پاورپوینت کامل نقد و بررسی فعالیت حوزویان در رویارویی با فِمی نیستها ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نقد و بررسی فعالیت حوزویان در رویارویی با فِمی نیستها ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نقد و بررسی فعالیت حوزویان در رویارویی با فِمی نیستها ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل نقد و بررسی فعالیت حوزویان در رویارویی با فِمی نیستها ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

مقدمه

جریان فِمی نیستی، یکی از جریانهای اثرگذار و نقش آفرین در فرهنگ و تاریخ معاصر ایران است. قلمرو فعالیت و اثرگذاری آنان از عرصه نظریه پردازی گرفته تا حوزه ادبیات و هنر و ساحَتهای سیاسی و اجتماعی، قابل مشاهده و ردگیری است.

فِمی نیزم در غرب، سه مرحله تغییر و تحول داشته است: در مرحله اول، بیش تر، ایده زندگی بدون مردان را تبلیغ و ترویج می کرد. در مرحله دوم، به دنبال تولید معرفت شناسی و علومی با محتوا و رویکرد فِمی نیستی بود; زیرا بر این نظر بود که علوم و ایدئولوژیها مرد سالارانه اند. در مرحله سوم، یک جریان تعدیل یافته ای حضور می یابد و مدعیات نسل دوم را قبول ندارد و نیز از نیاز متقابل زن و مرد به همدیگر سخن می گوید و زندگی خصوصی خانواده و فرزند محور را دنبال و از حقوق زنان دفاع می کند.۱ برخی نیز از مرحله چهارم برای جریان فِمی نیستی یاد کرده اند.۲

مهم ترین ثمره فعالیت فِمی نیسم را »کنوانسیون رفع تبعیض از زنان ۱۹۷۹م / ۱۳۵۸ش« می دانند۳ که بر اساس آن حضور زنان در عرصه های مختلف اجتماعی و سیاسی و فرهنگی از مؤلفه های پایه توسعه یافتگی یک کشور به حساب می آید.۴

در این نوشتار، نگارنده می کوشد تا نخست وضعیت و تاریخی کوتاه از جریان فِمی نیسم در ایران را گزارش کند و سپس اقدامها و فعالیتهایی که حوزویان در رویارویی با این جریان، انجام داده اند واکاوی نماید. بنا براین، این نوشتار در دو بخش سامان یافته است.

بخش اول: جریان فِمی نیسم در ایران

تعریف فِمی نیسم ایرانی

فِمی نیسم در ایران، یک جریان سیاسی – فرهنگی یا به دیگر سخن، نوعی ایدئولوژی سیاسی و اجتماعی برای شماری از زنان تحصیل کرده غرب است. این جریان سیاسی – فرهنگی، اگر چه در تقسیم بندی کلان، ذیل روشنفکری قرار می گیرد; اما در قیاس با دیگر جریانهای سیاسی و فرهنگی، قسیم و رقیب آنها می باشد.

مدعیات فِمی نیستی، اگر چه مورد پذیرش روشنفکران ایرانی بوده است; اما پروژه اصلی آنان را تشکیل نمی داد; چرا که پروژه اصلی روشنفکران برای تغییر و تحول در سنت انسان ایرانی، سکولاریزم یا سکولاریزاسیون است; یعنی روشنفکران انکار نمی کنند که مدعیات فِمی نیستی بخشی از فرایند سکولارسازی جامعه ایرانی است. به بیان دیگر، مدعیات این جریان، همان فرایند اجتماعی شدن نهادها و خروج آنها از سیطره نهاد دین و به حقیقت پیوستن ارزشهای دموکراتیک به جای ارزشهای دینی و ایدئولوژیک است.

لازم به ذکراست شماری از روشنفکران، بر این نظرند که: سکولاریزاسیون غیر از سکولاریزم است. سکولاریزم، تفسیر غرب محور از مدرنیته است، که لازمه آن تحول متافیزیکی و ساختار معرفت شناسی جامعه هاست. به هرحال، اصلاح و نوسازی که از سوی شماری از نخبگان سیاسی و اجتماعی در زمان قاجار شروع شد و استمرار آن، در حکومت رضاشاه با محوریت روشنفکرانی مانند فروغی، شتاب بیش تری یافت، مثل جداسازی امور قضایی کشور از سازمان روحانیت و مسأله کشف حجاب و تأسیس فرهنگستان علوم و راه اندازی مدارس نوین و محدود سازی روحانیت با برنامه هایی همچون سربازگیری و امتحان طلاب و منع از انجام مراسم دینی، دارای ابعاد سیاسی و بخشی از فرایند سکولاریزاسیون در ایران عصر رضاخان بود.۵ بنابر مطالبات فِمی نیستها در پروژه روشنفکران و جریانهای سیاسی و فرهنگی، مصداقی از عمل سکولاریزاسیون است، نه بیش تر.

نکته ای در این جا لازم به توضیح و تکمیل است: اگر چه پروژه جریان فِمی نیستی، مطالبات حقوق زنان است; امّا حقوق زنان در هر عصر و زمانی می تواند تفسیر و مصداقی مختلف داشته باشد. و اگر یک زمانی حق رأی زنان به عنوان مصداق مهم این حقوق انگاشته می شد، با تأسیس جمهوری اسلامی، این مسأله دیگر موضوعیت ندارد; چراکه در نظام جمهوری اسلامی زنان می توانند در انتخابات شرکت کنند; لذا فِمی نیستها، با تاسیس و استقرار جمهوری اسلامی، از مطالبه حقوق زنان ایرانی تفسیر جدید دارند و آن رفع تبعیض از حقوق زنان است.

ادوار تاریخی فِمی نیسم در ایران

۱. نخستین برهه تاریخی که جریان فِمی نیستی توانست در ایران ظهور و بروز داشته باشد، انقلاب مشروطیت بود.

در نهضت تنباکو، پس از آن که روشن شد زنان می توانند در تحولات سیاسی و اجتماعی ایران، نقش جدّی ایفاء کنند، شماری به فکر افتادند که به پیروی ازالگوی غرب در فعالیت زنان، این ظرفیت انسانی را به عنوان یک گفتمان زنانه غیراسلامی فعال نمایند.

در جریان انقلاب مشروطیت، این ایده در قالب نشریات زنانه در آمد. روزنامه دانش، به سرپرستی خانم کحّال )همسر دکتر حسین خان کحّال(، روزنامه مصور شکوفه (۱۲۹۲. ش. ( مجله جمعیت نسوان وطن خواه )سال ۱۳۰۲ش(، نشریه ملانصرالدین، صور اسرافیل، ایران نو و دختران ایران، که بیش تر از سوی سران، یا خویشاوندان تحصیل کرده های اروپایی یا فارغ التحصیلان مدرسه آمریکایی منتشر می شدند، یا این که برخی از دست اندرکاران و نویسندگان مقاله های آنها از وابستگان بیگانه و پیروان بهائیت بودند.۶

اشخاصی که دل در هوای غرب و فرنگ داشتند مانند: میرزا آقاخان کرمانی و… خواستار دگرگونی موقعیت اجتماعی زن ایرانی و تساوی زنان و مردان در همه حقوق; یعنی: تعلیم و تربیت، حکومت، ارث، تجارت و… بودند.۷

۲. دومین برهه تاریخی که جریان فِمی نیستی توانست در ساحَتِ سیاسی و اجتماعی ایران نقش برجسته ای از خود نشان دهد، دوره حکومت رضاشاه بود. این جریان تلاش کرد به ساختار قدرت نزدیک شده و مدعیات فِمی نیستی; یعنی »دفاع از حقوق زنان« را، شعار اصلی دولت قرار دهد.۸ و در پروژه »شبه مدرنیستی« رضاخانی نقش پررنگی داشته باشد.

۳. سومّین برهه تاریخی، بعد ازکنار رفتن رضاشاه از ساختار قدرت از سال ۱۳۲۰ شروع می شود که فضای باز سیاسی برای مدتّی در کشور به وجود می آید. در این برهه، جریان فِمی نیستی به فکر افتاد که خود را در قالب احزاب و جریانهای سیاسی باز تعریف کند. در جریان ملی شدن نفت نیز، خیلی فعال بود و می کوشید در این بین مدعیات اش را عملیاتی کند که با عدم همکاری مصدق این کار ابتر ماند.۹

۴. چهارمین برهه، زمانی آغاز شد که در مرداد۱۳۲۸ دولت مصدق با کودتای آمریکایی سقوط کرد و محمدرضا با دست آمریکا به قدرت برگشت. شاه جوان به توصیه آمریکاییها به فکر اصلاحاتی افتاد. در این جا نیز جریان فِمی نیستی خود را به قدرت نزدیک کرده و در این تغییر و تحول شاه را همراهی می کند.۱۰

۵. پنجمین برهه تاریخی جریان فِمی نیستی، پس از پیروزی انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ است. در این برهه به خاطر وضعیت و فضای خاص فرهنگی و سیاسی، امکان طرح مدعیات از سنخ فِمی نیستها نبود. به گفته شماری، این دوره را می توان دوره تعطیلی فعالیت آنان در ایران به حساب آورد، لذا این جریان از دهه شصت به فکر می افتد در خارج از کشور فعالیت کند.۱۱

۶. ششمین برهه تاریخی فعالیت فِمی نیستی در تاریخ و فرهنگ ایران، پس از دوم خرداد۱۳۷۶ است که شعار توسعه سیاسی و جامعه مدنی محورحرکت فرهنگی، سیاسی و اجتماعی قرارگرفت. توسعه سیاسی و جامعه مدنی برنامه کلان اصلاح طلبان برای تحّول در جامعه ایرانی، ابعاد و اضلاعی داشت که یکی از اضلاع آن، فعالیت سیاسی و اجتماعی زنان بود. این امر، ساحَتِ گسترده ای را برای جریان فِمی نیستی و حضور دوباره به وجود آورد و ایده های فِمی نیستی با جرأت و جسارت بیش تری به بهانه آزادی بیان و حقوق شهروندی، تبلیغ و ترویج شد. برخی این دوره را »دوره نضج و پی ریزی دوباره ساختمان جنبش حقوقی زنان« دانسته اند.۱۲

دراین دوره، این حرکتها اتفاق افتاد:

یکم. شکل گیری تشکلهای ویژه زنان، با موضوعات: حقوق زنان، مطالعات زنان، حقوق کودک، توان مندی زنان، محیط زیست، حقوق بشر وروز نامه نگاری.

دوم. پیشنهاد لایحه پیوستن به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان از سوی دولت و تصویب آن در مجلس شورای اسلامی، که مورد اعتراض مراجع و جامعه مدرسین قرار گرفت.

سوم. راه اندازی نشریاتی به مثابه ارگان رسمی و کانال ارتباطی میان اصحاب فِمی نیستها در داخل و خارج کشور، مثل مجله زنان.

چهارم. به کارگیری شماری ازمدیران با گرایشهای فِمی نیستی۱۳ در مدیریت مهم و کلیدی، جهت هموارسازی بستر حضور و انتفاع فِمی نیستها. جایزه نوبل شیرین عبادی در سال۱۳۸۲ نتیجه یک دهه تلاش فِمی نیستها در ایران است.

۷. برهه هفتم جریان فِمی نیستی، با روی کار آمدن دولت اصول گرا آغاز می شود. در این دوره، بسترهایی که این جریان در دست داشت، از دست داد. مجله »زنان« که شریان حیاتی فعالیت اینان به حساب می آمد، و نیز انجمنهای مختلفی که برای زنان، به وجود آمده بود، در اثر تخلفات از سوی قوه قضائیه تعطیل شد. این جریان شکل جدیدی۱۴ تحت عنوان »همگرایی جنبش زنان برای طرح مطالبات در ایران« ترتیب داد و خواهان تغییر اصل های ۱۹ ۲۰ ۲۱، و ۱۱۵ قانون اساسی، جهت پیوستن به کنوانسیون رفع هر گونه تبعیض علیه زنان شد. سال ۱۳۸۵ کمپین یک میلیون امضاء را، با هدف جمع آوری دست کم، یک میلیون امضا در حمایت از رفع تبعیض قانونی علیه زنان، راه اندازی کرد و در سالهای بعد، کمپین توقف سنگسار و کمپین استودیوهای ورزشی برای مسابقات را می توان زورآزمایی فِمی نیزم در ایران دانست.

سیاستهای تبلیغی فِمی نیستها در ایران

تحریف تاریخ

بازسازی و مرمت تاریخ زنان بر اساس مدّعیات فِمی نیستی، یکی از سیاستهای تبلیغی این جریان است. در این راستا »مؤسسه مطالعات و انتشارات روشنگران«۱۵ اولین تقویم زنانه را در ایران منتشر ساخت و هر ساله هم این انتشار ادامه دارد. در این تقویم تصاویری از زندگی زنانی۱۶ دیده می شود که تمام اصول اخلاقی و هنجارهای مقبول جامعه را زیر پا گذاشته اند; ولی به عنوان زنان شجاع در دفاع از حقوق زنان معرفی می شوند و این، مصداقی از تحریف تاریخ بر مرام باطل و غیر واقعی است.

القاء تقابل زن و مرد و ظلم مردان بر زنان

از دیگر سیاستهای تبلیغی فِمی نیستها، القای تقابل زن و مرد و ظلم مردان بر زنان است. برای عملیاتی شدن آن، شیوه های گوناگونی را به کار بسته اند:

۱. بزرگ نمایی دعواهای خانوادگی، از طریق انتشار کتابهای داستان و رمان با موضوع ظلم، جنایت، دروغ و تزویر نسبت به زنان.

۲. پست جلوه دادن خانه داری و امور مربوط به همسری.

۳. ابزار انگاری زن برای کامجوییهای مردانه.

۴. شایعه سازی ادعای حاکمیت مردسالاری در جامعه.

۵. تضاد افکنی میان آگاهی زنان در مسائل اجتماعی با امور خانه داری.

۶. تبلیغ و ترویج این مطلب که همه ناهنجاریها! در نظام حقوقی موجود به سبب قراءت رسمی از دین و نپذیرفتن معاهدات بین المللی است.

در دهه های اخیر، این شگردهای تبلیغاتی نخست از طریق مجلّه های خاص۱۷ تولید می شد و سپس از سوی روزنامه های خاص۱۸ و نیز در بعضی آثار سینمایی۱۹ و آثار ادبی، شعری و داستانی۲۰ باز تولید و ترویج شده است.

دامن زدن به آزادیهای جنسی

برآیند عینی ضدیت با ارزشهای اخلاقی در امر پوشش و حجاب و رابطه مرد و زن، ترویج روابط آزاد جنسی است; اما از آن جا که جامعه ایرانی جامعه دینی است و به ارزشها و آداب و رسوم دینی پای بند است، تبلیغ و ترویج آزادی جنسی، باید به صورت غیر مستقیم انجام شود; در مَثَل درباره حجاب، که به عنوان یک ارزش اجتماعی، روابط اجتماعی را در یک چارچوب قانونی و اخلاقی تعریف می کند، این گونه شبهه می افکنند که: حجاب یک امر خصوصی است، حضور اجتماعی خانمها را محدود می کند. زنان ایرانی با حاکم شدن پدیده حجاب هویت جنسی خود را از دست داده اند. و نیز غیرت ناموسی را، که بازدارنده گسترش فساد و فحشاست، به معنای حسادت و تعصّب تفسیر و تبلیغ می کنند.

با این گزارش کوتاه از وضعیت فِمی نیسم در جامعه ایران، اکنون فعالیت حوزویان در رویارویی با این جریان را بررسی می کنیم.

بخش دوم: فعالیت علمی – فرهنگی حوزویان در رویارویی با فِمی نیسم

نخست این نکته درخور یادآوری است که در عصر پهلوی، رویاروییهای فکری و فرهنگی بر محور چهار مسأله می چرخید:

۱. مبارزه با تفکرات کسروی.

۲. مبارزه با جریان بهائیت.

۳. مبارزه با مدعّیات فِمی نیستی در باب حجاب و خانواده.

۴. مبارزه با نفوذ و گسترش تفکر مارکسیستی.۲۱

در واقع جریان فِمی نیستی، یکی از این چهار جریان فکری و اجتماعی تأثیرگذار علیه فرهنگ تشیع بود که حوزه ها را به واکنش واداشت. دو رویداد مهم در جامعه ایران، سبب شد روحانیت و حوزه های علمیه، درباره اثرگذاری فِمی نیسم به فکر چاره باشند:

رویداد اول. جریان کشف حجاب، به سال ۱۳۱۴ش. است که قیام خونین مسجد گوهرشاد را در پی داشت.۲۲ این جریان، ساماندهی جدیدی از فعالیت علمی و فرهنگی مذهبیها را بعد از شهریور۱۳۲۰ به وجود آورد; زیرا در این برهه، تا اندازه ای زمینه فعالیت برای متدینان فراهم آمد. لذا از سال ۱۲۹۰ ش تا ۱۳۴۸ ش، سی و سه رساله و کتاب در موضوع حجاب نوشته شد.۲۳

رویداد دوم. تصویب حق شرکت زنان در انتخابات سال ۱۳۴۳ش. در حکومت محمدرضا شاه بود که با مخالفت جدی علماء به رهبری امام خمینی روبه روشد.۲۴

روشن است که حکومت ظالمانه پهلوی، که از اساس هیچ گونه مشروعیتی نداشت، با این امور در صدد سوء استفاده از موضوع زن و توجیه قدرت نا مشروع خود بود.

از این رو حوزه و روحانیت در رویارویی با فِمی نیزم، افزون بر تبیینهای دفاعی از حجاب و مسائل زنان، به حرکت ایجابی و نگاه به آینده روی آورد; یعنی در صدد بر آمد تا تفسیر جدیدی از جایگاه زن در اسلام و نیز چگونگی حضور اجتماعی و سیاسی زنان از نگاه دینی ارائه بدهد. این حرکت ایجابی را در دو محور می توان تحلیل و ترسیم نمود:

الف. باز خوانی جایگاه و منزلت زن

باز خوانی و بازاندیشی مباحث نظری در باب زنان، با توجه به شبهات فِمی نیستها، با ظهور دو شخصیت حوزوی پایه گذاری شد: علامه طباطبایی و امام خمینی تلاشهای این دو شخصیت، در مهم ترین مرکز علمی شیعه معطوف به این بود که چهارچوبهای فکری کلان تشیع را در رویارویی با مدرنیته تهیه و تدوین کنند. در واقع، تفکر مدیریتی و راهبرانه امام خمینی و مطالعات و پاسخ گوییها و روشنگریهای علامه طباطبایی و نیز شاگردان آن دو، بویژه استاد شهید مطهری، چالشها و شبهه افکنیهای فِمی نیستی در جامعه ایران را کنار زد.

اکنون از همین منظر، برآیند فعالیت فکری این شخصیتها را در رویارویی با فِمی نیسم می نگریم:

برآیند فکری علامه طباطبایی در رویارویی با فِمی نیسم

علامه طباطبایی، از جایگاه متفکر دینی، در رویارویی با جریان فِمی نیسم، تقریر جدیدی ازنحوه حضور زنان در زیست اجتماعی و سیاسی ارائه کرد. در حقیقت، علامه در رویارویی با دو گروه به تبیین و تحلیل مسائل زنان پرداخت:

گروه اوّل، بخشی از حوزویانی که با دیدگاه سنتی، قلمرو حضور و فعالیت زن را به درون خانه تقلیل می دادند.

گروه دوم، کسانی که متأثر از اندیشه های غربی، نگرش فِمی نیستی داشتند.

فعالیتهای فکری علاّ مه را در رویارویی با این دو گروه، به گونه زیر می توان جمع بندی و ارائه نمود:

یکم. علامه طباطبایی با بررسی تاریخ جامعه های انسانی پیش از اسلام، نشان می دهد که جایگاه زن در جامعه هایی مانند: امپراطوری بزرگ روم، شاهنشاهی ایران، چین، هند، مصر و حبشه، در میان همین انسانهایی که در آن روزگار متمدن به شمار می آمدند، زن حکم انسان اسیری داشت که آزادی اراده و عمل نداشت، ارث نمی برد، حق تصرف در اموال نداشت، اگر مورد تعدی قرار می گرفت، به ادعای او اعتنا نمی شد و اقامه دعوا به دست مردان بود. و در جوامعی مانند اقوام آفریقا زن انسان تلقی نمی شد، بلکه سربار جامعه به حساب می آمد و مثل حیوانات اهلی با او برخورد می شد. در فرهنگ و تاریخ عربستان نیز، زن مایه عار بود، زنده به گور می شد و از هیچ جایگاه و حقوقی برخوردار نبود.۲۵

با ظهور اسلام، زن جایگاه و حقوق انسانی یافت و آزادی اراده و عمل پیدا کرد. در ارث با مرد شریک شد، حق اقامه دعوا و مطالبه حقوق پیدا کرد، شهادت او در امور قضایی پذیرفته شد و… و در برابر، در همه این امور مردان ولایت و قیمومیت خود را از دست دادند.۲۶

دوّم. علامه طباطبایی در گام دوم، به تبیین و تحلیل مسائل و موضوعاتی می پردازد که در محافل روشنفکری آن روز به عنوان شبهه و اشکال مطرح بوده است، مانند: نصف بودن ارث زن، تعدد زوجات، مسائل ازدواج و طلاق و… ایشان این موضوعات را با بررسیهای عقلی می کاود و به روشنی پاسخ می دهد که چگونه زن از نظر اسلام در شؤون مختلف زندگی و امتیازات اجتماعی از حقوقی عادلانه برخوردار است.۲۷

سوم. ارائه تبیین و تحلیل عقلی و روش مند از مجموعه آیاتی که درباره زن در قرآن آمده است و نیز پیوند آنها با روایاتی که از ائمه معصومین )ع( در ذیل این آیات و یا جداگانه در باره زنان رسیده است. در این گام، تحقیقات ارزش مندی را در باره موضوعاتی مانند: اغوای حوا و آدم۲۸، خلقت زن۲۹ و… ارائه می کند و معتقد است که اگرچه مشهور این است که حوا آدم را اغوا کرد و یا این که حوا از دنده آدم خلق شده است و در برخی روایات نیز آمده است. اما این مطلب از آیه قرآن به دست نمی آید و مؤیدی هم بر این نداریم. ایشان در یک تحقیق مقایسه ای میان قرآن و تورات، مستنداتی را می آورد که نشان می دهد منبع اصلی این مطلب و نیز احادیثی که در بردارنده آن است، تورات است، از همین رو این اخبار را ضعیف می داند.۳۰

علامه طباطبایی، با این کاوشها تلاش می کند تا فضای دینداری اسلامی را از انفعال و وادادگی در رویارویی با شبهات روشنفکری – فِمی نیستی برهاند. در مجموع ایشان، بر این نگاه دینی تأکید می کند که مرد و زن در انسانیت یکسان اند، اگر چه تفاوتهایی در ساختار وجودی آنان مشاهده می شود و تفاوت در برخی کارکردهای زن و مرد برای زیست اجتماعی و سیاسی است، نه تفاوت در حقیقت انسانی زن و مرد.۳۱

امام خمینی و خلع سلاح فِمی نیستها

تبیین و تقریر نگاه امام خمینی در باره زن از این جهت در موضوع بحث ما مهم است که با تأسیس جمهوری اسلامی، بسترهای جدید و راهبردی برای حضور اجتماعی و سیاسی زنان و احقاق حقوق آنان ایجاد شد و فِمی نیستها را خلع سلاح کرد. برای نمونه، در حکومت پهلوی، حق رأی برای زنان جزء شعارهای اصلی فِمی نیستها بود و سخت کوشیدند تا این امتیاز را برای زنان ایرانی به ثبت برسانند، ولی نتوانستند. اما با انقلاب اسلامی حق رأی، جزء حقوق مسلّم زنان قرار گرفت.۳۲

امام خمینی، پیش و پس از انقلاب اسلامی، به مناسبتهای مختلف درباره جایگاه و حقوق زن سخن گفته که به گونه مستقل چاپ شده است.۳۳ ایشان آزادی زن به این معنی که زن در تعیین حق سرنوشت خویش آزاد است و می تواند در عرصه های اجتماعی و سیاسی حضور و نقش فعال و کارآمد داشته باشد،۳۴ از حرکت فِمی نیستی عدّه ای که با عنوان آزادی زن، در تلاش بودند زن را از جایگاه و هویت اصلی خود دور سازند و آنان را ملعبه هوس گرایی خود نمایند، جدا کرد و این حرکت راخیانت به زن دانست.

امام، ورود زنان ایران به ساحت سیاست و اجتماع و مشارکت فعال با مردان در مبنای جامعه اسلامی۳۵ به عنوان یک انسان نه به صورت یک شی ء۳۶ از برکات این نهضت برشمرد.۳۷ در این نگاه، اسلام از پایه گذاران آزادی زن در تمام ابعاد وجودی او بوده است.۳۸

نگاه امام خمینی به زن، از منظر خانواده نیز آن است که خانه مدرسه است و معلم واقعی آن زن. مهم ترین تکلیف زن تربیت فرزندان صالح است و هیچ نقشی به اندازه آن مهم و راهبردی نیست. از همین رو، یکی از نقشه های دشمنان دور کردن زنان از این نقش کلیدی و سرنوشت ساز است.

بنابر این، امام در دو ساحَت، جریان فِمی نیستی را با چالش جدّی روبه رو کرد:

۱. در ساحَتِ نظریه پردازی، با تکیه بر معارف اصیل اسلامی، به ارائه جایگاه، حقوق و کارکردهای زن مسلمان پرداخت.

۲. در فرایند جامعه سازی دینی و زندگی انسان ایرانی، الگوی زیست زن مسلمان را عینیت بخشید.

به حقیقت پیوستن این دو گام، تمام مدعّیات فِمی