پاورپوینت کامل بحثی درباره کتاب [ البدیع] ابن معتز ۳۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بحثی درباره کتاب [ البدیع] ابن معتز ۳۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بحثی درباره کتاب [ البدیع] ابن معتز ۳۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بحثی درباره کتاب [ البدیع] ابن معتز ۳۴ اسلاید در PowerPoint :

۱۸۹

در قرن دوم و سوم هجری که اعراب مسلمان به مال و منال رسیده واز
رفاه و آسایش برخوردار شده بودند، طبقه ادیب و شاعر نیز در شعر و
شاعری ، به زیبایی های شعری توجه کردند و سعی داشتند که ابداعاتی نشان
دهند تا شعرشان بیشتر مورد توجه قرار گیرد و نثر آنان زیباتر گردد،
این بود که به زیبائی های هنری و گنجایدن محسنات در سخن رو آورده شد
و بدین زیبائیها نام بدیع ۱ ،اطلاق شد.

در همین دوره ها بود
که ابن معتز – خلیفه شاعر – در سال ۲۷۴ هجری کتاب[البدیع] خود را
نوشت. ۲

عبدالله معتز – خلیفه یک روزه عباسی ۳ – در نقد شعر هم کتابی به
اسم[ طبقات الشعراء] نوشته و فقط به ذکر شعرانی که در دستگاه خلافت
بوده اند و خلفاا وامراء و وزراء را مدح کرده اند پرداخته که به قول
دکتر بدوی ۴ طبانه ، چندان ارزش نقدی ، ندارد.

ابن معتز در کتاب[ البدیع] زیبایی ها و بدایع واختراعات وابداعات
در کلام را به دو دسته منقم ساخت : بعدیع – محاسن .

این معتز، پنج باب :استعاره ، تجنیس ، مطبقه ، رداعجازالکلام و
مذهب کلامی را تحت عنوان بدیع معرفی کرد وابواب پنج گانه را بدین
طریق ثبت کرد.

[ الباب الاول من البدیع و هوالاستعاره]… رک:[ البدایع] ،/ رک:[ البدیع]/ ۰۳

[ الباب الثانی من البدیع و هوالتجنیس]… رک:[ البدیع] ،۲۵.

(الباب الثالث من البدیع و هو المطابقه …)

رک:[ البدیع] ،.۳۶

[ الباب الرابع من البدیع و هورداعجازالکلام علی ما تقدمها]….

رک:[ البدیع] ،.۴۸

[ الباب الخامس من البدیع و هو مذهب سماه عمروالجاحظ المذهب
الکلامی]… .

رک:[ البدیع]/ ۵۳

ابن معتز، برای هر یک از فنون بدیعی ،از قرآن مجید واحادیث و
گفتار صحابه واشعار شعرای جاهلی و شعرای قرن اول هجری و شعرای
محدثین ، همچون بشار بن برد طخارستانی وابونواس ، شواهدی ذکر کرده و
پس از ذکر یک سلسله استعارات زیب، یک سلسله استعارات نازیبا نیز،
به عنوان مثال آورده و بدین وسیله باب نقد و بررسی را گشوده است .

ابن معتز،استعاره ، تجنیس ، مطابقه ، رداعجاز کلام و مذهب کلامی را
جزء فنون بدیعی دانسته و خود نیز در چند مورد بدین نامگذاری و
تسمیه ،اشاره کرده است، مثلا در صفحه ۵۷ کتاب[ البدیع] نوشته است :

[قد قدمناابواب البدیع الخمسه و کمل عندنا]….

و نیز در صفحه ۵۸ نوشته است :

[ انااقتصر نا بالبدیع علی الفنون الخمسه اختبارا من غیر جهل
بمحاسن الکلام]… و در همان صحفه ۵۸ تکرار کرده و گفته است :

[… ویقتصر بالبدیع علی تلک الخمسه]… .

از گفته های ابن معتز در کتاب[ البدیع] چنین استنباط می شود که
کلمه[ بدیع] در نظراو، مفهوم عامی داشته و منظورابن معتزاز
[بدیع] آن چیزی که علمای متاخر بلاغت ، مورد نظرشان هست ، نیست .

در نظر متاخران ، علم بدیع یعنی محسنات لفظی و معنوی ، روبهم رفته در علم
بدیع از زیبایی کلمات و طرز خوب به کار رفتن کلمات که در ذهن
شنونده و خواننده اثر بهتری بگذارد و تاثیر بیشتری داشته باشد،
سخن می گوید.

و ما می دانیم که تقسیم علوم بلاغی به سه قسم : معانی – بیان و
محسنات ازابتکارات سکاکلی متوفی به سال ۶۲۶ هجری است و شهرت عمده
او هم به سبب تدوین بخش سوم کتاب[ مفتاح العلوم] است که از علم معانی
بیان و لواحق آن دو یعنی فصاحت و بلاغت و محسنات بدیعی ، بحث کرده
است و در طبقه بندی و تبویب علوم بلاغی ، بسیار زحمت کشیده است .

سکاکی ، برای اولین بار بود که مباحث علم بیان را منحصر به : تشبیه ،
مجاز، کنایه واستعاره دانست ۵ و نخستین بار، جداگانه از علم مبانی
تعریف کرد و گفت :

[ اعلم ان علم المعانی هو تتبع خواص تراکیب الکلام من الافاده و ما
یتصل بها.. فی تظبیق الکلام علی ما یقتضیه الحال ذکره] ۶ .

سکاکی ،انواع فنون بدیعیه را نیز، محسنات نامیده و آنها را به لفظی
و معنوی ، تقسیم کرد واقسام هر یک را با ذکر مثال بیان کرد. ۷

نامگذاری محسنان لفظی و معنوی ، به علم بدیع ،از نویسنده کتاب[ المصباح فی
علوم المعانی والبیان والبدیع] ، یعنی ، بدرالدین محمد بن
جمال الدین بن مالک متوفی به سال ۶۸۶ ه. می باشد.او نیز، همچون خطیب
قزوینی ، بخش سوم کتاب[ مفتاح العلوم سکاکی] را ملخص کرد، و بر
محسنات بدیعی ، نام ویژه ای گذاشت و آن را علم بدیع نامید. ۸

گفتیم که ابن معتز، زیبایی ها وابداعات کلام را به دوسته[ بدیع] و
[محاسن] منقسم کرد و پس از بحث در مباحث پنج گانه فنون بدیعی –
البته دراصطلاح ابن معتز – به بحث از محاسن کلام پرداخته و محاسن کلام
و شعر را فراوان دانسته وادعا ندارد که به تمام محاسن کلام ، دسترسی
دارد واز همه آنها آگاه است ، بلکه بدون نظم و ترتیب دوازده نوع
از محاسن کلام را مورد بحث قرار داده و برای هر یک از آنها به آیات
قرآنی واحادیث نبوی واشعار شاعران پیش ازاسلام و پس ازاسلام ،
استشهاد جسته و درانتخاب امثله و شواهد دقت نشان داده واهمیت وی
در آن است که وی نخستین کسی است که در مسائل بلاغی بالاستقلال کتاب
نوشته و فنون گوناگون این فن را که پیش ازابن معتز، در گفتار وجود
داشت و مدون نشده بود و نام ویژه ای نداشت ، مدون کرد و توضیح داد و
شواهدی برای هر یک از فنون بدیع و محاسن کلام آورد.

ابن معتز، برخی از فنون را که بعدها جزء علم معانی دانستند و در
علم معانی از آنها بحث کردند، جزء محاسن کلام دانسته و در محاسن کلام
از آنها بحث کرد، بدیع معنی ، که وی از دوازده نوع زیر در کتاب
[ البدیع] بحث کرد