه» ؛

۳ . کتاب «نوادر الأمثال» به عربی که کتابی است جدّی در
امثال و حکم و اشعار و اقوال حکما ؛

۴ . کتاب «اخلاق الأشراف» که بی تردید ، بهترین کتاب عبید
و اثری است انتقادی که طرز فکر و اخلاق بزرگان (و به اصطلاح
: اشرافِ) عصر وی را مجسّم می کند ؛

۵ . رساله «صد پند» که طنزآمیز و انتقادی است ؛

۶ . رساله «تعریفات» که آن را «ده فصل» هم می گویند ؛.

۷ . اشعار هزل و تضمینات و قطعات هزلیه و هجویه او ؛

۸ . قصیده انتقادی «موش و گربه» که گویا عبید ، در تنظیم
آن ، به وضع شیراز و کرمان در زمان امیر مبارزالدین و ریاکاری او
و بزرگان عصر او نظر داشته است ؛

۹ . «مکتوبات قَلندران» که شامل دو نامه است از نوع
نامه هایی که قلندران زمان عبید به یکدیگر می نوشته اند ؛

۱۰ . «فالنامه بُروج» که رساله مختصری است در گرفتن فال
از روی بروج – به نثر – که در آخر هر فالی یک رباعی نیز آورده
است . در این رساله ، عبید ، کتاب های فالنامه و احکام و طوالع را
مورد استهزا قرار داده است ؛

۱۱ . «فالنامه وحوش» . این رساله ، شامل شصت رباعی است
و درباره هر یک از پرندگانی که مردم ، آنها را به فال نیک
می گیرند ، گفتگو می کند ؛

۱۲ . «رساله دلگشا» حکایاتی است که هر یک از آنها
نماینده عکس العمل روح هنرمندانه و صاحب ذوقی ، در مقابل
انحرافات اخلاقی بزرگان است .۹

نمونه ای چند از حکایات «رساله دلگشا»

۱ . مولانا رکن الدّین ابهری از مولانا غیاث الدین پرسید که : یخ
سلطانیه سردتر است یا یخ ابهر؟ گفت : «مولانا! این سؤال تو از
هر دو سردتر است».۱۰

۲ . طُفیلی ر