پاورپوینت کامل بُکس باد;انسان و طبیعت ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بُکس باد;انسان و طبیعت ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بُکس باد;انسان و طبیعت ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بُکس باد;انسان و طبیعت ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

۹۴

مقدّمه

انسان و طبیعت، موضوعی است که در قرن اخیر، توجّه همه دولت ها را به خود جلب کرده
است؛ چرا که با فضولی های انسان، طبیعت زیبای الهی، دستخوش تغییرات زیادی شده و در
بسیاری از موارد، طبیعت بکر و دست نخورده، به دفتر مشق، تبدیل شده؛ یعنی هر کس
آمده، روی آن تمرینی کرده و رفته. زمان های قدیم، وقتی کسی در طبیعت، تمرینات
سنگینی انجام می داد، محلّ تمرین را با آفتابه، پاک می کرد؛ امّا امروزه، آن قدر
این تمرینات عادی شده که دیگر با آفتابه هم پاک نمی شود.

ـ ببینم بُکس باد! باز هم داری خزعبلات می بافی؟

ـ اِ… سلام عیال جان! ظاهراً ما هر وقت مشغول نوشتن می شویم، سرکار باید موی دماغ
شَوید!

ـ حالا چی می نویسی؟

ـ راجع به طبیعت. می دانی که امروزه انسان، باعث تغییر بسیاری از قسمت های طبیعت
شده.

ـ خوب است راجع به مناطقی هم بنویسی که هم تغییر کرده و هم نکرده!

ـ منظورت چیست عیال جان؟ مگر می شود چیزی، هم تغییر کند و هم نکند؟

ـ چرا نمی شود؟ به عنوان مثال، کلّه جناب عالی. سطح کلّه تو را به کمک پاشنه کفش و
وردنه، تغییر دادم؛ امّا نتوانستم محتویات آن را تغییر دهم. همان گچی است که قبلاً
بود.

ـ خیلی ممنون!

طبیعت و ساخت و ساز

یک باغ بزرگ و درندشت بود که گل ها و درخت های زیادی داشت. همیشه بوی گل و آواز
پرنده ها از این باغ، به همه جای شهر، جاری می شد و آدم ها کِیف می کردند. یک
باغبان ساده دل و روستایی هم بود که از این باغ، مراقبت می کرد و نمی گذاشت که به
باغ، آسیبی برسد. این باغبان دلسوز، یک کلاه نمدی، بر سر و یک جلیقه کهنه و
وصله دار، بر تن و یک شلوار سیاه گشاد، به پا داشت. پاپوشش هم گیوه های کهنه ای بود
که از روستا آورده بود. با همه اینها راضی بود و شکر می کرد. هر وقت کسی او را توی
خیابان می دید و می پرسید: «عمو کجا می ری؟»، جواب می داد: «می رم چند شاخه گل
بخرم» یا: «می رم یه نهال بخرم توی باغ بکارم».

همیشه هم یک قیچی باغبانی در دست داشت. یک روز، صاحب باغ، با چند تا آدم غریبه،
وارد باغ شدند و شروع کردند به اندازه گیری اطراف باغ. عمو باغبان از صاحب باغ
پرسید: «آقا! دارید چه کار می کنید؟».

ـ هیچّی عمو! می خوام این جا یه خونه بزرگ بسازم.

ـ ای آقا… پس من چه کار کنم؟ این جوری که بیکار می شم.

ـ نه عمو! چرا بیکار؟ من چند تا از این درخت ها رو نگه می دارم برای حیات خونه.
بالاخره حیاط به اون بزرگی، نباید لُخت بمونه! تو هم می شی باغچه بان خونه. کارِت
هم سبک تر می شه. فقط یه فکری برای اون کلاهت باید بکنی.

ـ چشم.

چند روز بعد، یک لودر آمد و نیمی از درخت ها را از ریشه درآورد. بقیه را هم گذاشت
برای حیاط خانه و چند ماه بعد، یک خانه بزرگ و شیک و تر و تمیز، به جای آن باغ
دل گشا، خودنمایی می کرد.

چند سالی به همین منوال گذشت. فقط عمو باغبان، این وسط، کلاهش را از دست داده بود.
عوضش موهایش را خیلی قشنگ شانه می کرد و سعی می کرد که باغچه بان مرتّبی باشد.

چند سال بعد، یک روز صاحب خانه، با چند نفر غریبه، وارد خانه شدند و شروع کردند به
اندازه گرفتن گوشه و کنار خانه. عمو باغچه بان پرسید: «آقا! می خواهید چه کار
کنید؟».

ـ می خواهیم این خانه را بکوبیم و به جایش آپارتمان بسازیم. حیف است که این همه
زمین، هدر برود!

ـ ای آقا… پس من چه کار کنم؟

ـ تو می شوی سرایدار آپارتمان. فقط باید فکری به حال لباست بکنی! بهتر است از این
به بعد، کت و شلوار تنت کنی.

آپارتمان هم ساخته شد. دیگر از آن گل و بلبل خبری نبود؛ امّا عمو باغچه بان، به عمو
سرایدار تبدیل شده بود و کت و شلوار شیکی به تن می کرد. چند سالی گذشت. یک روز،
صاحب آپارتمان، با چند غریبه، وارد ساختمان شدند و شروع کردند به اندازه گیری. عمو
سرایدار، بدون این که حرفی بزند، رفت بازار و سفارش یک دست لباس جدید داد. مدّتی
بعد، به جای آپارتمان، یک برج بلند و شیک و پیک، خودنمایی می کرد. ع