پاورپوینت کامل نقدی بر فصل الخطاب(۴) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نقدی بر فصل الخطاب(۴) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نقدی بر فصل الخطاب(۴) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل نقدی بر فصل الخطاب(۴) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

* (ان اللّه اصطفی ادم ونوحاً و ال ابراهیم وال عمران علی العالمین.)۱

به یقین خداوند رحمان آدم را برای آزمون بهشتی برگزید و او را برکره زمین فرود آورد و نوح را برای رسالت در زمین برگزید و آل ابراهیم را برای تأسیس مذهب تورات و آل عمران را برای تحکیم رسالت انجیل.

محدث نوری بر این نظر است که آیه چنین نبوده و تحریف گران کلمه (آل محمد) را از آیه زدوده اند. ایشان برای اثبات نظرخویش به روایاتی تمسک می جوید از جمله:

۱. (علی بن ابراهیم فی تفسیره قال: قال العالم لما نزل: وآل ابراهیم وآل عمران و آل محمد علی العالمین فاسقطوا آل محمد من الکتاب.)

۲ . (فرات بن ابراهیم فی تفسیره معنعناً عن حمران قال: سمعت ابا جعفر(ع) یقرأ هذه الآیه: ان اللّه اصطفی ادم و نوحاً وال ابراهیم و ال محمد علی العالمین. قلت: لیس یقرء هکذا فقال: دخل حرف مکان حرف.)

۳ . (العیاشی عن هشام بن سالم قال: سألت ابا عبداللّه عن قوله تعالی: انّ اللّه اصطفی ادم و نوحاً وال ابراهیم. قال: هو ال ابراهیم و ال محمد علی العالمین فوضعوا اسماً مکان اسم.)

۴ . (عن ایوب قال: سمعنی ابوعبداللّه علیه السلام وانا اقرء انّ اللّه اصطفی ادم ونوحاً وال ابراهیم وال عمران. قال: ال محمد کانت فمحوها وترکوا ال ابراهیم وال عمران.)

۵ . (وعن ابی عمر والزبیری عن ابی عبداللّه(ع) قال: قلت له: ما الحجه فی کتاب اللّه ان ال محمد هم اهل بیته قال قول اللّه تبارک وتعالی: ان اللّه اصطفی ادم ونوحاً وال ابراهیم وال عمران وال محمد….)۲

این روایات از نظر متن بی موردند. خداوند بر آن نبوده که داستان سرایی کند. داستان را می آورد تا آن زاویه ای که مربوط به رسالت می شود بنمایاند. آن جنبه ای که به رسالت وحی و تکلیف مردم بستگی دارد. خداوند از آغاز که آدم را برگزید و نسل بشر را بر روی کره زمین استقرار داد یعنی از آغاز آفرینش آن گاه که بشر شایستگی و استعداد این را یافت که مورد خطاب خداوند قرارگیرد پیامبری به نام نوح فرستاد. پس از آغاز آفرینش رسالتی در کار نیست. آن گاه که نوح به خاطر شایستگی انسان برای مورد خطاب خدا قرار گرفتن به عنوان رسول در بین مردم ظاهر شد رسالت پیدا شد. نوح نخستین رسول است امّا دعوت وی ناکام ماند و پیروزی در این راه به دست نیاورد و قوم وی نابود شد و دنبال آن قوم عاد و ثمود نیز نابود شدند.

نخستین پیامبری که هجرت را بنیان گذارد و قوم خود را نفرین نکرد ابراهیم بود. در دوران وی بود که احکام رشد کردند و رواج یافتند.

پس از این دوران نوبت به آل عمران می رسد آل عمران را بدین خاطر مطرح می کند که می خواهد از مسیح سخن بگوید.

این سوره بیش تر به وفد نصارای نجران و بحث پیامبر با آنان مربوط می شود.

سپس در آیه مباهله می فرماید:

(فمن حاجّک فیه من بعد ماجاءک من العلم فقل تعالوا ندع ابناءنا وابناءکم ونساءنا ونساءکم وانفسنا و انفسکم ثمّ نبتهل فنجعل لعنت اللّه علی الکاذبین.)۳

هرکس با تو به احتجاج بپردازد که سخن حق جز این است آن هم بعد از این علم و دانشی که تو را حاصل آمده است بگو: بیایید تا ما پسران خود را دعوت کنیم شما نیز پسران خود را دعوت کنید; ما همسران خود را دعوت می کنیم شما هم باید همسران خودرا دعوت کنید; ما خودمان حاضر می شویم شما هم خودتان حاضر شوید. سپس هر دو دسته به درگاه خدا زاری کنیم و لعنت خدا را بر دروغ گویان قرار دهیم.

خداوند می فرماید: ما بحث را درباره چگونگی آفرینش مسیح تمام کردیم و چگونگی خلقت وی و آدم را بیان کردیم حال هر کس می خواهد با تو به بحث بپردازد بیاید مسأله را به گونه علمی مطرح کند و اگر با این روشنگری ما و نزول آیات م باز هم در شک بود. بگو بیا مباهله کنیم.

نام این سوره را آل عمران گذاشته اند بدان خاطرکه سخن از ولادت مسیح است. خداوند به همسر عمران و عمران وعده می دهد که ما به شما پسری می دهیم و وی را پیامبر قرار می دهیم و او امت یهود را نجات خواهد داد. همسر عمران وضع حمل می کند و با شگفتی می بیند: فرزندی را که خداوند به وی داده دختر است دختر که پیامبر نمی شود!

خداوند از این جا شروع می کند. ما به وی دختر دادیم دختری که بناست مادر پیامبر بشود. از این روی این دختر باید از مردان کناره بگیرد تا با مراقبتهای ویژه آماده فرزند دار شدن بشود.

خداوند بر موقعیت این دختر از هر کس داناتر بود. هیچ پسری نمی توانست مانند آن دختر برنامه خدایی را سامان دهد. پس خداوند به وعده خود به بهترین وجه عمل کرده است.

به عمران دختری داده که از او پسری زاده می شود و آن پسر به پیامبری می رسد و امت یهود را نجات می دهد.

پس وقتی می گوید: (ان اللّه اصطفی ادم و نوحاً) نخست به آدم نظر دارد که مسأله آفرینش است و نوح نخستین رسول الهی که در احادیث شیعه قطعی و مسلم است. بعد آل ابراهیم که شروع به ترویج احکام کردند و حکومت تشکیل دادند. از اسحاق شروع شد تا به موسی رسید. موسی که دینش ترک شد خداوند می خواهد عیسی را مطرح کند و آل عمران را برگزید تا از آن نسل مسیح پا به وجود گذارد. اینه همه مقدمه اند. سپس آیه می گوید: (ذریه بعضها من بعض) فکر نکنید اینان فرق داشتند خیر همه از یک وجودند با یکدیگر اتحاد و همبستگی دارند.

بعد می فرماید:

(نذرت لک فی بطنی محرراً.)۴

فکر کرد آنچه به دنیا می آید پسر خواهد بود.

احادیث فراوان و صحیحی در کافی نقل شد که حکایت از این می کند:

(اگر ما خبری به شما دادیم و بعد قدری به تأخیر افتاد به حسب ظاهر اختلاف پیش آمد به شک نیفتید. مثل داستان عمران است که عیسی از مریم و مریم از عمران است.)

پس آیه به تناسب آغاز کرد. اکنون که می خواهد مسیح را مطرح کند سخن از آل عمران به میان می آورد سپس داستان را باز می گوید تا هشتاد آیه و آن گاه چنین بیان می دارد:

(ذلک عیسی بن مریم قول الحق الذی فیه.)۵

حال این ج چه کار به آل محمد(ص) دارد که افزوده شود و یا به جای آل عمران بیاید؟

آل عمران باید این جا بیاید تا شبیه سرفصل باشد برای بحث آینده که درحدود هشتاد آیه بیان شده است.

برای وارد شدن به بحث مسیح آل عمران را به میان می کشد. خداوند بر آن است که از آل عمران یک نفر را برگزیند.

چرا گفت آل عمران نگفت مسیح؟ زیرا مسیح فرزند عمران است. از این روی گفت از آل عمران است. آل ابراهیم یعنی نسل ابراهیم. نه این که باید به طور حتم پسر یا دختر صلبی او باشد. خداوند می خواهد از خاندان عمران یک نفر را برگزیند غیر از مسیح هیچ کس دیگر نیست که او هم صاحب فرزند نشد و در واقع همسر اختیار نکرد.

آیا یحیی از آل عمران است؟

در کتابهای یهودیان آمده است که بله یحیی از آل عمران به شمار می رود. در اسلام تنها یک شاهد وجود دارد که می توان از این راه آن را تأیید کرد.

ییک مسأله قطعی است که: (کفّلها زکریا) کفالت مریم را زکریا به عهده گرفت چرا؟ چون همسر زکری خاله مریم بود. در اسلام پیامبر(ص) نیز به مورد همانند آن جامه عمل پوشانده است.

اگر در کفالت کودکی اختلاف شد و هر کسی بگوید: من کفیل او می شوم. در این جا باید کفالت را به مردی بسپرند که همسر وی خاله کودک است.

حمزه بن عبدالمطلب که از مکه به مدینه هجرت کرد و در جنگ اُحد به شهادت رسید دو تن از دختران وی نتوانسته بودند هجرت کنند. در سالی که عمره القضا انجام گرفت (همان سالی که پیامبر(ص) به مسلمانان دستور داد در مراسم حج و طواف ردای خویش را از زیر بغل راست بگذرانند و بر شانه خود بیفکنند تا شانه ه بزرگ تر جلوه کند و هنگامی که از رو به روی کوه ابوقبیس می گذرند بدوند و بدین ترتیب به دشمنان که بر روی کوه ابوقبیس قرار گرفته بودند نشان دهند که مسلمانان قدرت مندند) دختر حمزه نزد پیامبر آمد و گفت: من تنها مانده ام چه کنم؟

فامیلهای مادری و اعمام وی مانع از هجرت او به مدینه بودند. بالآخره مسلمانان او را همراه خویش به مدینه بردند.

در آن جا سه نفر در کفالت او اختلاف داشتند: علی(ع) زید بن حارثه و جعفر.

پیامبر(ص) فرمود: به خانه جعفر برود زیرا همسر وی خاله دختر است: الخاله کالام.

پس از آن جا که زکری به خاطر همسر خاله مریم بودن کفالت وی را بر عهده گرفت در قضیه دختر حمزه برای پیامبر(ص) سندی شد که او را به جعفر شوهر خاله اش بسپارد. یحیی هم پسر زکریا است; از این روی می شود گفت که وی از آل عمران است.

بنا بر روایت عیاشی که مرسل است و سندیت ندارد کلمه عوض شده است.

بنا بر روایت علی بن ابراهیم که سندش مخدوش است کلمه آل محمد افتاده است.

این تناقض است و تناقض موجب تساقط.

* (واذ قالت الملئکه یا مریم ان اللّه اصطفیِک وطهرّک واصطفیِک علی نساء العالمین*

ییا مریم اقنتی لربک واسجدی وارکعی مع الراکعین *

ذلک من انباء الغیب نوحیه الیک وماکنت لدیهم اذیلقون اقلمهم ایهم یکفل مریم و ماکنت لدیهم اذ یختصمون.)۶

وخاطرنشان ساز که فرشته ها گفتند: ای مریم! خداوند جهان تو را برای عبادت در معبد برگزید و از آلایش ماهیانه زنان مطهر نمود و تو را بر همه زنان جهان برتری بخشید که برای لقاح مقدس برگزید.

ای مریم! برای پروردگارت گوش به فرمان باش و مانند مردان در نمازهایت خدا را سجده کن و همراه باجماعت مردان در نماز جماعت رکوع کن.

این خبره از اخبار نهانی است که با تو در میان می گذاریم.

تو آن روز در کنار پیامبران یهود حاضر نبودی که قلمهای خود را داخل سبد انداختند تا با قید قرعه معلوم شود که کدامین نفر به عنوان کفیل و پدرخوانده مریم به کفالت او بپردازد و آن جا حاضر نبودی که چسان برای احراز این شرافت با هم به رقابت پرداخته بودند.

محدث نوری بر این پندار است که در این آیه شریفه تحریف راه یافته و برای اثبات پندار خود از تفسیر علی بن ابراهیم و مقدمه تفسیر محمد بن حسن شیبانی و روایت سیاری گواه می آورد:

۱. (علی بن ابراهیم فی موضعین من تفسیره انه نزل: یا مریم اقنتی لربک وارکعی واسجدی مع الراکعین.)

۲. (محمد بن الحسن الشیبانی فی مقدمه تفسیره فی مثال ما قدم حرف علی حرف فی التألیف وکقوله تعالی: یا مریم اقنتی لربک واسجدی وارکعی مع الراکعین.)

۳. (السیّاری عن ابن ابی عمیر عن ابی ایّوب الخراز عن زیاد بن سوقه عن الحکم بن عنیته عن ابی جعفر(ع) فی قوله تعالی: یا مریم اقنتی لربک واسجدی شکر اللّه وارکعی مع الراکعین وفی قوله تعالی: اذ یختصمون فی مریم منه ولادتها.)۷

سیّاری خبر را به گونه ای آورده که از آن فهمیده می شود که دو کلمه بر آیه افزوده شده ولی بنابر نقل عیاشی چیزی بر آیه افزوده نشده فقط جا به جایی صورت گرفته است.

آنان که پنداشته اند تحریف در آیه راه یافته به پندار خود دو کاستی در آیه دیده اند و به ساختن روایاتی برای دست یابی به هدف خود دست زده اند.

این احادیث بر اساس یک پیش داوری ساخته شده اند که اوّل سجده نیست بلکه اول رکوع باید انجام گیرد آن گاه سجده.

و احتمالاً درحدیثی از بحارالانوار آمده که در اصل (وارکعی واسجدی) بوده و چیزی حذف نشده بلکه جابه جا شده است.

مراد از (ارکعی مع الراکعین) نماز جماعت است و خطاب به همه مسلمانان.

نسبت به یهودهم همین گونه است رکوع نخستین رکن و جزء داخل نماز است هر کس که رکوع را درک کرد نماز جماعت را درک کرده است. یعنی شما باید نماز جماعت را با کسانی که رکوع کردند و در حال نمازند بگزارید.

از احادیث قطعی و صحیح که از شیعه رسیده بر می آیدکه هیچ خانمی حتی فاطمه زهرا(س) حق ندارد امام جماعت شود. حق امام جماعت شدن از آن مرد است.

خداوند به مریم می فرماید: (وارکعی مع الراکعین) تو باید با رکوع کنندگان مرد رکوع کنی و حق نداری امام جماعت شوی گرچه خانمها به تو اقتدا کنند تو باید وقتی امام جماعت (زکری یا شخص دیگر) نماز می گذارد دست کم از رکوع باید همراه آن باشی.

(واسجدی) فرمان نماز است و (وارکعی) فرمان به نماز جماعت است در قرآن موارد فراوان وجود دارد. م یک آیه داریم که مشخص می کند نخست رکوع و سپس سجده است:

(یا ایها الذین آمنوا ارکعو واسجدوا واعبدوا ربکم وافعلوا الخیر لعلّکم تفلحون.)

ای اهل ایمان! در حال نیایش رکوع کنید و سجده نمایید و به این صورت پروردگارتان را بپرستید. این صورت از نیایش بهترین کار است. این کار بهترین را انجام دهید که رستگار گردید.

در آیه مورد بحث (آل عمران۴۳/) مراد از (واسجدی) اصل نماز و مراد از (وارکعی) اقتدای به مرد در نماز بود. ولی در این آیه (حج/۷۷) خداوند کل مسائل نماز را مطرح می کند: نخست رکوع سپس سجده.

(واعبدوا ربّکم) بدین معناست که این کار عبادت به شمار می رود.

(وافعلوا الخیر) بهترین کارها همین است. پیامبر(ص) نیز فرمود: (حی علی خیر العمل).

(لعلکم تفلحون) شاید شما به رستگاری برسید. پیامبر(ص) فرمود: (حی علی الفلاح).

پس می بینیم اذان و اقامه درمتن قرآن وجود دارد:

(ارکعوا واسجدوا) اسمی است برای (صلوه). حی علی الصلوه

(لعلکم ترحمون) نماز رستگاری می آورد. حیّ علی الفلاح.

(وافعلوا الخیر) بهترین اعمال است. حیّ علی خیرالعمل.

پس آیه شریفه ۴۳ آل عمران به نماز جماعت مربوط می شود ولی آنان که پنداشته اند در آیه تقدیم و تأخیری رخ داده و برای رفع اشکال گفته اند: (واسجدی شکراً لله) بوده; یعنی سجده سجده شکر است و برنامه جدا دارد و رکوع رکوع نماز برنامه جدا.

دیدیم که در این ج سه یا چهار تا حدیث وجود داشت امّا متن یکنواخت نبود سند احادیث هم ضعیف است و مخالف متن قرآن حال چطور می خواهند متن قرآن را به عنوان قانونِ اساسی اسلام خدشه دار کنند این احادیث دست کم باید در خودشان یک اتفاق و اتحادی باشند. خود اینها گواهی می دهند که ما سندی در دست نداریم که نشان بدهد به طور دقیق آیه چگونه تحریف شده است: (واسجدی شکراً لله) و یا (واسجدی) که جا به جا شده است؟

خود محدث نوری هم ناگزیر شده بنویسد:

(ما متوجه نمی شویم که آیا تمام آنچه امام فرموده اند جزء آیه است یا نه؟ ولی می دانیم در آیه تحریف رخ داده است.)

آیه شریفه (…واسجدی وارکعی مع الراکعین) نمی خواهد بگوید: اول سجده کنید سپس رکوع کنید تا اشکال شود. این جا سخن از نماز جماعت است.

اگر گفته می شد واسجدی مع الساجدین معنایش این بود که اگر شما امام را در حال سجده درک کردی تکبیر بگوی و به سجده برو و این یک رکعت به شمار می آید.

اعتراض کرده اند که چرا (اصطفیک) تکرار شده پس قرآن زیادی هم دارد!

(عن الحکم بن عینیه قال سألت ابا جعفر علیه السلام عن قول اللّه تعالی فی الکتاب اذ قالت الملائکه یا مریم ان اللّه اصطفیک وطهرک واصطفیک علی نساء العالمین. اصطفاها مرتین والاصطفاء انما هو مره واحده قال فقال لی: یا حکم: ان لهذا تأویلاً و تفسیراً. فقلت له فسره لنا ابقاک اللّه قال: اصطفاها اولاً من ذریه الانبیاء المصطفین المرسلین وطهرها من ان یکون فی ولادتها من ابائها وامهاتها سفاح و اصطفاها بهذا فی القرآن.)۹

راوی می گوید: از امام باقر(ع) پرسیدم از فرموده خداوند متعال در قرآن مجید: (خاطر نشان ساز که فرشته ها گفتند: ای مریم! خداوند جهان تو را برای عبادت در معبد گزین ساخت و از آلایش ماهانه زنان پاک گرداند و تو را بر همه زنان جهان بتری بخشید.)

در این جا( اصطفی) دو مرتبه آمده در حالی که یک مرتبه کافی بود.

امام باقر(ع) فرمود: یا حکم! برای این آیه تأویل و تفسیری است.

عرض کردم: برای م تفسیر بفرمایید.

امام فرمود: برگزیدن نخست از ذریه انبیاء منظور است. و برگزیدن دوم از زنان جهان.

بدین معنی که خداوند یک بار نطفه او را برتری داد و یک بار خود او را بر همه زنان جهان برتری داد.

شخصی که بناست حضرت عیسی از وی متولد بشود باید برگزیده شود و شرافت بیابد بر همه زنان عالم.

(اصطفیک) نخست به (علی) متعدی شده یعنی از میان نطفه ها برگزیده شد.

اصطفیک دوم به (علی) متعدی شده یعنی بر همه زنان عالم سروری یافت.

اصطفی وقتی که به (علی) متعدی شد هم معنی برگزیده را دارد و هم معنایی که با (علی) در خور تعدیه باشد این را می گویند تضمین و در قرآن بسیار است.

بنابراین (اصطفک) بی جهت تکرار نشده بار اول برای جهتی آمده و بار دوم برای جهتی که گفته شد.

درباره آیه شریفه ۴۴ آل عمران هم بر این پندارند که آیه افتادگی دارد بدین شرح:

(ذلک من انباء الغیب نوحیه الیک وماکنت لدیهم اذ یلقون اقلمهم ایهم یکفل مریم و ماکنت لدیهم اذ یختصمون.)

این خبره از اخبار نهانی است که با تو در میان می گذاریم. تو آن روز در کنار پیامبران یهود حاضر نبودی که قلمهای خود را داخل سبد انداختند تا با قید قرعه معلوم شود کدامین نفر به عنوان کفیل و پدرخوانده مریم به کفالت او بپردازند. و در آن جا حاضر نبودی که چسان برای احراز این شرافت با هم به رقابت پرداختند.

می گویند: آیه چنین نبوده بلکه بوده است:

(وما کنت لدیهم یا محمد اذ یختصمون فی مریم عند ولادتها یعنی ایهم یکفلها ویکفل ولدها.)۱۰

در حالی که در آن هنگام (هنگام ولادت حضرت عیسی) مسأله کفالت مریم مطرح نبوده است. آن هنگام که مریم از مسافرت برگشت به او اعتراض کردند:

(… یا مریم لقد جئت شیئاً فریا * یا اخت هرون! ما کان ابوکِ امرأ سوء وما کانت امک بغیّاً.)۱۱

تو از سفر با تحفه تهمت آمده ای. ای خواهر روحانی! پدرت مرد فاجر و بدنامی نبود و مادرت نیز دوره گرد و بدنام نبود.

ییعنی ای مریم پدرت شخص پلیدی نبود که تو پلیدی را از وی به ارث برده باشی و یا نخواسته و نادانسته مادرت از دیگران باردار شده باشد و تو از نسل فاجران و تبهکاران باشی که با وجود راهبگی و ادعای قداست دست به چنین گناه بزرگی یازیده باشی؟

حضرت مریم چون درحال روزه بود سخنی نگفت و با دست اشاره کرد که از خود کودک بپرسید تا پاسخ خود را بشنوید!

مردم گفتند: چگونه با کودک سخن بگوییم و آن هم کودکی که در گهواره آرمیده و روی پای خود نمی تواند قرار بگیرد؟

در این هنگام عیسی به سخن آمد و گفت:

(… انّی عبداللّه آتنی الکتب وجعلنی نبیّاً * وجعلنی مبارکاً این ما کنت واوصنی بالصلوه والزکوه ما دمت حیّا * وبرّا بوالدتی ولم یجعلنی جباراً شقیا * والسّلم§ علیَّ یوم ولدتُّ ویوم اموت ویوم ابعث حیّا.)۱۲

من بنده خدا هستم که مرا فرمانی تازه عطا کرده و پیامبرم قرار داده است. او وجود مرا فرخنده و مبارک ساخته است هر کجا که باشم و هرکجا بروم. سفارشم کرده است که از نماز و زکات غافل نمانم مادام که زنده باشم.

سفارشم کرده است که به مادرم نکویی بورزم و مرا شقی و سرکش نساخت که به مادرم جفا بورزم درود خدا بر من که پاک به دنیا آمدم و درود خدا بر من روزی که پاک بمیرم و درود خدا بر من روزی که زنده از خاک سربرآوردم.

در این هنگام کفالت مریم با زکریا نبود و گرنه زکریا می آمد و به دفاع از او می پرداخت. در هنگام ولادت حضرت عیسی زکریا فوت کرده بود; زیرا در تشریفات ولادت حضرت عیسی و برخوردهای اولیه مریم با کاهنان نامی از زکریا در میان نیست و تنها یحیی بن زکریاست که به تصریح قرآن مجید (مصدقاً بکلمه من اللّه) بوده است.

دنباله همان حدیثی که ازعیاشی نقل شد بدین صورت است:

(… و ماکنت لدیهم یامحمد اذ یختصمون فی مریم عند ولادتها بعیسی ایهم یکفلها و یکفل بولدها.)۱۳

اینان (وکفّلها زکریا) در آیه شریفه زیر را هم برای خود مریم گرفته اند و هم برای فرزندش در حالی که سالها گذشت و مریم بزرگ شد و عیسی از وی متولد شد:

(فتقبّلها ربها بقبول حسن وأنبتها نباتا حسنا وکفَّلها زکریا کلّما دخل علیها زکریّا المحراب وجد عندها رزقاً قال یا مریم انّی لک هذا قالت هو من عند اللّه ان اللّه یرزق من یشاء بغیر حساب.)۱۴

پروردگار مریم مریم را به عنوان معتکف معبد پذیرفت و بر وجهی شایسته و نیکو: به اختیارخود از معبد خارج شود. خداوند رحمان او را پرورید با میوه بهشتی پروریدنی خوب و شایان که پاک بماند و آماده لقاح مقدس باشد و چون به سن بلوغ رسید کفالت او را به زکریا وانهاد که پدر وار محرم او باشد و نیازمندیهای او را مهیا کند هرگاه زکریّا به محراب عبادت او وارد می شد خوراک تازه ای در نزد او حاضر می دید روزی از او پرسید: ای مریم! این خوراکیه از کجا حاضر می شود؟ مریم گفت: از پیشگاه خداوند. خداوند رحمان به هر کسی بخواهد روزی حساب می بخشد.

پس دروغ بودن این حدیثه که مرحوم محدث نوری با اتکای به آنه اعلام می دارد: آیه شریفه ۴۴ سوره آل عمران افتادگی دارد و تحریف گران در آن دست برده اند روشن شد.

* (اذ قال اللّه: یاعیسی انّی متوفیک ورافعک الیّ ومطهرک من الذین کفروا وجاعل الذین اتّبعوک فوق الذین کفروا الی یوم القیامه ثم الیّ مرجعکم فاحکم بینکم فیما کنتم فیه تختلفون.)۱۵

به خاطر بسپار آن لحظه ای که خداوند جهان به عیسی گفت: من تو را با جان و تن از روی زمین باز می گیرم و به سوی خود بالا می آورم. من وجود مقدس تو را از دسترسی کافران دور نگه می دارم و پیروان کیش تو را تا روز قیامت به سر این کافران جهود چیره می سازم و پس از پایان زندگی بازگشت همه به سوی من خواهد بود و من در اختلافات شما داوری خواهم کرد.

محدث نوری بر این پندار است که در این آیه شریفه دست تحریف گران