پاورپوینت کامل انس با بهترین دوست ۳۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انس با بهترین دوست ۳۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انس با بهترین دوست ۳۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انس با بهترین دوست ۳۵ اسلاید در PowerPoint :

۴۶

گاهی می شود که حرف هایی داریم، ناگفتنی هایی که در گوشه ای از دلمان مانده؛ دردِ دل هایی که نمی توان آن را با کسی در میان گذاشت. هیچ کس این حرف ها را نباید بشنود. هیچ کس از این دردها نباید سر در بیاورد، جز او؛ او که بهترین دوست است. آن وقت است که در تنهایی خود، خلوت می کنیم، سفره ای باز می کنیم به اندازه تنهایی خود، و دل و دیده و زبان را آماده می کنیم برای گفتن حرف های نگفتنی. حتماً کسی آن بالا هست که این حرف ها را بشنود. آن وقت است که می رویم و درِ خانه اش را می زنیم، با دلی پاک، با نگاهی ابری و بیانی هر چند ناقص. می رویم به سراغ او که نزدیک تر از خودمان به ماست و مونس ترین یار، وفادارترین دلدار، و تنها مَحرم راز ماست. آن وقت است که با او مأنوس می شویم و از خودمان و درباره همه چیز می گوییم؛ و به راستی که خدا بهترین مَحرم راز است.

به این بهانه، به سراغ چند تن از طلبه های جوان حوزه علمیه قم رفتیم و از آنان پرسیدیم که: – اُنس با خدا یعنی چه؟

– چرا باید با خدا انس داشت؟

– انس با خدا چه شرایطی باید داشته باشد؟

– انس با خدا چه تأثیری در زندگی ما دارد؟

طلبه جوانی در گوشه ای از حرم مطهّر حضرت معصومه(س)، تنها نشسته است و درسش را مرور می کند. سؤال ها را با او در میان می گذارم. بی آن که خودش را معرّفی کند، می گوید:

باید بپرسید چرا نباید با خدا انس داشته باشیم؟ چون او تنها کسی است که مأنوس بودن با او می تواند در موفّقیت های ما تأثیرگذار باشد. این یک نیاز است. نیاز واقعی هر انسان است که با خدا انس داشته باشد. من فکر می کنم انس داشتن با خدا آمادگی می خواهد. گاهی هم زندگی طوری پیش می رود که شرایط را برای انس با خدا فراهم می کند. گاهی هم باید خودمان شرایط را فراهم کنیم، وضویی بسازیم و به جایی برویم که فقط بتوانیم با او خلوت داشته باشیم. با این حال، در همه لحظه های زندگی باید به این فکر باشیم که مونس ما خداست. انس با خدا، تأثیرات فراوانی دارد. باعث تمرکز انسان در کارهایش می شود. دل آدم را متوجّه نیروی خاصّی می کند و مسیر رسیدن به موفّقیت را برایش هموار می کند.

عزیزاللَّه رضایی، طلبه اهل افغانستان است که پایه سوم تحصیلی خود را در مدرسه امام باقر(ع) می گذراند. او می گوید: انس با خدا، یعنی رابطه داشتن با خدا از طریق راز و نیاز. ما چون به خدا احتیاج داریم، باید با او انس داشته باشیم. وقتی که به دستورهای خداوند عمل کنیم، خود به خود، شرایط انس با خدا فراهم می شود. این می تواند تأثیرهای زیادی در زندگی انسان بگذارد، از جمله آن که سختی جان کَندن را برای او آسان می کند.

محمّد قمی، طلبه پایه ششم حوزه و دانشجوی رشته فلسفه است. او منتظر دوستانش است که بیایند تا به مُباحثه بنشینند. به همین خاطر، مختصر و خلاصه می گوید: انس با خدا، یعنی تقرّب. فطرت آدمی بر این میل استوار است؛ مانند فطرت های دیگر بشر، از جمله رسیدن به آرامش و جاودانگی و زیبایی.

در مورد آثار انس با خدا از شنیده های ما این طور برمی آید که انس با خدا، آثار بی حدّ و حسابی دارد؛ از جمله رسیدن به آرامش بی پایان و معنویت سرشار، و جهت دار شدن زندگی.

سید مهدی هاشمی، طلبه جوانی است که با دوستانش از اصفهان به قم آمده. او در اصفهان درس می خوانَد. با حوصله به سؤال های ما چنین جواب می دهد:

انس، اوج علاقه و عشق نسبت به کسی و یک دل و یک رنگ بودن با اوست.

از آن جا که انسان برای رسیدن به کمالْ آفریده شده، باید در طی طریق، به یک منبع مورد اطمینانْ متّصل باشد که بهترین پشتوانه، خدا و انس با اوست.

شرط مهم انس با خدا، تبعیت محض و بدون هیچ چون و چرایی است.

بهترین و واضح ترین تأثیر انس با خدا، رسیدن به کمال است که در صورت تحقّق انس با خدا، موانع را به راحتی می توان پشت سر گذاشت.

هادی صادق زاده هم یکی از طلبه های جوانی

است که به پرسش های ما این گونه جواب می دهد:

خود کلمه انس، از مؤانسه و هم نشینی می آید. انسان ها را هم به این خاطر انسان می گویند که معمولاً با هم انس می گیرند و هم نشین هم می شوند. انس با خدا، یعنی هم نشینی با خدا. حال این سؤال پیش می آید که مگر خدا جا و مکان دارد که ما برویم و با او هم نشین شویم تا انیس و مونس یکدیگر شویم؟ خدا که دیده نمی شود تا برویم و هم نشین او شویم. خداوند متعال، جسم نیست که ما او را ببینیم و جا و مکان هم ندارد؛ ولی «إنّ اللَّه أقرب الیکم مِن حَبل الوَرید؛(۱) خداوند، از رگِ گردن به شما نزدیک تر است». از مضمون و محتوای بعضی از احادیث قدسی برمی آید که خداوند متعال را باید در دل های شکسته دلان پیدا کرد. مثلاً در حدیثی داریم که: «القلب حرم اللَّه، فلا تسکن حرم اللَّه غیراللَّه؛(۲) قلب ، حرم خداست. در حرم خدا، غیر خدا را جایگزین مکن».

پس طبق آیه و حدیثْ معلوم می شود که انسان، به راحتی می تواند با خدا انس پیدا کند و هم نشین او شود، حتی در جای خلوتی که هیچ کس هم نیست. انسان، عاشق است و خدا، معشوق. این عاشق و معشوق، باید هم نشین باشند، با هم انس بگیرند و صحبت کنند. بزرگان فرموده اند که قرآن، نامه معشوق است برای عاشق. اگر می خواهی معشوق با تو حرف بزند، قرآن بخوان؛ چون قرآن، نسخه ای است که شفای همه دردهاست. اگر عاشق می خواهد با معشوق – که خدا باشد – ، حرف بزند، باید نماز بخواند و در پنج وقت شبانه روز، با او سخن بگوید.

انس با خداوند، باعث می شود که انسان به خدا یقین پیدا کند. وقتی که انسان