پاورپوینت کامل تأثیر انقلاب اسلامی بر تاریخ نگاری مشروطیت ۴۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تأثیر انقلاب اسلامی بر تاریخ نگاری مشروطیت ۴۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تأثیر انقلاب اسلامی بر تاریخ نگاری مشروطیت ۴۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تأثیر انقلاب اسلامی بر تاریخ نگاری مشروطیت ۴۴ اسلاید در PowerPoint :

۱۰۷

بسم الله الرحمن الرحیم

بنده قصد دارم این برداشت رایج را در میان خیلی از افراد, و اعتقادی را که (گذشته
چراغ راه آینده است. ) به گونه دیگر عرض بکنم و آن این که: می تواند آینده چراغی
برای گذشته باشد, یعنی همان طوری که آینده نیاز به راهنمایی و روشنگری دارد, این
طور نیست که تاریخ نیاز به راهنمایی و روشنگری ندارد. به هر حال ما خودمان می دانیم
که در تاریخ زوایای پنهان و تاریک و ناشناخته بسیار است که نیاز به روشنگری دارد.
خوب, چه چیزی بهتر از این که یک چیزی هم سنخ خودش در روشنایی و روشنگری تاریخ
بتواند کمک کند.

حال بحثهای فلسفی آن تا چه اندازه می تواند درست باشد, در جای خودش در خود مقاله می
گذاریم. فقط همین اندازه عرض می کنم: اگر تاریخ می تواند روشنگر آینده باشد, به نظر
می رسد که عکس آن هم یک قاعده درستی می تواند باشد.

بنده, بر همین اساس به نظرم رسید که می توانیم بر اساس رابطه بین دو تا واقعه ای که
سابق ولاحق هستند نسبت به همدیگر, واقعه انقلاب مشروطیت و یا نهضت مشروطیت و انقلاب
اسلامی, می توانیم این استفاده را برای نشان دادن این که آینده می تواند روشنگر
گذشته باشد, داشته باشیم.

اگر انقلاب اسلامی را به مثابه آینده و یا یک واقعه لاحقه نسبت به انقلاب مشروطیت
بخواهیم در نظر بگیریم, من فکر می کنم که اگر بخواهید آینده روشنگری بکند برای
گذشته, لااقل در سه جنبه این کار امکان پذیر است:

ییک جنبه مسأله احیاگری آینده نسبت به گذشته است. مسأله دیگر تفسیرگری است.

و جنبه سومی که می توانیم برای وجه تأثیرگذاری آینده بر گذشته ما بیان بکنیم,
رویکرد انتقادی یادآوری آینده نسبت به گذشته است.

اما در مورد بخش اول, به جنبه احیاگری انقلاب اسلامی نسبت به نهضت مشروطیت, نکته ای
بخواهم عرض بکنم این است که: به هر حال, اگر وقایع نسبت به همدیگر تأثیر و تأثر
دارند, ممکن است یک واقعه ای, واقعه دیگر را از صحنه به در بکند و یا به فراموشی
بسپارد. و به نوعی آن واقعه از صحنه خارج شده را تبدیل به یک عنصر مردهِ بکند.
همچنین عکس آن هم ممکن است; یعنی یک واقعه ای ممکن است واقعه ای را که در گذشته به
فراموشی سپرده شده آن را دوباره احیا کند.

ما به چه واقعه ای می گوییم واقعه زنده؟ به واقعه ای می گوییم زنده که در حال باشد
و در زندگی ما حضور فعال و مؤثر داشته باشد. به طوری که ما بتوانیم احساس بکنیم و
احساس ما را بتواند تحریک بکند و در اثر این تحریک ما بتوانیم از آن عبرت بیاموزیم,
درس بگیریم. ما به این واقعه, می گوییم واقعه زنده. در مقابل واقعه ای می تواند
مرده باشد که احساس ما را تحریک نکند, در حال به سر نبرد. یا به تعبیری, امروزی
نباشد. در زندگی ما فعال نباشد. حالا همین بحث را اگر بخواهیم نسبت به رابطه انقلاب
اسلامی و انقلاب مشروطیت نگاه بکنیم, ما می بینیم که تا پیش از انقلاب اسلامی,
وقایع مختلفی اتفاق افتاد, که هرچه به انقلاب اسلامی نزدیک تر می شدیم, این وقایع,
به جای این که بخواهند انقلاب مشروطیت را در صحنه حفظ بکنند و در زندگی روزمره ما
به صورت یک حضور فعال نگهدارند, عکس آن عمل می کردند. یعنی هرچه می آییم به انقلاب
اسلامی نزدیک تر می شویم, می بینیم که انقلاب مشروطیت با همه ابعادش, با همه
آرمانهایش به سمت از صحنه خارج شدن, به حاشیه رفتن می رود. یعنی ما می بینیم که
انقلاب مشروطه به سمت تاریخی شدن می رود و با تاریخی شدن آن, گسست بین مردم با
انقلاب مشروطیت دارد بیش تر می شود.

هرچقدر یک شیء تاریخی بشود, به نوعی از متن زندگی خارج می شود و رابطه ما با آن
شیء, با آن پدیده, قطع می شود. اما اگر اتفاقاتی که در بین انقلاب مشروطه تا انقلاب
اسلامی رویداده بنگریم, می بینیم این تاریخی شدن انقلاب مشروطیت خیلی شدت دارد.

اولین مسأله ای که ما با آن مواجه هستیم, همین هرج و مرج است که درست بعد از نهضت
مشروطه اتفاق افتاد. همین هرج و مرج, گامی در جهت تاریخی شدن انقلاب مشروطه بود.
گام مهم تر, که از همه وقایع شاید مهم تر باشد, تأسیس یک حکومت مطلقه به نام حکومت
پهلوی بود.

مشروطیت, اساساً و ذاتاً می شود گفت که با حکومت مطلقه پهلوی کاملاً در تضاد است.
بنابراین, طبیعی است وقتی که یک حکومتِ مطلقه ای به نام پهلوی تأسیس می شود, دیگر
تحمل این که یک حکومتی به نام مشروطیت هم وجود داشته باشد و برمبنای حکومت مشروطه
بخواهد عمل کند, وجودندارد, لذا دولت مطلقه پهلوی, به تدریج انقلاب مشروطه را پس می
زند و به فراموشی می سپارد.

ییا گامهای دیگر, مثلاً فرض بگیریم باستان گرایی, که در دوران پهلوی اتفاق افتاد,
نوعی به حاشیه بردن و تاریخی کردن مشروطیت بود.

ییا اگر بخواهیم یک کمی دقیق تر بشویم, بسیاری از رهبران مشروطیت, در جهت تاریخی
شدن انقلاب مشروطه خیلی گام برداشتند.

به هر حال, بسیاری از این رهبران مشروطه را شما می بینید که در دولت مطلقه حضور
گسترده دارند, تا ریاست مجلس سنا هم پیش می روند. بسیاری از کارگزاران اصلی حکومت
پهلوی از رهبران مشروطه بودند. خوب طبیعی است که اینها هم دیگر حاضر نیستند که
انقلاب مشروطه, در حال باشد در متن زندگی به سر ببرد. اینها هم به تدریج انقلاب
مشروطه را بیش تر به حاشیه می برند.

خاطره نویسیها در انقلاب مشروطه, خیلی سریع تبدیل به تاریخ می شود. ما الآن نگاه می
کنیم در انقلاب اسلامی, هنوز تاریخ انقلاب اسلامی ما نوشته نشده است. خوب چرا تاریخ
نوشته نشده, به خاطر این است که انقلاب اسلامی هنوز در متن زندگی ما حضور دارد و
فعال است. شما ببینید الآن مثلا یک واقعه ای اتفاق می افتد که در حال است, ما گزارش
می کنیم, روایت تاریخی از آن ارائه نمی کنیم. فقط می آییم گزارش می دهیم. ما از
انقلاب اسلامی, گزارش فراوان داریم, ولی تاریخ انقلاب اسلامی نداریم, در حالی که
شما می بینید که بعد از انقلاب مشروطه, خیلی سریع این عمل تاریخی شدن در تاریخ
نویسی خودش را شکل می دهد. خیلی از کتابهای معتبر تاریخی مشروطه, بلافاصله از
انقلاب مشروطه نوشته می شود. حالا بر همین اساس, من می خواهم عرض بکنم که پیش از
انقلاب اسلامی, با واقعه ای که بیاید انقلاب مشروطیت را به حال بیاورد و امروزی
بکند و در متن زندگی ما قرار بدهد, مواجه نبودیم, تا این که می رسیم به انقلاب
اسلامی که به نوعی مشروطیت را احیا می کند. و در متن زندگی ما قرار می دهد. تأثیر
این احیاگری را, هم در میان خود انقلابیون می بینیم, انقلابیون را می بینیم که می
آیند عمل احیاگری انجام می دهند, هم از ناحیه کسانی که زیاد موافقتی با انقلاب
اسلامی ندارند. شما ببینید الآن کتابهایی که درباره انقلاب اسلامی نوشته می شود,
خصوصاً از ناحیه روشنفکران خواسته و ناخواسته وقتی که می خواهند بحث خودشان را شروع
کنند, می روند از انق