پاورپوینت کامل مصاحبه با حضرت آیت الله حاج شیخ حسین برقی اهری ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مصاحبه با حضرت آیت الله حاج شیخ حسین برقی اهری ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مصاحبه با حضرت آیت الله حاج شیخ حسین برقی اهری ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مصاحبه با حضرت آیت الله حاج شیخ حسین برقی اهری ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

۳۷

عالمان راستین, گوهرهای شبچراغی را مانند که از دلِ دریا بیرون آمده اند, تا روشنی بخشِ شبهای تاریکِ دل فُسردگان باشند.

در جای جای این دیارِ همیشه روشن, روشن روانان: حائری, حجت, خوانساری, بروجردی, امام و… ستونهایی از نور برافراشته اند, تا به نورافشانی و راهنمایی خلق خدا بپردازند, آنان هم, خوش درخشیده اند و زیبا راه نموده اند و نام آن آسمانیان را در زمین جاودانه کرده اند.

خاکیان را از خاک بر کنده اند و به اوج عالم معنی عروج داده اند.

لجن زارها را خشکانده اند و از باتلاقها هشدار داده اند.

بی هیچ هراسی بر شب تیغ کشیده اند, تا آفتاب سر زند و زندگی قرار یابد.

این شب شکافان با تدبیر, در ظلمانی ترین هنگامها, نوید روز داده اند و گفته اند آن دلبر دلیر, ز کدامین شاهراه می آید و نور صبح بر این شب تاریک می تاباند.

آری, در هاله ای از نورند, این نوریاران.

سادگی, بی پیرایگی, مردمداری, مهرورزی به فرو دستان, بی اعتنایی به زرپرستان, ستم ستیزی, پایبندی به ارزشها, مرهم نِهی بر دلهای مجروح, یاری بی یاران و… به آنان قداستی بخشیده که زینت دین شده اند و مایه فخر دینداران.

برای دیدار با یکی از این زینت بخشان دین و همراهان کاروان نور, به شهر اهر رخت کشیدیم. هنگام دیدار فرا رسید و به سرای ساده و پر از صفایش راه یافتیم. ایستاده بود و لبخند بر لبانش شکفته بود. گویا ما را دیری است می شناسد. سخت مهر ورزید و مهربانانه ما را در کنار خویش نشاند. آغاز به سخن کرد. از گذشته های شب گون, از رنجها و مصیبتها, رشادتها و شجاعتهای مردان حق, از نقش خود در کاروان نور, از امام نور, از پایمردی مردان دیارش, از غیرتمندی غیوران و…سخنها گفت.

ما ناهوشیار بودیم و او هوشیار. گویا می دانست به زودی از این سپنج سرای می کوچد و فرشته مهر, روحش را به فردوس برین می برد, از این روی آخرین هشدار و پندها را بر زبان جاری کرد که ما اینک آنچه توانسته ایم از این محفل روحانی برگیریم, تقدیم می داریم, به امید آن که هم ما را و هم شما را به کار آید.

(حوزه)

حوزه: با تشکر از محضر حضرت عالی که مصاحبه با مجلّه ما را پذیرفتید. خواهشمندیم در ابتدا, شمّه ای از زندگی تحصیلی و علمی خود را بیان کنید.

بسم اللّه الرّحمن الرحیم

بنده به سال ۱۳۳۰ هجری قمری, در اهر, واقع در شمال شرقی تبریز, متولد شده ام.

پدرم, مرحوم رحیم برقی, اهل علم نبود, ولی به علما, بسیار علاقه مند بود. بیشتر وقتها, با آنان نشست و برخاست می کرد.

این عشق و علاقه, سبب شد که مرا, پس از گذراندن دوران ابتدایی, فراگیری قرآن و نصاب الصبیان, به مدرسه علمیه بفرستد.

در آن زمان, اهر, حوزه پر رونقی داشت. چند تن از علما تدریس داشتند و حوزه را اداره می کردند.

بنده, صرف و نحو را در مدت دو ـ سه سال, با تلاش و دقت کامل فرا گرفتم, به طوری که به تدریس صرف و نحو پرداختم. پس از گذر از این مرحله, به فراگیری معالم و شرح لمعه پرداختم. استادان من در این مرحله, آقایان: حاج امین الاسلام و آقا میرزا محمد ابراهیم امام جمعه, که از تحصیل کردگان نجف اشرف بود, بودند.

بیشتر لمعه و مقداری از مطول را نزد امام خواندم.

پس از به پایان رساندن دو جلد لمعه, به شهرستان تبریز رفتم. تبریز, در آن دوران, دارالعلم بود. در مدرسه صادقیه, حجره ای گرفتم, و به درس و بحث پرداختم.

روزگار بسیار خوبی بود: حوزه پررونق, علما در کار تربیت طلاب جدّی و طلاب پرتلاش. بنده هم, توفیق یافتم از محضر علمای بزرگ حوزه تبریز استفاده برم. ولی متأسفانه طولی نکشید که همه چیز تغییر کرد. رضاخان, اقدام به تغییر لباس روحانیت کرد و طلاب را واداشت که به خدمت سربازی بروند. علمای تبریز, اعتراض کردند و مردم به پشتیبانی آنان برخاستند و تظاهرات عظیمی بر پا شد.

این حرکت سبب گردید رژیم, علما را دستگیر و تبعید کند, پس از آن که علمای بزرگ تبریز تبعید شدند, طلاب متفرق شدند و من , به اهر بازگشتم. مدتی در اهر از خدمت امام جمعه استفاده کردم, سپس پدرم مرا به قم فرستاد.

حوزه: در چه تاریخی وارد حوزه قم شدید و در آن حوزه, از محضر چه بزرگانی بهره برده اید.

* در تاریخ ۱۳۵۰ هجری قمری, وارد حوزه علمیه قم شدم. در آن زمان, حوزه قم, به دست با کفایت مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حائری, اداره می شد.

در آن حوزه, قسمتی از قوانین را که نخوانده بودم, در محضر مرحوم شیخ علی اصغر کرمانی فرا گرفتم و رسائل و مکاسب و دوجلد کفایه را خدمت مرحوم آقا میرزا محمد همدانی, اعلی اللّه مقامه, خواندم.

خلاصه, در مدت پنج سال, با جدیّت, سطح را تمام کردم, آن گاه در دروس مرحوم حاج شیخ عبدالکریم, قدس سره الشریف, شرکت جستم. یک سال و نیم, توفیق یافتم در این درس شرکت بجویم. درس بسیار خوبی بود.

ایشان در اواخر عمر, این درس را برای فرزندشان, مرحوم حاج شیخ مرتضی, شروع کرده بود, ولی متأسفانه مریض شد و ما از فیوضات آن بزرگوار, محروم شدیم.

پس از رحلت حاج شیخ, علاوه بر ادامه درس مرحوم حجّت, در درس فقه فقیه متقی, سید محمد تقی خوانساری, شرکت کردم. هر دو درس را, شبها می نوشتم.

علاوه بر فقه و اصول, یک سالی هم در درس فلسفه مرحوم امام خمینی شرکت کردم.

در سال ۱۳۶۱ هجری قمری, پدرم به سختی مریض شد, از این روی ناگزیر شدم که به اهر برگردم. خدمت مرحوم آقا سید محمد حجت رفتم و عرض کردم: پدرم مریض است, تصمیم دارم به اهر برگردم. ایشان فرمود:

(در اهر زیاد نمان, به قم برگرد; زیرا در این روزگار, قم به وجود افرادی مثل شما, نیاز دارد.)

از ایشان خداحافظی کردم و به اهر بازگشتم. پس از دو ماه, پدرم به رحمت ایزدی پیوست. من, تنها پسر خانواده و سرپرست آن بودم. خیلی تلاش کردم به قم برگردم, ولی توفیق نیافتم, تا این که رضاشاه برکنار شد و مساجد و مدارس باز شد و آقایان از اطراف اهر جمع شدند, مساجد و مدارس را دایر کردیم و به وعظ و تدریس مشغول شدیم.

حوزه: در شهرستان اهر, چه کتابهایی را تدریس می کردید و شاگردان برجسته شما چه کسانی هستند.

* من از مقدمات تا کفایه, تدریس می کردم. طلاب این جا, پس از مدتی, برای ادامه تحصیل و رسیدن به مدارج عالی, به قم می رفتند. برخی از آنان, در قم می ماندند و برخی به اهر بر می گشتند و برخی در مناطق دیگر آذربایجان, به وعظ و تبلیغ می پرداختند.

برای آنانی که اهر بر می گشتند, درس خارج شروع می کردم. از آن جمله, این آقایان که در درس ما شرکت می کردند: سید صادق آل محمد, امام جمعه سابق اهر, حاج میرزا عبدالعلی آخوندی, آقا میرزا احمد فخر و…

حوزه: وضع حوزه عملیه قم, در دوران حضور شما, چگونه بود.

* پس از رحلت مرحوم حاج شیخ عبدالکریم, کار بسیار سخت شد. گروهی که امتحان مدرّسی داده بودند, از جمله بنده, مشکلی نداشتند, ولی بسیاری از طلاب را به سربازی بردند که جمعی از آنان فرار کردند و جمعی هم نتوانستند فرار کنند و ماندند.

آنان که در حوزه بودند, عرصه چنان بر آنان تنگ و مزاحمتها زیاد بود که پس از نماز صبح, از شهر بیرون می رفتند و در باغهای اطراف,مشغول درس و بحث می شدند و شب, بر می گشتند. پسر رضا شاه, وقتی روی کارآمد, به ظاهر, مانند پدرش سخت نمی گرفت,ولی وضع روحانیت, بسیار بد بود و بر آنان سخت می گذشت.

حوزه: از سلوک اخلاقی مرحوم حجت و روش درسی ایشان اگر مطلبی به خاطر دارید, بیان کنید.

* آقا حاج میرزا عبداللّه چهل ستونی, که در آن وقت, در درس حاج شیخ عبدالکریم, شرکت می کرد, می گفت:

(در بین علمای ترک, دو نفر: میرزا آقا صادق آقای تبریزی و آقای حجت, بسیار اخلاقی بودند. جلوی پای طلبه ای که صرف میر می خواند, بلند می شدند و به وی احترام می کردند.)

از نظر روش درسی, درس مرحوم حجت, منظم, دسته بندی شده و قابل ضبط و تقریر بود.

حوزه: در حوزه قم, هم مباحثه های شما چه کسانی بودند.

* خداوند لطف فرمود, هم مباحثه های بسیار خوبی نصیبم شد که از خودم بهتر بودند. یکی از آنان, مرحوم میرزا عبدالجواد سدهی اصفهانی, معروف به میرزا عبدالجواد جبل عاملی بود و دیگری, مرحوم آقا شیخ علی مشکات بود و سومی, آقامیرزا حیدر راسی, که در قصبه ای نزدیک شبستر, ساکن است, بود.

حوزه: زمانی که حضرت عالی در حوزه قم تشریف داشتید, چه کسانی برای طلاب مباحث اخلاقی رامطرح می کردند.

* از افراد برجسته, مرحوم امام خمینی, به دستور حاج شیخ عبدالکریم, روزهای جمعه, در مدرس فیضیّه, درس اخلاق وموعظه داشتند. تمام شبستان پر می شد. بعضی هم بیرون می نشستند. آن بزرگوار,صدای غرّایی داشت. چه آنان که در داخل بودند وچه آنان که در خارج می نشستند, به راحتی صدا را می شنیدند و استفاده می بردند.

ایشان خیلی شجاع بود. با کارهای خلاف, در حوزه و جامعه, به مخالفت برمی خاست.

حوزه: شما از چه زمانی با مرحوم امام, آشنا شدید.

* در زمان ما, ایشان در قم, از مدرّسان معروف بود. وقتی ذوالمجدین از