پاورپوینت کامل گفتگو با جوانان; جهان،قرآن مصوّر است ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل گفتگو با جوانان; جهان،قرآن مصوّر است ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل گفتگو با جوانان; جهان،قرآن مصوّر است ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل گفتگو با جوانان; جهان،قرآن مصوّر است ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

۱۷

نخستین جایی را که برای انجام دادن مصاحبه انتخاب می کنم، دانشکده اقتصاد علّامه
طباطبایی است که در حیاط آن، ستونی سنگی مزین به ایه شریفه «ن و القلم و ما
یسطرون» وجود دارد. دفتر نهاد مقام معظّم رهبری در این دانشکده، اتاق کوچکی با
پنجره ای رو به روشنایی است. حاج آقا محمّد رمضانپور، ۲۹ ساله، با تحصیلات حوزوی و
لیسانس الهیات (گرایش فقه و مبانی حقوق اسلامی)، چند ماهی بیش نیست که جایگزین
مسئول قبلی شده و در همین مدّت کوتاه هم به خوبی توانسته با دانشجویان، ارتباطی
صمیمانه برقرار کند. ایشان دعوت ما را برای گفتگویی کوتاه، لبّیک می گوید. وی در
پاسخ به این سؤال که منظور از هدایتگر بودن قرآن چیست؟ می گوید: «یکی از نام های
خداوند، هادی است و هدایت خدا، هدایت واقعی است؛ چرا که خداوند به درون افراد، بصیر
و آگاه است». ایشان با اشاره به دو ایه شریفه سوره مبارکه اسراء («قطعاً این قرآن
به ایینی که خود پایدارتر است، راه می نماید و به آن مؤمنانی که کارهای شایسته
می کنند، مژده می دهد که پاداشی بزرگ برایشان خواهد بود»۱ و «ما آنچه را برای
مؤمنان، مایه درمان و رحمت است از قرآن نازل می کنیم؛ ولی ستمگران را جز زیان
نمی افزاید»۲)، به هدایت عام و خاص اشاره می کند و می گوید: «هر ارتباطی با خدا،
عامل تحوّل است و میزان انس هر کس، تعیین کننده میزان هدایت اوست. قرآن اگر سرمشق
زندگی انسان باشد، باعث هدایت او می شود و تمام رذایل اخلاقی انسان، با ارتباط
عاشقانه او با خدا از بین می رود. خداوند از بنده اش دستگیری می کند تا بتواند در
صراط مستقیم قرار بگیرد. در این صورت، همه عالم برای انسان نورانی می شود».

وی به این سؤال که قرآن، راه درست زندگی کردن را در چه چیزهایی می داند؟ ایاتی را
از سوره مبارکه یس («ای فرزند آدم! مگر با شما عهد نکرده بودم که شیطان را مپرستید؛
زیرا وی دشمن آشکار شماست؟ و این که مرا بپرستید؛ این است راه راست»۳) تلاوت کرد و
پاسخ داد: «صراط، به مانند سبیل، جمع ندارد، پس یک راه وجود دارد و آن، راه
پیغمبران و اهل بیت(ع) است؛ راه درست و صراط مستقیم، عمل به فرامین قرآن و احادیث
اهل بیت(ع) است؛ چرا که طبق حدیث گران بهای ثقلین، کتاب خدا و عترت پیامبر(ص)،
جدایی ناپذیرند».

دفتر بسیج خواهران دانشکده اقتصاد، جای دومی است که گفتگو را با سمانه، ۲۳ ساله،
دانشجوی اقتصاد آغاز می کنم. از سمانه درباره میزان و نوع ارتباطش با قرآن می پرسم،
می گوید: «در اوقاتی که احساس تنهایی می کنم، تنها چیزی که باعث آرامش خاطرم
می شود، این است که قرآن را با این تصوّر که در حال حاضر دارد با من صحبت می کند،
بخوانم».

او که در جلسات انس با قرآن حوزه شرکت می کند، در پاسخ به این سؤال که چرا قرآن
برایمان حکم آب و یا اکسیژن ندارد؟ می گوید: «چون هنوز به این احساس نیاز پی
نبرده ایم و نفهمیده ایم که می توانیم گمشده خود را در آن بیابیم».

سحر، ۲۲ ساله، هم رشته ای سمانه می گوید: «بزرگ ترین درسی که از قرآن گرفته ام،
همیشه به خدا توکّل داشتن بوده و این که هر کاری به اذن خدا صورت می گیرد. من همیشه
احساس می کنم که خدا در همه لحظات زندگی ام، اعم از شادی، غم و یا ناراحتی، همواره
همراه من بوده و با من صحبت می کند و به من راه کار ارائه می دهد. خیلی وقت ها
نصیحتم می کند و مایه تسلّی خاطر من است. من همیشه در خواندن قرآن، احساس میکنم که
قرآن، با خود من صحبت میکند».

زهرا، ۲۲ ساله، که از کمرنگ شدن قرآن در جامعه شکایت دارد، معتقد است: «این که ما
به قرآن، مثل اکسیژن و آب نزدیک نیستیم، گویای این واقعیت است که ما دچار روزمرّگی
و غفلت هستیم و اگر کمی اندیشه کنیم، متوجّه می شویم که هدف اصلی، همان است که قرآن
معرفی کرده: عبودیت و بندگی. من با شناختی که از جامعه خودمان دارم، می دانم که
قرآن، مورد توجّه ما مسلمانان نیست، حتی قرائت عربی قرآن هم کمتر مورد توجّه قرار
دارد، دیگر چه برسد به خواندن ترجمه و تدبّر و تأمّل و عمل به آن!».

در راهروی دانشکده، با فاطمه ربّانی، ۱۹ ساله، رو به رو می شوم. از او می پرسم که
ایا قرآن را تاکنون با این تصوّر خوانده که بر قلب او نازل شده است؟ با پاسخ مثبت،
به ایه آخر سوره کهف «بگو من بشری چون شمایم؛ جز این که به من وحی می شود که خدای
شما یکی است. پس هر کس به لقای پروردگار خود امید دارد، باید به کار شایسته بپردازد
و هیچ کس را در پرستش پروردگارش شریک نسازد»۴ اشاره می کند و می گوید: «یکی از ایات
نورانی قرآن بود که وقتی آن را خواندم، در ذهنم تداعی شد و خیلی هم مؤثّر بود. این
ایه، تمام ابعاد دین را داراست و در واقع، خداوند به پیامبر(ص) می گوید که به مردم
بگو که من، بشری مثل شما هستم و تنها فرق من با شما این است که به من وحی می شود.
این ایه، به ما دستور العمل می دهد، توحید را به ما می آموزد و ایمان به لقای الهی
را در بردارد. در این ایه، اصل بزرگ دین یعنی توحید، نهفته است که خدای شما یکی است
و فقط برای خدا عبادت کنید و برای خدا شریک قائل نشوید».

زهرا اکبری احمد آبادی، دانشجوی سال دوم آمار، می گوید: «وقتی خیلی پر دل و جرئت
می شوم، فکر می کنم که خدا کلامش را بر قلبم نازل کرده و حسی است که گویا خدا،
انسان را در آغوش بگیرد و با مهربانی بگوید: عزیزم، با تو هستم! همین امروز، زمانی
که سوره صافّات را می خواندم، پیام دیگری را از قرآن گرفتم و آن این که خداوند، این
تعداد پیامبر را برای ما فرستاده که بگوید: یک قدم جلوتر بیا!».

در حالی که به شدّت تحت تأثیر گفتگو با دوستان جوانم هستم، از دانشکده خارج می شوم
و عطیه هدایت زاده، ۲۲ ساله، دانشجوی الهیات را می بینم